Ελλάδα από το Διάστημα: Εκτοξεύθηκαν 4 ελληνικοί δορυφόροι με τον Falcon 9 της SpaceX – Σκανάρουν φωτιές (βίντεο) Δορυφορική «ασπίδα» για τις πυρκαγιές - Δ. Παπαστεργίου: Ενισχύουμε την πολιτική προστασία με σύγχρονα διαστημικά μέσα. Με «εισιτήριο» τον πύραυλο Falcon 9 της SpaceX, η Ελλάδα πέρασε σε μια νέα εποχή διαστημικών δυνατοτήτων: τέσσερις θερμικοί μικροδορυφόροι εκτοξεύθηκαν επιτυχώς και ήδη βρίσκονται σε τροχιά, δημιουργώντας για πρώτη φορά ένα ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα παρακολούθησης πυρκαγιών σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.Οι τέσσερις δορυφόροι εκτοξεύθηκαν από τη βάση Vandenberg στην Καλιφόρνια, στο πλαίσιο του «Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων», σηματοδοτώντας τη μετάβαση της χώρας σε μια νέα εποχή πρόληψης και διαχείρισης φυσικών καταστροφών.Το σύστημα, που αναπτύχθηκε από την OroraTech, αποτελεί το πρώτο εθνικό δορυφορικό δίκτυο σχεδιασμένο ειδικά για την ανίχνευση και παρακολούθηση πυρκαγιών. Μέσω προηγμένων θερμικών αισθητήρων, οι δορυφόροι θα προσφέρουν συνεχή εικόνα της εξέλιξης των μετώπων, έγκαιρο εντοπισμό νέων εστιών και ακριβή αποτύπωση των επιπτώσεων.Τα δεδομένα θα ενσωματώνονται στον Κυβερνητικό Κόμβο Παρατήρησης της Γης, δημιουργώντας ένα ενιαίο επιχειρησιακό «κέντρο εικόνας» για τη Δημόσια Διοίκηση.   Πέρα από τις φωτιές: Έλεγχος σε θάλασσες, γη και πόρους Οι δυνατότητες του συστήματος δεν περιορίζονται στις πυρκαγιές. Οι δορυφόροι παρέχουν υψηλής ακρίβειας πληροφορίες για: τη θερμοκρασία θαλάσσιων και παράκτιων υδάτων, λίμνες και ταμιευτήρες, αγροτικές και δασικές εκτάσεις, αστικές περιοχές και υγροτόπους. Έτσι, η Ελλάδα αποκτά ένα ισχυρό εργαλείο για τη συστηματική παρακολούθηση κρίσιμων περιβαλλοντικών παραμέτρων, ενισχύοντας τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων – από τη διαχείριση υδάτινων πόρων έως την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Και ελληνική τεχνολογία σε τροχιά Στην ίδια αποστολή τέθηκαν επίσης σε τροχιά δύο πειραματικοί μικροδορυφόροι για παρατήρηση της Γης και προηγμένες εφαρμογές συνδεσιμότητας. Οι δυνατότητές τους εκτείνονται από την ανίχνευση πλοίων και την παρακολούθηση παράκτιων πλημμυρών έως την καταγραφή αλλαγών στη χρήση γης.Ιδιαίτερη σημασία έχει το πρόγραμμα Hellenic Space Dawn, το πρώτο ελληνικό δίδυμο CubeSat, που έχει σχεδιαστεί για να επικυρώσει καινοτόμες εγχώριες διαστημικές τεχνολογίες – ακόμη και εφαρμογές οπτικών επικοινωνιών με λέιζερ. Στρατηγική επένδυση στο διάστημα Η αποστολή αποτελεί ακόμη ένα ορόσημο του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, το οποίο υλοποιείται με τη στήριξη του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος και της European Space Agency, αξιοποιώντας πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.Πέρα από την τεχνολογική διάσταση, το εγχείρημα αναβαθμίζει τη θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό διαστημικό χάρτη – μετατρέποντας τα δεδομένα σε ισχύ και την πρόληψη σε στρατηγικό πλεονέκτημα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105488/ellada-apo-to-diastima-ektoxeythikan-4-ellinikoi-doryforoi-me-ton-falcon-9-tis-spacex-skanaroyn-foties-vinteo/       Ο πρώτος πυραυλοκινητήρας υγρών καυσίμων… made in Greece. Πρόκειται για ένα επίτευγμα της φοιτητικής ομάδα ASAT του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Μια ιδιαίτερα σημαντική και τεχνολογική πρωτιά για τα δεδομένα της αεροδιαστημικής κατέγραψε η φοιτητική ομάδα αεροδιαστημικής ASAT (Aristotle Space and Aeronautics Team), του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.Η μεγαλύτερη φοιτητική ομάδα του κλάδου στην Ελλάδα ολοκλήρωσε με απόλυτη επιτυχία τις στατικές δοκιμές του πρώτου, δημόσια τεκμηριωμένου, ελληνικού πυραυλοκινητήρα υγρών προωθητικών, ο οποίος σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου από τα μέλη της ASAT.Οι κρίσιμες δοκιμές πραγματοποιήθηκαν από τον Απρίλιο του 2026 μέχρι σήμερα, σε κλειστό, ελεγχόμενο πεδίο της Βόρειας Ελλάδας. Το πιο απαιτητικό κομμάτι των δοκιμών περιλάμβανε μια σειρά από αλλεπάλληλους κύκλους έναυσης και καύσης. Με αυτόν τον τρόπο, επιβεβαιώθηκε η αρτιότητα και η δυναμική αυτού του άκρως καινοτόμου εγχειρήματος, το οποίο αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα.Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο κινητήρας παρέμεινε σταθερός στο έδαφος, επιτρέποντας στα μέλη της ομάδας να συλλέξουν δεδομένα πίεσης και θερμοκρασίας, καταγράφοντας παράλληλα την παραγόμενη ώση του κινητήρα, αλλά και να ελέγξουν με ακρίβεια τις ροές των προωθητικών ρευστών υπό πραγματικές συνθήκες.Τη συγκέντρωση, επεξεργασία και διαχείριση των δεδομένων σε πραγματικό χρόνο ανέλαβε ο κεντρικός υπολογιστής του συστήματος, το MOP (Main Operations Platform). Πρόκειται για μια 100% in-house ηλεκτρονική πλακέτα υψηλών προδιαγραφών, η οποία βασίζεται σε προηγμένη αρχιτεκτονική Xilinx FPGA SoC. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του κινητήρα έχουν ως εξής: Προωθητικά: Υγρό Οξυγόνο (LOX) και Αιθανόλη Παραγόμενη Ώση: 5.500 N Πίεση Θαλάμου Καύσης: 40 bar Σύστημα Τροφοδοσίας: Εξελιγμένο δίκτυο πίεσης (pressure-fed) με πιέσεις λειτουργίας έως 300 bar Ανάπτυξη: 100% in-house σχεδιασμός και υλοποίηση (από το μηδέν) Πέρα από τη σκληρή προσπάθεια και το ταλέντο των μελών της ASAT, η επιτυχής ολοκλήρωση αυτού του εγχειρήματος δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τους απαραίτητους πόρους. Συγκεκριμένα, η χρηματοδότηση προήλθε σε ποσοστό 70% από χορηγίες εταιρειών, καθώς επίσης και από τον Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Έρευνας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.Η επιτυχής ολοκλήρωση της στατικής δοκιμής και η απόλυτα ασφαλής λειτουργία του συστήματος ανοίγουν πλέον διάπλατα τον δρόμο για το επόμενο μεγάλο ορόσημο της ASAT: την πρώτη πτήση του νέου, ισχυρότερου πυραύλου, με απόγειο που ξεπερνά τα 5 χιλιόμετρα και ταχύτητα 1.5 Mach. Στη φωτογραφία ο ελληνικός πυραυλοκινητήρας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2126003/o-protos-pyraylokinitiras-ygron-kaysimon-made-in-greece/

Η NASA δοκιμάζει προηγμένες δυνατότητες για ρομποτικά οχήματα σελήνης και Άρη. Σε μια ζοφερή περιοχή της ερήμου Κολοράντο στη Νότια Καλιφόρνια, ένα συμπαγές τετράτροχο ρόβερ διέσχισε πρόσφατα περίπου 26 χιλιόμετρα με ελάχιστη παρέμβαση από την ομάδα μηχανικών που το ακολουθούσαν. Με την ονομασία ERNEST (Exploration Rover for Navigating Extreme Sloped Terrain), αυτό το πρωτότυπο χρησιμοποιείται από τη NASA για την προώθηση τόσο της ρομποτικής αυτονομίας όσο και της ικανότητας διάσχισης απαιτητικών τοπίων.Αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια και το ERNEST έχει μήκος 1,2 μέτρα. Όχι μόνο μπορεί να σηκώσει κάθε τροχό του για να ξεπεράσει εμπόδια που θα μπορούσαν να εμποδίσουν το Curiosity και το Perseverance, τα εξάτροχα ρόβερ της NASA για τον Άρη, αλλά το πρωτότυπο διαθέτει επίσης βελτιωμένες δυνατότητες ανεξάρτητης λήψης αποφάσεων. Αυτές οι εξελίξεις στην κινητικότητα και την αυτονομία θα μπορούσαν να ενσωματωθούν σε μελλοντικές αποστολές που θα επιχειρήσουν να επισκεφθούν προηγουμένως απρόσιτες περιοχές του Κόκκινου Πλανήτη ή της Σελήνης. Το ERNEST χρησιμεύει ως πλατφόρμα δοκιμών για μια πιθανή μελλοντική αποστολή σεληνιακού ρόβερ που απαιτεί υψηλές ταχύτητες και ακραίες αποστάσεις. Σε μια πρόσφατη δοκιμή πεδίου, το πρωτότυπο ταξίδεψε 16 μίλια σε διάστημα 37 ωρών, ξεπερνώντας κατά πολύ την μέγιστη ταχύτητα με την οποία μπορούν να πλοηγηθούν τα τρέχοντα ρόβερ της NASA για τον Άρη.  Στο πεδίο, το ERNEST χρησίμευσε ως πλατφόρμα δοκιμών για μια πιθανή μελλοντική σεληνιακή αποστολή που θα απαιτούσε υψηλότερες ταχύτητες και πολύ μεγαλύτερη απόσταση σε μίλια από ό,τι μπορούν να επιτευχθούν από τα τρέχοντα ρόβερ. Αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να καθοδηγήσει μελλοντικά σχέδια για προσπάθειες εξερεύνησης στη Σελήνη και πέρα από αυτήν.«Αυτές οι δοκιμές μας βοηθούν να βελτιώσουμε το υλικό κινητικότητας και το λογισμικό αυτονομίας για να πλοηγηθούμε σε ακραίες αποστάσεις σε ένα ευρύ φάσμα εδαφικών συνθηκών και συνθηκών φωτισμού που αναμένονται στη Σελήνη», δήλωσε ο Issa Nesnas, κύριος τεχνολόγος στο JPL, ο οποίος ηγήθηκε των πρόσφατων δοκιμών ως επικεφαλής αυτονομίας για μια ιδέα αποστολής της NASA για ένα πιθανό μελλοντικό σεληνιακό ρόβερ μεγάλης εμβέλειας.Η ομάδα του Nesnas χρησιμοποιεί το ERNEST για να αποδείξει ότι είναι δυνατή η κατασκευή ενός ρόβερ διπλάσιου μεγέθους από το πρωτότυπο και ικανού για μια αποστολή μεγάλων αποστάσεων στη Σελήνη. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης εκστρατείας, το ERNEST ταξίδεψε με ταχύτητες έως και 0,6 μίλια/ώρα (1 χλμ/ώρα) σε διάστημα 37 ωρών οδήγησης, σε επτά ημέρες διαλειμματικών δοκιμών. Αυτή είναι μια τάξη μεγέθους πάνω από την μέγιστη ταχύτητα που μπορούν να πλοηγηθούν το Perseverance και το Curiosity.«Θα μπορούσατε να κάνετε ένα επιστημονικό οδικό ταξίδι στη Σελήνη — ή στον Άρη — με αυτό το όχημα», δήλωσε ο James Keane, πλανητικός επιστήμονας του JPL που εργάζεται σε σεληνιακές αποστολές.Ο αρχικός στόχος της ομάδας που ανέπτυξε το ERNEST ήταν μηχανικός: να σχεδιάσει ένα σχετικά απλό, χαμηλού κόστους ρόβερ που θα προωθεί το αξιόπιστο σύστημα ανάρτησης rocker-bogie που υπάρχει σε κάθε ρόβερ του Άρη από το Sojourner της NASA. Αυτό το παθητικό σύστημα διατηρεί σχετικά σταθερό βάρος και στους έξι τροχούς, χάρη σε σημεία περιστροφής και αντηρίδες που επιτρέπουν στον καθένα να προσαρμόζεται στην μεταβαλλόμενη επιφάνεια. Οι εξελίξεις στην κινητικότητα και την αυτονομία που αναπτύχθηκαν στο JPL για το πρωτότυπο ρόβερ ERNEST θα μπορούσαν να ενσωματωθούν σε μελλοντικές αποστολές της NASA σε προηγουμένως απρόσιτες περιοχές του Κόκκινου Πλανήτη ή της Σελήνης. Στο ERNEST, η ενεργή ανάρτηση επιτρέπει στο ρόβερ να διαχειρίζεται την κατανομή βάρους μεταξύ των τροχών του. Δύο ηλεκτροκίνητες αρθρώσεις μπροστά αρθρώνουν ένα αντίζυγο που επιτρέπει στο ρόβερ να κινείται χρησιμοποιώντας διαφορετικά βήματα, όπως στριφογυρίσματα, περπάτημα με τροχό και αναρρίχηση εμποδίων. Με μηχανισμό συμπλέκτη, μπορεί να εναλλάσσεται μεταξύ ενεργητικής και παθητικής ανάρτησης, η οποία είναι λιγότερο ικανή για οδήγηση σε έδαφος αλλά πιο ενεργειακά αποδοτική. Με τέσσερις κατευθυνόμενους τροχούς, μπορεί να κινείται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένων και των πλευρικών.«Ξεκινήσαμε υποθέτοντας ότι θα μπορούσαμε να τα πάμε καλύτερα στο σχεδιασμό ενός συστήματος ρομποτικής κινητικότητας επιφάνειας πλανητών», δήλωσε ο Hari Nayar, κύριος τεχνολόγος του JPL που ηγείται της ομάδας ERNEST. «Ενώ το σύστημα rocker-bogie έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία τα τελευταία 30 χρόνια, έχει γίνει πολλή έρευνα σε αυτό το διάστημα σχετικά με την κινητικότητα και την κατανόηση της αλληλεπίδρασης του εδάφους».Πριν καταλήξουν στη σημερινή έκδοση του ERNEST, η ομάδα κατασκεύασε δύο προηγούμενα πρωτότυπα , μήκους περίπου 0,6 μέτρων το καθένα, για να δοκιμάσει 11 ενεργές διαμορφώσεις ανάρτησης. Σε ένα ρυμουλκούμενο γεμάτο με προσομοιωτή σεληνιακού ρεγολίθου, πραγματοποίησαν πειράματα σε διαφορετικές γωνίες κλίσης για αρκετούς μήνες πριν καταλήξουν σε ένα τελικό σχέδιο.Στη συνέχεια, η ομάδα επεκτάθηκε, προσθέτοντας μεταξύ άλλων μια ορθογώνια κεφαλή τοποθετημένη σε έναν ιστό ύψους 1,4 μέτρων. Το υλικό ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2024, αλλά το ρόβερ χρειαζόταν ακόμα έναν ανθρώπινο χειριστή για να το χειρίζεται με joystick, στέλνοντας εντολές για να καθοδηγήσει το ρόβερ πώς να κινείται πάνω από εμπόδια.Προκειμένου να εκπαιδεύσει το ρόβερ να σκέφτεται μόνο του, η ομάδα ERNEST στράφηκε στην ενισχυτική μάθηση, έναν τύπο τεχνητής νοημοσύνης όπου το ρομπότ μαθαίνει αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον του. Το Εργαστήριο Δυναμικής και Προσομοίωσης Πραγματικού Χρόνου στο JPL ανέπτυξε ένα εικονικό περιβάλλον δοκιμών υψηλής πιστότητας που αναπαράγει τη συμπεριφορά του ρόβερ. Η ομάδα τροφοδότησε τα δεδομένα του προσομοιωτή που συνέλεξαν μηχανικοί οι οποίοι κατέγραψαν την απόκριση του πραγματικού υλικού του ρόβερ σε μια ποικιλία τύπων εδάφους. Σε ένα σύμπλεγμα υπολογιστών υψηλής απόδοσης, η ομάδα εκτέλεσε πολλές προσομοιώσεις ταυτόχρονα, μερικές φορές ολοκληρώνοντας χιλιάδες ώρες δοκιμών σε ένα μόνο Σαββατοκύριακο.Μετά από μήνες εικονικής εκπαίδευσης, η ομάδα του ERNEST ήταν έτοιμη να δει αν το ρόβερ μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους νέους αυτόνομους αλγόριθμους του για να καταλάβει πώς να οδηγεί πάνω από χαρακτηριστικά του εδάφους που θα σταματούσαν ένα ρόβερ παθητικής ανάρτησης. Δημιούργησαν μια διαδρομή μετ' εμποδίων με κυματισμούς άμμου, σωρούς από ερείπια, σκαλοπάτια και απότομες πλαγιές στο Mars Yard του JPL, ένα υπαίθριο πεδίο δοκιμών εδάφους. Στη συνέχεια, παρακολούθησαν το ρόβερ να ελίσσεται μόνο του στο έδαφος. Έκτοτε, το ERNEST έχει ολοκληρώσει πολλές τέτοιες διαδρομές.Η ομάδα του Nayar ξεκινά ένα νέο έργο αυτονομίας, το οποίο περιλαμβάνει την ενσωμάτωση της ικανότητας του ρόβερ να καθορίζει πότε και πώς να χρησιμοποιεί την ενεργή του ανάρτηση με έξυπνη πλοήγηση μεγαλύτερης εμβέλειας. Στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα στο ERNEST να σχεδιάσει μια αποτελεσματική διαδρομή, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίζει ανυπέρβλητα εμπόδια και να παρακάμπτει επικίνδυνα. Αυτές οι δυνατότητες θα μπορούσαν να συμβάλουν σε πιθανές μελλοντικές αποστολές ρόβερ που θα συναντούν εντυπωσιακά τοπία στον Άρη ή σε πιο τραχιές περιοχές της Σελήνης.Οι εργασίες για το ERNEST, που ξεκίνησαν το 2022, αρχικά χρηματοδοτήθηκαν από εσωτερικά κεφάλαια έρευνας και ανάπτυξης του JPL. Επί του παρόντος, χρηματοδοτούνται από το Πρόγραμμα Εξερεύνησης του Άρη της NASA και το Γραφείο Στρατηγικής και Ολοκλήρωσης Επιστημονικής Εξερεύνησης του οργανισμού στη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. Το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια διαχειρίζεται το JPL για τη NASA. https://www.nasa.gov/solar-system/moon/nasa-testing-advanced-capabilities-for-moon-mars-rovers/ Μηχανικοί από το JPL εγκατέστησαν φωτιστικά σώματα μετά τη μεταφορά του ERNEST για δοκιμή πριν από την ανατολή του ηλίου κατά τη διάρκεια μιας επταήμερης εκστρατείας πεδίου στην έρημο.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4920-4926: Επισκόπηση των Ζωνών. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2026 Αντί να πηγαίνει από σκηνή σε σκηνή σε ένα μουσικό φεστιβάλ για να ακούσει διαφορετικά συγκροτήματα να παίζουν διαφορετικά είδη μουσικής, το Curiosity ανεβαίνει στο Όρος Σαρπ μέσα από φυσικές ζώνες εκτεθειμένων βράχων με υφές και τονικές διαφορές.Ο σχεδιασμός για τα sols 4920 και 4921 έγινε με το ρόβερ στη μέση μιας μονάδας με πιο τραχιά υφή και σκούρο βράχο. Με το βράχο με την πιο τραχιά υφή, το βούρτσισμα δεν ήταν δυνατό, αλλά η χημεία APXS και η μικροαπεικόνιση MAHLI σχεδιάστηκαν σε «ως έχουν» στόχους βράχου «Salto La Cascada» και «Puerto de Rosas». Το ChemCam στόχευε να εκτελέσει φασματοσκοπία LIBS σε έναν στόχο βράχου «Kishuara» και σε ένα μικρό, στρωματοποιημένο πλωτό βράχο «La Rosita». Το Remote Micro-Imager (RMI) του ChemCam συνέλεξε εικόνες του λόφου «Mishe Mokwa» και ενός άλλου που εξέταζε αμμόλοφους με τονικές διαφορές. Τα ψηφιδωτά Mastcam συλλέχθηκαν στο κανάλι «Valle Grande», στον λόφο «Kimsa Chata», σε κοντινές κοιλότητες και στον βράχο σε σχήμα αεροπλανοφόρου «El Matir».Μια άλλη διαδρομή έφερε το Curiosity πιο κοντά στο άνω όριο της σκουρόχρωμης ζώνης. Και πάλι, το βούρτσισμα των βράχων δεν ήταν δυνατό, αλλά τα APXS και MAHLI συλλέχθηκαν σε σκουρόχρωμους στόχους βραχώδους υποβάθρου "Santa Gracia" και "Laguna San Rafael" με το ChemCam LIBS να στοχεύει επίσης το βραχώδες υπόβαθρο. Συλλέχθηκαν ψηφιδωτά Mastcam από ένα στρωματοποιημένο βράχο και κοντινές κοιλότητες και ένα ψηφιδωτό του κοντινού μικρότερου λόφου, "Miraflores", το οποίο εμφανίζει μια ενδιαφέρουσα στρωματοποιημένη δομή με ακανόνιστους σκουρόχρωμους βράχους στη μία πλευρά και μια στοίβα σκόνης στοιβαγμένη στην κορυφή (βλ. συνοδευτική εικόνα). Άλλες δραστηριότητες περιελάμβαναν ένα ψηφιδωτό RMI μεγάλης απόστασης μιας φωτεινής μονάδας στο "Mishe Mokwa" και έρευνες Navcam dust-devil και στα δύο sols.Η επικοινωνία μεταξύ Γης και Άρη έχει αρχίσει να φαίνεται ρουτίνα, αλλά κατά καιρούς μπορεί να είναι μια δύσκολη προσπάθεια και αυτό αποδείχθηκε στην ομάδα την Παρασκευή, όταν δεν λάβαμε έγκαιρη σύνδεση δεδομένων για την προγραμματισμένη διαδρομή για το Sol 4923. Χωρίς αυτές τις εικόνες, δεν θα μπορούσε να προγραμματιστεί μια άλλη διαδρομή, επιτόπιες εξετάσεις ή στοχευμένη τηλεπισκόπηση. Ωστόσο, υπάρχουν πάντα ενδιαφέροντα πράγματα που πρέπει να γίνουν στον Άρη και το σχέδιο των τριών sol (4924 έως 4926) περιελάμβανε ένα μωσαϊκό Mastcam 360 μοιρών, την αυτόματη στόχευση AEGIS των μετρήσεων LIBS σε κάθε sol, μια έρευνα dust-devil Navcam, ατμοσφαιρικές μετρήσεις APXS, καθώς και αρκετές άλλες περιβαλλοντικές δραστηριότητεςΤη Δευτέρα, η καθυστερημένη κατερχόμενη ζεύξη θα χρησιμοποιηθεί για τον σχεδιασμό της πρώτης έρευνας της επόμενης ζώνης επιφανειακών υλικών, η οποία θα έχει λεία υφή και ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις, καθώς και για μια ακόμη προσπάθεια συνέχισης της τοπογραφικής αποτύπωσης των ζωνών. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4920-4926-surveying-the-bands/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη τράβηξε αυτήν την εικόνα του μικρού βουνού, «Miraflores», χρησιμοποιώντας την κάμερα Mast Camera (Mastcam) στις 11 Ιουνίου 2026 — 4922η ηλιακή ώρα, ή 4.922η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 09:12:13 UTC.