Σταθμός εξόδου Spacewalkers για εγκατάσταση κιτ τροποποίησης ηλιακού πίνακα. Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησαν έναν διαστημικό περίπατο στις 8:52 π.μ. EDT για να προετοιμάσουν το κανάλι ισχύος 2A για τη μελλοντική εγκατάσταση νέων ηλιακών συστοιχιών. Μόλις εγκατασταθούν, οι συστοιχίες θα παρέχουν πρόσθετη ισχύ στο εργαστήριο σε τροχιά, υποστηρίζοντας κρίσιμα συστήματα και την ασφαλή, ελεγχόμενη θέση του εκτός τροχιάς.Παρακολουθήστε ζωντανή κάλυψη στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Η Meir είναι το μέλος 1 του πληρώματος του διαστημικού περιπάτου, φορώντας μια στολή με κόκκινες ρίγες. Η Williams είναι το μέλος 2 του πληρώματος, φορώντας μια στολή χωρίς διακριτικά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/18/spacewalkers-exit-station-for-solar-array-mod-kit-install/ Από αριστερά, οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, πραγματοποιούν έναν διαστημικό περίπατο για να εγκαταστήσουν ένα κιτ τροποποίησης και να δρομολογήσουν καλώδια στην αριστερή πλευρά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, όπου θα τοποθετηθεί μια νέα ηλιακή συστοιχία σε μελλοντικό διαστημικό περίπατο.

Το Hubble της NASA κατέγραψε απροσδόκητα τη διάσπαση κομήτη. Σε μια ευτυχή τροπή της μοίρας, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA μόλις είδε έναν κομήτη να διαλύεται. Η πιθανότητα να συμβεί αυτό ενώ το Hubble παρακολουθούσε είναι εξαιρετικά ελάχιστη. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη στο περιοδικό Icarus .Ο κομήτης K1, του οποίου το πλήρες όνομα είναι C/2025 K1 (ATLAS)—δεν πρέπει να συγχέεται με τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS—δεν ήταν ο αρχικός στόχος της μελέτης του Hubble. «Μερικές φορές η καλύτερη επιστήμη συμβαίνει τυχαία», δήλωσε ο συν-ερευνητής John Noonan, καθηγητής έρευνας στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Auburn στην Αλαμπάμα. «Αυτός ο κομήτης παρατηρήθηκε επειδή ο αρχικός μας κομήτης δεν ήταν ορατός λόγω κάποιων νέων τεχνικών περιορισμών αφότου κερδίσαμε την πρότασή μας. Έπρεπε να βρούμε έναν νέο στόχο - και ακριβώς τη στιγμή που τον παρατηρήσαμε, έτυχε να διαλυθεί, κάτι που είναι η ελάχιστη πιθανότητα».Ο Noonan δεν γνώριζε ότι ο K1 διασπόταν μέχρι που είδε τις εικόνες την επόμενη μέρα από την λήψη τους από το Hubble. «Ενώ έριχνα μια αρχική ματιά στα δεδομένα, είδα ότι υπήρχαν τέσσερις κομήτες σε αυτές τις εικόνες, ενώ εμείς προτείναμε να δούμε μόνο έναν», είπε ο Noonan. «Έτσι ξέραμε ότι αυτό ήταν κάτι πραγματικά, πραγματικά ξεχωριστό».Αυτό είναι ένα πείραμα που οι ερευνητές πάντα ήθελαν να κάνουν με το Hubble. Είχαν προτείνει πολλές παρατηρήσεις του Hubble για να εντοπίσουν έναν κομήτη που διαλύεται. Δυστυχώς, αυτές είναι πολύ δύσκολο να προγραμματιστούν και δεν ήταν ποτέ επιτυχημένες.«Η ειρωνεία είναι ότι τώρα μελετάμε απλώς έναν κανονικό κομήτη και αυτός θρυμματίζεται μπροστά στα μάτια μας», δήλωσε ο κύριος ερευνητής Ντένις Μπόντεγουιτς, επίσης καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Όμπερν. «Οι κομήτες είναι απομεινάρια της εποχής του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος, επομένως είναι φτιαγμένοι από «παλιά πράγματα» - τα αρχέγονα υλικά που έφτιαξαν το ηλιακό μας σύστημα», δήλωσε ο Bodewits. «Αλλά δεν είναι άθικτοι - έχουν θερμανθεί. Έχουν ακτινοβοληθεί από τον Ήλιο και από κοσμικές ακτίνες. Έτσι, όταν εξετάζουμε τη σύνθεση ενός κομήτη, το ερώτημα που έχουμε πάντα είναι: «Είναι αυτή μια πρωτόγονη ιδιότητα ή οφείλεται στην εξέλιξη;» Ανοίγοντας έναν κομήτη, μπορείτε να δείτε το αρχαίο υλικό που δεν έχει υποστεί επεξεργασία.»Το Hubble κατέγραψε τον K1 να θρυμματίζεται σε τουλάχιστον τέσσερα κομμάτια, το καθένα με ένα ξεχωριστό κώμα, το θολό περίβλημα αερίου και σκόνης που περιβάλλει τον παγωμένο πυρήνα ενός κομήτη. Το Hubble διέκρινε με σαφήνεια τα θραύσματα, αλλά στα επίγεια τηλεσκόπια, εκείνη την εποχή εμφανίζονταν μόνο ως μόλις διακριτές, φωτεινές σταγόνες.Οι εικόνες του Hubble τραβήχτηκαν μόλις ένα μήνα μετά την πλησιέστερη προσέγγιση του K1 στον Ήλιο, που ονομάζεται περιήλιο. Το περιήλιο του κομήτη βρισκόταν μέσα στην τροχιά του Ερμή, περίπου το ένα τρίτο της απόστασης της Γης από τον Ήλιο. Κατά τη διάρκεια του περιηλίου, ένας κομήτης βιώνει την πιο έντονη θέρμανση και τη μέγιστη καταπόνησή του. Ακριβώς μετά το περιήλιο είναι η περίοδος κατά την οποία ορισμένοι κομήτες μακράς περιόδου, όπως ο K1, τείνουν να διαλύονται. Πριν διασπαστεί, ο K1 ήταν πιθανότατα λίγο μεγαλύτερος από έναν μέσο κομήτη, πιθανώς με διάμετρο περίπου 8 χιλιόμετρα. Η ομάδα εκτιμά ότι ο κομήτης άρχισε να διαλύεται οκτώ ημέρες πριν τον δει το Hubble. Το Hubble τράβηξε τρεις εικόνες των 20 δευτερολέπτων, μία κάθε μέρα από τις 8 Νοεμβρίου έως τις 10 Νοεμβρίου 2025. Καθώς παρακολουθούσε τον κομήτη, ένα από τα μικρότερα κομμάτια του K1 διασπάστηκε επίσης.Επειδή η οξεία όραση του Hubble μπορεί να διακρίνει εξαιρετικά μικρές λεπτομέρειες, η ομάδα μπόρεσε να εντοπίσει την ιστορία των θραυσμάτων μέχρι την εποχή που ήταν ενιαία. Αυτό τους επέτρεψε να ανακατασκευάσουν τη χρονογραμμή. Αλλά με αυτόν τον τρόπο, αποκάλυψαν ένα μυστήριο: Γιατί υπήρχε καθυστέρηση μεταξύ της διάσπασης του κομήτη και της εμφάνισης φωτεινών εκρήξεων από το έδαφος; Όταν ο κομήτης θρυμματίστηκε και αποκάλυψε φρέσκο πάγο, γιατί δεν φωτίστηκε σχεδόν ακαριαία;Η ομάδα έχει κάποιες θεωρίες. Το μεγαλύτερο μέρος της φωτεινότητας ενός κομήτη οφείλεται στο ηλιακό φως που ανακλάται από τους κόκκους σκόνης. Αλλά όταν ένας κομήτης ανοίγει, αποκαλύπτει καθαρό πάγο. Ίσως χρειάζεται να σχηματιστεί ένα στρώμα ξηρής σκόνης πάνω από τον καθαρό πάγο και στη συνέχεια να εκτοξευθεί. Ή ίσως η θερμότητα πρέπει να φτάσει κάτω από την επιφάνεια, να δημιουργήσει πίεση και στη συνέχεια να εκτοξεύσει ένα διαστελλόμενο κέλυφος σκόνης. «Ποτέ πριν το Hubble δεν είχε καταγράψει έναν κομήτη που θρυμματίζεται τόσο κοντά στην στιγμή που τελικά διαλύθηκε. Τις περισσότερες φορές, είναι μερικές εβδομάδες έως ένα μήνα αργότερα. Και σε αυτή την περίπτωση, καταφέραμε να τον δούμε μόλις λίγες μέρες αργότερα», είπε ο Noonan. «Αυτό μας λέει κάτι πολύ σημαντικό για τη φυσική του τι συμβαίνει στην επιφάνεια του κομήτη. Μπορεί να βλέπουμε το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να σχηματιστεί ένα σημαντικό στρώμα σκόνης που μπορεί στη συνέχεια να εκτοξευθεί από το αέριο».   Η ερευνητική ομάδα ανυπομονεί να ολοκληρώσει την ανάλυση των αερίων που θα προέλθουν από τον κομήτη. Ήδη, η επίγεια ανάλυση δείχνει ότι ο K1 είναι χημικά πολύ παράξενος — έχει σημαντικά μειωμένη περιεκτικότητα σε άνθρακα, σε σύγκριση με άλλους κομήτες. Η φασματοσκοπική ανάλυση από τα όργανα STIS ( Space Telescope Imaging Spectrograph ) και COS ( Cosmic Origins Spectrograph ) του Hubble είναι πιθανό να αποκαλύψει πολύ περισσότερα για τη σύνθεση του K1 και την ίδια την προέλευση του ηλιακού μας συστήματος, καθώς τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA συνεχίζουν να συμβάλλουν στην κατανόηση της πλανητικής επιστήμης.Ο κομήτης K1 είναι τώρα μια συλλογή θραυσμάτων περίπου 250 εκατομμύρια μίλια από τη Γη. Βρίσκεται στον αστερισμό των Ιχθύων και κατευθύνεται έξω από το ηλιακό σύστημα, με απίθανο να επιστρέψει ποτέ. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-unexpectedly-catches-comet-breaking-up/ Αυτή η σειρά εικόνων από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA του κομήτη C/2025 K1 (ATLAS) που θρυμματίζεται λήφθηκε κατά τη διάρκεια τριών συνεχόμενων ημερών: 8, 9 και 10 Νοεμβρίου 2025. Αυτή είναι η πρώτη φορά που το Hubble έχει δει έναν κομήτη σε τόσο πρώιμο στάδιο της διαδικασίας διάσπασής του. Αυτό το διάγραμμα δείχνει την πορεία που ακολούθησε ο κομήτης C/2025 K1 (ATLAS), ή K1, καθώς πέρασε από τον Ήλιο και ξεκίνησε το ταξίδι του έξω από το ηλιακό σύστημα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA κατέγραψε την ένθετη εικόνα του κομήτη που θρυμματίζεται μόλις ένα μήνα μετά την πλησιέστερη προσέγγιση του K1 στον Ήλιο.  

Η NASA επανεκτιμά την ανάπτυξη του Artemis II καθώς οι ομάδες εδάφους συμπληρώνουν τον χρόνο τους; Λόγω της ταχύτερης από την αναμενόμενη ολοκλήρωσης των δραστηριοτήτων κλεισίματος, η NASA ενδέχεται τώρα να εκτοξεύσει τον πύραυλο Artemis II από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β, την Πέμπτη 19 Μαρτίου.  Η τελική απόφαση για την ώρα έναρξης θα ληφθεί την Τετάρτη 18 Μαρτίου.  Η έναρξη λειτουργίας είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 19 Μαρτίου, αλλά οι μηχανικοί εντόπισαν μια ηλεκτρική καλωδίωση στο σύστημα τερματισμού πτήσης του βασικού σταδίου του πυραύλου SLS (Space Launch System) που χρειαζόταν αντικατάσταση. Αναμένονταν να καθυστερήσουν τη μεταφορά για την Παρασκευή 20 Μαρτίου. Ωστόσο, από τότε που αντιμετώπισαν το πρόβλημα, οι ομάδες έχουν κερδίσει λίγο χρόνο, κάτι που μπορεί να επιτρέψει την επανέναρξη της έναρξης της λειτουργίας στις 19 Μαρτίου. Το ταξίδι προς την εξέδρα εκτόξευσης θα διαρκέσει έως και 12 ώρες· η NASA θα παρέχει ζωντανή μετάδοση της κίνησης. Μόλις προσδιοριστεί η ώρα έναρξης της πεζοπορίας, θα υπάρξει ενημέρωση. Η κυκλοφορία σε οποιαδήποτε από τις δύο ημέρες θα διατηρήσει την πιθανότητα έναρξης ήδη από την Τετάρτη 1 Απριλίου, αν και οι ομάδες συνεχίζουν να παρακολουθούν τις μετεωρολογικές προβλέψεις. Το  παράθυρο έναρξης του Απριλίου  περιλαμβάνει ευκαιρίες έως τη Δευτέρα 6 Απριλίου, καθώς και την Πέμπτη 30 Απριλίου.  https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/17/nasa-reassessing-artemis-ii-rollout-as-ground-teams-make-up-time/ Ο πύραυλος Artemis II SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion, στερεωμένα στον κινητό εκτοξευτή, στέκονται κάθετα μέσα στο κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, καθώς συνεχίζονται οι προετοιμασίες για την εκτόξευση στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη, με ευκαιρίες εκτόξευσης να ξεκινούν τον Απρίλιο του 2026.