Εντοπίστηκε μια «τεράστια ανωμαλία» στο εσωτερικό του Άρη. Το εσωτερικό του Άρη κρύβει πολλά μυστικά για τον πλανήτη.  Ενισχύεται η εικόνα των δύο διαφορετικών κόσμων στον Κόκκινο Πλανήτη. Το εσωτερικό του Άρη κρύβει μια παράξενη ασυμμετρία: ο νότιος ημισφαιρικός μανδύας είναι έως και 400 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από το αντίστοιχο βόρειο τμήμα.Νέα έρευνα σχετικά με το εσωτερικό του Άρη ενισχύει ακόμη περισσότερο την εικόνα του Κόκκινου Πλανήτη ως ενός κόσμου που αποτελείται από δύο πολύ διαφορετικά «μισά». Βαθιά στο εσωτερικό του νότιου ημισφαιρίου του Άρη, η θερμοκρασία είναι έως και 400 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από εκείνη κάτω από το βόρειο ημισφαίριο περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το μυστήριο γύρω από την παράξενη διχοτόμηση του Κόκκινου Πλανήτη ανάμεσα στις σχετικά επίπεδες βόρειες περιοχές και τα τραχιά ορεινά εδάφη του νότου.«Οι επιστήμονες συνήθως υποθέτουν ότι το εσωτερικό των πλανητικών σωμάτων είναι γενικά σφαιρικά συμμετρικό. Αυτό όμως δεν ισχύει απαραίτητα» δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Αλεξάντερ Μπέρνε από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κύριος συγγραφέας νέας ερευνητικής εργασίας που αποκαλύπτει την ύπαρξη αυτού του παράξενου θερμού σημείου στον νότο.Ο Μπέρνε και η ομάδα του επανεξέτασαν αρχειακά δεδομένα από τρία διαστημόπλοια της NASA — τα Mars Global Surveyor, Mars Odyssey και Mars Reconnaissance Orbiter — αναζητώντας ανεπαίσθητες μεταβολές στην τροχιακή τους ταχύτητα οι οποίες θα μπορούσαν να αντανακλούν διαφορές στο βαρυτικό πεδίο του Άρη.Χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ανέπτυξε ο Μπέρνε την οποία ονόμασε «τομογραφία παλίρροιας» (tidal tomography) και η οποία λαμβάνει επίσης υπόψη τη μεταβαλλόμενη βαρυτική επίδραση του Ήλιου στον Άρη καθώς ο Κόκκινος Πλανήτης κινείται στην ελλειπτική τροχιά του ο ίδιος και η ομάδα του κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα μοντέλο της εσωτερικής δομής και της θερμοκρασίας του Άρη.Ο τρόπος με τον οποίο μεταβλήθηκε με την πάροδο του χρόνου το βαρυτικό πεδίο που αντιμετώπισαν τα διάφορα διαστημόπλοια διαφέρει σημαντικά από αυτό που θα αναμενόταν εάν το εσωτερικό του Άρη ήταν απόλυτα σφαιρικά συμμετρικό.Για να εξηγηθεί αυτή η διαφορά, ο μανδύας κάτω από το νότιο ημισφαίριο του Άρη πρέπει να 200 έως 400 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από τον μανδύα στον βορρά. Μάλιστα είναι τόσο θερμός ώστε ενδέχεται να παραμένει ακόμη και σήμερα μερικώς λιωμένος.Αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στην κατοικησιμότητα του Άρη όσο και στο πόσο καιρό ο πλανήτης παρέμεινε ηφαιστειακά ενεργός. Η ασυμμετρία Ίσως δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι το εσωτερικό του Άρη διαφέρει στον νότο σε σχέση με τον βορρά καθώς γνωρίζουμε ήδη ότι και η επιφάνειά του είναι ασύμμετρη.Ο βορράς του Άρη χαρακτηρίζεται από χαμηλές πεδιάδες, ενώ ο φλοιός του πλανήτη στον νότο είναι κατά μέσο όρο 25 χιλιόμετρα παχύτερος από ό,τι στον βορρά και καλύπτεται από ορεινές περιοχές γεμάτες κρατήρες. Οι βόρειες πεδιάδες ενδέχεται κάποτε να φιλοξενούσαν έναν μεγάλο ωκεανό.«Η διχοτόμηση που βλέπουμε ανάμεσα στον βορρά και τον νότο είναι σημαντική για να την κατανοήσουμε, επειδή μας παρέχει πληροφορίες για διαδικασίες που ενδέχεται να επηρέασαν την υδρολογία του Άρη, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού λεκανών που μπορεί να συγκρατούσαν νερό» δήλωσε ο Αμιροσέιν Μπαγκέρι από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) δεύτερος συγγραφέας της έρευνας. Ο θερμότερος νότος εξηγεί και άλλα μυστήρια Ένας θερμότερος μανδύας στον νότο θα μπορούσε επίσης να εξηγεί ορισμένες άλλες παράξενες ανακαλύψεις στον Άρη. Το ρομποτικό σκάφος InSight της NASA το οποίο ολοκλήρωσε την αποστολή του τον Δεκέμβριο του 2022 και διέθετε σεισμόμετρο διαπίστωσε ότι τα σεισμικά κύματα διαχέονται ταχύτερα στον νότο. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από τις υψηλότερες θερμοκρασίες εκεί.Παράλληλα, μαγνητικές ανωμαλίες που έχουν εντοπιστεί σε ορυκτά του νότου τα οποία περιέχουν σίδηρο αποκτούν πλέον περισσότερο νόημα. Σήμερα ο Άρης δεν διαθέτει παγκόσμιο μαγνητικό πεδίο, όμως πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια διέθετε.Εάν ανοδικές κινήσεις θερμότερου υλικού από τον νότιο μανδύα θέρμαιναν τον φλοιό πάνω από τη λεγόμενη «θερμοκρασία Curie» δηλαδή τη θερμοκρασία στην οποία τα υλικά χάνουν τις εγγενείς μαγνητικές τους ιδιότητες και ο τυχόν παραμένοντας μαγνητισμός τους επηρεάζεται από το περιβάλλον, αυτό θα μπορούσε να έχει οδηγήσει στη δημιουργία των μυστηριωδών μαγνητικών καταλοίπων που παρατηρούνται στα ορυκτά τα οποία περιέχουν σίδηρο.«Η κατανόηση της εσωτερικής δομής των πλανητικών σωμάτων μάς βοηθά να αποκαλύψουμε τις διαδικασίες που διαμόρφωσαν τον σχηματισμό και την εξέλιξή τους», δήλωσε ο Μπερνέ. Ωστόσο η προέλευση της διαίρεσης του Άρη σε βόρειο και νότιο τμήμα παραμένει άγνωστη. Δεν είναι καν σαφές εάν οι διαφορές στην επιφάνεια έχουν τις ίδιες αιτίες με τις διαφορές στο εσωτερικό του πλανήτη. Ένα αρχαίο γιγάντιο χτύπημα; Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι όλα αυτά αποτελούν αποτέλεσμα μιας τεράστιας πρόσκρουσης που συνέβη πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια και ότι οι βόρειες πεδιάδες αποτελούν στην πραγματικότητα μια τεράστια λεκάνη πρόσκρουσης.Ανοίγοντας μια τεράστια «τρύπα» στον βόρειο τμήμα του πλανήτη η πρόσκρουση θα μπορούσε να είχε διευκολύνει την απελευθέρωση μεγάλης ποσότητας εσωτερικής θερμότητας επιτρέποντας στον βόρειο μανδύα να ψυχθεί ταχύτερα από τον νότιο.Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι ο παχύτερος φλοιός στον νότο λειτούργησε σαν ένα αποτελεσματικό «καπάκι» εμποδίζοντας τη διαφυγή μεγάλης ποσότητας θερμότητας από τον μανδύα.Αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να ελεγχθεί. Η άνοδος μάγματος από το εσωτερικό του πλανήτη θα είχε επιβραδυνθεί όταν συναντούσε τον παχύ και πυκνό φλοιό, δημιουργώντας διεισδύσεις λιωμένου υλικού κάτω από την επιφάνεια. Αυτές θα μπορούσαν να εντοπιστούν μέσω δεδομένων βαρυτικού πεδίου υψηλότερης ανάλυσης.Αυτά είναι ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν από μελλοντικές αποστολές. Ωστόσο, η τεχνική της τομογραφίας παλίρροιας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τη μελέτη άλλων κόσμων, από τον Ερμή μέχρι τους μεγάλους δορυφόρους του Δία.«Καθώς αποκτούμε περισσότερα δεδομένα σχετικά με τη βαρύτητα, μπορούμε να προσδιορίσουμε τις τρισδιάστατες λεπτομέρειες της εσωτερικής δομής ενός πλανήτη. Αυτά τα συμπεράσματα, με τη σειρά τους, μας παρέχουν έναν οδηγό για τον σχεδιασμό μελλοντικών αποστολών και την επιστημονική εξερεύνηση αυτών των κόσμων» λέει ο Μπερνέ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155350/entopistike-mia-terastia-anomalia-sto-esoteriko-toy-ari/

Κροκοδείλια δάκρυα: Πότε και γιατί δακρύζουν οι κροκόδειλοι. Τα «κροκοδείλια δάκρυα» έγιναν συνώνυμα της υποκρισίας - Το παράξενο είναι ότι οι κροκόδειλοι όντως βγάζουν δάκρυα – ακόμη και την ώρα που τρώνε.Ο κροκόδειλος έχει μόλις αρπάξει το θήραμά του. Το καταβροχθίζει και, την ίδια στιγμή, από τα μάτια του κυλούν δάκρυα.Η εικόνα μοιάζει σχεδόν ανθρώπινη. Σαν το ζώο να θρηνεί για εκείνο που μόλις σκότωσε. Σαν να αισθάνεται τύψεις για την πράξη του – χωρίς, φυσικά, να σταματά να τρώει.Κάπως έτσι γεννήθηκε μία από τις πιο ανθεκτικές εκφράσεις για την ανθρώπινη υποκρισία. «Κροκοδείλια δάκρυα». Τα δάκρυα εκείνου που προσποιείται ότι πονά, λυπάται ή συγκινείται, ενώ στην πραγματικότητα δεν αισθάνεται τίποτε από όλα αυτά.Μόνο που πίσω από την έκφραση κρύβεται ένα παράξενο παιχνίδι ανάμεσα στον μύθο και τη βιολογία. Γιατί οι κροκόδειλοι πράγματι δακρύζουν. Ναι, ο κροκόδειλος έχει δάκρυα Τα δάκρυα δεν είναι ανθρώπινο προνόμιο. Οι κροκόδειλοι διαθέτουν δακρυϊκούς αδένες και παράγουν ένα υγρό που βοηθά στην προστασία και τη λίπανση των ματιών τους. Όπως συμβαίνει και σε άλλα ζώα, τα μάτια πρέπει να παραμένουν υγρά και προστατευμένα από το περιβάλλον.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κροκόδειλος «κλαίει» όπως ένας άνθρωπος που έχει στενοχωρηθεί. Η ανθρώπινη λέξη «κλάμα» περιλαμβάνει δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα: την παραγωγή δακρύων και το συναίσθημα που μπορεί να τα προκαλεί. Στον κροκόδειλο μπορούμε να παρατηρήσουμε το πρώτο.Δεν έχουμε κανέναν λόγο να θεωρήσουμε ότι τα δάκρυα που εμφανίζονται όταν τρώει αποτελούν έκφραση μεταμέλειας για το γεύμα του. Και εδώ η ιστορία γίνεται ακόμη καλύτερη. Δακρύζουν πράγματι όταν τρώνε; Για αιώνες αυτή ήταν απλώς μια ιστορία. Το 2007, όμως, ο ζωολόγος Κεντ Βλιέτ και ο νευρολόγος Μάλκολμ Σέινερ αποφάσισαν να εξετάσουν πειραματικά εάν υπάρχει πραγματικό βιολογικό φαινόμενο πίσω από τον μύθο των «κροκοδείλιων δακρύων». Η μελέτη τους δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BioScience.Οι ερευνητές παρατήρησαν συγγενικά είδη των κροκοδείλων την ώρα που τρέφονταν στην ξηρά, ώστε να μπορούν να δουν καθαρά τι συνέβαινε στα μάτια τους. Και η παλιά ιστορία έκρυβε τελικά έναν πυρήνα αλήθειας. Τα περισσότερα από τα ζώα που μπορούσαν να παρατηρηθούν καθαρά εμφάνισαν υγρασία, φυσαλίδες ή ακόμη και δάκρυα στα μάτια τους την ώρα που έτρωγαν.Άρα οι παλιοί παρατηρητές δεν είχαν φανταστεί τα πάντα. Είχαν δει κάτι πραγματικό. Απλώς του έδωσαν λάθος εξήγηση. Γιατί συμβαίνει; Η ακριβής αιτία δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Μια πιθανή εξήγηση σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο οι κροκόδειλοι αναπνέουν και τρώνε. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ο αέρας που περνά από τις ρινικές κοιλότητες και οι πιέσεις που δημιουργούνται μπορεί να επηρεάζουν τους δακρυϊκούς αδένες και να προκαλούν την εμφάνιση υγρού γύρω από τα μάτια.Οι ίδιοι οι ερευνητές ήταν προσεκτικοί: η μελέτη επιβεβαίωσε ότι η δακρύρροια κατά τη σίτιση υπάρχει, όχι όμως και έναν μοναδικό, οριστικά αποδεδειγμένο μηχανισμό που την προκαλεί.Αυτό που μπορούμε να αποκλείσουμε είναι την εξήγηση που έδωσαν οι άνθρωποι επί αιώνες. Ο κροκόδειλος δεν δακρύζει επειδή μετάνιωσε. Ένας μύθος τουλάχιστον 700 ετών Η σύνδεση του κροκοδείλου με το υποκριτικό κλάμα είναι πολύ παλαιότερη από τη σύγχρονη έκφραση. Ήδη στον Μεσαίωνα κυκλοφορούσαν στην Ευρώπη ιστορίες σύμφωνα με τις οποίες ο κροκόδειλος έκλαιγε για το θύμα που επρόκειτο να καταβροχθίσει ή είχε μόλις καταβροχθίσει.Μία από τις γνωστότερες εμφανίζεται στα ταξιδιωτικά αφηγήματα που αποδίδονται στον Σερ Τζον Μάντεβιλ τον 14ο αιώνα, όπου οι κροκόδειλοι περιγράφονται να σκοτώνουν ανθρώπους και να τους τρώνε κλαίγοντας.Η ιστορία ήταν ιδανική για να μετατραπεί σε ηθική αλληγορία. Τι θα μπορούσε να συμβολίζει καλύτερα τον υποκριτή από ένα πλάσμα που σκοτώνει το θύμα του και ύστερα εμφανίζεται να το θρηνεί;Η εικόνα πέρασε στη λογοτεχνία και στη γλώσσα και σταδιακά αποσυνδέθηκε από το ίδιο το ζώο. Τα «δάκρυα του κροκοδείλου» έγιναν τα δάκρυα του υποκριτή. Από τον Σαίξπηρ μέχρι σήμερα Μέχρι την εποχή του Σαίξπηρ η σημασία της έκφρασης ήταν ήδη αναγνωρίσιμη. Στον Οθέλλο, ο Σαίξπηρ χρησιμοποιεί την εικόνα των δακρύων του κροκοδείλου ως σύμβολο εξαπάτησης και προσποιητής συγκίνησης. Η παρομοίωση εμφανίζεται και σε άλλα ευρωπαϊκά κείμενα της εποχής.Ο μύθος είχε πλέον ολοκληρώσει τη μεταμόρφωσή του. Μια παρατήρηση της συμπεριφοράς ενός ζώου είχε γίνει ανθρώπινο ηθικό ελάττωμα.Και επέζησε τόσο καλά ώστε, αιώνες αργότερα, εξακολουθούμε να καταλαβαίνουμε αμέσως τι σημαίνει όταν κάποιος «χύνει κροκοδείλια δάκρυα». Υπάρχει ακόμη και… ιατρικό σύνδρομο Η ιστορία έχει μία τελευταία, απροσδόκητη στροφή. Η έκφραση πέρασε ακόμη και στην Ιατρική. Υπάρχει μια σπάνια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο κροκοδείλιων δακρύων, κατά την οποία ένας άνθρωπος μπορεί να δακρύζει την ώρα που τρώει ή πίνει.Μπορεί να εμφανιστεί, για παράδειγμα, μετά από βλάβη του προσωπικού νεύρου και την επακόλουθη λανθασμένη αναγέννηση νευρικών ινών. Ίνες που κανονικά θα ενεργοποιούσαν τους σιελογόνους αδένες καταλήγουν να διεγείρουν τον δακρυϊκό αδένα.Έτσι, όταν ο άνθρωπος αρχίζει να τρώει και ο οργανισμός «δίνει εντολή» για παραγωγή σάλιου, το μάτι αρχίζει να δακρύζει.Το όνομα του συνδρόμου δεν επιλέχθηκε τυχαία: θυμίζει ακριβώς το παράξενο θέαμα ενός κροκοδείλου που εμφανίζει δάκρυα την ώρα του γεύματος. Άρα τα «κροκοδείλια δάκρυα» είναι μύθος ή αλήθεια; Και τα δύο. Αλήθεια: οι κροκόδειλοι παράγουν δάκρυα και έχει παρατηρηθεί δακρύρροια την ώρα που τρέφονται.Μύθος: δεν υπάρχουν στοιχεία ότι τα δάκρυα αυτά αποτελούν έκφραση λύπης, ενοχής ή μεταμέλειας για το ζώο που τρώνε.Οι άνθρωποι είδαν λοιπόν ένα πραγματικό φαινόμενο και του έδωσαν μια απολύτως ανθρώπινη ερμηνεία. Ύστερα κράτησαν την ερμηνεία και ξέχασαν τη βιολογία. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2155127/krokodeilia-dakrya-pote-kai-giati-dakryzoyn-oi-krokodeiloi/       Το μεγαλύτερο… φαγοπότι των θαλασσών. Χιλιάδες θαλάσσια πλάσματα καταγράφηκαν από κάμερα σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση απειλούμενων ειδών στα ανοικτά της Μασαχουσέτης. Επιστήμονες βρίσκονταν σε αεροσκάφος ερευνητικής αποστολής κοντά στο Cape Cod όταν εντόπισαν περισσότερα από 2,000 ζώα από 15 διαφορετικά είδη να κινούνται και να αναπηδούν κοντά στην επιφάνεια του ωκεανού. Αυτή η εντυπωσιακά ποικιλόμορφη ομάδα συγκεντρώθηκε στο Northeast Canyons and Seamounts, μια μεγάλη προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή περίπου 200 χλμ. από τις ακτές των ΗΠΑ η οποία περιλαμβάνει βαθιά υποθαλάσσια φαράγγια και βουνά.Πιστεύεται ότι το εντυπωσιακό θέαμα ήταν πιθανότατα αποτέλεσμα μιας μαζικής διατροφικής δραστηριότητας, καθώς τεράστιες ομάδες ζώων συγκεντρώθηκαν στην περιοχή για να εκμεταλλευτούν την ασυνήθιστα μεγάλη αφθονία τροφής που δημιουργούν τα υποθαλάσσια φαράγγια και βουνά.Το πλήρωμα του αεροσκάφους, από το New England Aquarium εντόπισε σχεδόν 1,800 δελφίνια από τέσσερα διαφορετικά είδη να κολυμπούν σε μια τεράστια ομάδα πιθανότατα κυνηγώντας καλαμάρια.Παράλληλα, πτεροφάλαινες, μεγάπτερες φάλαινες και μια εξαιρετικά σπάνια γαλάζια φάλαινα φιλτράριζαν το νερό αναζητώντας κριλ και άλλους μικροσκοπικούς ζωοπλαγκτονικούς οργανισμούς. Οι ερευνητές εξέφρασαν ανησυχία για την ασφάλεια των απειλούμενων ειδών σε αυτόν τον κρυφό υποθαλάσσιο βιότοπο επισημαίνοντας ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χαλάρωσε ορισμένους περιορισμούς στην αλιεία στην περιοχή νωρίτερα φέτος.Η Κάθριν ΜακΚένα, αναπληρώτρια ερευνήτρια στο Anderson Cabot Center του New England Aquarium, δήλωσε: «Το να βλέπουμε μια ποικιλία απειλούμενων και υπό εξαφάνιση ειδών να τρέφονται ενεργά μέσα στη συγκεκριμένη περιοχή ήταν ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο και υπογραμμίζει τη σημασία της προστασίας αυτού του παραγωγικού οικοσυστήματος». Χαλάρωση των περιορισμών στην αλιεία Η χαλάρωση των περιβαλλοντικών προστατευτικών μέτρων τον Απρίλιο του 2026 σημαίνει ότι η κυβέρνηση ήρε την προηγούμενη απαγόρευση της εμπορικής αλιείας σε αυτή την προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή.Τα αλιευτικά σκάφη μπορούν πλέον να ψαρεύουν ξανά εκεί, αν και ορισμένοι τύποι εξοπλισμού που σύρεται στον πυθμένα εξακολουθούν να υπόκεινται σε περιορισμούς σε τμήματα της περιοχής με στόχο την προστασία των κοραλλιών των βαθέων υδάτων. Τα εμπορικά αλιευτικά σκάφη επιτρέπεται πλέον να αλιεύουν ψάρια, καλαμάρια, τόνους, ξιφίες και τα περισσότερα άλλα θαλασσινά μέσα σε αυτή την θαλάσσια περιοχή.Η αλλαγή αυτή έχει προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με την απειλή που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα ήδη μειούμενα πληθυσμιακά μεγέθη των απειλούμενων ειδών καθώς και οι πηγές τροφής από τις οποίες εξαρτώνται. Χιλιάδες θαλάσσια πλάσματα καταγράφηκαν από κάμερα σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση απειλούμενων ειδών στα ανοικτά της Μασαχουσέτης. Μια φωτογραφία από την συγκέντρωση χιλιάδων δελφινιών και φαλαινών στην ίδια περιοχή προς αναζήτηση τροφής https://www.naftemporiki.gr/techscience/2155124/to-megalytero-fagopoti-ton-thalasson/

Εκτοξεύτηκε το προηγμένο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA που υπόσχεται απαντήσεις στα μεγαλύτερα κοσμικά μυστήρια. Θα ρίξει φως στη σκοτεινή ενέργεια, τη σκοτεινή ύλη, τη διαστολή του Σύμπαντος και τους εξωπλανήτες. Στις 2.30 το μεσημέρι ώρα Ελλάδος της Κυριακής εκτοξεύτηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι με πύραυλο Falcon Heavy της SpaceX το Nancy Grace Roman, ένα προηγμένο διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προσφέρει στην επιστημονική κοινότητα πολύτιμες γνώσεις για την ύπαρξη και εξέλιξη του Σύμπαντος.Οι παρατηρήσεις του τηλεσκοπίου θα βοηθήσουν ανάμεσα στα άλλα τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την αποκαλούμενη σκοτεινή ενέργεια καθώς και την αποκαλούμενη σκοτεινή ύλη που αποτελούν περίπου το 95% του Σύμπαντος αλλά η φύση τους παραμένει άγνωστη.Τα δεδομένα που θα συλλέγει το Nancy Grace Roman θα βοηθήσει τους επιστήμονες να μελετήσουν πώς εξελίχθηκε το Σύμπαν κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών και να διερευνήσουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης αστρονομίας: τι προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος.Το τηλεσκόπιο θα μελετήσει επίσης εξωπλανήτες. Εξετάζοντας μεγάλες περιοχές του ουρανού το Nancy Grace Roman αναμένεται να βοηθήσει τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα την ποικιλία των πλανητικών συστημάτων που υπάρχουν στο γαλαξία μας. Αυτές οι δυνατότητες αναμένεται να προσφέρουν στους επιστήμονες νέα εργαλεία για τη μελέτη τόσο της μεγάλης κλίμακας ιστορίας του Σύμπαντος όσο και των μακρινών κόσμων που βρίσκονται διάσπαρτοι σε αυτό.Το Nancy Grace Roman Space Telescope ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της Nancy Grace Roman, της πρώτης επικεφαλής αστρονομίας της NASA και μιας από τις σημαντικότερες μορφές πίσω από το πρόγραμμα των μεγάλων διαστημικών τηλεσκοπίων. Παρατηρεί κυρίως στο υπέρυθρο φάσμα του φωτός αλλά με εξαιρετικά μεγάλο οπτικό πεδίο. Το κύριο όργανο του τηλεσκοπίου είναι το Wide Field Instrument (WFI) με κάμερα περίπου 300 megapixel.Το οπτικό πεδίο του τηλεσκοπίου είναι τουλάχιστον 100 φορές μεγαλύτερο από αυτό του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble για αντίστοιχες υπέρυθρες παρατηρήσεις. Η NASA εκτιμά ότι μπορεί να ερευνήσει τον ουρανό έως και 1.000 φορές ταχύτερα από το Hubble διατηρώντας παρόμοια ευαισθησία και υπέρυθρη ανάλυση. Έτσι μπορεί να δημιουργήσει τεράστιες κοσμικές «απογραφές» και να εντοπίσει σπάνια αντικείμενα ή φαινόμενα που στη συνέχεια μπορούν να μελετηθούν λεπτομερώς από το πανίσχυρο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ή άλλα τηλεσκόπια. Η NASA σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα δύο τηλεσκόπια συμπληρωματικά όχι ανταγωνιστικά. Το James Webb είναι σαν ένα εξαιρετικά ισχυρό τηλεσκόπιο-μικροσκόπιο ενώ το Nancy Grace Roman είναι περισσότερο σαν μια τεράστια κοσμική κάμερα-χαρτογράφος. Μαζί μπορούν να δώσουν πολύ πληρέστερη εικόνα του Σύμπαντος. Η σχεδιασμένη διάρκεια λειτουργίας του Nancy Grace Roman είναι περίπου 5 χρόνια με στόχο δυνατότητα επέκτασης έως περίπου 10 χρόνια. Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του Nancy Grace Roman Space Telescope. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2154961/ektoxeytike-to-proigmeno-diastimiko-tileskopio-tis-nasa-poy-yposchetai-apantiseis-sta-megalytera-kosmika-mystiria/       Εκτοξεύεται το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA, που αναζητά το σκοτεινό σύμπαν. Σε ένα τρίμηνο ταξίδι εκατομμυρίων μιλίων προς την τελική του τροχιά, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA σύντομα θα αποκαλύψει τα πιο σκοτεινά μυστικά του σύμπαντος. Η αποστολή εκτοξεύτηκε στις 7:26 π.μ. EDT την Κυριακή με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα.Το Roman συνδυάζει ένα μεγάλο οπτικό πεδίο με ευκρινή υπέρυθρη όραση για να εξερευνήσει τεράστιες εκτάσεις του ουρανού και να εμβαθύνει στην κοσμική ιστορία. Αυτή η εμβληματική αποστολή θα βοηθήσει τους αστρονόμους να εξερευνήσουν τη σκοτεινή ύλη , τη σκοτεινή ενέργεια και κόσμους έξω από το ηλιακό μας σύστημα , γνωστούς ως εξωπλανήτες. Οι έρευνές του θα υποστηρίξουν ένα ευρύ φάσμα έρευνας που εκτείνεται πολύ πέρα από τους κύριους επιστημονικούς στόχους της αποστολής.«Το Roman είναι ακριβώς το είδος της ιστορίας επιτυχίας που θέλουμε να δούμε σε όλη τη NASA», δήλωσε ο Διευθυντής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Παραδόθηκε νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα και εντός προϋπολογισμού, και αντικατοπτρίζει περισσότερο από μια δεκαετία αφοσίωσης από το εργατικό δυναμικό της NASA και τους συνεργάτες μας στη βιομηχανία. Τώρα, το Roman θα μας δώσει έναν νέο άτλαντα του σύμπαντος, θα διευρύνει τα όρια της ανακάλυψης και θα καταδείξει τι είναι δυνατό όταν το διαστημικό πρόγραμμα της Αμερικής συνδυάζει την τολμηρή φιλοδοξία με την πειθαρχημένη εκτέλεση».Η ομάδα ελέγχου εδάφους στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ άρχισε να λαμβάνει δεδομένα τηλεμετρίας από τον πύραυλο Roman επτά λεπτά μετά την εκτόξευση. Ο πύραυλος Falcon Heavy απέδωσε όπως αναμενόταν, αποχωριζόμενος από το παρατηρητήριο 31 λεπτά μετά την έναρξη της πτήσης. Αφού αποχωρίστηκαν από τον κεντρικό πυρήνα, οι προωθητήρες του πυραύλου επέστρεψαν με ασφάλεια στο σημείο εκτόξευσης για ανακαίνιση.«Το Roman θα είναι μια μηχανή ανακάλυψης που θα μας φέρει πιο κοντά από ποτέ στην απάντηση των πιο βαθιών ερωτημάτων της ανθρωπότητας σχετικά με την κοσμική μας ιστορία», δήλωσε η Nicky Fox, αναπληρώτρια διευθύντρια της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Με το μεγάλο οπτικό του πεδίο και τις γρήγορες ταχύτητες έρευνας, το Roman θα μας οδηγήσει σε μια νέα εποχή ανακαλύψεων και θα κάνει το αόρατο ορατό, θέτοντας τα θεμέλια για την αναζήτηση της ανθρωπότητας για ζωή πέρα από το ηλιακό μας σύστημα».Κατά την εκτόξευση και την πρώιμη τροχιά, ο Roman χρησιμοποιεί τους επίγειους σταθμούς και τους δορυφόρους αναμετάδοσης του Near Space Network για την ανταλλαγή δεδομένων παρακολούθησης, τηλεμετρίας και εντολών με τους επίγειους ελεγκτές. Περίπου 70 λεπτά μετά την εκτόξευση, το Deep Space Network αναλαμβάνει τον έλεγχο των επικοινωνιών και καθοδηγεί τον Roman προς το δεύτερο σημείο Lagrange Ήλιου-Γης, ή L2, περίπου ένα εκατομμύριο μίλια μακριά από τη Γη. Ο Roman συνδέεται με αυτό το δίκτυο πρώτα μέσω του Συγκροτήματος Επικοινωνιών Βαθέος Διαστήματος της Καμπέρα στην Αυστραλία. Περίπου έξι ώρες αργότερα θα μεταφερθεί στο Συγκρότημα Επικοινωνιών Βαθέος Διαστήματος της Μαδρίτης στην Ισπανία και στη συνέχεια στο Συγκρότημα Επικοινωνιών Βαθέος Διαστήματος Goldstone στην Καλιφόρνια, εξασφαλίζοντας συνεχή επαφή με τον Roman καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του.Η ομάδα του Roman επιβεβαίωσε επίσης την επιτυχή ανάπτυξη των ηλιακών πάνελ του παρατηρητηρίου και του κάτω σκίαστρου του οργάνου μία ώρα και 23 λεπτά μετά την εκτόξευση. Εντός των επόμενων ημερών, η κεραία υψηλής απολαβής του Roman και το πτυσσόμενο κάλυμμα διαφράγματος τύπου γείσου θα αναπτυχθούν, οι επίγειοι ελεγκτές θα ξεκινήσουν την πρώτη από τις δύο διορθώσεις μέσης πορείας και το όργανο Coronagraph θα ενεργοποιηθεί. Αυτό το όργανο θα επιδείξει την τεχνολογία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μελλοντικές αποστολές, όπως η ιδέα του Παρατηρητηρίου Κατοικήσιμων Κόσμων της NASA, για την απεικόνιση πλανητών σαν τη Γη, στην αναζήτηση ζωής στο σύμπαν. Το Coronagraph του Roman θα κάνει ένα γιγάντιο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, τραβώντας φωτογραφίες πλανητών σαν τον Δία.Λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη του ταξιδιού του Ρωμαίου, το κύριο όργανό του, το Wide Field Instrument , θα ενεργοποιηθεί. Αυτή η υπέρυθρη κάμερα 300 megapixel διαθέτει 18 ανιχνευτές 4K, ο καθένας περίπου στο μέγεθος ενός κράκερ αλατιού. Αυτοί οι ανιχνευτές συλλέγουν φωτόνια φωτός που θα αποκωδικοποιηθούν σε καθαρά κοσμικά πανοράματα. Χάρη στον άκαμπτο σχεδιασμό του παρατηρητηρίου και τη σταθερή οπτική απόδοση, θα σαρώνει γρήγορα τον ουρανό χωρίς να χρειάζεται σημαντικός χρόνος μεταξύ των ξεχωριστών παρατηρήσεων. Το ρωμαϊκό τηλεσκόπιο έχει σχεδιαστεί για να ερευνά το σύμπαν χίλιες φορές πιο γρήγορα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA.Καθ' όλη τη διάρκεια της υπόλοιπης τρίμηνης περιόδου θέσης σε λειτουργία του Roman, οι επιστήμονες θα υποβάλουν τα όργανα σε μια σειρά βαθμονομήσεων και δοκιμών. Η NASA αναμένει να δημοσιεύσει τις πρώτες εικόνες του Roman στις αρχές του 2027.Ο Ρόμαν θα στέλνει πίσω 1,4 terabytes δεδομένων κάθε μέρα, ο υψηλότερος ρυθμός δεδομένων από οποιαδήποτε αποστολή αστροφυσικής της NASA μέχρι στιγμής. Η μηχανική μάθηση, η τεχνητή νοημοσύνη και οι πολίτες επιστήμονες θα βοηθήσουν στην εξερεύνηση και την επισήμανση σημαντικών ευρημάτων, τα οποία οι αστρονόμοι θα μπορούν στη συνέχεια να μελετήσουν.«Ποτέ πριν δεν είχαμε καταφέρει να δούμε το σύμπαν με μάτια σαν του Ρόμαν», δήλωσε η Τζούλι ΜακΕνέρι, επικεφαλής επιστήμονας του έργου του Ρόμαν στη NASA Γκόνταρντ. «Δεν υπάρχει καμία πληροφορία για το τι περισσότερο θα γνωρίζουμε και θα έχουμε δει μέχρι την επόμενη χρονιά τέτοια εποχή».Η αποστολή Roman είναι η τέταρτη κύρια αποστολή που έχει εκτοξεύσει η NASA με πύραυλο Falcon Heavy. Νωρίτερα φέτος, το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης του οργανισμού συνεργάστηκε με την SpaceX για να επιταχύνει την ημερομηνία εκτόξευσης, ώστε να εξυπηρετηθεί η πρόωρη ολοκλήρωση του διαστημικού τηλεσκοπίου.Το τηλεσκόπιο διαχειρίζεται στο NASA Goddard με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης του οργανισμού στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας ομάδας επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι οι BAE Systems Inc., L3Harris Technologies και Teledyne Scientific & Imaging. Συνεισφορές στο Roman γίνονται επίσης από την ESA, την JAXA, τον γαλλικό διαστημικό οργανισμό CNES (Centre National d'Études Spatiales) και το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία. Για να μάθετε περισσότερα για τη ρωμαϊκή αποστολή, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/roman Ένας πύραυλος Falcon Heavy της SpaceX με το ρωμαϊκό τηλεσκόπιο Nancy Grace της NASA φαίνεται να διέρχεται από τον ήλιο κατά την εκτόξευση από το Launch Complex 39A, την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.