Πλήρωμα μελετά τη βιοτεχνολογία την Τρίτη για την προώθηση της υγείας και της διαστημικής οικονομίας. Η βιοτεχνολογική έρευνα που αποσκοπεί στην προώθηση της ανθρώπινης υγείας και της διαστημικής οικονομίας κατέκλυσε το επιστημονικό πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 εξερεύνησαν επίσης τη διαστημική φυσική, ενημέρωσαν το λογισμικό ρομποτικής και διεξήγαγαν μια άσκηση έκτακτης ανάγκης.Τα βλαστοκύτταρα του αίματος και τα νανοϋλικά εμπνευσμένα από το DNA ήταν τα κυρίαρχα ερευνητικά θέματα στο τροχιακό φυλάκιο, καθώς οι ειδικευόμενοι στο εργαστήριο βοήθησαν τους γιατρούς στο έδαφος να εξερευνήσουν νέες μεθόδους για τη θεραπεία παθήσεων που προκαλούνται από το διάστημα και ασθενειών που σχετίζονται με τη Γη. Τα νέα πειράματα παραδόθηκαν στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman στις 13 Απριλίου και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν και ενεργοποιήθηκαν μέσα στον διαστημικό σταθμό λίγο αργότερα.Οι μηχανικοί πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και Jack Hathaway της NASA συνεργάστηκαν την Τρίτη για την επεξεργασία δειγμάτων βλαστοκυττάρων αίματος, με σκοπό να μάθουν πώς να κατασκευάζουν μεγαλύτερο αριθμό βλαστοκυττάρων κλινικής ποιότητας στο διάστημα. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε βελτιωμένα χαρακτηριστικά των βλαστοκυττάρων, γεγονός που ενδεχομένως θα οδηγήσει σε βελτιωμένες θεραπείες για αιματολογικές ασθένειες και καρκίνο, καθώς και σε επέκταση των ευκαιριών για το διαστημικό εμπόριο. Η Hathaway επίσης ενεργοποίησε το φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT στην εργαστηριακή μονάδα Destiny , ώστε οι επιστήμονες στο έδαφος να μπορούν να δουν από απόσταση πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τα βλαστοκύτταρα του αίματος.Στη συνέχεια, το δίδυμο συνεργάστηκε με τους μηχανικούς πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς , και έστησαν το πείραμα DNA Nano Therapeutics-3 μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Η μελέτη βιοτεχνολογίας διερευνά τη μίμηση της συναρμολόγησης DNA για την κατασκευή νανοθεραπειών σε μικροβαρύτητα, βελτιώνοντας ενδεχομένως τις θεραπείες ασθενών στη Γη και ωφελώντας την οικονομία του διαστήματος.Αργότερα, η Meir ρύθμισε και ενεργοποίησε τον Βιοαναλυτή της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας και στη συνέχεια δοκίμασε την ερευνητική συσκευή που αναλύει τις μοριακές και κυτταρικές ιδιότητες μιας ποικιλίας βιολογικών δειγμάτων. Στη συνέχεια, έγχυσε αέριο σε υλικό πειράματος που ήταν εγκατεστημένο μέσα στο Microgravity Science Glovebox του Destiny για μια μελέτη φυσικής που διερευνά μεθόδους μακροχρόνιας αποθήκευσης κρυογονικών υγρών για καύσιμα διαστημοπλοίων και συστήματα υποστήριξης ζωής.Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε τη βάρδιά του με τον διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και τον μηχανικό πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, να εξασκούνται σε μια άσκηση έκτακτης αναχώρησης μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 . Το τρίο εκπαιδεύτηκε για τη διαδικασία εκκένωσης σε έναν προσομοιωτή καθόδου, ενώ οι ελεγκτές αποστολής της Roscosmos στο έδαφος παρακολουθούνταν σε πραγματικό χρόνο.Στη συνέχεια, ο Kud-Sverchkov έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , ενώ ήταν συνδεδεμένος με αισθητήρες που μετρούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα για ένα τακτικό προγραμματισμένο τεστ φυσικής κατάστασης. Ο Mikaev συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο που βοήθησε τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς συνεργάζονται τα διεθνή πληρώματα, κάτι που ενδεχομένως θα οδηγούσε σε βελτιωμένες τεχνικές προπόνησης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka, εγκαθιστώντας νέο λογισμικό σε έναν φορητό υπολογιστή για βελτιωμένο έλεγχο του ευρωπαϊκού ρομποτικού βραχίονα. Ο δύο φορές κάτοικος του διαστημικού σταθμού εργάστηκε επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης, συντηρώντας τα συστήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων και εξαερισμού σε όλο το τμήμα της Roscosmos του εργαστηρίου σε τροχιά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/21/crew-studies-biotech-on-tuesday-to-advance-health-and-space-economy/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74, Σόφι Αντενό και Κρις Γουίλιαμς, συνεργάζονται μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Κολόμπους του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για να εγκαταστήσουν και να ενεργοποιήσουν νέο ερευνητικό εξοπλισμό.     Roscosmos Πρόοδος εκτόξευσης φορτίου MS-34 – 26 Απριλίου Η Κρατική Επιτροπή ενέκρινε την απομάκρυνση και εγκατάσταση του διαστημοπλοίου Soyuz και του φορτηγού πλοίου στην εξέδρα εκτόξευσης Baikonur στις 23 Απριλίου. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_612863

Νύχτα και (Γη) Μέρα. Αυτή η εικόνα, που δημοσιεύτηκε για τον εορτασμό της Ημέρας της Γης, δείχνει τον τερματισμό - τη γραμμή μεταξύ νύχτας και ημέρας - στη Γη. Οι αστροναύτες του Artemis II κατέγραψαν αυτήν την άποψη στις 2 Απριλίου 2026, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στη Σελήνη. Η επιστήμη της NASA βελτιώνει τη ζωή στη Γη καθημερινά. Ο οργανισμός παρέχει πληροφορίες για τον πλανήτη μας, οι οποίες μπορούν να συλλεχθούν μόνο από το διάστημα, για να βοηθήσουν τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να θέσουν αξιοποιήσιμες πληροφορίες από δορυφόρους. Επιπλέον, οι παρατηρήσεις της NASA για τη Γη και οι τεχνολογίες που αναπτύσσει ο οργανισμός παρέχουν τα θεμέλια που απαιτούνται για την εξερεύνηση και τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Κατεβάστε την αφίσα της φετινής Ημέρας της Γης.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4867-4872: Επίχυση άμμου στον κρατήρα Antofagasta και εύρεση του επόμενου στόχου μας για γεώτρηση. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 17 Απριλίου 2026 Στις αρχές της εβδομάδας, το Curiosity έφτασε ακριβώς στο χείλος του κρατήρα «Antofagasta», διαμέτρου 10 μέτρων .   Ο κρατήρας φαινόταν φρέσκος και βαθύς όπως ελπίζαμε, με ένα ωραίο, καλά καθορισμένο χείλος που δεν φαινόταν πολύ διαβρωμένο, αλλά ο πυθμένας του αποδείχθηκε γεμάτος με σκούρο κυματιστό αμμώδες υλικό που κάλυπτε τα πιο ενδιαφέροντα στρώματα βράχων. Υπήρχαν μερικές εκθέσεις βράχων ακριβώς πάνω από το κάλυμμα άμμου που φαινόταν σαν να ήταν αρκετά βαθιές ώστε να προστατεύονται από την διαστημική ακτινοβολία μεταξύ της στιγμής που εναποτέθηκαν τα ιζήματά τους και της πρόσκρουσης που σχημάτισε τον κρατήρα, αλλά η προσέγγιση αυτών από το χείλος θα είχε θέσει το ρόβερ σε τόσο αδέξια γωνία που δεν θα μπορούσαμε να παραδώσουμε το δείγμα στα όργανα. Είναι πιθανό να μπορούσαμε να βρεθούμε σε καλύτερη θέση τοποθετώντας το ρόβερ στο κυματιστό γέμισμα του κρατήρα, αλλά η πιθανότητα το ρόβερ να κολλήσει σε όλη αυτή την άμμο το έκανε πολύ υψηλό κίνδυνο. Εξετάσαμε επίσης τα κοντινά μπλοκ σε περίπτωση που θα μπορούσαν να ήταν εκτοξευμένα από τον κρατήρα, αλλά επειδή όλα τα βράχια που ήταν ορατά στο τοίχωμα του κρατήρα έμοιαζαν πολύ μεταξύ τους, δεν υπήρχε καλός τρόπος να καταλάβουμε ποια εκτοξευόμενα μπλοκ μπορεί να προέρχονταν από τα βαθύτερα στρώματα του κρατήρα. Εξαιτίας αυτού, η ομάδα αποφάσισε να μην επιχειρήσει γεωτρήσεις μέσα ή γύρω από τον κρατήρα.Ευτυχώς, ο χώρος εργασίας του ρόβερ ήταν πλούσιος με ενδιαφέροντες στόχους σε βραχώδες υπόστρωμα, συμπεριλαμβανομένων πολυγωνικών χαρακτηριστικών. Σχεδιάσαμε λεπτομερή απεικόνιση του κρατήρα και των κοντινών λόφων, μαζί με γεωχημεία APXS, κοντινή απεικόνιση MAHLI και γεωχημεία ChemCam LIBS των πετρωμάτων που φέρουν πολύγωνα στο χείλος του κρατήρα. Το σχέδιο ολοκληρώθηκε με τις συνεχιζόμενες παρατηρήσεις μας για το σημερινό περιβάλλον του Άρη, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης για δραστηριότητα σκόνης-διαβόλου και τακτικών μετρήσεων της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας και των νεφών.Εν τω μεταξύ, με την απόφαση να μην κάνουμε γεωτρήσεις στην Αντοφαγάστα, ξεκινήσαμε τον σχεδιασμό της επόμενης εκστρατείας γεώτρησης! Για να σχεδιάσουμε τη στρατηγική μας σε αυτό το τμήμα των στρωματοποιημένων θειικών στρωμάτων μετά την εξόρυξη, εξετάζουμε την εκτεθειμένη στρωμάτωση στους λόφους από πάνω μας καθώς οδηγούμε μέσα από το "Valle Grande". Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, τα μέλη της ομάδας έχουν χαρτογραφήσει μια διαδοχή ποικίλων στυλ εναπόθεσης και επιπέδων διαγενετικής δραστηριότητας. Καθώς ανεβαίνουμε νότια, το ρόβερ θα φτάσει σε αυτά τα στρώματα βράχων ένα προς ένα.  Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που τρυπήσαμε τα στρωματοποιημένα θειικά πετρώματα έξω από τις χαρακτηριστικές περιοχές της μονάδας σχηματισμού θειικών πετρωμάτων και της κοιλάδας Gediz. Η τελευταία "τυπική" γεώτρηση στρωματοποιημένων θειικών πετρωμάτων ήταν η εκστρατεία "Mineral King" τον Φεβρουάριο/Μάρτιο του 2024, πάνω από 150 μέτρα (492 πόδια) χαμηλότερα σε υψόμετρο. Έτσι, για την επόμενη εκστρατεία γεώτρησης, ο στόχος μας είναι να μετρήσουμε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα βράχου από τα στρώματα ακριβώς πάνω από τα πετρώματα. Ο χώρος εργασίας του Sol 4870 αποδείχθηκε ότι είχε ένα αντιπροσωπευτικό μπλοκ με δυνατότητα διάτρησης ακριβώς μπροστά από το ρόβερ, επομένως έχουμε σχεδιάσει την προκαταρκτική γεωχημεία APXS, MAHLI και ChemCam στον πιθανό στόχο γεώτρησης, την «Ατακάμα», εκτός από ορισμένες μετρήσεις σε γύρω μπλοκ για λόγους πληρότητας. Εάν τα αποτελέσματα φαίνονται καλά, θα προχωρήσουμε με τη δοκιμή προφόρτισης στο επόμενο σχέδιο και αναμένουμε με ανυπομονησία ένα νέο σύνολο δεδομένων γεώτρησης στον Άρη. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4867-4872-sand-fill-in-antofagasta-crater-and-finding-our-next-drill-target/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα δεξιάς πλοήγησης στις 13 Απριλίου 2026 — 4865η ηλιακή ώρα, ή 4.865η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory, στις 21:36:04 UTC.     Το Curiosity της NASA ανακάλυψε οργανικά μόρια που δεν είχαν ξαναδεί στον Άρη. Μετά από χρόνια εργαστηριακής εργασίας, τα αποτελέσματα είναι τα εξής: Ένα πέτρωμα που τρύπησε και ανέλυσε το ρόβερ Curiosity Mars της NASA το 2020 περιλαμβάνει την πιο ποικίλη συλλογή οργανικών μορίων που έχει βρεθεί ποτέ στον Κόκκινο Πλανήτη. Από τα 21 μόρια που περιέχουν άνθρακα και εντοπίστηκαν στο δείγμα, επτά από αυτά ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά στον Άρη.Οι επιστήμονες δεν έχουν κανέναν τρόπο να γνωρίζουν εάν αυτά τα οργανικά μόρια δημιουργήθηκαν από βιολογικές ή γεωλογικές διεργασίες — και οι δύο οδοί είναι πιθανές — αλλά η ανακάλυψή τους ανανέωσε την επιβεβαίωση ότι ο αρχαίος Άρης είχε την κατάλληλη χημεία για να υποστηρίξει ζωή. Επιπλέον, τα μόρια αυτά προστίθενται σε μια αυξανόμενη λίστα ενώσεων που είναι γνωστό ότι διατηρούνται σε βράχους ακόμη και μετά από δισεκατομμύρια χρόνια έκθεσης στον Άρη σε ακτινοβολία, η οποία μπορεί να διασπάσει αυτά τα μόρια με την πάροδο του χρόνου.Τα ευρήματα παρουσιάζονται λεπτομερώς σε μια νέα δημοσίευση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στο Nature Communications.Το δείγμα βράχου, με το παρατσούκλι « Mary Anning 3 » από μια Αγγλίδα συλλέκτρια απολιθωμάτων και παλαιοντολόγο, συλλέχθηκε σε ένα μέρος του Όρους Σαρπ που καλύπτεται από λίμνες και ρυάκια πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτή η όαση υπερχείλισε και στέγνωσε πολλές φορές στο αρχαίο παρελθόν του πλανήτη, εμπλουτίζοντας τελικά την περιοχή με αργιλικά ορυκτά, τα οποία είναι ιδιαίτερα καλά στη διατήρηση οργανικών ενώσεων - μορίων που περιέχουν άνθρακα, τα οποία αποτελούν τα δομικά στοιχεία της ζωής και βρίσκονται σε όλο το ηλιακό σύστημα.Μεταξύ των πρόσφατα αναγνωρισμένων μορίων είναι ένας ετεροκυκλικός δακτύλιος αζώτου, ένας δακτύλιος ατόμων άνθρακα που περιλαμβάνει άζωτο. Αυτό το είδος μοριακής δομής θεωρείται προκάτοχος του RNA και του DNA, δύο νουκλεϊκών οξέων που είναι βασικά για τις γενετικές πληροφορίες.«Αυτή η ανίχνευση είναι αρκετά σημαντική επειδή αυτές οι δομές μπορούν να είναι χημικοί πρόδρομοι για πιο σύνθετα μόρια που περιέχουν άζωτο», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας, Amy Williams του Πανεπιστημίου της Φλόριντα στο Gainesville. «Οι ετερόκυκλοι του αζώτου δεν έχουν βρεθεί ποτέ πριν στην επιφάνεια του Άρη ούτε έχουν επιβεβαιωθεί σε μετεωρίτες του Άρη».Μια άλλη συναρπαστική ανακάλυψη ήταν το βενζοθειοφαίνιο, ένα μόριο που περιέχει άνθρακα και θείο και έχει βρεθεί σε πολλούς μετεωρίτες. Αυτοί οι μετεωρίτες, μαζί με τα οργανικά μόρια που περιέχουν, θεωρείται από ορισμένους επιστήμονες ότι έσπειραν την πρεβιοτική χημεία σε όλο το πρώιμο ηλιακό σύστημα. Χημεία του Άρη Η νέα εργασία συμπληρώνει την περσινή ανακάλυψη των μεγαλύτερων οργανικών μορίων που ανακαλύφθηκαν ποτέ στον Άρη: υδρογονάνθρακες μακράς αλυσίδας, συμπεριλαμβανομένων των δεκανίου, ενδεκανίου και δωδεκανίου.«Αυτό είναι το Curiosity και η ομάδα μας στα καλύτερά τους. Χρειάστηκαν δεκάδες επιστήμονες και μηχανικοί για να εντοπίσουν αυτήν την τοποθεσία, να τρυπήσουν το δείγμα και να κάνουν αυτές τις ανακαλύψεις με το φοβερό μας ρομπότ», δήλωσε ο επιστήμονας του έργου της αποστολής, Ashwin Vasavada του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Αυτή η συλλογή οργανικών μορίων αυξάνει για άλλη μια φορά την πιθανότητα ότι ο Άρης προσέφερε ένα σπίτι για ζωή στο αρχαίο παρελθόν».Και τα δύο σύνολα ευρημάτων έγιναν με ένα εξελιγμένο μίνι εργαστήριο που ονομάζεται Ανάλυση Δείγματος στον Άρη ( SAM ), το οποίο βρίσκεται στην κοιλιά του Curiosity. Ένα τρυπάνι στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ κονιορτοποιεί ένα προσεκτικά επιλεγμένο δείγμα βράχου σε σκόνη και στη συνέχεια το ρίχνει στο SAM, όπου ένας φούρνος υψηλής θερμοκρασίας θερμαίνει το υλικό, απελευθερώνοντας αέρια που τα όργανα στο εργαστήριο αναλύουν για να αποκαλύψουν τη σύνθεση του βράχου.Επιπλέον, το SAM μπορεί να εκτελέσει «υγρή χημεία», ρίχνοντας δείγματα σε ένα μικρό κύπελλο διαλύτη. Οι αντιδράσεις που προκύπτουν μπορούν να διασπάσουν μεγαλύτερα μόρια που θα ήταν δύσκολο να ανιχνευθούν και να ταυτοποιηθούν διαφορετικά. Ενώ το όργανο διαθέτει πολλά τέτοια κύπελλα, μόνο δύο περιέχουν υδροξείδιο του τετραμεθυλαμμωνίου (TMAH), ένα ισχυρό διάλυμα που προορίζεται για δείγματα υψηλότερης αξίας. Το δείγμα Mary Anning 3 ήταν το πρώτο που εκτέθηκε σε TMAH.Για να επαληθεύσουν τις αντιδράσεις του TMAH με απόκοσμα υλικά, οι συγγραφείς της εργασίας δοκίμασαν επίσης την τεχνική στη Γη με ένα κομμάτι του μετεωρίτη Murchison, ενός από τους πιο μελετημένους μετεωρίτες όλων των εποχών. Πάνω από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Murchison περιέχει οργανικά μόρια που είχαν διασπαρθεί σε όλο το πρώιμο ηλιακό σύστημα. Ένα δείγμα Murchison που εκτέθηκε σε TMAH διαπιστώθηκε ότι διασπά πολύ μεγαλύτερα μόρια σε μερικά από αυτά που παρατηρήθηκαν στο Mary Anning 3, συμπεριλαμβανομένου του βενζοθειοφαινίου. Αυτό το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει ότι τα μόρια του Άρη που βρέθηκαν στο Mary Anning 3 θα μπορούσαν να έχουν δημιουργηθεί από την αποικοδόμηση ακόμη πιο σύνθετων ενώσεων σχετικών με τη ζωή.Το Curiosity χρησιμοποίησε πρόσφατα το δεύτερο και τελευταίο κύπελλο TMAH του, ενώ εξερευνούσε κυματοειδείς κορυφογραμμές , οι οποίες σχηματίστηκαν από αρχαία υπόγεια ύδατα. Η ομάδα της αποστολής θα αναλύσει αυτά τα αποτελέσματα για μια μελλοντική εργασία με αξιολόγηση από ομότιμους. Πρωτοπόροι για μελλοντικές αποστολές Κατασκευασμένος από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, ο SAM βασίζεται σε μεγαλύτερα, εμπορικά εργαστηριακά όργανα. Η ενσωμάτωση ενός τόσο πολύπλοκου εξοπλισμού στο ρόβερ απαιτούσε από τους μηχανικούς να τον συρρικνώσουν δραματικά και να αναπτύξουν έναν τρόπο λειτουργίας με λιγότερη ενέργεια. Οι επιστήμονες έπρεπε να μάθουν πώς να θερμαίνουν τον φούρνο του SAM πιο αργά σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, προκειμένου να διεξάγουν ορισμένα από αυτά τα πειράματα.«Ήταν ένα κατόρθωμα και μόνο το να καταλάβουμε πώς να διεξάγουμε αυτό το είδος χημείας για πρώτη φορά στον Άρη», δήλωσε ο Charles Malespin, κύριος ερευνητής του οργάνου στη NASA Goddard και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Αλλά τώρα που έχουμε κάποια εξάσκηση, είμαστε έτοιμοι να διεξάγουμε παρόμοια πειράματα σε μελλοντικές αποστολές».Στην πραγματικότητα, η NASA Goddard έχει παράσχει διάφορα εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένου του φασματόμετρου μάζας, για μια έκδοση επόμενης γενιάς του SAM, που ονομάζεται Mars Organic Molecular Analyzer, για το ρόβερ Rosalind Franklin του Άρη της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος). Ένα παρόμοιο όργανο, το Dragonfly Mass Spectrometer, θα εξερευνήσει τον δορυφόρο του Κρόνου, τον Τιτάνα, στο ελικοφόρο Dragonfly της NASA. Και τα δύο όργανα θα είναι σε θέση να εκτελούν υγρή χημεία με τον διαλύτη TMAH. Περισσότερα για την Περιέργεια Το Curiosity κατασκευάστηκε από την JPL, η οποία διαχειρίζεται από το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Η JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/mission/msl-curiosity Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA τράβηξε αυτή τη σέλφι στις 25 Οκτωβρίου 2020, αφού έκανε γεωτρήσεις σε ένα δείγμα βράχου από ένα σημείο με το παρατσούκλι «Mary Anning». Μετά από χρόνια εκτεταμένης ανάλυσης, το δείγμα αποκάλυψε τη μεγαλύτερη ποικιλία οργανικών μορίων που έχει βρεθεί ποτέ στον Άρη. Η κάμερα Mastcam του Curiosity κατέγραψε αυτό το μωσαϊκό στις 3 Φεβρουαρίου 2019, μιας περιοχής στο Όρος Sharp με πολλά αργιλώδη πετρώματα που σχηματίστηκαν όταν υπήρχαν λίμνες και ρυάκια πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Το δείγμα «Mary Anning 3» βρέθηκε σε αυτήν την περιοχή εμπλουτισμένη με άργιλο. Αυτό είναι ένα σχολιασμένο κοντινό πλάνο τριών οπών που άνοιξε το Curiosity της NASA σε βράχο του Άρη σε μια τοποθεσία με το παρατσούκλι «Mary Anning» τον Οκτώβριο του 2020. Το δείγμα όπου το ρόβερ βρήκε έναν ποικίλο αριθμό οργανικών μορίων προήλθε από το «Mary Anning 3». (Ένα κοντινό σημείο με το παρατσούκλι «Mary Anning 2» παρέμεινε αχρησιμοποίητο.)