Roscosmos Σε υψόμετρο 400 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη, δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα - μόνο ένας κοινός σκοπός. Θα συζητήσουμε το μέλλον της διεθνούς εξερεύνησης του διαστήματος στην Εβδομάδα Διαστήματος, μέρος του Ρωσικού Φόρουμ Διαστήματος. Το διάστημα είναι ένα μέρος όπου οι μηχανικοί και οι επιστήμονες μιλούν την ίδια γλώσσα και ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι κάτι περισσότερο από ένα εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας. Για 25 χρόνια, Ρώσοι κοσμοναύτες και οι διεθνείς συνάδελφοί τους εργάζονται ώμο προς ώμο στον σταθμό. Οι συμπατριώτες μας πάντα υποστήριζαν τους συναδέλφους τους και τους δίδαξαν τις περιπλοκές της ζωής στον σταθμό. Βλέπουμε ότι υπάρχει αληθινή διεθνής φιλία πέρα από τη Γη. Απλώς φανταστείτε: αρκετές χιλιάδες επιστημονικά πειράματα έχουν διεξαχθεί στον ISS. Ιατρική έρευνα, δοκιμές νέων υλικών και νέες τεχνικές εξελίξεις - όλα αυτά αντιπροσωπεύουν ένα βήμα προς ένα κοινό παγκόσμιο μέλλον. Γιατί είναι σημαντικό να συζητηθεί αυτό; Τα πειράματα είναι σίγουρα ισχυρά, αλλά δεν πρόκειται μόνο για τους αριθμούς. Εκεί, σε μηδενική βαρύτητα, δημιουργούνται τα φάρμακα και τα υλικά του μέλλοντος. Μας βοηθούν να ζούμε περισσότερο και καλύτερα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι ένα μοναδικό εργαστήριο όπου η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη, η Ιαπωνία και ο Καναδάς συνεργάζονται εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα. Όταν κοιτάς τον πλανήτη μας από έναν δορυφόρο, δεν βλέπεις εθνικά σύνορα—η Γη μοιάζει με το κοινό μας σπίτι. Από την πειραματική πτήση Apollo-Soyuz το 1975, το διάστημα έχει γίνει μια σημαντική γέφυρα μεταξύ των χωρών στη Γη. #spaceweek2026 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_604402

Ρεκόρ χαμηλού επιπέδου στους θαλάσσιους πάγους της Αρκτικής τον χειμώνα, σύμφωνα με επιστήμονες της NASA και του NSIDC. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο χειμερινός θαλάσσιος πάγος στην Αρκτική έφτασε σε ένα επίπεδο που αντιστοιχεί στο χαμηλότερο σημείο που έχει παρατηρηθεί από την έναρξη της δορυφορικής παρακολούθησης το 1979. Στις 15 Μαρτίου, η έκταση του θαλάσσιου πάγου της Αρκτικής έφτασε τα 5,52 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (14,29 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα), πολύ κοντά στην κορυφή του 2025 των 5,53 εκατομμυρίων τετραγωνικών μιλίων (14,31 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα). Επιστήμονες της NASA και του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων Χιονιού και Πάγου (NSIDC) στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, στο Μπόλντερ, σημειώνουν ότι τα δύο έτη είναι στατιστικά συνδεδεμένα.Παράλληλα με τη συνολική έκταση, οι ερευνητές παρατηρούν επίσης αλλαγές στο πάχος του πάγου. «Με βάση αυτά που βλέπουμε με τον δορυφόρο ICESat-2 της NASA, μεγάλο μέρος του πάγου στην Αρκτική είναι λεπτότερος φέτος, ειδικά στη Θάλασσα του Μπάρεντς βορειοανατολικά της Γροιλανδίας», δήλωσε ο Νάθαν Κουρτζ, επικεφαλής του Εργαστηρίου Κρυοσφαιρικών Επιστημών στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Η Θάλασσα του Οχότσκ, που συνορεύει με τη βόρεια Ιαπωνία και τη Ρωσία, είχε επίσης σχετικά χαμηλό πάγο φέτος - μια περιοχή που φυσικά βιώνει σημαντική μεταβλητότητα από έτος σε έτος».Επιστήμονες της NASA και του NSIDC διαπίστωσαν ότι η μέγιστη κάλυψη πάγου στην Αρκτική αυτόν τον χειμώνα συνεχίζει τη μακροπρόθεσμη τάση που παρατηρήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Φέτος, η μέγιστη κάλυψη πάγου ήταν κάτω από τα μέσα επίπεδα μεταξύ 1981 και 2010 κατά περίπου μισό εκατομμύριο τετραγωνικά μίλια (περίπου 1,3 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα). Η έκταση του θαλάσσιου πάγου ορίζεται ως η συνολική έκταση του ωκεανού με τουλάχιστον 15% συγκέντρωση πάγου. Η περιοχή του Αρκτικού Ωκεανού που καλύπτεται από πάγο διαστέλλεται στο κρύο του χειμώνα . Αν και μεγάλο μέρος του θαλάσσιου πάγου λιώνει τους θερμότερους μήνες, κάποιοι πάγοι παραμένουν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Πρόσφατα, σχηματίζεται λιγότερος νέος πάγος. Ως αποτέλεσμα, έχει συσσωρευτεί λιγότερος πολυετής πάγος.«Ένα ή δύο χρόνια χαμηλής θερμοκρασίας δεν σημαίνουν απαραίτητα πολλά από μόνα τους», δήλωσε ο επιστήμονας πάγου του NSIDC, Walt Meier. Ωστόσο, αν εξεταστούν στο πλαίσιο της μακροπρόθεσμης πτωτικής τάσης από το 1979, πρόσθεσε ο Meier, προσθέτουν στη συνολική εικόνα της αλλαγής στον θαλάσσιο πάγο της Αρκτικής καθ' όλη τη διάρκεια των εποχών.Στην Ανταρκτική, ο θαλάσσιος πάγος το καλοκαίρι έφτασε στο ετήσιο χαμηλό των 996.000 τετραγωνικών μιλίων (2,58 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων) στις 26 Φεβρουαρίου. Η φετινή κάλυψη αντιπροσωπεύει αύξηση σε σύγκριση με τα ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων ετών. Αν και 100.000 τετραγωνικά μίλια (260.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα) χαμηλότερα από τον μέσο όρο της περιόδου 1981-2010, το ελάχιστο επίπεδο θαλάσσιου πάγου της Ανταρκτικής ήταν πολύ πάνω από το ιστορικό χαμηλό που σημειώθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2023, των 691.000 τετραγωνικών μιλίων (1,79 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων). Οι επιστήμονες στο NSIDC είχαν προηγουμένως παρακολουθήσει την έκταση του θαλάσσιου πάγου χρησιμοποιώντας κυρίως δορυφόρους στο Πρόγραμμα Μετεωρολογικών Δορυφόρων Άμυνας . Τα τελευταία χρόνια, το NSIDC βασίζεται στο Προηγμένο Ραδιόμετρο Σάρωσης Μικροκυμάτων 2 της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) για δεδομένα θαλάσσιου πάγου σε πραγματικό χρόνο. Οι ερευνητές συγκρίνουν επίσης την κάλυψη πάγου με ιστορικές πηγές, όπως τα δεδομένα που συλλέχθηκαν μεταξύ 1978 και 1985 με τον δορυφόρο Nimbus-7 , τον οποίο λειτουργούσαν από κοινού η NASA και η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας. https://science.nasa.gov/earth/arctic-winter-sea-ice-2026/

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4838-4844: Τυλίγοντας το έδαφος Boxwork Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2026 Το Curiosity μόλις ολοκλήρωσε μια πολύ έντονη εβδομάδα επιστημονικών παρατηρήσεων και μηχανικών δραστηριοτήτων, καθώς ολοκληρώνει την πολύμηνη έρευνά του στο κυβικό έδαφος του Άρη. Τρεις ημέρες σχεδιασμού αυτή την εβδομάδα από την επιστημονική και μηχανική ομάδα του MSL οδήγησαν σε τρεις διαδρομές με ρόβερ, τρία σύνολα στόχων για λεπτομερή μελέτη με όργανα στον βραχίονα του Curiosity και μια τεράστια γκάμα επιτόπιων δεδομένων που χαρακτηρίζουν τις νότιες περιοχές του κυβικού εδάφους στον ώμο του Όρους Sharp στον Άρη.Καθώς ξεκινούσε η εβδομάδα στον Άρη, στο 4838°C, το Curiosity χρησιμοποίησε κάμερες στις Mastcam και ChemCam για να απεικονίσει τις κορυφογραμμές και τους βραχώδεις στόχους "Salar de Maricunga", "El Misti", "Saipina" και τον βραχώδη λόφο "Paniri". Το Mastcam εξέτασε επίσης ρωγμές στο βραχώδες υπόστρωμα στον στόχο "Sajta". Το φασματόμετρο λέιζερ στο ChemCam εξέτασε τη σύνθεση του στόχου "Tacitas". Αφού αφαίρεσε μεγάλη ποσότητα σκόνης από τον βραχώδη στόχο "Toro Wharku" με το DRT, στη συνέχεια οι MAHLI και APXS τον μελέτησαν λεπτομερώς. Το MAHLI πραγματοποίησε επίσης λεπτομερή απεικόνιση του κοντινού υψώματος "Rincodillas". Το απόγευμα, οι παρατηρήσεις με Mastcam Tau και Navcam μέσω οπτικής επαφής μέτρησαν την ποσότητα σκόνης στην ατμόσφαιρα του Άρη.Στο ηλιακό φως 4839, το Curiosity ολοκλήρωσε την έρευνα του Toro Wharku με φασματοσκοπία λέιζερ ChemCam και απεικόνιση Mastcam. Ένα μωσαϊκό ChemCam RMI 10x1 μεγάλης απόστασης ελήφθη στον λόφο Paniri και η Navcam τράβηξε βίντεο με σύννεφα και σκόνη. Στη συνέχεια, το ρόβερ οδήγησε 35 μέτρα (περίπου 115 πόδια) προς τη νότια επαφή του εδάφους με την παρακείμενη θειική μονάδα και πραγματοποίησε φωτογραφία μετά την οδήγηση ενός πανοράματος 360 μοιρών γύρω από το όχημα χρησιμοποιώντας Navcam.Στο Ηλιακό Σολ 4840, αυτές οι εικόνες επέτρεψαν την επιλογή ενός μοναδικά διαμορφωμένου βραχώδους σχηματισμού που ονομάστηκε «Llisa» για μελέτη με φασματόμετρο λέιζερ με ChemCam και Mastcam. Παρόλο που κανένα προσβάσιμο βραχώδες υπόστρωμα δεν ήταν αρκετά ομαλό για βούρτσισμα DRT, το MAHLI έλαβε μικροσκοπικές εικόνες του «Chusumayo» και του στόχου APXS «Sierra Gorda», στο βραχώδες υπόστρωμα που έδειχνε πολύ ενδιαφέροντα ιζηματογενή στρώματα. Το Mastcam απεικόνισε επίσης αυτά τα στρώματα στους στόχους «Limbaba» και «Limbaba2». Η κάμερα RMI του τηλεσκοπίου ChemCam κοίταξε πίσω κατά μήκος της διαδρομής του Curiosity στο πλέον μακρινό λόφο Mishe Mokwa, βλέποντας τη στρωματογραφία του από διαφορετική γωνία. Οι ατμοσφαιρικές μελέτες περιελάμβαναν μια έρευνα ουρανού Mastcam, Mastcam tau και βίντεο Navcam dust-devil. Το επόμενο ηλιοστάσιο, 4841, ολοκλήρωσε τη μελέτη του Chusumayo με παρατηρήσεις ChemCam LIBS του κοντινού στόχου «La Troya».Στο Ηλιακό Σολ 4841, το Curiosity οδήγησε 39 μέτρα (περίπου 128 πόδια) νοτιότερα. Στο σχέδιο της Παρασκευής για τα ηλιακά σφαιρίδια 4842 έως 4844, το ηλιακό σφαιρίδιο ξεκινά με μελέτες σύνθεσης φασματόμετρου λέιζερ ChemCam και απεικόνισης Mastcam της προεξοχής "San Julien", ακολουθούμενες από τηλεσκοπικές εικόνες RMI του σκοτεινού υλικού της κορυφογραμμής "Santa Rita". Στη συνέχεια, το Mastcam θα λάβει μια σειρά από ψηφιδωτά που τεκμηριώνουν τη νότια επαφή μεταξύ των δομών boxwork και της μονάδας θειικού άλατος, από το κοντινό βραχώδες υπόστρωμα έως τις πιο απομακρυσμένες πλαγιές του λόφου Paniri. Η απεικόνιση Mastcam θα διερευνήσει επίσης την πιθανότητα κίνησης ρεγολίθου σε μια κοιλότητα. Μια ταινία σύννεφων υπερορίζοντος, μια ταινία σκόνης-διαβόλου και παρατηρήσεις σκόνης από την οπτική επαφή με το Navcam θα ενσωματώσουν τις ατμοσφαιρικές έρευνες στο πρωινό επιστημονικό μπλοκ. Στη συνέχεια, το Curiosity θα αποσυνδέσει τον βραχίονα, εκτελώντας ένα βούρτσισμα DRT, απεικόνιση MAHLI και μέτρηση APXS στον στόχο "Chalapata". Μια άλλη κάμερα Navcam με οπτική επαφή και ένα Mastcam tau θα ολοκληρώσουν τις μετρήσεις της ατμοσφαιρικής σκόνης για το ηλιακό φως.Στο επόμενο ηλιακό φως, 4843, θα δούμε φασματοσκοπία λέιζερ ChemCam και απεικόνιση Mastcam του στόχου σκοτεινής κορυφογραμμής "Santa Laura". Το Mastcam θα λάβει στη συνέχεια επιπλέον μωσαϊκά της νότιας επαφής ("Yungas de Arepucho"), καθώς και έναν στόχο "Limbaba lookback". Το τηλεσκόπιο RMI του ChemCam θα απεικονίσει τα ανώτερα τμήματα του λόφου Paniri, συμπληρώνοντας την κάλυψη του Mastcam. Οι πρωινές και βραδινές μελέτες από το Navcam και το Mastcam θα συνεχίσουν τη χρονοσειρά της σκόνης και της δυναμικής στην ατμόσφαιρα του Άρη, συνοδευόμενες από μια νυχτερινή ατμοσφαιρική παρατήρηση APXS.Το πρωί του ηλιακού φωτός 4844, το ChemCam θα ολοκληρώσει τη μελέτη του Challapata με φασματοσκοπία λέιζερ και το Mastcam θα καταγράψει τις αλλαγές στον στόχο μετά την προσβολή του. Μετά από μια παθητική παρατήρηση του ουρανού με το ChemCam και μια έρευνα Navcam για τον διάβολο σκόνης, το Curiosity θα οδηγήσει 11 ακόμη μέτρα νότια (36 πόδια), πιθανότατα διασχίζοντας το πολυαναμενόμενο όριο μεταξύ των δομών κιβωτίου του Άρη και της μονάδας θειικού άλατος πέρα από αυτό. Κατά τη διάρκεια της οδήγησης, το MAHLI θα εκτελέσει ένα πλήρες σετ απεικόνισης τροχών για να παρακολουθήσει τη φθορά στους τροχούς του ρόβερ. Σε συνδυασμό με την απεικόνιση μετά την οδήγηση, τα ChemCam και Navcam θα πραγματοποιήσουν μια έρευνα AEGIS, επιτρέποντας στην ενσωματωμένη επεξεργασία των δεδομένων Navcam να επιλέξει έναν στόχο LIBS ChemCam πριν η ανθρώπινη ομάδα μας δει τις εικόνες. Το σχέδιο ολοκληρώνεται το πρωί του ηλιακού φωτός 4845 με φασματοσκοπία λέιζερ ChemCam αυτού του νέου στόχου AEGIS, εκτός από τις ατμοσφαιρικές μελέτες με Navcam και Mastcam. Την επόμενη εβδομάδα, το Curiosity αφήνει πίσω του το κυβικό έδαφος του Άρη, στην αναζήτησή του για νέες ανακαλύψεις. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4838-4844-wrapping-up-the-boxwork-terrain/ Το ρόβερ του Άρη, Curiosity, της NASA, απέκτησε αυτήν την εικόνα, μιας από τις πολλές υπέροχες κορυφογραμμές που φαίνονται από την τηλεσκοπική κάμερα Remote Micro-Imager (RMI) του ρόβερ στο όργανο Chemistry & Camera (ChemCam), στις 20 Μαρτίου 2026. Το ChemCam είναι ένα όργανο που χρησιμοποιεί πρώτα ένα λέιζερ για την εξάτμιση βράχων και εδάφους, δημιουργώντας ένα πλάσμα των συστατικών αερίων τους, και στη συνέχεια αναλύει τη στοιχειακή τους σύνθεση χρησιμοποιώντας έναν ενσωματωμένο φασματογράφο. Το λέιζερ και το RMI, το οποίο καταγράφει λεπτομερείς εικόνες της περιοχής που φωτίζεται από τη δέσμη λέιζερ, βρίσκονται στον ιστό του Curiosity (το «μέτωπό» του), ενώ το φασματόμετρο βρίσκεται στο σώμα του ρόβερ. Το Curiosity κατέγραψε αυτήν την εικόνα την 4841η Ηλιακή Οδό, ή την 4.841η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory, στις 03:02:35 UTC.