Η Αποστολή 75 θα συμμετάσχει στον διαστημικό περίπατο πλοήγησης και επιστημονικής συντήρησης της Τρίτης. Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και Jessica Meir της NASA θα αποχωρήσουν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό , αφού βάλουν τις διαστημικές τους στολές σε λειτουργία μπαταρίας, στις 7:30 π.μ. EDT την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου , σηματοδοτώντας την έναρξη του διαστημικού τους περιπάτου. Η NASA+ και μια ποικιλία άλλων πλατφορμών θα μεταδώσουν ζωντανά την κάλυψη του διαστημικού περιπάτου από τις 6 π.μ.Οι διαστημικοί περιπατητές θα περάσουν περίπου έξιμιση ώρες στο κενό του διαστήματος αντικαθιστώντας ένα βοήθημα πλοήγησης του διαστημικού σκάφους, προετοιμάζοντας έναν ανιχνευτή κοσμικών σωματιδίων για μελλοντικές αναβαθμίσεις, εγκαθιστώντας καλώδια σύνδεσης για την ενίσχυση των συστημάτων αναμετάδοσης δεδομένων και άλλες εργασίες. Αυτός θα είναι ο έβδομος διαστημικός περίπατος της Meir, ο τρίτος του Adenot και ο 284ος στο τροχιακό φυλάκιο από το 1998.Το πλήρωμα της Αποστολής 75 ολοκλήρωσε τη Δευτέρα τις προετοιμασίες για τον τέταρτο διαστημικό περίπατο μέσα σε ένα μήνα έξω από το τροχιακό φυλάκιο. Οι Adenot και Meir επανεξέτασαν τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου τους, ετοίμασαν τις διαστημικές στολές τους και οργάνωσαν τα εργαλεία τους μέσα στον αεροθάλαμο Quest καθ' όλη τη διάρκεια της Δευτέρας. Το δίδυμο συμμετείχε επίσης στους μηχανικούς πτήσης της NASA, Anil Menon και Jack Hathaway , και μελέτησε τις διαδικασίες του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που ήταν απαραίτητες για την υποστήριξη του διαστημικού περιπάτου της Τρίτης.Η Menon θα χειρίζεται το Canadarm2 και θα καθοδηγεί την Meir, προσαρτημένη στον μηχανισμό ασφάλισης μέσω ενός αρθρωτού φορητού υποποδίου, στους χώρους εργασίας κατά μήκος της δεξιάς δομής δοκού του τροχιακού σταθμού. Η Adenot θα παραμένει δεμένη στον σταθμό, μεταβαίνοντας μόνη της στους χώρους εργασίας. Η Hathaway θα παρακολουθεί τις εξωτερικές δραστηριότητες, διασφαλίζοντας ότι και οι δύο διαστημικοί περιπατητές παραμένουν ασφαλείς και εκτελούν τα καθήκοντά τους. Η Menon και η Hathaway θα βοηθούν επίσης τους διαστημικούς περιπατητές να μπαίνουν και να βγαίνουν από τις διαστημικές τους στολές μέσα στο Quest.Οι τρεις κοσμοναύτες του σταθμού επικεντρώθηκαν στα καθήκοντά τους για την επιστήμη και τη συντήρηση της Roscosmos τη Δευτέρα. Οι μηχανικοί πτήσης Pyotr Dubrov και Anna Kikina συνεργάστηκαν μέσα στην μονάδα υπηρεσιών Zvezda και δοκίμασαν τις επικοινωνίες μεταξύ του ελλιμενισμένου φορτηγού σκάφους Progress 94 και της τηλεχειριζόμενης ρομποτικής μονάδας, ή TORU. Το TORU θα χρησιμοποιηθεί για τον τηλεχειρισμό ενός διαστημοπλοίου Roscosmos στην απίθανη περίπτωση που το αυτοματοποιημένο σύστημα ραντεβού και πρόσδεσης παρουσιάσει βλάβη.Ο Ντουμπρόφ επισκεύαζε και δοκίμαζε επίσης καλώδια ethernet, ενώ ο Κίκινα εργαζόταν στη συντήρηση ηλεκτρονικών και αερισμού. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ μετέφερε νερό από το Progress 94 στις δεξαμενές νερού του σταθμού και στη συνέχεια έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο του Zvezda, ενώ ήταν συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια, για ένα τεστ φυσικής κατάστασης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/31/expedition-75-is-go-for-tuesdays-navigation-and-science-maintenance-spacewalk/ Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir της NASA ποζάρουν για τα επίσημα πορτρέτα του πληρώματος τους στο Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον του Τέξας.     Roscosmos Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε το αναπνευστικό σύστημα σε τροχιά εάν δεν έχετε έμπειρο γιατρό ή ογκώδη εξοπλισμό; Ο αερισμός των πνευμόνων αξιολογείται με ήχο: το πείραμα "Εξαναγκαστικής Εκπνοής" διεξάγεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Ο στόχος του πειράματος είναι να αξιολογηθεί πώς λειτουργεί ο αερισμός των πνευμόνων κατά τη διάρκεια διαστημικών πτήσεων μεγάλης διάρκειας και να παρακολουθηθεί η κατάσταση του αναπνευστικού συστήματος στο διάστημα. Πώς λειτουργεί Ένας ειδικός αισθητήρας είναι προσαρτημένος στον λαιμό, ακριβώς πάνω από την τραχεία (στο πλάι του χόνδρου του θυρεοειδούς). Ένα κλιπ μύτης τοποθετείται στον λαιμό και ο αέρας εκπνέεται με μέγιστη δύναμη, δηλαδή με εξαναγκασμένη εκπνοή. Ο εξοπλισμός καταγραφής καταγράφει τον ακουστικό θόρυβο για περαιτέρω ανάλυση. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα διαστημικής πτήσης, οι κοσμοναύτες πρέπει να ολοκληρώσουν πέντε συνεδρίες αυτού του πειράματος. Λαμβάνονται μετρήσεις ελέγχου τόσο πριν όσο και μετά την πτήση. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_626353

Εντοπίστηκε μια «τεράστια ανωμαλία» στο εσωτερικό του Άρη. Το εσωτερικό του Άρη κρύβει πολλά μυστικά για τον πλανήτη.  Ενισχύεται η εικόνα των δύο διαφορετικών κόσμων στον Κόκκινο Πλανήτη. Το εσωτερικό του Άρη κρύβει μια παράξενη ασυμμετρία: ο νότιος ημισφαιρικός μανδύας είναι έως και 400 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από το αντίστοιχο βόρειο τμήμα.Νέα έρευνα σχετικά με το εσωτερικό του Άρη ενισχύει ακόμη περισσότερο την εικόνα του Κόκκινου Πλανήτη ως ενός κόσμου που αποτελείται από δύο πολύ διαφορετικά «μισά». Βαθιά στο εσωτερικό του νότιου ημισφαιρίου του Άρη, η θερμοκρασία είναι έως και 400 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από εκείνη κάτω από το βόρειο ημισφαίριο περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το μυστήριο γύρω από την παράξενη διχοτόμηση του Κόκκινου Πλανήτη ανάμεσα στις σχετικά επίπεδες βόρειες περιοχές και τα τραχιά ορεινά εδάφη του νότου.«Οι επιστήμονες συνήθως υποθέτουν ότι το εσωτερικό των πλανητικών σωμάτων είναι γενικά σφαιρικά συμμετρικό. Αυτό όμως δεν ισχύει απαραίτητα» δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Αλεξάντερ Μπέρνε από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κύριος συγγραφέας νέας ερευνητικής εργασίας που αποκαλύπτει την ύπαρξη αυτού του παράξενου θερμού σημείου στον νότο.Ο Μπέρνε και η ομάδα του επανεξέτασαν αρχειακά δεδομένα από τρία διαστημόπλοια της NASA — τα Mars Global Surveyor, Mars Odyssey και Mars Reconnaissance Orbiter — αναζητώντας ανεπαίσθητες μεταβολές στην τροχιακή τους ταχύτητα οι οποίες θα μπορούσαν να αντανακλούν διαφορές στο βαρυτικό πεδίο του Άρη.Χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ανέπτυξε ο Μπέρνε την οποία ονόμασε «τομογραφία παλίρροιας» (tidal tomography) και η οποία λαμβάνει επίσης υπόψη τη μεταβαλλόμενη βαρυτική επίδραση του Ήλιου στον Άρη καθώς ο Κόκκινος Πλανήτης κινείται στην ελλειπτική τροχιά του ο ίδιος και η ομάδα του κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα μοντέλο της εσωτερικής δομής και της θερμοκρασίας του Άρη.Ο τρόπος με τον οποίο μεταβλήθηκε με την πάροδο του χρόνου το βαρυτικό πεδίο που αντιμετώπισαν τα διάφορα διαστημόπλοια διαφέρει σημαντικά από αυτό που θα αναμενόταν εάν το εσωτερικό του Άρη ήταν απόλυτα σφαιρικά συμμετρικό.Για να εξηγηθεί αυτή η διαφορά, ο μανδύας κάτω από το νότιο ημισφαίριο του Άρη πρέπει να 200 έως 400 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από τον μανδύα στον βορρά. Μάλιστα είναι τόσο θερμός ώστε ενδέχεται να παραμένει ακόμη και σήμερα μερικώς λιωμένος.Αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στην κατοικησιμότητα του Άρη όσο και στο πόσο καιρό ο πλανήτης παρέμεινε ηφαιστειακά ενεργός. Η ασυμμετρία Ίσως δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι το εσωτερικό του Άρη διαφέρει στον νότο σε σχέση με τον βορρά καθώς γνωρίζουμε ήδη ότι και η επιφάνειά του είναι ασύμμετρη.Ο βορράς του Άρη χαρακτηρίζεται από χαμηλές πεδιάδες, ενώ ο φλοιός του πλανήτη στον νότο είναι κατά μέσο όρο 25 χιλιόμετρα παχύτερος από ό,τι στον βορρά και καλύπτεται από ορεινές περιοχές γεμάτες κρατήρες. Οι βόρειες πεδιάδες ενδέχεται κάποτε να φιλοξενούσαν έναν μεγάλο ωκεανό.«Η διχοτόμηση που βλέπουμε ανάμεσα στον βορρά και τον νότο είναι σημαντική για να την κατανοήσουμε, επειδή μας παρέχει πληροφορίες για διαδικασίες που ενδέχεται να επηρέασαν την υδρολογία του Άρη, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού λεκανών που μπορεί να συγκρατούσαν νερό» δήλωσε ο Αμιροσέιν Μπαγκέρι από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) δεύτερος συγγραφέας της έρευνας. Ο θερμότερος νότος εξηγεί και άλλα μυστήρια Ένας θερμότερος μανδύας στον νότο θα μπορούσε επίσης να εξηγεί ορισμένες άλλες παράξενες ανακαλύψεις στον Άρη. Το ρομποτικό σκάφος InSight της NASA το οποίο ολοκλήρωσε την αποστολή του τον Δεκέμβριο του 2022 και διέθετε σεισμόμετρο διαπίστωσε ότι τα σεισμικά κύματα διαχέονται ταχύτερα στον νότο. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από τις υψηλότερες θερμοκρασίες εκεί.Παράλληλα, μαγνητικές ανωμαλίες που έχουν εντοπιστεί σε ορυκτά του νότου τα οποία περιέχουν σίδηρο αποκτούν πλέον περισσότερο νόημα. Σήμερα ο Άρης δεν διαθέτει παγκόσμιο μαγνητικό πεδίο, όμως πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια διέθετε.Εάν ανοδικές κινήσεις θερμότερου υλικού από τον νότιο μανδύα θέρμαιναν τον φλοιό πάνω από τη λεγόμενη «θερμοκρασία Curie» δηλαδή τη θερμοκρασία στην οποία τα υλικά χάνουν τις εγγενείς μαγνητικές τους ιδιότητες και ο τυχόν παραμένοντας μαγνητισμός τους επηρεάζεται από το περιβάλλον, αυτό θα μπορούσε να έχει οδηγήσει στη δημιουργία των μυστηριωδών μαγνητικών καταλοίπων που παρατηρούνται στα ορυκτά τα οποία περιέχουν σίδηρο.«Η κατανόηση της εσωτερικής δομής των πλανητικών σωμάτων μάς βοηθά να αποκαλύψουμε τις διαδικασίες που διαμόρφωσαν τον σχηματισμό και την εξέλιξή τους», δήλωσε ο Μπερνέ. Ωστόσο η προέλευση της διαίρεσης του Άρη σε βόρειο και νότιο τμήμα παραμένει άγνωστη. Δεν είναι καν σαφές εάν οι διαφορές στην επιφάνεια έχουν τις ίδιες αιτίες με τις διαφορές στο εσωτερικό του πλανήτη. Ένα αρχαίο γιγάντιο χτύπημα; Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι όλα αυτά αποτελούν αποτέλεσμα μιας τεράστιας πρόσκρουσης που συνέβη πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια και ότι οι βόρειες πεδιάδες αποτελούν στην πραγματικότητα μια τεράστια λεκάνη πρόσκρουσης.Ανοίγοντας μια τεράστια «τρύπα» στον βόρειο τμήμα του πλανήτη η πρόσκρουση θα μπορούσε να είχε διευκολύνει την απελευθέρωση μεγάλης ποσότητας εσωτερικής θερμότητας επιτρέποντας στον βόρειο μανδύα να ψυχθεί ταχύτερα από τον νότιο.Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι ο παχύτερος φλοιός στον νότο λειτούργησε σαν ένα αποτελεσματικό «καπάκι» εμποδίζοντας τη διαφυγή μεγάλης ποσότητας θερμότητας από τον μανδύα.Αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να ελεγχθεί. Η άνοδος μάγματος από το εσωτερικό του πλανήτη θα είχε επιβραδυνθεί όταν συναντούσε τον παχύ και πυκνό φλοιό, δημιουργώντας διεισδύσεις λιωμένου υλικού κάτω από την επιφάνεια. Αυτές θα μπορούσαν να εντοπιστούν μέσω δεδομένων βαρυτικού πεδίου υψηλότερης ανάλυσης.Αυτά είναι ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν από μελλοντικές αποστολές. Ωστόσο, η τεχνική της τομογραφίας παλίρροιας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τη μελέτη άλλων κόσμων, από τον Ερμή μέχρι τους μεγάλους δορυφόρους του Δία.«Καθώς αποκτούμε περισσότερα δεδομένα σχετικά με τη βαρύτητα, μπορούμε να προσδιορίσουμε τις τρισδιάστατες λεπτομέρειες της εσωτερικής δομής ενός πλανήτη. Αυτά τα συμπεράσματα, με τη σειρά τους, μας παρέχουν έναν οδηγό για τον σχεδιασμό μελλοντικών αποστολών και την επιστημονική εξερεύνηση αυτών των κόσμων» λέει ο Μπερνέ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155350/entopistike-mia-terastia-anomalia-sto-esoteriko-toy-ari/

Κροκοδείλια δάκρυα: Πότε και γιατί δακρύζουν οι κροκόδειλοι. Τα «κροκοδείλια δάκρυα» έγιναν συνώνυμα της υποκρισίας - Το παράξενο είναι ότι οι κροκόδειλοι όντως βγάζουν δάκρυα – ακόμη και την ώρα που τρώνε.Ο κροκόδειλος έχει μόλις αρπάξει το θήραμά του. Το καταβροχθίζει και, την ίδια στιγμή, από τα μάτια του κυλούν δάκρυα.Η εικόνα μοιάζει σχεδόν ανθρώπινη. Σαν το ζώο να θρηνεί για εκείνο που μόλις σκότωσε. Σαν να αισθάνεται τύψεις για την πράξη του – χωρίς, φυσικά, να σταματά να τρώει.Κάπως έτσι γεννήθηκε μία από τις πιο ανθεκτικές εκφράσεις για την ανθρώπινη υποκρισία. «Κροκοδείλια δάκρυα». Τα δάκρυα εκείνου που προσποιείται ότι πονά, λυπάται ή συγκινείται, ενώ στην πραγματικότητα δεν αισθάνεται τίποτε από όλα αυτά.Μόνο που πίσω από την έκφραση κρύβεται ένα παράξενο παιχνίδι ανάμεσα στον μύθο και τη βιολογία. Γιατί οι κροκόδειλοι πράγματι δακρύζουν. Ναι, ο κροκόδειλος έχει δάκρυα Τα δάκρυα δεν είναι ανθρώπινο προνόμιο. Οι κροκόδειλοι διαθέτουν δακρυϊκούς αδένες και παράγουν ένα υγρό που βοηθά στην προστασία και τη λίπανση των ματιών τους. Όπως συμβαίνει και σε άλλα ζώα, τα μάτια πρέπει να παραμένουν υγρά και προστατευμένα από το περιβάλλον.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κροκόδειλος «κλαίει» όπως ένας άνθρωπος που έχει στενοχωρηθεί. Η ανθρώπινη λέξη «κλάμα» περιλαμβάνει δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα: την παραγωγή δακρύων και το συναίσθημα που μπορεί να τα προκαλεί. Στον κροκόδειλο μπορούμε να παρατηρήσουμε το πρώτο.Δεν έχουμε κανέναν λόγο να θεωρήσουμε ότι τα δάκρυα που εμφανίζονται όταν τρώει αποτελούν έκφραση μεταμέλειας για το γεύμα του. Και εδώ η ιστορία γίνεται ακόμη καλύτερη. Δακρύζουν πράγματι όταν τρώνε; Για αιώνες αυτή ήταν απλώς μια ιστορία. Το 2007, όμως, ο ζωολόγος Κεντ Βλιέτ και ο νευρολόγος Μάλκολμ Σέινερ αποφάσισαν να εξετάσουν πειραματικά εάν υπάρχει πραγματικό βιολογικό φαινόμενο πίσω από τον μύθο των «κροκοδείλιων δακρύων». Η μελέτη τους δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BioScience.Οι ερευνητές παρατήρησαν συγγενικά είδη των κροκοδείλων την ώρα που τρέφονταν στην ξηρά, ώστε να μπορούν να δουν καθαρά τι συνέβαινε στα μάτια τους. Και η παλιά ιστορία έκρυβε τελικά έναν πυρήνα αλήθειας. Τα περισσότερα από τα ζώα που μπορούσαν να παρατηρηθούν καθαρά εμφάνισαν υγρασία, φυσαλίδες ή ακόμη και δάκρυα στα μάτια τους την ώρα που έτρωγαν.Άρα οι παλιοί παρατηρητές δεν είχαν φανταστεί τα πάντα. Είχαν δει κάτι πραγματικό. Απλώς του έδωσαν λάθος εξήγηση. Γιατί συμβαίνει; Η ακριβής αιτία δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Μια πιθανή εξήγηση σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο οι κροκόδειλοι αναπνέουν και τρώνε. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ο αέρας που περνά από τις ρινικές κοιλότητες και οι πιέσεις που δημιουργούνται μπορεί να επηρεάζουν τους δακρυϊκούς αδένες και να προκαλούν την εμφάνιση υγρού γύρω από τα μάτια.Οι ίδιοι οι ερευνητές ήταν προσεκτικοί: η μελέτη επιβεβαίωσε ότι η δακρύρροια κατά τη σίτιση υπάρχει, όχι όμως και έναν μοναδικό, οριστικά αποδεδειγμένο μηχανισμό που την προκαλεί.Αυτό που μπορούμε να αποκλείσουμε είναι την εξήγηση που έδωσαν οι άνθρωποι επί αιώνες. Ο κροκόδειλος δεν δακρύζει επειδή μετάνιωσε. Ένας μύθος τουλάχιστον 700 ετών Η σύνδεση του κροκοδείλου με το υποκριτικό κλάμα είναι πολύ παλαιότερη από τη σύγχρονη έκφραση. Ήδη στον Μεσαίωνα κυκλοφορούσαν στην Ευρώπη ιστορίες σύμφωνα με τις οποίες ο κροκόδειλος έκλαιγε για το θύμα που επρόκειτο να καταβροχθίσει ή είχε μόλις καταβροχθίσει.Μία από τις γνωστότερες εμφανίζεται στα ταξιδιωτικά αφηγήματα που αποδίδονται στον Σερ Τζον Μάντεβιλ τον 14ο αιώνα, όπου οι κροκόδειλοι περιγράφονται να σκοτώνουν ανθρώπους και να τους τρώνε κλαίγοντας.Η ιστορία ήταν ιδανική για να μετατραπεί σε ηθική αλληγορία. Τι θα μπορούσε να συμβολίζει καλύτερα τον υποκριτή από ένα πλάσμα που σκοτώνει το θύμα του και ύστερα εμφανίζεται να το θρηνεί;Η εικόνα πέρασε στη λογοτεχνία και στη γλώσσα και σταδιακά αποσυνδέθηκε από το ίδιο το ζώο. Τα «δάκρυα του κροκοδείλου» έγιναν τα δάκρυα του υποκριτή. Από τον Σαίξπηρ μέχρι σήμερα Μέχρι την εποχή του Σαίξπηρ η σημασία της έκφρασης ήταν ήδη αναγνωρίσιμη. Στον Οθέλλο, ο Σαίξπηρ χρησιμοποιεί την εικόνα των δακρύων του κροκοδείλου ως σύμβολο εξαπάτησης και προσποιητής συγκίνησης. Η παρομοίωση εμφανίζεται και σε άλλα ευρωπαϊκά κείμενα της εποχής.Ο μύθος είχε πλέον ολοκληρώσει τη μεταμόρφωσή του. Μια παρατήρηση της συμπεριφοράς ενός ζώου είχε γίνει ανθρώπινο ηθικό ελάττωμα.Και επέζησε τόσο καλά ώστε, αιώνες αργότερα, εξακολουθούμε να καταλαβαίνουμε αμέσως τι σημαίνει όταν κάποιος «χύνει κροκοδείλια δάκρυα». Υπάρχει ακόμη και… ιατρικό σύνδρομο Η ιστορία έχει μία τελευταία, απροσδόκητη στροφή. Η έκφραση πέρασε ακόμη και στην Ιατρική. Υπάρχει μια σπάνια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο κροκοδείλιων δακρύων, κατά την οποία ένας άνθρωπος μπορεί να δακρύζει την ώρα που τρώει ή πίνει.Μπορεί να εμφανιστεί, για παράδειγμα, μετά από βλάβη του προσωπικού νεύρου και την επακόλουθη λανθασμένη αναγέννηση νευρικών ινών. Ίνες που κανονικά θα ενεργοποιούσαν τους σιελογόνους αδένες καταλήγουν να διεγείρουν τον δακρυϊκό αδένα.Έτσι, όταν ο άνθρωπος αρχίζει να τρώει και ο οργανισμός «δίνει εντολή» για παραγωγή σάλιου, το μάτι αρχίζει να δακρύζει.Το όνομα του συνδρόμου δεν επιλέχθηκε τυχαία: θυμίζει ακριβώς το παράξενο θέαμα ενός κροκοδείλου που εμφανίζει δάκρυα την ώρα του γεύματος. Άρα τα «κροκοδείλια δάκρυα» είναι μύθος ή αλήθεια; Και τα δύο. Αλήθεια: οι κροκόδειλοι παράγουν δάκρυα και έχει παρατηρηθεί δακρύρροια την ώρα που τρέφονται.Μύθος: δεν υπάρχουν στοιχεία ότι τα δάκρυα αυτά αποτελούν έκφραση λύπης, ενοχής ή μεταμέλειας για το ζώο που τρώνε.Οι άνθρωποι είδαν λοιπόν ένα πραγματικό φαινόμενο και του έδωσαν μια απολύτως ανθρώπινη ερμηνεία. Ύστερα κράτησαν την ερμηνεία και ξέχασαν τη βιολογία. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2155127/krokodeilia-dakrya-pote-kai-giati-dakryzoyn-oi-krokodeiloi/       Το μεγαλύτερο… φαγοπότι των θαλασσών. Χιλιάδες θαλάσσια πλάσματα καταγράφηκαν από κάμερα σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση απειλούμενων ειδών στα ανοικτά της Μασαχουσέτης. Επιστήμονες βρίσκονταν σε αεροσκάφος ερευνητικής αποστολής κοντά στο Cape Cod όταν εντόπισαν περισσότερα από 2,000 ζώα από 15 διαφορετικά είδη να κινούνται και να αναπηδούν κοντά στην επιφάνεια του ωκεανού. Αυτή η εντυπωσιακά ποικιλόμορφη ομάδα συγκεντρώθηκε στο Northeast Canyons and Seamounts, μια μεγάλη προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή περίπου 200 χλμ. από τις ακτές των ΗΠΑ η οποία περιλαμβάνει βαθιά υποθαλάσσια φαράγγια και βουνά.Πιστεύεται ότι το εντυπωσιακό θέαμα ήταν πιθανότατα αποτέλεσμα μιας μαζικής διατροφικής δραστηριότητας, καθώς τεράστιες ομάδες ζώων συγκεντρώθηκαν στην περιοχή για να εκμεταλλευτούν την ασυνήθιστα μεγάλη αφθονία τροφής που δημιουργούν τα υποθαλάσσια φαράγγια και βουνά.Το πλήρωμα του αεροσκάφους, από το New England Aquarium εντόπισε σχεδόν 1,800 δελφίνια από τέσσερα διαφορετικά είδη να κολυμπούν σε μια τεράστια ομάδα πιθανότατα κυνηγώντας καλαμάρια.Παράλληλα, πτεροφάλαινες, μεγάπτερες φάλαινες και μια εξαιρετικά σπάνια γαλάζια φάλαινα φιλτράριζαν το νερό αναζητώντας κριλ και άλλους μικροσκοπικούς ζωοπλαγκτονικούς οργανισμούς. Οι ερευνητές εξέφρασαν ανησυχία για την ασφάλεια των απειλούμενων ειδών σε αυτόν τον κρυφό υποθαλάσσιο βιότοπο επισημαίνοντας ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χαλάρωσε ορισμένους περιορισμούς στην αλιεία στην περιοχή νωρίτερα φέτος.Η Κάθριν ΜακΚένα, αναπληρώτρια ερευνήτρια στο Anderson Cabot Center του New England Aquarium, δήλωσε: «Το να βλέπουμε μια ποικιλία απειλούμενων και υπό εξαφάνιση ειδών να τρέφονται ενεργά μέσα στη συγκεκριμένη περιοχή ήταν ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο και υπογραμμίζει τη σημασία της προστασίας αυτού του παραγωγικού οικοσυστήματος». Χαλάρωση των περιορισμών στην αλιεία Η χαλάρωση των περιβαλλοντικών προστατευτικών μέτρων τον Απρίλιο του 2026 σημαίνει ότι η κυβέρνηση ήρε την προηγούμενη απαγόρευση της εμπορικής αλιείας σε αυτή την προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή.Τα αλιευτικά σκάφη μπορούν πλέον να ψαρεύουν ξανά εκεί, αν και ορισμένοι τύποι εξοπλισμού που σύρεται στον πυθμένα εξακολουθούν να υπόκεινται σε περιορισμούς σε τμήματα της περιοχής με στόχο την προστασία των κοραλλιών των βαθέων υδάτων. Τα εμπορικά αλιευτικά σκάφη επιτρέπεται πλέον να αλιεύουν ψάρια, καλαμάρια, τόνους, ξιφίες και τα περισσότερα άλλα θαλασσινά μέσα σε αυτή την θαλάσσια περιοχή.Η αλλαγή αυτή έχει προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με την απειλή που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα ήδη μειούμενα πληθυσμιακά μεγέθη των απειλούμενων ειδών καθώς και οι πηγές τροφής από τις οποίες εξαρτώνται. Χιλιάδες θαλάσσια πλάσματα καταγράφηκαν από κάμερα σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση απειλούμενων ειδών στα ανοικτά της Μασαχουσέτης. Μια φωτογραφία από την συγκέντρωση χιλιάδων δελφινιών και φαλαινών στην ίδια περιοχή προς αναζήτηση τροφής https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155124/to-megalytero-fagopoti-ton-thalasson/