Εντοπίστηκε ο φυσικός θερμοστάτης της Γης που ρυθμίζει το κλίμα. Oι συνθήκες που δημιουργήθηκαν δημιούργησαν συνθήκες φιλικές στη ζωή. Διεθνής ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι ένα στενό εύρος ωκεάνιων συνθηκών μεγιστοποιούσε την ταφή του άνθρακα για εκατομμύρια χρόνια κάθε φορά.Για περισσότερα από 100 εκατομμύρια χρόνια η Γη παρέμεινε μέσα σε ένα θερμοκρασιακό εύρος κατάλληλο για τη ζωή σαν να ρυθμιζόταν από έναν φυσικό «θερμοστάτη». Το πώς ακριβώς λειτουργούσε αυτό το σύστημα παρέμενε μέχρι σήμερα δύσκολο να εξηγηθεί. Νέα έρευνα υποδεικνύει έναν κρίσιμο, έως τώρα άγνωστο μηχανισμό που συνδέει τη στάθμη της θάλασσας, τα φωσφορικά άλατα και την ποσότητα άνθρακα που παγιδεύεται στα ιζήματα των ωκεανών.Η θερμοκρασία επηρέαζε τα πολικά παγοκαλύμματα και τη στάθμη της θάλασσας γεγονός που με τη σειρά του μεταβαλλόταν την ποσότητα φωσφορικών διαθέσιμων για τη θαλάσσια ζωή. Η διαθεσιμότητα αυτού του θρεπτικού συστατικού επηρέαζε την ταφή του άνθρακα, τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και τελικά το αν ο πλανήτης θερμαινόταν ή ψυχόταν. Ο μηχανισμός Η μελέτη εξέτασε πώς οι μεταβολές της στάθμης της θάλασσας και του διαλυμένου οξυγόνου επηρέασαν τη διαθεσιμότητα φωσφορικών στους ωκεανούς και τη συσσώρευση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα κατά τα τελευταία 60 εκατομμύρια χρόνια. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences»«Γνωρίζουμε ότι το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα μειώθηκε σημαντικά καθώς η Γη ψυχόταν τα τελευταία 60 εκατομμύρια χρόνια, αλλά είχαμε ελάχιστη κατανόηση για το πού κατέληγε αυτός ο άνθρακας. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η αυξημένη ταφή οργανικού άνθρακα στα θαλάσσια ιζήματα διαδραμάτισε πολύ σημαντικότερο ρόλο από ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα» δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Ρος Ρίκαμπι, καθηγήτρια Επιστημών της Γης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.Στο επίκεντρο του μηχανισμού βρίσκεται το φωσφορικό άλας, μια μορφή φωσφόρου που είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη των θαλάσσιων οργανισμών. Οι ερευνητές το περιγράφουν ως ένα μέχρι πρότινος αόρατο κομμάτι του κλιματικού παζλ.Όταν η στάθμη της θάλασσας ήταν υψηλή οι εκτεταμένες ηπειρωτικές υφαλοκρηπίδες παγίδευαν τα φωσφορικά στα ρηχά ιζήματα του βυθού προτού αυτά φτάσουν στον ανοιχτό ωκεανό. Με λιγότερα διαθέσιμα θρεπτικά συστατικά η θαλάσσια παραγωγικότητα μειωνόταν και λιγότερος οργανικός άνθρακας βυθιζόταν και εγκλωβιζόταν στα ιζήματα. Τα νερά των ωκεανών παρέμεναν πλούσια σε οξυγόνο ενώ περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα συσσωρευόταν στην ατμόσφαιρα.Όταν η στάθμη της θάλασσας υποχωρούσε συνέβαινε το αντίθετο. Η συρρίκνωση των υφαλοκρηπίδων επέτρεπε σε περισσότερα φωσφορικά να εισέλθουν στους ωκεανούς, ενισχύοντας την ανάπτυξη των θαλάσσιων οργανισμών. Καθώς το οργανικό υλικό βυθιζόταν και αποσυντιθέμενο κατανάλωνε διαλυμένο οξυγόνο δημιουργούνταν ολοένα μεγαλύτερες ζώνες με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο.Όταν αυτές οι ζώνες έφταναν στα οργανικά πλούσια ιζήματα των υφαλοκρηπίδων ενεργοποιούσαν έναν αυτοενισχυόμενο κύκλο. Οι συνθήκες χαμηλού οξυγόνου απελευθέρωναν επιπλέον φωσφορικά από τα ιζήματα τροφοδοτώντας περαιτέρω τη θαλάσσια παραγωγικότητα και αυξάνοντας την ταφή οργανικού άνθρακα. Καθώς ολοένα περισσότερος άνθρακας παγιδευόταν κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας μειωνόταν η ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα που παρέμενε στην ατμόσφαιρα.«Ο συνάδελφός μας Κρίστιαν Μπγιέρουμ είχε μελετήσει τη σχέση μεταξύ της στάθμης της θάλασσας του οξυγόνου των ωκεανών και των φωσφορικών μέσω υπολογιστικού μοντέλου πριν από δύο δεκαετίες. Τώρα καταφέραμε επιτέλους να συγκεντρώσουμε τα γεωλογικά δεδομένα που χρειάζονταν για να ελέγξουμε αυτή την υπόθεση»  αναφέρει ο Ζουνλί Λιού καθηγητής Επιστημών της Γης και του Περιβάλλοντος του αμερικανικού πανεπιστημίου Syracuse, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Το εύρος Η μεγαλύτερη ταφή οργανικού άνθρακα παρατηρήθηκε όταν η στάθμη της θάλασσας βρισκόταν περίπου 10 έως 40 μέτρα πάνω από τη σημερινή. Μέσα σε αυτό το «ιδανικό εύρος», οι ζώνες χαμηλού οξυγόνου συνέπιπταν με τα οργανικά πλούσια ιζήματα των υφαλοκρηπίδων, επιτρέποντας στον μηχανισμό θετικής ανάδρασης να λειτουργεί επί εκατομμύρια χρόνια.Οι ερευνητές επαλήθευσαν αυτή την εικόνα χρησιμοποιώντας γεωλογικά δεδομένα που καλύπτουν τα τελευταία 60 εκατομμύρια χρόνια. Ανέλυσαν ισότοπα άνθρακα, τη συσσώρευση φωσφόρου στα ιζήματα του βαθιού ωκεανού και έναν νέο δείκτη ιωδίου προς ασβέστιο (I/Ca), ο οποίος επιτρέπει την εκτίμηση των επιπέδων οξυγόνου στους αρχαίους ωκεανούς.Το εργαστήριο του Λιού πραγματοποίησε τις μετρήσεις του δείκτη I/Ca. Η μέθοδος εξετάζει τη διατηρημένη χημική σύσταση των τρηματοφόρων, μικροσκοπικών θαλάσσιων οργανισμών των οποίων τα απολιθωμένα κελύφη συσσωρεύονται στα ιζήματα του βυθού, ώστε να υπολογιστεί η ποσότητα οξυγόνου στα αρχαία θαλάσσια νερά. Οι αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με φασματόμετρο μάζας στο Πανεπιστήμιο Syracuse με χρηματοδότηση από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ (NSF). Οι υψηλές στάθμες της θάλασσας αποδυνάμωσαν τη φυσική αποθήκευση άνθρακα Η εποχή του Ηωκαίνου, πριν από περίπου 56 έως 34 εκατομμύρια χρόνια, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι συνέβη όταν ο μηχανισμός ταφής άνθρακα έπαψε να λειτουργεί αποτελεσματικά. Τότε η στάθμη της θάλασσας ήταν εξαιρετικά υψηλή με αποτέλεσμα οι πλημμυρισμένες υφαλοκρηπίδες να παγιδεύουν τα φωσφορικά στα ρηχά ιζήματα. Ο ανοιχτός ωκεανός παρέμενε πλούσιος σε οξυγόνο και ο μηχανισμός που ευνοούσε την ταφή οργανικού άνθρακα ήταν ουσιαστικά ανενεργός.Καθώς λιγότερος άνθρακας απομακρυνόταν από την κυκλοφορία και αποθηκευόταν στα θαλάσσια ιζήματα περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα συσσωρευόταν στην ατμόσφαιρα διατηρώντας τη Γη σε θερμό κλίμα.Η μελέτη προτείνει ότι το εύρος των συνθηκών που ευνοούν την ταφή άνθρακα περιορίστηκε σταδιακά κατά τη γεωλογική ιστορία, καθώς οι ζώνες χαμηλού οξυγόνου μετακινήθηκαν προς βαθύτερα νερά. Αυτή η σταδιακή μεταβολή συνέβαλε στη σταθεροποίηση των επιπέδων οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Οι διακυμάνσεις μεταξύ της ταφής άνθρακα στους ωκεανούς και της συσσώρευσής του στην ατμόσφαιρα έγιναν λιγότερο έντονες αυξάνοντας την ανθεκτικότητα του κλιματικού συστήματος της Γης. Νέα στοιχεία για το οξυγόνο στους αρχαίους ωκεανούς Τα νέα αποτελέσματα επεκτείνουν προηγούμενες έρευνες του εργαστηρίου στο οποίο είναι επικεφαλής ο καθηγητής Λιου οι οποίες αξιοποίησαν επίσης τον δείκτη ιωδίου προς ασβέστιο για την ανακατασκευή της περιεκτικότητας των αρχαίων ωκεανών σε οξυγόνο.Μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο στην επιθεώρηση «Nature Geoscience» έδειξε ότι οι τροπικοί ωκεανοί κατά τη διάρκεια του Πρωτεροζωικού Αιώνα περιείχαν άφθονο οξυγόνο, σε αντίθεση με το σημερινό πρότυπο. Η ίδια έρευνα εντόπισε επίσης ένα πλανητικό σημείο καμπής, πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, το οποίο ανέτρεψε την κατανομή του οξυγόνου στους ωκεανούς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2145751/entopistike-o-fysikos-thermostatis-tis-gis-poy-rythmizei-to-klima/

Η μητέρα όλων των επιστημών είναι η φιλοσοφία ή η φυσική; Πιστεύω ὅτι εἶναι ἡ φυσική, γιατί αὐτή μᾶς ἀπαντάει πῶς προῆλθε καί τί εἶναι τό σύμπαν, ὅταν προσπαθοῦμε νά καταλάβουμε καί ἔχουμε πειραματικά δεδομένα γιά αὐτό. Δέν ὑπάρχει ἄλλο βαθύτερο πρόβλημα.Ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει συνείδηση τοῦ παραλόγου, ἔχει ἐπίγνωση τοῦ γεγονότος ὅτι τίποτε δέν μπορεῖ νά διαρκέσει καί ὅτι καμμία νίκη δέν εἶναι ὁριστική. Γιατί, κατά τόν Ἀλμπέρ Καμύ, ὁ ὁποῖος ἔχετε πεῖ ὅτι εἶναι ἡ μεγάλη σας ἀγάπη καί ἀποτέλεσε ἔμπνευση γιά τό νέο σας βιβλίο, θά πρέπει νά συνεχίσει νά δημιουργεῖ; Ὁ Καμύ εἶχε πεῖ καί κάτι ἄλλο: «Τό νά δημιουργεῖς εἶναι σάν νά ζεῖς δύο φορές». Ἦταν μεγάλη κουβέντα. Ἀπό τήν στιγμή πού… βγαίνουμε, ὅπως λένε καί οἱ Ἀμερικανοί, «from the womb to the tomb», ξέρουμε ποῦ θά καταλήξουμε. Παρ᾿ ὅλα αὐτά, τό πέρασμά μας ἀπό αὐτή τήν ζωή θά πρέπει νά ἀφήσει κάποιο ἀποτύπωμα, ὅπως εἶχε πεῖ ὁ Ἀχιλλέας στήν μητέρα του. Νά λέμε ὅτι καλῶς περάσαμε ἀπό αὐτή τήν ζωή καί βοηθήσαμε κάτι νά πάει καλύτερα. Ὁ Καμύ εἶχε θεωρήσει ὅτι ὁ αἰώνια καταδικασμένος Σίσυφος (σ.σ.: νά σπρώχνει ἕναν τεράστιο βράχο στήν κορυφή ἑνός λόφου, μόνο καί μόνο γιά νά κυλάει ξανά πρός τά κάτω λίγο πρίν φθάσει, ἀναγκάζοντάς τον νά ἐπαναλαμβάνει τήν ἴδια μάταιη προσπάθεια γιά πάντα) ἦταν εὐτυχισμένος. Κατέβαινε σφυρίζοντας, γιά νά ξανασπρώξει. Ἔκανε διάφορα σφάλματα, δέσμευσε τόν θάνατο καί δέν πέθαινε κανένας, καί γι᾿ αὐτό τιμωρήθηκε. Παρ᾿ ὅλα αὐτά, δέχθηκε τήν τιμωρία του χωρίς καμμία μεμψιμοιρία, χωρίς καμμία μιζέρια. Καί αὐτό εἶναι μεγάλη δύναμη. Ἄρα, λοιπόν, παρ’ ὅλο πού ξέρουμε τήν μοῖρα μας, ἀξίζει τόν κόπο (νά ζοῦμε). Εἴμαστε πάρα πολύ τυχεροί πού ὑπάρχουμε, καί μέ αὐτή τήν παρατήρηση ξεκινῶ καί τό καινούργιο μου βιβλίο. Εἶναι πραγματικά ἐντυπωσιακό ὅτι, βάσει ἐκτίμησης, τό 10 εἰς τήν 29η (1029) εἶναι ὁ ἀριθμός τῶν πρωτονίων, τῶν νετρονίων καί τῶν ἠλεκτρονίων πού ἀποτελοῦν τό σῶμα μας καί ἀντιστοιχοῦν περίπου στά 80-90 κιλά πού ζυγίζει ὁ καθένας μας– συγκεντρώθηκαν, σχηματίστηκαν καί δημιούργησαν ἐμᾶς. Ἡ πιθανότητα νά συμβεῖ αὐτό εἶναι ἀπίστευτα μικρή. Ἄρα, νά μήν πετάξουμε στά σκουπίδια αὐτό τό δῶρο. Ὁ Καμύ πίστευε ὅτι τό σύμπαν παραμένει σιωπηλό. Καί αὐτή εἶναι, βέβαια, ἡ ἀπογοήτευση τοῦ ἀνθρώπου. Τό σύμπαν δέν ἀσχολεῖται μέ τόν ἄνθρωπο. Ὁ ἄνθρωπος, ὅμως, θέλει νά ἔχει ἀπαντήσεις στά ἐρωτήματά του καί, ἐπειδή βρίσκεται μέσα στό σύμπαν, εἶναι σάν, κατά κάποιον τρόπο, νά περιμένει ἀπαντήσεις ἀπό αὐτό. Τό σύμπαν, ὅμως, δέν δίνει καμμία ἀπάντηση. Αὐτό, ὡστόσο, εἶναι καί μιά μορφή ἐλευθερίας, ἄν τό σκεφτεῖτε. Διότι ὁ καθένας μας πρέπει νά φτιάξει τόν δικό του σκοπό. απόσπασμα από την συνέντευξη του Δημήτρη Νανόπουλου στην Κατερίνα Λυμπεροπούλου – διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στην εφημερίδα Εστία:  https://www.estianews.gr/eidiseis-arthra/ὁ-meta-ἄnthropos-dimiourgima-tῆs-technitῆs-noimosynis/?fbclid=IwY2xjawTbNotleHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEekddnDBoXiWmGe9p94ZZVwWpAe4MTGJHsjQr1ZOu6iirfRDG5SR6F2qDrPJE_aem_LMmdqKqOJ-Y1nVlUS4UJKA Ξυλογραφία από άγνωστο καλλιτέχνη, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο του Camille Flammarion L’atmosphère métérologie populaire (1888). Ένας άνδρας γλιστρά πέρα από τον στερεό ουράνιο θόλο για να αντικρίσει το Εμπύρειο, τον μυστηριώδη κόσμο πέρα από τα άστρα, όπως τον φανταζόταν μεσαιωνική σκέψη. Περισσότερο από την εικόνα του Σύμπαντος, είναι μια εικόνα της ανθρώπινης ανάγκης να υπερβεί τα όριά της και να αναζητήσει τι υπάρχει πέρα από το «από δω μέχρι εκεί».

HELLAS-SPACE 2.0: Η Ελλάδα Επενδύει 350 Εκατ. Ευρώ στη Διαστημική Τεχνολογία και την Καινοτομία. Το πρόγραμμα HELLAS-SPACE 2.0 αποτελεί μια εμβληματική επένδυση ύψους 350 εκατ. ευρώ, που ενισχύει τις διαστημικές υποδομές, την ασφάλεια και την οικονομία της Ελλάδας μέσω προηγμένων δορυφορικών τεχνολογιών και της συνεργασίας με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος.Το πρόγραμμα, το οποίο υλοποιείται μέσω της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» και αναπτύσσεται σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA).Το HELLAS-SPACE 2.0 αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της νέας Εθνικής Στρατηγικής της Ελλάδας για το Διάστημα. Η πρωτοβουλία στοχεύει στην ενίσχυση των διαστημικών δυνατοτήτων της χώρας μέσω της ανάπτυξης προηγμένων δορυφορικών υποδομών, ασφαλών υπηρεσιών δεδομένων, ερευνητικών προγραμμάτων και μιας ισχυρότερης εγχώριας διαστημικής βιομηχανίας, δημιουργώντας παράλληλα νέες ευκαιρίες για κυβερνητικούς φορείς και επιχειρήσεις. Δορυφόροι Υψηλής Ευκρίνειας και Θερμικής Απεικόνισης Κεντρικό συστατικό του προγράμματος είναι η εκτόξευση δορυφόρων παρατήρησης της Γης πολύ υψηλής ευκρίνειας, ικανών να παρέχουν προηγμένα γεωχωρικά δεδομένα για τη δημόσια διοίκηση, την επιστημονική έρευνα και εμπορικές εφαρμογές.Παράλληλα, η στρατηγική περιλαμβάνει δορυφόρους θερμικής απεικόνισης για την υποστήριξη της πολιτικής προστασίας, τη βελτίωση της ανίχνευσης δασικών πυρκαγιών και φυσικών καταστροφών, τη παρακολούθηση του περιβάλλοντος και την ενίσχυση των δυνατοτήτων εθνικής ασφάλειας. Ασφαλείς Επικοινωνίες και Επιτήρηση Διαστήματος Επιπλέον, το πρόγραμμα θα επεκτείνει τις ασφαλείς δορυφορικές επικοινωνίες και τις υπηρεσίες εντοπισμού θέσης, με στόχο την ενίσχυση της ανθεκτικότητας κρίσιμων δημόσιων και ιδιωτικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών δικτύων, των τηλεπικοινωνιών και των συστημάτων απόκρισης σε έκτακτες ανάγκες.Το HELLAS-SPACE 2.0 προβλέπει επίσης την ανάπτυξη συστημάτων διαστημικής επιτήρησης και δυνατοτήτων παρακολούθησης ραδιοσυχνοτήτων, ενισχύοντας την ικανότητα της Ελλάδας να παρακολουθεί δραστηριότητες που σχετίζονται με το διαστημικό περιβάλλον. Ενίσχυση της Έρευνας, της Βιομηχανίας και της Οικονομίας Ένα άλλο στοιχείο-κλειδί είναι ένα ειδικό πρόγραμμα διαστημικής καινοτομίας και δοκιμών, το οποίο θα υποστηρίξει πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα και ελληνικές εταιρείες τεχνολογίας στην ανάπτυξη νέων διαστημικών τεχνολογιών, προϊόντων και εφαρμογών. Η πρωτοβουλία περιλαμβάνει επίσης ασφαλείς υποδομές δεδομένων και ψηφιακές υπηρεσίες που θα επιτρέψουν τόσο σε δημόσιους όσο και σε ιδιωτικούς οργανισμούς να επεξεργάζονται και να χρησιμοποιούν αποτελεσματικότερα κρίσιμες γεωχωρικές πληροφορίες.Σημαντικό μερίδιο της επένδυσης θα ενισχύσει τη διαστημική βιομηχανία της Ελλάδας, τον ερευνητικό τομέα και το υψηλά ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός ανταγωνιστικού εθνικού διαστημικού οικοσυστήματος, ικανού να συμμετέχει σε μεγάλα ευρωπαϊκά και διεθνή έργα. Αξιωματούχοι αναμένουν ότι το πρόγραμμα θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας υψηλής αξίας, θα προσελκύσει επενδύσεις και θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας στην ταχέως αναπτυσσόμενη παγκόσμια διαστημική οικονομία. Πρακτικά Οφέλη στην Καθημερινότητα Οι τεχνολογίες που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του HELLAS-SPACE 2.0 αναμένεται να αποδώσουν πρακτικά οφέλη σε πολλαπλούς τομείς, όπως: Πολιτική Προστασία: Έγκαιρη ανίχνευση δασικών πυρκαγιών, πλημμυρών και διαχείριση κρίσεων. Περιβάλλον & Γεωργία: Περιβαλλοντική παρακολούθηση και εφαρμογές γεωργίας ακριβείας. Υποδομές: Ενίσχυση των μεταφορών και της δημόσιας διοίκησης. Μια Ιστορική Επένδυση: Αναπτυγμένη σε στενή συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος, η πρωτοβουλία ύψους 350 εκατομμυρίων ευρώ αντιπροσωπεύει μία από τις μεγαλύτερες δημόσιες επενδύσεις της Ελλάδας στον τομέα του διαστήματος. Αντικατοπτρίζει τη φιλοδοξία της χώρας να διαδραματίσει ισχυρότερο ρόλο στην αναπτυσσόμενη ευρωπαϊκή διαστημική οικονομία, αξιοποιώντας παράλληλα προηγμένες τεχνολογίες για την προώθηση της καινοτομίας, της οικονομικής ανάπτυξης και των δημόσιων υπηρεσιών.