Ερχονται οι δορυφόροι που θα κινούνται με σκέτο… αέρα. Πρωτοποριακή δορυφορική τεχνολογία αναμένεται να φέρει επανάσταση στη βιομηχανία της τεχνολογίας αλλά μπορεί να αποτελέσει και πηγή σημαντικών προβλημάτων. Ένας νέος τρόπος μετακίνησης στην εξωτερική ατμόσφαιρα της Γης ενδέχεται σύντομα να δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες. Η ισπανική εταιρεία Kreios Space ανακοίνωσε ότι θα θέσει σε τροχιά τον πρώτο δορυφόρο στον κόσμο που χρησιμοποιεί αέρα από την ατμόσφαιρα για να προωθείται.Η τεχνολογία που αναπτύσσει η Kreios Space ονομάζεται ηλεκτρική πρόωση με χρήση ατμοσφαιρικού αέρα (ABEP). Βασίζεται στη συλλογή αέρα από την ατμόσφαιρα της Γης ο οποίος στη συνέχεια θερμαίνεται, ιονίζεται και εκτοξεύεται προς τα πίσω δημιουργώντας έτσι ώση.Η μέθοδος αυτή θα επιτρέψει στους δορυφόρους που βρίσκονται σε πολύ χαμηλή γήινη τροχιά (Very Low Earth Orbit – VLEO), την περιοχή περίπου από 100 έως 400 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη, να αντισταθμίζουν την ατμοσφαιρική αντίσταση χωρίς τη χρήση υγρών καυσίμων.«Η Kreios κατασκευάζει τους δορυφόρους που καθιστούν δυνατή τη διαρκή λειτουργία σε πολύ χαμηλή γήινη τροχιά. Επιτρέποντας στους δορυφόρους να πετούν χαμηλότερα, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και με μεγαλύτερη αποδοτικότητα καθιστούμε δυνατή την παρατήρηση της Γης με υψηλότερη ανάλυση, πολύ καλύτερες δορυφορικές επικοινωνίες, πιο άμεσες και ακριβείς αποστολές, καθώς και μια πιο βιώσιμη τροχιακή υποδομή» δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Kreios Space, Αντριάν Σεντάρ.Η Kreios Space επέλεξε τη λιθουανική εταιρεία Kongsberg NanoAvionics για να προμηθεύσει τη δορυφορική πλατφόρμα που θα μεταφέρει το σύστημα ABEP σε τροχιά για τη δοκιμαστική αποστολή.«Η Kreios αντιμετωπίζει ένα από τα πιο απαιτητικά περιβάλλοντα λειτουργίας στο διάστημα και αυτή η αποστολή εντάσσεται σε έναν πολύ μικρό αριθμό ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών για VLEO. Η ομάδα μηχανικών μας συνεργάστηκε στενά με την Kreios για να προσαρμόσει τη δορυφορική πλατφόρμα MP42 στις συγκεκριμένες απαιτήσεις της αποστολής και να υποστηρίξει την ενσωμάτωση της τεχνολογίας της Kreios» ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της Kongsberg NanoAvionics, Άτλε Βόλο.Η Kreios Space δεν έδωσε συγκεκριμένη ημερομηνία εκτόξευσης στην ανακοίνωση της αναφέροντας ότι η εταιρεία θα πραγματοποιήσει την εκτόξευση «σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία το ενδιαφέρον και η ανάπτυξη των τεχνολογιών VLEO έχουν επιταχυνθεί». Ωστόσο, στην ιστοσελίδα της εταιρείας αναφέρεται το 2027 ως ενδεικτικός στόχος για την πρώτη διαστημική της αποστολή. Ένα νέο πολύ χαμηλό σύνορο Οι δορυφόροι σε χαμηλή γήινη τροχιά (Low Earth Orbit – LEO) σε υψόμετρα περίπου 160 έως 2.000 χιλιομέτρων γενικά δεν χρειάζονται συνεχή πρόωση. Συνήθως, μια μικρή ώθηση από τους συμβατικούς προωθητήρες, κατά διαστήματα, αρκεί για να διατηρεί έναν δορυφόρο LEO στη σωστή τροχιά. Για την τροφοδοσία αυτών των προωθητήρων οι δορυφόροι διαθέτουν συνήθως κάποιο είδος καυσίμου.Η VLEO λειτουργεί διαφορετικά. Βρίσκεται αρκετά χαμηλά ώστε να εξακολουθεί να υπάρχει ατμόσφαιρα η οποία δημιουργεί αντίσταση στα διαστημικά σκάφη. Αν ένας δορυφόρος θέλει να κινείται σε VLEO θα πρέπει να χρησιμοποιεί σύστημα πρόωσης τις περισσότερες φορές ή ακόμη και συνεχώς προκειμένου να αντισταθμίζει αυτή την αντίσταση. Επομένως οποιοδήποτε καύσιμο μεταφέρει μαζί του ο δορυφόρος δεν θα διαρκεί για πολύ.Έτσι, εάν οι δορυφόροι πρόκειται να λειτουργούν σε VLEO, θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να υπάρχει ένας τρόπος πρόωσης που δεν απαιτεί συμβατικό καύσιμο όπως η τεχνολογία ABEP.Οι δορυφόροι σε VLEO παρουσιάζουν ορισμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με εκείνους που λειτουργούν σε LEO, όπως ευκρινέστερες εικόνες, χάρη στην εγγύτερη θέση από την οποία παρατηρούν τη Γη. Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα είναι ότι η VLEO είναι πολύ λιγότερο πολυσύχναστη.Υπάρχουν χιλιάδες δορυφόροι σε LEO οι περισσότεροι από τους οποίους είναι οι δορυφόροι ευρυζωνικών επικοινωνιών Starlink της SpaceX  και ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς. Η VLEO αντίθετα διαθέτει άφθονο διαθέσιμο χώρο.Εάν η τεχνολογία ABEP αποδειχθεί λειτουργική και οι εταιρείες αρχίσουν να εξοπλίζουν τους δορυφόρους τους με αυτόν τον νέο τρόπο πρόωσης ενδέχεται να αρχίσουμε να βλέπουμε δορυφόρους να λειτουργούν πολύ κοντά στη Γη διασχίζοντας με μεγάλη ταχύτητα την ανώτερη ατμόσφαιρα και χρησιμοποιώντας τον ίδιο τον αέρα γύρω τους για να διατηρούν την πορεία τους.Αυτή εξέλιξη βέβαια αυξάνει πολύ τις ανησυχίες για τη δημιουργία νέων διαστημικών σκουπιδιών με ότι αρνητικό αυτό συνεπάγεται ενώ επίσης ενδέχεται αυτή η νέα γενιά δορυφόρων να εμποδίζει περαιτέρω τα επίγεια τηλεσκόπια όπως το κάνουν αυτή τη στιγμή οι υπάρχοντες δορυφορικοί στόλοι ο αριθμός των οποίων αυξάνεται συνεχώς. Καλλιτεχνική απεικόνιση του δορυφόρου που θα κινείται με αέρα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148497/erchontai-oi-doryforoi-poy-tha-kinoyntai-me-sketo-aera/         Κίνα: Απέτυχε η εκτόξευση του δορυφόρου ChinaSat-4B. Η αποστολή είναι η πρώτη γνωστή αποτυχία του Long March 7A μετά την πρώτη πτήση του πυραύλου τον Μάρτιο του 2020 Οι κινεζικές αρχές ανακοίνωσαν ότι η εκτόξευση του δορυφόρου ChinaSat-4B με πύραυλο Long March 7A απέτυχε, αφού ο πύραυλος παρουσίασε ένα πρόβλημα κατά τη διάρκεια της πτήσης λίγο μετά την εκτόξευσή του σήμερα από το διαστημικό κέντρο εκτόξευσης Ουέτσαγκ.Ο πύραυλος εκτοξεύθηκε στις 20:02 ώρα Πεκίνου (15:02 ώρα Ελλάδας), μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, προσθέτοντας ότι τα αίτια της αποτυχημένης εκτόξευσης αναλύονται.Αυτόπτες μάρτυρες είπαν στο Reuters ότι είδαν μια φωτεινή λάμψη ψηλά στον νυχτερινό ουρανό μετά την εκτόξευση, ακολουθούμενη από αυτό που φαινόταν να είναι πολλά φωτεινά θραύσματα.Η αποστολή είναι η πρώτη γνωστή αποτυχία του Long March 7A μετά την πρώτη πτήση του πυραύλου τον Μάρτιο του 2020. Ο πύραυλος επέστρεψε σε λειτουργία το 2021 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μια σειρά από επιτυχημένες αποστολές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148869/kina-apetyche-i-ektoxeysi-toy-doryforoy-chinasat-4b/

Νεφέλωμα του Λιονταριού ζωντανεύει με το Webb της NASA. Παρατηρώντας τις έναστρες «πεδιάδες» του διαστήματος, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA τράβηξε νέες εικόνες του NGC 2392, με το παρατσούκλι Νεφέλωμα του Λιονταριού. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA είχε προηγουμένως δει αυτό το πλανητικό νεφέλωμα το 2000, απεικονίζοντας τον στόχο σε σχήμα λιονταριού στο ορατό φως και αποκαλύπτοντας χαρακτηριστικά όπως η «χαίτη» θολών αντικειμένων σε σχήμα κομήτη. Τώρα, το Webb έχει καταγράψει μια πιο καθαρή και λεπτομερή εικόνα του Νεφελώματος του Λιονταριού χάρη στην απεικόνιση υψηλής ανάλυσης.Με την πρώτη ματιά, η συνολική δομή του νεφελώματος στις υπέρυθρες εικόνες του Webb, με τα όργανα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) και MIRI (Μεσαίο Υπέρυθρο Όργανο) , μπορεί να μοιάζει αρκετά με την προηγούμενη εικόνα ορατού φωτός του Hubble. Ωστόσο, η υπέρυθρη όραση του Webb αναδεικνύει χαρακτηριστικά όπως συμπαγείς συστάδες σκόνης και μια ομίχλη ιονισμένου αερίου. Χρειάστηκαν αρκετές χιλιάδες χρόνια για να φτάσει αυτή η συλλογή αερίου και σκόνης στο τρέχον σχήμα της και τα συστατικά του νεφελώματος συνεχίζουν να αλλοιώνονται.Η πηγή αυτών των συνεχών αλλαγών και ο λόγος για την ξεχωριστή εμφάνιση του Νεφελώματος του Λιονταριού βρίσκεται στο κέντρο: τα ερείπια ενός ετοιμοθάνατου άστρου. Αν και μοιάζει με τη μύτη-κουμπί του λιονταριού, η ενέργεια και η ακτινοβολία του τροφοδοτούν τις περίπλοκες δομές που φαίνονται εδώ.Τα μεγάλα αστέρια υφίστανται εκρήξεις σουπερνόβα στο τέλος της ζωής τους, αλλά αυτού του είδους τα γεγονότα είναι σπάνια. Τα περισσότερα αστέρια του σύμπαντος έχουν μικρότερες μάζες, όπως αυτό που ανήκει στον NGC 2392. Όταν ένα αστέρι με μικρότερη μάζα δεν μπορεί πλέον να συντηρηθεί με πυρηνικές αντιδράσεις στον πυρήνα του, το αστέρι γίνεται ασταθές και πάλλεται, χάνοντας τη μάζα του αποβάλλοντας τα εξωτερικά του στρώματα, τα οποία στη συνέχεια μετατρέπονται σε κελύφη αερίου και σκόνης που ονομάζονται πλανητικά νεφελώματα. (Τα αστέρια σε αυτό το στάδιο ζωής είναι υπεύθυνα για την παραγωγή μεγάλου μέρους της παρατηρήσιμης σκόνης του σύμπαντος.) Η ακτινοβολία του αστεριού διώχνει το εκτοξευόμενο υλικό, αφήνοντας πίσω τον πολύ καυτό αστρικό πυρήνα, γνωστό και ως λευκό νάνο .Στην περίπτωση του Νεφελώματος του Λιονταριού, ο θάνατος του πλούσιου σε οξυγόνο κεντρικού αστέρα άφησε πίσω του έναν λευκό νάνο που «μαγειρεύει» τα πάντα από μέσα και παράγει μια φυσαλίδα ιονισμένου αερίου καθώς το κάνει. Η φυσαλίδα αερίου, η οποία σχηματίζει το πρόσωπο του λιονταριού, διαστέλλεται με την πάροδο του χρόνου και καταστρέφει τη σκόνη που βρίσκεται στο πέρασμά της. Η κατανόηση του γιατί το παρασυρόμενο αέριο έχει μια σύνθετη δομή δακτυλίων και κελυφών, ένα κοινό χαρακτηριστικό στα πλανητικά νεφελώματα, είναι μια συνεχής προσπάθεια.Η χαίτη του λιονταριού είναι το εσωτερικό ενός κελύφους σκόνης που φωτίζεται από τον λευκό νάνο στο κέντρο. Οι τούφες των μαλλιών, που μοιάζουν με ουρές κομήτη από υλικό, είναι συμπαγείς συστάδες σκόνης που έχουν επιβιώσει από την ακτινοβολία του αστρικού πυρήνα και προστατεύουν το υλικό που βρίσκεται πίσω τους.Οι εικόνες του Webb «παγώνουν» αυτό το πλανητικό νεφέλωμα στο χρόνο, αν και ο θάνατος του αστεριού και οι ταραχώδεις επιπτώσεις του συνεχίζονται. Το NGC 2392 θα συνεχίσει να υφίσταται αλλαγές καθώς το αέριο και η σκόνη του μεταναστεύουν μακριά από τον αστρικό πυρήνα. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι το λιοντάρι τελικά θα διαλυθεί σε περίπου 10.000 χρόνια - μια σχετικά σύντομη περίοδος από αστρονομικής άποψης.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA απεικόνισε το πλανητικό νεφέλωμα NGC 2392, το Νεφέλωμα του Λιονταριού, χρησιμοποιώντας τα όργανα NIRCam και MIRI του αστεροσκοπείου. Τα υπολείμματα του κεντρικού άστρου είναι υπεύθυνα για τη δομή του νεφελώματος, συμπεριλαμβανομένης μιας φυσαλίδας σε σχήμα λιονταριού από ιονισμένο αέριο και σκόνη, η οποία έχει «χαίτη». Η εικόνα του πλανητικού νεφελώματος NGC 2392, με το παρατσούκλι Νεφέλωμα του Λιονταριού, από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, στο μέσο υπέρυθρο, αναδεικνύει τις ποικίλες δομές σκόνης. Κάποια σκόνη καταστρέφεται από την ακτινοβολία του ετοιμοθάνατου κεντρικού άστρου, ενώ κάποια νήματα σκόνης καταφέρνουν να επιβιώσουν.

Τρία ζεύγη γαλαξιών Εξήγηση: Κάθε ένα από αυτά τα ζεύγη γαλαξιών είναι διαφορετικό. Οι δύο γαλαξίες στην κορυφή πιθανότατα δεν αλληλεπιδρούν , τουλάχιστον προς το παρόν. Ωστόσο, ο επάνω γαλαξίας με τη μπλε λωρίδα, ο NGC 4650A , είναι ένας πολικός δακτυλιοειδής γαλαξίας και μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης σύγκρουσης γαλαξιών . Οι δύο γαλαξίες στη μέση της εικόνας που παρουσιάζεται φαίνονται σαν να αλληλεπιδρούν βαρυτικά -- αλλά οι σχετικές ταχύτητές τους το καθιστούν απίθανο. Από αυτούς τους δύο, ο μεγαλύτερος γαλαξίας, ο NGC 4650 , είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με μια φωτεινή ράβδο αστεριών στο κέντρο του. Οι δύο γαλαξίες στο κάτω μέρος αλληλεπιδρούν ενεργά . Πιθανώς σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια περίπου, οι NGC 4622A και NGC 4622B θα συγχωνευθούν και θα γίνουν ένας ενιαίος γαλαξίας. Όλοι αυτοί οι γαλαξίες είναι πιθανώς μέλη του μεγαλύτερου σμήνους γαλαξιών του Κενταύρου . https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-10-three-galaxy-pairs/