Ανακοινώσεις στο Παρίσι για τη συμμετοχή του πρώτου Έλληνα αστροναύτη σε αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος, Δρ. Νίκος Σέργης, μιλά στο naftemporiki.gr για το πολυσήμαντο γεγονός Στο Παρίσι θα βρεθεί τα επόμενα 24ωρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να συμμετάσχει στη Διεθνή Σύνοδο για το Διάστημα όπου – σύμφωνα με ρεπορτάζ του in.gr – ο Έλληνας πρωθυπουργός θα ανακοινώσει τη συμμετοχή του Έλληνα επιστήμονα Δρ. Ανδριανού Γολέμη σε επερχόμενη αποστολή στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το naftemporiki.gr επικοινώνησε με τον διευθύνοντα σύμβουλο του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος Δρ. Νίκο Σέργη, ο οποίος αναφέρθηκε σε αυτή την εξέλιξη. «Επιβεβαιώνω ότι έχει ληφθεί η απόφαση να συμμετάσχει ο Ανδριανός Γολέμης σε μια αποστολή στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η ημερομηνία της οποίας δεν είναι ακόμη γνωστή, αλλά ο προγραμματισμός που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι να πραγματοποιηθεί κάποια στιγμή εντός του φθινοπώρου του 2027. Οι σχετικές ανακοινώσεις αναμένουμε ότι θα γίνουν στη σύνοδο στο Παρίσι από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας πιθανώς σε κοινές δηλώσεις με τον Γάλλο πρόεδρο. Να σημειώσω πώς η απόφαση για την συμμετοχή του Ανδριανού Γολέμη στην αποστολή του 2027 έχει ληφθεί – όπως προανέφερα – αλλά πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου ότι στην οργάνωση και προγραμματισμό διαστημικών αποστολών συχνά υπάρχουν μεταβολές για διαφόρους λόγους καθώς εξελίσσεται η προετοιμασία τους οπότε να ενδέχεται να υπάρξουν αλλαγές από τις αρχικές ανακοινώσεις που θα γίνουν».Ο Δρ. Αδριανός Γολέμης ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Αστροναυτών στη Κολωνία της Γερμανίας, έχοντας επιλεγεί μέσα από μία από τις πιο ανταγωνιστικές διαδικασίες επιλογής στην ευρωπαϊκή αεροδιαστημική. Επελέγη ανάμεσα σε περισσότερους από 22.000 υποψήφιους. Ο Δρ. Γολέμης ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) ως γιατρός-ερευνητής της ESA εκτελώντας πειράματα ανθρώπινης φυσιολογίας και ψυχολογίας σε συνθήκες απομόνωσης στην Ανταρκτική επειδή οι δυσκολίες στην Ανταρκτικής προσομοιάζουν με αυτές του Διαστήματος. Στη συνέχεια συμμετείχε ως γιατρός και σε παρόμοιες κλινικές μελέτες στη Γαλλία ενώ ακολούθησε μια περίοδος επτά ετών ως γιατρός αποστολής για τους Ευρωπαίους αστροναύτες.Σε συνάντηση που είχε γίνει τον περασμένο Ιούνιο για αυτό το ζήτημα μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Δρ. Ανδριανού Γολέμη είχε ανακοινωθεί ότι ο Έλληνας αστροναύτης θα εκτελέσει πειράματα και τεχνολογικές επιδείξεις που έχουν προταθεί από δεκάδες ελληνικές ερευνητικές ομάδες, φορείς και πανεπιστήμια, ελληνικές εταιρείες θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν καινοτόμες λύσεις σε συνθήκες διαστήματος, θα συλλεγούν πολύτιμα δεδομένα που θα αξιοποιηθούν για εφαρμογές και περαιτέρω έρευνα, ενώ παράλληλα υπάρχει δυνατότητα ανάπτυξης πολύτιμων συνεργασιών με διεθνείς εταίρους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2158779/anakoinoseis-sto-parisi-gia-ti-symmetochi-toy-protoy-ellina-astronayti-se-apostoli-ston-diethni-diastimiko-stathmo/

Τα Hubble και Webb της NASA ανακαλύπτουν μακρινά αντικείμενα του Ηλιακού Συστήματος που «θυμούνται» το παρελθόν. Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν την κοινή ισχύ των διαστημικών τηλεσκοπίων Hubble και James Webb της NASA για να μελετήσουν μερικά από τα πιο απομακρυσμένα σώματα στο ηλιακό μας σύστημα, τα Trans-Neptunian Objects (TNOs). Μερικά από αυτά είναι τα μικρότερα και τα πιο αμυδρά που έχουν παρατηρηθεί ποτέ άμεσα. Οι ερευνητές ανακάλυψαν απροσδόκητα λιγότερα μικρά TNO από ό,τι περίμεναν και ότι τα χρώματα αυτών των σωμάτων ακολούθησαν τις ίδιες σχέσεις με τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειάς τους.Αυτά τα αντικείμενα είναι συνήθως μικρά, αμυδρά, παγωμένα σώματα που περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα . Τα περισσότερα είναι περισσότερο από 100 εκατομμύρια φορές πιο αμυδρά από τα αντικείμενα που είναι ορατά με γυμνό μάτι. Σε δύο συμπληρωματικές εργασίες που δημοσιεύθηκαν την Τρίτη στο The Astronomical Journal, ομάδες ανέλυσαν το χρώμα, τη σύνθεση και την κατανομή μεγέθους 27 πρόσφατα ανακαλυφθέντων μικροσκοπικών, αμυδρών TNO. Αυτή η κατηγορία μικρών σωμάτων προσφέρει την καλύτερη εικόνα για ένα πρώιμο στάδιο της δημιουργίας πλανητών, όταν ένας δίσκος σκόνης και βότσαλων σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο συγχωνεύτηκε σε «πλανητοειδή» μεγέθους πόλης - τα συμπαγή δομικά στοιχεία που συσσωρεύονται για να σχηματίσουν πλανήτες - αλλά δεν είχαν ακόμη συγχωνευθεί σε κόσμους πλήρους μεγέθους.   Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA Πέρα από τον Ποσειδώνα, αυτό το δεύτερο στάδιο δεν συνέβη ποτέ, αφήνοντας πίσω έναν παγωμένο πληθυσμό πλανητοειδών.Στην πιο βαθιά έρευνα TNO μέχρι σήμερα, ομάδες με επικεφαλής υποψήφιους διδάκτορες από το Πανεπιστήμιο της Βικτώριας στον Καναδά, υπό την καθοδήγηση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας του Καναδά, και του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα στο Φλάγκσταφ εξέτασαν ένα κομμάτι του ουρανού ταυτόχρονα με το Hubble, παρατηρώντας το ορατό φως των TNO, και το Webb, παρατηρώντας το υπέρυθρο φως τους. Η ομάδα ερευνητών μέτρησε τα χρώματα των αντικειμένων, τα οποία είναι σαν ένα δακτυλικό αποτύπωμα της σύνθεσης της επιφάνειας, καθώς και τα μεγέθη τους και καθόρισε τις τροχιές τους. Στις συντονισμένες παρατηρήσεις, οι ομάδες μελέτησαν δύο διαφορετικούς τύπους TNO. Οι πρώτοι, δυναμικά «ψυχροί» TNO, βρίσκονται στις αρχικές, σχετικά κυκλικές τροχιές τους γύρω από τον Ήλιο στο επίπεδο του ηλιακού συστήματος. Ο δεύτερος τύπος, δυναμικά «θερμοί» TNO, σχηματίστηκαν μεταξύ των τρεχουσών θέσεων του Ουρανού και του Ποσειδώνα, αλλά ωθήθηκαν προς τα έξω όπου βρίσκονται σήμερα, όταν οι εξωτερικοί αέριοι γίγαντες μετανάστευσαν νωρίς στην ιστορία του ηλιακού συστήματος. Σήμερα, βρίσκονται σε έντονα ελλειπτικές τροχιές και κινούνται μέσα και έξω από το επίπεδο του ηλιακού μας συστήματος.Πριν από αυτές τις παρατηρήσεις, οι αστρονόμοι πίστευαν ότι τα μικρά TNOs από θερμούς και ψυχρούς πληθυσμούς θα είχαν υποστεί πολλές συγκρούσεις, αλλάζοντας τις επιφάνειές τους σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα TNOs. Αλλά αυτό δεν έδειξαν οι παρατηρήσεις. Αντίθετα, τα μικρά σώματα μοιάζουν με τα μεγαλύτερα αντίστοιχα σώματα. Αυτό υποδηλώνει ότι οι συγκρούσεις δεν αλλάζουν σημαντικά τις επιφάνειες - ίσως επειδή υπάρχουν λιγότερες συγκρούσεις από τις αναμενόμενες ή επειδή τα TNOs διατηρούν με κάποιο τρόπο τις αρχέγονες, προ-σύγκρουσης συνθέσεις τους. Οι ομάδες προσπαθούν ακόμη να λύσουν αυτό το μυστήριο.«Θα μπορούσατε να φανταστείτε ένα σενάριο όπου η ανατροπή και ο θρυμματισμός θα άλλαζε τη σύνθεση της επιφάνειας και στη συνέχεια θα βλέπατε ένα διαφορετικό χρώμα επιφάνειας για μικροσκοπικά TNO σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα αδέλφια τους. Είναι λοιπόν πραγματικά συναρπαστικό να βλέπουμε ότι τα μικρότερα αντικείμενα με κάποιο τρόπο «θυμούνται» και διατηρούν την ιστορία του πώς κατασκευάστηκαν», δήλωσε η υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα, Αναστασία Μόργκαν, η οποία ηγήθηκε της μελέτης του χρώματος και της σύνθεσης . «Αυτά τα δυναμικά «καυτά» TNO διατηρούν μια υπογραφή του τόπου γέννησής τους, παρόλο που έχουν μετακινηθεί τροχιακά από τότε», δήλωσε ο συν-συγγραφέας David Trilling του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα.Τόσο οι «θερμοί» όσο και οι «ψυχροί» πληθυσμοί φαίνεται να διατηρούν τα ίδια χρώματα όπως όταν σχηματίστηκαν, με μικρή αλλαγή από τη γέννηση του ηλιακού συστήματος. Τα δεδομένα Webb επέτρεψαν επίσης στους ερευνητές να μετρήσουν τον αριθμό των αντικειμένων κάθε μεγέθους. Διαπίστωσαν ότι οι συνολικές κατανομές μεγέθους και για τους δύο πληθυσμούς ήταν εκπληκτικά παρόμοιες.«Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι η διαδικασία σχηματισμού πλανητοειδών καταλήγει να παράγει την ίδια κατανομή μεγεθών τόσο για τους ψυχρούς όσο και για τους θερμούς πληθυσμούς, παρά το γεγονός ότι σχηματίζονται σε διαφορετικές περιοχές του πρώιμου ηλιακού συστήματος. Η διαδικασία φαίνεται να μην είναι ευαίσθητη στις συνθήκες του δίσκου, παράγοντας παρόμοια μεγέθη πλανητοειδών είτε ο δίσκος είναι ζεστός είτε κρύος, και πυκνός είτε αφράτος», δήλωσε η υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Βικτώριας, Marielle Eduardo, η οποία ηγήθηκε της μελέτης για την κατανομή μεγεθών . Οι ερευνητές βρήκαν επίσης λιγότερα από αυτά τα πολύ μικρά σώματα από ό,τι περίμεναν με βάση ορισμέναμοντέλα σχηματισμού πλανητών. Ο Webb ανακάλυψε 27 νέα, αξιοσημείωτα αμυδρά TNO, το ένα τόσο αμυδρό που ισοδυναμεί με το να στέκεται κανείς στη Γη και να βλέπει ένα μικρό σμήνος πυγολαμπίδων στη Σελήνη. Το μικρότερο που παρατήρησαν έχει διάμετρο περίπου 3 μίλια (5 χιλιόμετρα), η οποία είναι περίπου πέντε φορές μικρότερη από αυτήν που είναι δυνατόν να ανιχνευθεί με τα πιο ευαίσθητα επίγεια τηλεσκόπια.Αυτό το έργο δεν θα ήταν εφικτό χωρίς τη συνεργασία των Hubble και Webb για την ανίχνευση και τον χαρακτηρισμό αυτών των TNO. Με την ευαισθησία του Hubble στο ορατό φως και του Webb στο υπέρυθρο, τα διαστημικά τηλεσκόπια παρέχουν περισσότερες πληροφορίες από ό,τι μπορούν να δώσουν τα δύο από μόνα τους.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-webb-find-far-out-solar-system-objects-remember-past/ Η καλλιτεχνική ιδέα αυτού του καλλιτέχνη απεικονίζει ένα Trans-Neptunian Object, ένα μικρό, αμυδρό, παγωμένο σώμα σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα. Αυτά τα αντικείμενα είναι τόσο μικρά που ακόμη και με τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Webb της NASA, εμφανίζονται μόνο ως μικροσκοπικές κουκκίδες φωτός.  

Το Νεφέλωμα Πελεκάνος σε Αέριο, Σκόνη και Αστέρια Εξήγηση: Το Νεφέλωμα Πελεκάνος μεταμορφώνεται αργά. Το IC 5070 (επίσημη ονομασία) χωρίζεται από το μεγαλύτερο  Νεφέλωμα της Βόρειας Αμερικής  από ένα  μοριακό νέφος  γεμάτο με σκοτεινή  σκόνη . Η  εικόνα με τα βαθιά χαρακτηριστικά από  τη Γιούτα των  ΗΠΑ  ενσωματώνει 25 ώρες έκθεσης και αναδεικνύει εξαιρετικές λεπτομέρειες αυτής της  νηματοειδούς σκόνης . Το  Νεφέλωμα Πελεκάνος  μελετάται εκτενώς επειδή είναι ένα ιδιαίτερα ενεργό μείγμα  σχηματισμού αστεριών  και εξελισσόμενων νεφών αερίου. Το φως από νεαρά ενεργητικά αστέρια μετατρέπει αργά το κρύο αέριο σε θερμό αέριο, με το  προχωρημένο όριο  μεταξύ των δύο, γνωστό ως  μέτωπο ιονισμού , ορατό με έντονο πορτοκαλί χρώμα επάνω δεξιά. Ιδιαίτερα πυκνά  πλοκάμια  ψυχρού αερίου παραμένουν. Εκατομμύρια χρόνια από τώρα, το  Νεφέλωμα Πελεκάνος  , που οριοθετείται από το σκοτεινό νεφέλωμα  LDN 935 , μπορεί να μην είναι πλέον γνωστό ως Πελεκάνος, καθώς η  ισορροπία και η τοποθέτηση των αστεριών και του αερίου  σίγουρα θα αφήσει κάτι που φαίνεται  εντελώς διαφορετικό . Η κύρια ιστοσελίδα του APOD μεταφέρεται : Από το apod.nasa.gov στο science.nasa.gov/apod.         Το James Webb αποκαλύπτει το «Σεντούκι του Θησαυρού» του γαλαξία μας. Μια από τις πιο εντυπωσιακές περιοχές γέννησης νέων άστρων όπου εξελίσσονται πολύ ενδιαφέροντα κοσμικά φαινόμενα. Μοιάζει με ένα γιγάντιο σεντούκι θησαυρού που έχει μείνει ανοιχτό ανάμεσα στα άστρα μόνο που αντί για χρυσάφι και κοσμήματα αυτή η παράξενη κοσμική δομή περιέχει δεκάδες νεογέννητα άστρα .Μια νέα εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb αποκαλύπτει το εύστοχα αποκαλούμενο «Σεντούκι του Θησαυρού» είναι ένα πολύχρωμο νέφος αερίου και σκόνης στο Νεφέλωμα της Τρόπιδος μία από τις πλουσιότερες περιοχές σχηματισμού άστρων στο γαλαξία μας.Σε απόσταση περίπου 7,500 ετών φωτός, στον αστερισμό της Τρόπιδος το νεφέλωμα εκτείνεται σε περίπου 260 έτη φωτός και περιέχει μερικά από τα πιο μεγάλης μάζας άστρα του γαλαξία μας καθώς και δεκάδες χιλιάδες νεαρά πρωτοάστρα. Εκεί βρίσκονται επίσης οι «Κοσμικοί Γκρεμοί» οι οποίοι παρουσιάστηκαν στις πρώτο «πακέτο» εικόνων του James Webb που δημοσιεύτηκε το 2022.Το «Σεντούκι του Θησαυρού» είναι ένα κομητικό σφαιρίδιο (cometary globule) δηλαδή ένα απομονωμένο νέφος με μια πυκνή, σκοτεινή «κεφαλή» και μια μακριά ουρά. Αν και τέτοια αντικείμενα πήραν το όνομά τους επειδή μοιάζουν με κομήτες, το συγκεκριμένο μοιάζει περισσότερο με ξύλινο σεντούκι με το καπάκι του ανασηκωμένο και το φως να ξεχύνεται από το εσωτερικό του. Το σμήνος Η Κάμερα Εγγύς Υπέρυθρου (NIRCam) του James Webb αποκαλύπτει την πηγή αυτής της λάμψης: ένα συμπαγές σμήνος περίπου 70 νεαρών άστρων, τα οποία είναι ενσωματωμένα στη σκόνη. Το μεγαλύτερο από αυτά είναι ένα σπάνιο άστρο τύπου O — εξαιρετικά μεγάλα, λαμπρά και βραχύβια άστρα — με μάζα περίπου 19 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι το σμήνος έχει ηλικία περίπου 1,3 εκατομμυρίων ετών αν και παλαιότερες εκτιμήσεις ανέφεραν ότι μπορεί να είναι ακόμη και μόλις 100.000 ετών, να αποτελείται δηλαδή από άστρα βρεφικής ηλικίας. Πολλά από τα άστρα του εξακολουθούν να περιβάλλονται από το αέριο και τη σκόνη από τα οποία γεννήθηκαν. Με την πάροδο του χρόνου, η ακτινοβολία των άστρων του σμήνους θα διασκορπίσει αυτό το υλικό, αποκαλύπτοντας άστρα που σήμερα παραμένουν κρυμμένα.Το ασυνήθιστο σχήμα του «Σεντουκιού του Θησαυρού» επηρεάζεται επίσης από κάτι που βρίσκεται έξω από την εικόνα του James Webb. Σε απόσταση περίπου 39 ετών φωτός αν μετρήσουμε την απόσταση όπως προβάλλεται στον ουρανό βρίσκεται το Ήτα Τρόπιδος (Eta Carinae), το πιο φωτεινό αντικείμενο στο Νεφέλωμα της Τρόπιδος.Το Ήτα Τρόπιδος έγινε διάσημο όταν υπέστη τη λεγόμενη «Μεγάλη Έκρηξη» (Great Eruption) τον 19ο αιώνα και για μικρό χρονικό διάστημα έγινε ένα από τα λαμπρότερα άστρα στον νυχτερινό ουρανό της Γης. Το σύστημα περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο άστρα μεταξύ των οποίων ένα με μάζα περίπου 100 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου και φωτεινότητα περίπου 5 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη. Μαζί με το κοντινό αστρικό σμήνος Trumpler 16 η έντονη ακτινοβολία και οι αστρικοί άνεμοι που παράγουν απομακρύνουν το λιγότερο πυκνό αέριο του «Σεντουκιού του Θησαυρού» και συμβάλλουν στη διαμόρφωση του χαρακτηριστικού σχήματός του. Το «Σεντούκι του Θησαυρού» δεν θα μοιάζει για πάντα έτσι. Η ακτινοβολία και οι αστρικοί άνεμοι των νεαρών άστρων στο εσωτερικό του, σε συνδυασμό με την επίδραση των γιγάντιων άστρων της γύρω περιοχής, θα διαβρώνουν σταδιακά το εναπομείναν αέριο και τη σκόνη. Τελικά το κοσμικό σεντούκι θα εξαφανιστεί αποκαλύπτοντας τους πραγματικούς του θησαυρούς, τα άστρα που κρύβονται στο εσωτερικό του. Η εικόνα του νεφελώματος που μοιάζει με ανοικτό σεντούκι. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2158715/to-james-webb-apokalyptei-to-sentoyki-toy-thisayroy-toy-galaxia-mas/