Η NASA θα αποσύρει τον πύραυλο και το διαστημόπλοιο Artemis II Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, η NASA θα απομακρύνει τον πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion για τον Artemis II από την εξέδρα εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα, ήδη από την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου.Οι μηχανικοί συνεχίζουν να προετοιμάζονται για την κίνηση, αφού αντιμετώπισαν ένα πρόβλημα με τη ροή ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου. Στις 21 Φεβρουαρίου, οι διευθυντές αποφάσισαν να αφαιρέσουν τις πρόσφατα εγκατεστημένες πλατφόρμες πριν φυσήξουν ισχυροί άνεμοι στην Space Coast, γεγονός που προετοίμασε τις ομάδες για επαναλειτουργία όσο συνεχίζονταν οι συζητήσεις σχετικά με το πρόβλημα. Απαιτείται επιστροφή στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Κένεντι για να προσδιοριστεί η αιτία του προβλήματος και να διορθωθεί. Οι ομάδες εξετάζουν την ακριβή ώρα έναρξης της πεζοπορίας, μήκους περίπου 4 μιλίων, που διαρκεί πολλές ώρες.Η ταχεία εργασία για την έναρξη των προετοιμασιών για την επιστροφή του πυραύλου και του διαστημικού σκάφους στο VAB ενδεχομένως να διατηρεί το χρονικό παράθυρο εκτόξευσης του Απριλίου, εν αναμονή του αποτελέσματος των ευρημάτων των δεδομένων, των προσπαθειών επισκευής και του τρόπου με τον οποίο το χρονοδιάγραμμα θα υλοποιηθεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες. Τα μέλη του πληρώματος του Artemis II αφέθηκαν ελεύθερα από την καραντίνα το βράδυ της 21ης Φεβρουαρίου και παραμένουν στο Χιούστον. Η NASA θα πραγματοποιήσει μια εκδήλωση στα μέσα ενημέρωσης τις επόμενες ημέρες για να συζητήσει την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας και τα σχέδια για την δοκιμαστική πτήση Artemis II. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/22/nasa-to-rollback-artemis-ii-rocket-spacecraft/

Η NASA βοηθά στην επιστροφή των γιγάντιων χελωνών στα Γκαλαπάγκος. Για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 150 χρόνια, γιγάντιες χελώνες επιστρέφουν στην άγρια φύση στο νησί Φλορεάνα στα Νησιά Γκαλαπάγκος — με καθοδήγηση από δορυφορικά δεδομένα της NASA που βοηθούν τους επιστήμονες να ανακαλύψουν πού μπορούν να βρουν τροφή, νερό και βιότοπο φωλιάσματος τα ζώα.Η προσπάθεια, μια συνεργασία μεταξύ της Διεύθυνσης Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και της Galápagos Conservancy, σηματοδοτεί ένα βασικό ορόσημο στην αποκατάσταση των πληθυσμών των χελωνών σε ένα από τα πιο οικολογικά ξεχωριστά αρχιπελάγη της Γης.Στο νησί Φλορεάνα, οι χελώνες εξαφανίστηκαν στα μέσα του 1800 μετά από έντονο κυνήγι από φαλαινοθήρες και την εισαγωγή νέων αρπακτικών όπως χοίροι και αρουραίοι, τα οποία κατανάλωναν αυγά και νεοσσούς χελώνας. Χωρίς τις χελώνες, το νησί άρχισε να αλλάζει. Στα Γκαλαπάγκος, οι γιγάντιες χελώνες ιστορικά συνέβαλαν στη διαμόρφωση του τοπίου βόσκοντας τη βλάστηση, ανοίγοντας μονοπάτια μέσα από πυκνή φυτική ανάπτυξη και μεταφέροντας σπόρους σε όλα τα νησιά.«Αυτό είναι ακριβώς το είδος του έργου όπου οι παρατηρήσεις της Γης της NASA κάνουν τη διαφορά», δήλωσε ο Keith Gaddis, διευθυντής του προγράμματος Βιολογικής Ποικιλότητας και Οικολογικής Πρόβλεψης της NASA Earth Action στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Βοηθάμε τους εταίρους να απαντήσουν σε ένα πρακτικό ερώτημα: Πού θα έχουν αυτά τα ζώα τις καλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν — όχι μόνο σήμερα, αλλά και σε δεκαετίες από τώρα;» Ταίριασμα χελωνών με τοπίο Στις 20 Φεβρουαρίου, η Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και οι συνεργάτες της για τη διατήρηση της φύσης απελευθέρωσαν 158 γιγάντιες χελώνες σε δύο τοποθεσίες στη Φλορεάνα.«Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε αυτές τις χελώνες πίσω σε αυτό το νησί. Ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που τις είδαν εκεί», δήλωσε ο Τζέιμς Γκιμπς, Αντιπρόεδρος Επιστήμης και Διατήρησης του Γκαλαπάγκος και συν-κύριος ερευνητής του έργου.Το 2000, οι επιστήμονες έκαναν μια απροσδόκητη ανακάλυψη. Ο Γκιμπς και άλλοι ερευνητές βρήκαν ασυνήθιστες χελώνες στο ηφαίστειο Wolf στο βόρειο νησί Ισαμπέλα, την ψηλότερη κορυφή των Γκαλαπάγκος, που δεν έμοιαζαν με καμία άλλη γνωστή ζωντανή χελώνα. Περίπου μια δεκαετία αργότερα, το DNA που εξήχθη από οστά των εξαφανισμένων χελωνών Floreana — που βρέθηκαν σε σπηλιές στο νησί και σε συλλογές μουσείων — επιβεβαίωσε ότι οι χελώνες έφεραν την καταγωγή Floreana, ξεκινώντας ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής που έκτοτε έχει παράγει εκατοντάδες απογόνους που αναμένεται να επιστρέψουν στο νησί. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι φαλαινοθήρες πιθανότατα μετέφεραν χελώνες μεταξύ των νησιών περισσότερο από έναν αιώνα νωρίτερα.Η Διεύθυνση του Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος έχει εκθρέψει και απελευθερώσει σε όλα τα νησιά Γκαλαπάγκος περισσότερες από 10.000 χελώνες τα τελευταία 60 χρόνια, σε μια από τις μεγαλύτερες προσπάθειες αναβίωσης της άγριας φύσης που έχουν επιχειρηθεί ποτέ. Αλλά κάθε νησί παρουσιάζει ένα διαφορετικό παζλ.Μερικοί λόφοι και μικρά βουνά στα Γκαλαπάγκος συγκρατούν τα σύννεφα και παραμένουν δροσερά και υγρά με αειθαλή βλάστηση. Άλλα είναι αρκετά ξηρά ώστε η πράσινη βλάστηση να εμφανίζεται μόνο για λίγο μετά τη βροχή. Όπου υπάρχουν αυτές οι ζώνες στο ίδιο νησί, οι χελώνες μετακινούνται μεταξύ τους, με ορισμένα ζώα να ταξιδεύουν μίλια κάθε χρόνο μεταξύ εποχιακών περιοχών σίτισης και φωλιάσματος.«Είναι δύσκολο για τις χελώνες επειδή εισάγονται από την αιχμαλωσία σε αυτό το περιβάλλον», είπε ο Γκιμπς. «Δεν ξέρουν πού είναι η τροφή. Δεν ξέρουν πού είναι το νερό. Δεν ξέρουν πού να φτιάξουν τη φωλιά τους. Αν μπορείτε να τις τοποθετήσετε εκεί που οι συνθήκες είναι ήδη κατάλληλες, τους δίνετε πολύ περισσότερες πιθανότητες». Εδώ ακριβώς έρχονται στο προσκήνιο τα δορυφορικά δεδομένα της NASA. Οι παρατηρήσεις της Γης της NASA επιτρέπουν στους επιστήμονες να χαρτογραφούν τις περιβαλλοντικές συνθήκες σε όλα τα νησιά και να παρακολουθούν πώς μεταβάλλονται η βλάστηση, η υγρασία και η θερμοκρασία με την πάροδο του χρόνου — ενδείξεις για το πού μπορούν να βρουν τροφή και νερό οι χελώνες.Χρησιμοποιώντας αυτά τα αρχεία, ο Gibbs και ο Γιώργος Μουντράκης, ο κύριος ερευνητής του έργου, και η ομάδα τους δημιούργησαν ένα εργαλείο λήψης αποφάσεων που συνδυάζει δορυφορικές μετρήσεις των οικοτόπων και των κλιματικών συνθηκών με εκατομμύρια παρατηρήσεις πεδίου τοποθεσιών χελωνών σε όλο το αρχιπέλαγος, για να καθοδηγήσουν πού και πότε θα απελευθερωθούν τα ζώα.«Τα μοντέλα καταλληλότητας οικοτόπων και η περιβαλλοντική χαρτογράφηση είναι απαραίτητα εργαλεία», δήλωσε ο Christian Sevilla, Διευθυντής Οικοσυστημάτων στη Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος. «Μας επιτρέπουν να ενσωματώνουμε δεδομένα για το κλίμα, την τοπογραφία και τη βλάστηση για να λαμβάνουμε αποφάσεις βασισμένες σε τεκμήρια. Μεταβαίνουμε από τη διαίσθηση στην ακρίβεια».Το εργαλείο λήψης αποφάσεων βασίζεται σε πολλαπλές αποστολές δορυφόρων της NASA και συνεργατών. Οι δορυφόροι Landsat και European Sentinel παρακολουθούν τις συνθήκες βλάστησης. Η αποστολή Global Precipitation Measurement παρέχει δεδομένα βροχόπτωσης. Ο δορυφόρος Terra βοηθά στην εκτίμηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της γης και τα δεδομένα εδάφους προσθέτουν χαρακτηριστικά υψομέτρου και τοπίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εικόνες εμπορικών δορυφόρων υψηλής ανάλυσης, που αποκτώνται μέσω του Προγράμματος Συλλογής Δεδομένων Εμπορικού Μικρού Δορυφόρου της NASA, βοηθούν τις ομάδες να αξιολογήσουν πιθανές τοποθεσίες απελευθέρωσης πριν ξεκινήσουν οι επιτόπιες έρευνες.Έχοντας υπόψη τις σχέσεις χελώνας-περιβάλλοντος, η ομάδα μπορεί να χαρτογραφήσει την καταλληλότητα του οικοτόπου σήμερα και να προβλέψει πώς αυτή μπορεί να μεταβληθεί δεκαετίες στο μέλλον καθώς αλλάζουν οι περιβαλλοντικές συνθήκες.«Το κομμάτι της πρόβλεψης είναι κρίσιμο», δήλωσε ο Μουντράκης, του Κολλεγίου Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Δασοκομίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στις Συρακούσες. «Δεν πρόκειται για ένα έργο ενός έτους. Εξετάζουμε πού θα πετύχουν οι χελώνες σε 20, 40 χρόνια από τώρα».Επειδή οι χελώνες μπορούν να ζήσουν περισσότερο από έναν αιώνα, οι συνθήκες των οικοτόπων τους σε δεκαετίες από τώρα έχουν την ίδια σημασία με τις σημερινές συνθήκες. Περισσότερο από την Προστασία του Περιβάλλοντος Η απελευθέρωση των χελωνών αποτελεί μέρος του ευρύτερου Έργου Οικολογικής Αποκατάστασης Floreana, το οποίο στοχεύει στην απομάκρυνση χωροκατακτητικών ειδών όπως αρουραίους και άγριες γάτες και τελικά στην επιστροφή 12 ιθαγενών ειδών ζώων στο νησί, με τις χελώνες να χρησιμεύουν ως ο ακρογωνιαίος λίθος για την ανοικοδόμηση του οικοσυστήματος.Το Κέντρο Προστασίας των Νησιών Γκαλαπάγκος χρησιμοποιεί επίσης δορυφορικά δεδομένα της NASA και το εργαλείο λήψης αποφάσεων που αναπτύχθηκε για να βοηθήσει στην καθοδήγηση των απελευθερώσεων χελωνών σε άλλα νησιά Γκαλαπάγκος και να σχεδιάσει μελλοντικές επανεισαγωγές σε όλο το αρχιπέλαγος.Εάν η προσπάθεια στεφθεί με επιτυχία, το νησί Φλορεάνα θα μπορούσε για άλλη μια φορά να υποστηρίξει έναν μεγάλο πληθυσμό χελωνών, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ ζώων, φυτών και του τοπίου που διαμόρφωσε το νησί για χιλιάδες χρόνια.«Για όσους από εμάς ζούμε και εργαζόμαστε στα Γκαλαπάγκος, αυτή [η δημοσίευση] έχει βαθιά σημασία», δήλωσε η Σεβίλλη. «Καταδεικνύει ότι η οικολογική αποκατάσταση μεγάλης κλίμακας είναι εφικτή και ότι, με την επιστήμη και τη μακροπρόθεσμη δέσμευση, μπορούμε να ανακτήσουμε ένα ουσιαστικό μέρος της φυσικής κληρονομιάς του αρχιπελάγους». https://science.nasa.gov/earth/nasa-is-helping-bring-giant-tortoises-back-to-the-galapagos/ Στις 20 Φεβρουαρίου, ομάδες προστασίας της φύσης με επικεφαλής τη Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος απελευθέρωσαν 158 γιγάντιες χελώνες στο νησί Φλορεάνα. Μέρος του νησιού Φλορεάνα εμφανίζεται στα Γκαλαπάγκος, όπου οι συνεχιζόμενες προσπάθειες αποκατάστασης στοχεύουν στην προετοιμασία του τοπίου για την επιστροφή των γιγάντιων χελωνών. Αυτός ο χάρτης δείχνει την καταλληλότητα του οικοτόπου γιγάντιων χελωνών σε όλα τα νησιά Γκαλαπάγκος, όπως αυτή διαμορφώνεται υπό τις τρέχουσες περιβαλλοντικές συνθήκες, με χρώματα που κυμαίνονται από χαμηλό έως υψηλό, υποδεικνύοντας αυξανόμενη πιθανότητα διαθεσιμότητας κατάλληλης τροφής, υγρασίας και οικοτόπων φωλιάσματος. Αυτή η εικόνα Landsat 8 του νησιού Floreana από τις 6 Οκτωβρίου 2020, δείχνει ξηρές παράκτιες πεδινές εκτάσεις που περιβάλλουν πιο πράσινη βλάστηση σε μεγαλύτερο υψόμετρο προς το κέντρο του νησιού.

Η Προσγείωση της Επιμονής. Το Perseverance Rover της NASA πλησιάζει τον Άρη σε αυτή την φωτογραφία από πάνω προς τα κάτω, που τραβήχτηκε από κάμερα στο στάδιο καθόδου του ρόβερ, στις 18 Φεβρουαρίου 2020.Η Perseverance αναζητά σημάδια αρχαίας μικροβιακής ζωής, για να προωθήσει την προσπάθεια της NASA να εξερευνήσει την κατοικησιμότητα του Άρη στο παρελθόν. Η NASA επέλεξε τον κρατήρα Jezero ως τόπο προσεδάφισης επειδή οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η περιοχή κάποτε ήταν πλημμυρισμένη με νερό και φιλοξενούσε ένα αρχαίο δέλτα ποταμού. Το καλοκαίρι του 2024, το ρόβερ συνέλεξε ένα δείγμα από τον βράχο «Καταρράκτες Chevaya», το οποίο διαπιστώθηκε ότι είχε πιθανές βιο-υπογραφές - ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι μπορεί να υπήρχε ζωή στο παρελθόν, αλλά απαιτούν περισσότερα δεδομένα ή περαιτέρω μελέτη πριν από οποιαδήποτε συμπεράσματα σχετικά με την απουσία ή την παρουσία ζωής.Εκτός από τις ανακαλύψεις στον Άρη, το ίδιο το ρόβερ επιδεικνύει τεχνολογικές εξελίξεις: Μια νέα τεχνολογία που αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια επιτρέπει στο Perseverance να εντοπίζει την τοποθεσία του χωρίς να καλεί ανθρώπους για βοήθεια. Με την ονομασία  Mars Global Localization , η τεχνολογία διαθέτει έναν αλγόριθμο που συγκρίνει γρήγορα πανοραμικές εικόνες από τις κάμερες πλοήγησης του ρόβερ με τους ενσωματωμένους χάρτες τροχιακού εδάφους. https://www.nasa.gov/image-article/perseverances-landing/ Αυτή η φωτογραφία υψηλής ανάλυσης είναι μέρος ενός βίντεο που τραβήχτηκε από αρκετές κάμερες καθώς το ρόβερ Perseverance της NASA προσγειώθηκε στον Άρη στις 18 Φεβρουαρίου 2021.