Αστροναύτες της NASA και του ESA έτοιμοι για τον διαστημικό περίπατο ανταλλαγής κεραιών της Τρίτης. Το πλήρωμα της Αποστολής 75 έχει ολοκληρώσει τις προετοιμασίες και οι υπεύθυνοι της αποστολής πρόκειται να κάνουν έναν διαστημικό περίπατο για να αντικαταστήσουν μια κεραία υψηλής ταχύτητας έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Εν τω μεταξύ, υπήρχε ακόμα χρόνος στο ερευνητικό πρόγραμμα της Δευτέρας για καρδιακή έρευνα, δοκιμές τεχνητής νοημοσύνης και παρατηρήσεις της Γης.Δύο μηχανικοί πτήσης του σταθμού, ένας από τη NASA και ένας από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), έχουν προγραμματίσει να θέσουν τις διαστημικές τους στολές σε λειτουργία μπαταρίας στις 8:35 π.μ. EDT την Τρίτη, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός προγραμματισμένου διαστημικού περιπάτου έξιμιση ωρών. Ο αστροναύτης της NASA, Anil Menon , και η αστροναύτης της ESA, Sophie Adenot, θα βγουν από τον αεροθάλαμο Quest στο κενό του διαστήματος και θα αντικαταστήσουν μια παλιά κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας με μια εφεδρική στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού. Το δίδυμο θα αλλάξει τις κεραίες μεταξύ της Z1 και μιας εξωτερικής πλατφόρμας αποθήκευσης και θα κάνει τις ευαίσθητες ηλεκτρικές συνδέσεις και συνδέσεις δεδομένων για να ενεργοποιήσει την εφεδρική κεραία.Ο Μένον και ο Αντενό ξεκίνησαν τη βάρδιά τους τη Δευτέρα προετοιμάζοντας τα εργαλεία διαστημικού περιπάτου και επιθεωρώντας τα σχοινιά ασφαλείας τους μέσα στο Quest. Στη συνέχεια, ακολούθησε μια ανασκόπηση των διαδικασιών, κατά την οποία ο Μένον θα χρησιμοποιεί τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2, ενώ ο Αντενό θα είναι δεμένος στο τροχιακό φυλάκιο. Στη συνέχεια, οι αστροναύτες ολοκλήρωσαν την προετοιμασία των διαστημικών τους στολών και τη διαμόρφωση του εσωτερικού του αεροφράκτη.Ο μηχανικός πτήσης Τζακ Χάθαγουεϊ και η διοικητής του σταθμού Τζέσικα Μέιρ θα παρακολουθούν τους διαστημικούς περιπατητές και θα χειρίζονται τον Canadarm2 από το εσωτερικό του σταθμού την Τρίτη. Η Χάθαγουεϊ και η Μέιρ συνεργάστηκαν τη Δευτέρα και μελέτησαν τις εξωτερικές διαμορφώσεις κάμερας και φωτισμού που θα χρησιμοποιήσουν κατά τη διάρκεια των ρομποτικών επιχειρήσεων. Στη συνέχεια, το δίδυμο ενώθηκε με τους Μενόν και Αντενό μετά το μεσημεριανό γεύμα και συνομίλησαν με τους ελεγκτές αποστολής για να συζητήσουν τις διαδικασίες ασφαλείας των διαστημικών περιπάτων και τους βελτιστοποιημένους ρομποτικούς ελιγμούς.Οι άλλοι τρεις συνάδελφοι του διαστημικού σταθμού, οι κοσμοναύτες Αντρέι Φεντιάεφ, Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα, ξεκίνησαν την εβδομάδα εργασίας τους σε ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών πειραμάτων και συντήρησης εργαστηρίου για τη Roscosmos.Ο Φεντιάεφ ξεκίνησε μια 24ωρη συνεδρία τη Δευτέρα φορώντας αισθητήρες και χειροπέδες για να παρακολουθεί άνετα τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή του πίεση ενώ εργαζόταν και κοιμόταν. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ έκανε δοκιμές χρησιμοποιώντας εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για να μεταγράψει τις αναφορές του πληρώματος για έλεγχο στη Γη.Ο Fedyaev συνεργάστηκε επίσης με τον Dubrov και αντικατέστησε τα τροχιακά υδραυλικά εξαρτήματα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Το δίδυμο τελικά εγκατέστησε μια εξειδικευμένη κάμερα για να καταγράφει αυτόματα εικόνες πολλαπλών μηκών κύματος των ορόσημων της Γης κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Μεταξύ της υποστήριξης ζωής και των επιστημονικών εργασιών, ο Dubrov φόρτωσε το πλοίο ανεφοδιασμού Progress 94 με σκουπίδια και απαρχαιωμένο εξοπλισμό πριν από την αναχώρηση του φορτηγού σκάφους τον Σεπτέμβριο.Η Κίκινα αφιέρωνε κυρίως τη βάρδιά της στη συντήρηση της υποστήριξης ζωής και στην απογραφή του υλικού που ήταν αποθηκευμένο σε όλο το τμήμα Roscosmos του σταθμού. Τελικά, έστησε μια ακόμη κάμερα παρατήρησης της Γης για μια αυτοματοποιημένη νυχτερινή συνεδρία για να φωτογραφίσει ηφαίστεια και νησιά σε όλη την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/17/nasa-esa-astronauts-ready-for-tuesdays-antenna-swap-spacewalk/ Οι αστροναύτες Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA ποζάρουν για τα επίσημα πορτρέτα τους στο Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον του Τέξας.     Roscosmos GIRD-09: Επέτειος της εκτόξευσης του πρώτου εγχώριου υβριδικού πυραύλου προωθητικού Η 17η Αυγούστου 1933 σηματοδοτεί την αρχή της ιστορίας της ρωσικής πυραυλικής βιομηχανίας. Ήταν αυτή την ημέρα που ο πρώτος σοβιετικός πυραύλος υγρού προωθητικού, ο GIRD-09, εκτοξεύτηκε σε ένα πεδίο δοκιμών κοντά στο χωριό Ναχαμπίνο κοντά στη Μόσχα. Ο πύραυλος μήκους 2,4 μέτρων εκτοξεύτηκε στις 17 Αυγούστου 1933. Πέρασε μόνο 18 δευτερόλεπτα στον αέρα, φτάνοντας σε υψόμετρο 400 μέτρων. Αλλά για την Ομάδα Μελέτης της Αεριοπροώθησης, ήταν ένας θρίαμβος 📎 Το GIRD σημαίνει Ομάδα Μελέτης Αντιδραστικής Προώθησης. Δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1931 με τη συμμετοχή του Φρίντριχ Ζάντερ και του μελλοντικού θρυλικού σχεδιαστή Σεργκέι Κορόλεφ. Στα τέλη του 1932, υπό την ηγεσία του τελευταίου, ξεκίνησε η ανάπτυξη του GIRD-09 και του κινητήρα του, βασισμένη σε ένα σχέδιο του Μιχαήλ Τιχονράβοφ. 🔹GIRD-09 ή απλά Πύραυλος 09 Μέσα σε λίγους μήνες, τα σχέδια προετοιμάστηκαν και τέθηκαν σε παραγωγή. Ο πύραυλος έλαβε την επίσημη ονομασία GIRD-09 ή απλώς Rocket 09. Από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο του 1933, πραγματοποιήθηκαν δύο δωδεκάδες δοκιμαστικές εκτοξεύσεις του κινητήρα 09 — και έφτασε σε τέτοια τελειότητα που μπορούσε να εγκατασταθεί στον πύραυλο για δοκιμές πτήσης. 🔹 Στις 17 Αυγούστου 1933, εκτοξεύτηκε ο GIRD-09. Κατά τη διάρκεια της πτήσης των 18 δευτερολέπτων, ο πύραυλος έφτασε σε υψόμετρο περίπου 400 μέτρων. Αν και μια δυσλειτουργία εμπόδισε τον GIRD-09 να φτάσει στο προβλεπόμενο υψόμετρο, ήταν ένας θρίαμβος. Για πρώτη φορά στην ΕΣΣΔ, αποκτήθηκε πρακτική εμπειρία σε ολόκληρο τον κύκλο λειτουργίας πυραύλων υγρού προωθητικού, συμπεριλαμβανομένων των τότε πολύπλοκων λειτουργιών με υγρό οξυγόνο σε συνθήκες πεδίου. ➡️ Τι είναι το υβριδικό καύσιμο; Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιούνται συστατικά προωθητικού σε διαφορετικές καταστάσεις συσσωμάτωσης: τις περισσότερες φορές, ένα υγρό οξειδωτικό και ένα στερεό καύσιμο. ➡️️ Στην περίπτωση του GIRD-09, αυτά ήταν υγρό οξυγόνο και ζελατινώδης βενζίνη (αναμεμειγμένη με κολοφώνιο). ➡️ Η αναζήτηση κατάλληλου καυσίμου ήταν... εκρηκτική. Ο χώρος που διατέθηκε στο GIRD για ανάπτυξη ήταν το υπόγειο ενός κτιρίου κατοικιών. Τελικά, μια προσπάθεια δημιουργίας ενός αναφλεκτήρα με βάση το στρόντιο και το χλωρικό κάλιο κυριολεκτικά σόκαρε τους κατοίκους. Το κρουστικό κύμα από την έκρηξη του θαλάμου άφησε άναυδο μερικούς από τους δοκιμαστές, ενώ στα διαμερίσματα από πάνω, οτιδήποτε κρεμόταν χαλαρά ή βρισκόταν στο πάτωμα έπεσε στο έδαφος. Κατά την έξοδο από το υπόγειο, η ομάδα GIRD συνάντησε ένα θυμωμένο πλήθος και έπρεπε να ειδοποιηθεί η αστυνομία. Η εκτόξευση του GIRD-09 παρείχε πολύτιμη εμπειρία σε επιχειρήσεις πεδίου, κυρίως με υγρό οξυγόνο, όπου προέκυψαν πολλές δυσκολίες λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας (γύρω στους -183°C και κάτω). Μέχρι το φθινόπωρο, οι μηχανικοί είχαν εκτοξεύσει με επιτυχία τον πρώτο εγχώρια παραγόμενο πύραυλο χρησιμοποιώντας υγρά προωθητικά. Οι σχεδιαστές προσπάθησαν να αποφύγουν ένα πολύπλοκο σύστημα τροφοδοσίας εξαρτημάτων. Το οξυγόνο εισήλθε στον θάλαμο καύσης υπό τη δική του πίεση, η οποία παράγεται από την εξάτμισή του σε μια κλειστή δεξαμενή. Το καύσιμο τοποθετήθηκε απευθείας στον θάλαμο καύσης σε μια ειδική σχάρα. Ενενήντα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη την αυγουστιάτικη μέρα. Αλλά μέχρι σήμερα τα σύγχρονα οχήματα εκτόξευσης Soyuz-2 και Angara οφείλουν τις εκτοξεύσεις τους. Ευχαριστούμε τα Αρχεία της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών για το υλικό που παρείχε. https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625758

Η NASA Challenge δοκιμάζει σχέδια τροχών για κινητικότητα στη Σελήνη. Καθώς η NASA προετοιμάζεται να εγκαταστήσει τη  Σεληνιακή Βάση , η προώθηση της κινητικότητας στην επιφάνεια θα είναι το κλειδί για να βοηθήσει τα πληρώματα και τα ρομποτικά συστήματα να ταξιδέψουν μακρύτερα στην επιφάνεια της Σελήνης. Για να βοηθήσει στην προώθηση αυτής της δυνατότητας, το Rock and Roll with NASA Challenge κάλεσε δημόσιους καινοτόμους να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν τροχούς σεληνιακού ρόβερ επόμενης γενιάς. Πέντε ομάδες από 128 υποβολές και 49 χώρες προκρίθηκαν στην τελική φάση του διαγωνισμού, όπου δοκίμασαν τα πρωτότυπά τους στις 31 Ιουλίου στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον. Η πρόκληση αναζητούσε ελαφρούς, ανθεκτικούς και κλιμακωτούς τροχούς που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μεγαλύτερες σεληνιακές επιφανειακές επιχειρήσεις. Τα σχέδια έπρεπε επίσης να είναι αρκετά εύκαμπτα ώστε να απορροφούν τις κρούσεις, να διατηρούν την πρόσφυση σε υψηλότερες ταχύτητες και να αντέχουν στο σκληρό σεληνιακό περιβάλλον. «Κάθε επιπλέον χιλιόμετρο που μπορεί να διανύσει αξιόπιστα ένα ρόβερ θα επεκτείνει την απόσταση που μπορούμε να εξερευνήσουμε, τις επιστημονικές μας επιτυχίες και τις υποδομές που μπορούμε να κατασκευάσουμε», δήλωσε ο Ed Herrera, μηχανικός ρομποτικής στην Johnson και συν-επικεφαλής του έργου πρόκλησης. Η NASA Johnson χρησιμοποιεί πρωτότυπα εδάφους για να δοκιμάσει τεχνολογίες κινητικότητας, ενώ οχήματα σεληνιακού εδάφους θα παραδοθούν στην επιφάνεια της Σελήνης μέσω της  πρωτοβουλίας Commercial Lunar Payload Services  . Για την πρόκληση, οι τροχοί τοποθετήθηκαν στο MicroChariot, ένα δοκιμαστικό ρόβερ 45 κιλών, και υποβλήθηκαν σε μια σειρά μαθημάτων στο Johnson's Rock Yard για να αξιολογηθεί η απόδοσή τους σε διαφορετικούς τύπους εδάφους. «Το crowdsourcing μας δίνει την ευκαιρία να κοιτάξουμε πέρα από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις για το σχεδιασμό σεληνιακών τροχών», δήλωσε ο Herrera. «Όσο περισσότερες τεχνολογίες τροχών μπορούμε να αναπτύξουμε και να κατανοήσουμε, τόσο περισσότερες επιλογές έχουμε για να καλύψουμε τις ανάγκες διαφορετικών οχημάτων, εδαφών και αποστολών στη Σελήνη και τον Άρη».  Αυτές οι ιδέες αντικατοπτρίστηκαν σε πέντε σαφώς διαφορετικά σχέδια.  Ο σεληνιακός τροχός μεταβλητής ευκαμψίας HTR, που δημιουργήθηκε από την Hellenic Technology of Robotics SA, χρησιμοποιεί ένα εσωτερικό σύστημα σχεδιασμένο να μεταβάλλει την ακαμψία του τροχού ανάλογα με το έδαφος και τις ανάγκες του οχήματος. Η ομάδα προσάρμοσε την τεχνολογία που ανέπτυσσε για επίγειους τροχούς για περίπου μια δεκαετία. Ο τροχός Hiper που δημιουργήθηκε από την Hyperbola χρησιμοποιεί τεντωμένα καλώδια και μια οδοντωτή δομή που παρέχει ελατηριωτή συμπεριφορά, επιτρέποντάς του να κάμπτεται χωρίς να βασίζεται σε παραδοσιακές ακτινικές ακτίνες. Ο εύκαμπτος τροχός τιτανίου Huff Helo, που δημιουργήθηκε από την Huff Helo Inc., χρησιμοποιεί διαμορφωμένο μεταλλικό φύλλο τιτανίου ως δομή και ελατήριο. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, η ομάδα διαπίστωσε ότι η αντοχή του σχεδιασμού έκανε επίσης τον τροχό πιο άκαμπτο, με αποτέλεσμα να αναπηδά πάνω από ορισμένα εμπόδια αντί να προσαρμόζεται στο έδαφος. Η ρόδα Payne Aviation Wheel, που δημιουργήθηκε από την Deborah και τον Craige Payne, εμπνεύστηκε από την αεροπορία και την ιστορία. Ο σχεδιαστής της, μηχανικός αεροσκαφών, συνδύασε μια πνευματική προσέγγιση με ιδέες από τα πρώτα σχέδια ελαστικών αυτοκινήτων. Η νικητήρια ιδέα των ελαστικών Scotch Pad προήλθε από τον Αυστραλό μηχανολόγο μηχανικό Daniel Bloomfield και τον γιο του Isaac Bloomfield. Το πρωτότυπο τους χρησιμοποιεί μια δομή ελαστικού βασισμένη σε Nomex, η οποία στηρίζεται γύρω από μια πλήμνη αλουμινίου. Το μαλακό υλικό επιτρέπει στο ελαστικό να παραμορφώνεται ανάλογα με το έδαφος, ενώ η εσωτερική στήριξη το βοηθά να διατηρεί το σχήμα του. Μια επεξεργασμένη εξωτερική επιφάνεια από εποξειδική ρητίνη και κορούνδιο ενσωματώθηκε για βελτίωση της πρόσφυσης. Οι δοκιμές στο Rock Yard κατέδειξαν επίσης γιατί διαφορετικά εδάφη μπορεί να απαιτούν διαφορετικές προσεγγίσεις. Τα χαλαρά υλικά μπορούν να επηρεάσουν την πρόσφυση, ενώ οι βράχοι και οι πλαγιές θέτουν διαφορετικές απαιτήσεις στους τροχούς, όπως η σταθερότητα του οχήματος. Καθώς η εξερεύνηση της σελήνης επεκτείνεται, διαφορετικά οχήματα θα απαιτούν διαφορετικούς συνδυασμούς ταχύτητας, ικανότητας φόρτωσης, ανθεκτικότητας και απόδοσης εδάφους. Η αναζήτηση αυτής της ποικιλίας ήταν μέρος της πρόκλησης σχεδιασμού. Οι επιλογές σχεδιασμού έδωσαν στους μηχανικούς διαφορετικές τεχνολογίες προς εξέταση και ενδεχομένως προς εξέλιξη. «Αυτή η πρόκληση έφερε νέες ιδέες εκτός των παραδοσιακών βιομηχανιών και μας βοήθησε να εντοπίσουμε τεχνολογίες τροχών που μπορεί να είναι κατάλληλες για επιφανειακές επιχειρήσεις μεγαλύτερης διάρκειας», δήλωσε ο Lucien Junkin, μηχανικός ρομποτικής στην Johnson και συν-επικεφαλής του έργου πρόκλησης. Η επόμενη φάση θα μπορούσε να αξιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο οι τροχοί αντιδρούν σε σκόνη, κενό και ακραίες θερμοκρασίες που μοιάζουν με σεληνιακή σκόνη στους θαλάμους θερμικού κενού του Johnson. Οι μηχανικοί θα μπορούσαν επίσης να αξιολογήσουν τα σχέδια σε μεγαλύτερες αποστάσεις και σε διαφορετικά μεγέθη και φορτία. «Η κινητικότητα είναι το κλειδί για όλα όσα θέλουμε να κάνουμε στη Σελήνη», είπε ο Junkin. «Όσο πιο μακριά θέλουμε να εξερευνήσουμε, τόσο περισσότερο χρειάζεται να προωθήσουμε τις τεχνολογίες τροχών που μπορούν να μας φέρουν εκεί». Το Κοινό Έργο Ρομποτικής του Κλάδου Τεχνολογίας Ρομποτικών Συστημάτων εντός της Διεύθυνσης Μηχανικών του Johnson διεξήγαγε τον διαγωνισμό Rock and Roll with NASA. Το Κέντρο Αριστείας για Συνεργατική Καινοτομία της NASA, μέρος του Προγράμματος Βραβείων, Προκλήσεων και Πληθοπορισμού εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας, διαχειρίστηκε τη σύμβαση της πρόκλησης. Φοιτητές στην Ακαδημία Ρομποτικής της NASA βοήθησαν στην προετοιμασία του υλικού και στην υποστήριξη του διαγωνισμού, ενώ μηχανικοί από το Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ υποστήριξαν τις αξιολογήσεις των εννοιών και των προτάσεων. Η HeroX διαχειρίστηκε την πρόκληση εκ μέρους της NASA.   https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/johnson/nasa-challenge-tests-wheel-designs-for-moon-base-mobility/ Μηχανικοί της NASA, φοιτητές της Ακαδημίας Ρομποτικής της NASA και ομάδες από το Rock and Roll with NASA Challenge ποζάρουν με τα πρωτότυπα των τροχών στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA, Rock Yard, στο Χιούστον, στις 31 Ιουλίου 2026. Το πρωτότυπο του σεληνιακού τροχού Huff Helo δοκιμάζεται στο Rock Yard του Διαστημικού Κέντρου Johnson. Οι φοιτητές της Ακαδημίας Ρομποτικής της NASA πλοηγούνται στο πρωτότυπο ελαστικό Scotch Pad του σεληνιακού τροχού που είναι τοποθετημένο στο ρόβερ MicroChariot στο Johnson's Rock Yard. Η νικήτρια ομάδα Scotch Pad Tyres ποζάρει με το πρωτότυπο και το MicroChariot στο Johnson's Rock Yard. Το πρωτότυπο του HTR Variable Flex Lunar Wheel βρίσκεται δίπλα στο όχημα εξερεύνησης του διαστήματος της NASA στο Johnson's Rock Yard.

Το Hubble λύνει το μυστήριο της συγχώνευσης από τα πρώτα χρόνια του Γαλαξία μας. Ο γαλαξίας μας, ο Γαλαξίας μας, μεγάλωσε στο τρέχον μέγεθός του εν μέρει καταναλώνοντας μικρότερους γαλαξίες. Τώρα, νέα δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA δείχνουν οριστικά στοιχεία για έναν νάνο γαλαξία που συγχωνεύεται με τον νεαρό γαλαξία μας στις πρώτες φάσεις της εξέλιξής του. Αυτό το εύρημα επεκτείνει τις γνώσεις μας για την ιστορία του γαλαξία μας 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια πιο πίσω στο χρόνο από ό,τι πριν. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν τη Δευτέρα στο περιοδικό Nature Astronomy . Ο Γαλαξίας μας σήμερα είναι ένας τεράστιος σπειροειδής γαλαξίας που φιλοξενεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια αστέρια. Ωστόσο, ο γαλαξίας μας δεν ήταν πάντα τόσο μεγάλος. Έχει μεγαλώσει σχηματίζοντας νέα αστέρια από τα νέφη αερίων του, καθώς και συλλέγοντας αστέρια, αέριο και σκοτεινή ύλη από άλλους γαλαξίες μέσω συγχωνεύσεων.Η πιο πρόσφατη μαζική συγχώνευση στην ιστορία του γαλαξία μας έλαβε χώρα με τον νάνο γαλαξία Τοξότη, ξεκινώντας πριν από 6 δισεκατομμύρια χρόνια και συνεχίζοντας μέχρι σήμερα. Κοιτάζοντας πίσω στο ακόμη πιο μακρινό παρελθόν, οι ερευνητές έμαθαν ότι ο Γαλαξίας μας κατανάλωσε έναν άλλο νάνο γαλαξία που ονομάζεται Γαία-Λουκάνικο-Εγκέλαδος πριν από 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτή η αρχαία συγχώνευση επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη δομή του αστρικού δίσκου του γαλαξία μας. Άλλες, μικρότερες συγχωνεύσεις συνέβησαν μεταξύ αυτών των δύο.Αλλά η ιστορία του γαλαξία μας δεν σταματά εκεί. Τόσο οι παρατηρήσεις όσο και οι προσομοιώσεις έχουν υποδείξει ότι μια άλλη μεγάλη συγχώνευση προηγήθηκε αυτών των δύο, αν και οι λεπτομέρειες του γεγονότος έχουν συζητηθεί έντονα. Τώρα, το Hubble αποκάλυψε οριστικά στοιχεία για μια προηγούμενη συγχώνευση που συνέβη περίπου 11,8 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ή μόλις 2 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.«Το σπίτι μας είναι ο Γαλαξίας μας, αλλά δεν γνωρίζουμε πώς χτίστηκε το σπίτι μας», δήλωσε ο Davide Massari, επικεφαλής συγγραφέας του Αστεροσκοπείου Αστροφυσικής και Διαστημικής Επιστήμης της Μπολόνια στην Ιταλία. «Σε αυτή την εργασία ανακαλύπτουμε από πού προήλθε η πρώτη σημαντική παρτίδα τούβλων: ένας νάνος γαλαξίας που ονομάζουμε LKH». Κοσμικοί αρχαιολογικοί χώροι Τεράστιες αστρονομικές έρευνες και ακριβή δεδομένα από διαστημόπλοια όπως η αποστολή Gaia του ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος) έχουν συμβάλει καθοριστικά στην αποτύπωση της ιστορίας του γαλαξία μας. Όσο πιο πίσω στην ιστορία του γαλαξία μας προσπαθούν να ψάξουν οι επιστήμονες, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να καταλάβουν τι συνέβη. Όταν ο γαλαξίας μας ήταν νέος, ήταν μικρότερος και πολύ πιο κοντά σε μέγεθος από τους γαλαξίες με τους οποίους συγκρούστηκε. Ήταν επίσης πιο χαοτικός και είναι πιθανό τα σημάδια των συγχωνεύσεων να έχουν σβηστεί εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια.Σε αυτό το σκοτεινό παρελθόν έριξε μια ματιά το Hubble. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το Hubble για να μελετήσουν μερικά από τα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας: τεράστιες, περίπου σφαιρικές συλλογές από δεκάδες χιλιάδες έως μερικά εκατομμύρια αστέρια. Τα σφαιρωτά σμήνη περιέχουν μερικά από τα παλαιότερα αστέρια στον γαλαξία μας και μπορούν να λειτουργήσουν ως κοσμικοί αρχαιολογικοί χώροι που διατηρούν αστέρια από άλλους γαλαξίες που έχει συλλέξει ο Γαλαξίας μας.«Χάρη στην υψηλή ανάλυση και το βάθος της απεικόνισης του Hubble, μπορέσαμε να μετρήσουμε την ηλικία και την περιεκτικότητα σε μέταλλα αυτών των σμηνών με πρωτοφανή ακρίβεια», δήλωσε η Chiara Zerbinati, συν-συγγραφέας της μελέτης, Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία. «Σε συνδυασμό με μετρήσεις από τη Γαία, αυτό κατέστησε δυνατή τη διάκριση ενός πληθυσμού σφαιρωτών σμηνών που είναι διαφορετικοί από τους άλλους. Αυτά είναι τα σμήνη που γεννήθηκαν στο LKH και μας λένε πότε αυτός ο γαλαξίας καταβροχθίστηκε από τον δικό μας και πόσο μαζικός ήταν».Η ομάδα ανέλυσε τις παρατηρήσεις του Hubble για 39 σφαιρωτά σμήνη στα εσωτερικά 20.000 έτη φωτός του γαλαξία μας, όπου θα έπρεπε να διατηρηθούν στοιχεία για τις αρχαιότερες συγχωνεύσεις. Αναμένουν ότι αυτό το δείγμα θα περιείχε σφαιρωτά σμήνη που σχηματίστηκαν μέσα στον νεαρό γαλαξία του Γαλαξία, καθώς και εκείνα που συλλέχθηκαν από τον νάνο γαλαξία Γαία-Λουκάνικο-Εγκέλαδο πριν από περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια.Χρησιμοποιώντας τις ευαίσθητες παρατηρήσεις του Hubble για να προσδιορίσουν την ακριβή ηλικία κάθε σμήνους και τη σχετική μεταλλικότητα - την αφθονία στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο - προσδιόρισαν ότι υπήρχε ένας τρίτος πληθυσμός σφαιρωτών σμηνών στις εσωτερικές περιοχές του γαλαξία μας. Η ομάδα διαπίστωσε ότι αυτά τα σμήνη είναι παλαιότερα από την ομάδα που συλλέχθηκε κατά τη συγχώνευση Γαίας-Λουκάνικου-Εγκέλαδου, αλλά νεότερα από εκείνα που δημιουργήθηκαν στον Γαλαξία, ανεξάρτητα από την περιεκτικότητά τους σε μέταλλα. Αυτά τα σμήνη, επομένως, προήλθαν από μια ξεχωριστή και ακόμη παλαιότερη συγχώνευση - στην οποία ο γαλαξίας Γαλαξίας απορρόφησε έναν νάνο γαλαξία που περιείχε περίπου 500 εκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου σε αστέρια, ένα σημαντικό κλάσμα της μάζας του γαλαξία μας εκείνη την εποχή. Ονόμασαν αυτόν τον νάνο γαλαξία Χαμηλής ενέργειας-Κράκεν-Ηρακλής, ή LKH, προς τιμήν τριών προηγούμενων ερευνητικών εργασιών που υποστήριξαν την ιδέα μιας συγχώνευσης νωρίς στην ιστορία του γαλαξία μας. Μια τόσο μεγάλη συγχώνευση τόσο νωρίς στον σχηματισμό του Γαλαξία μας έχει βαθιές επιπτώσεις στην εξέλιξη του γαλαξία μας. «Ορισμένες προηγούμενες μελέτες έχουν υποστηρίξει ότι οι πρώτες φάσεις της εξέλιξης του γαλαξία μας καθορίστηκαν από αστέρια που γεννήθηκαν μόνο στον γαλαξία μας», λέει ο Massari. «Εδώ, έχουμε δείξει ότι πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη τα αστέρια που γεννήθηκαν σε εξωτερικούς γαλαξίες».Η ομάδα σχεδιάζει να συνεχίσει το έργο της για να ξετυλίξει την ιστορία του Γαλαξία μας μελετώντας τα σφαιρωτά σμήνη του, με στόχο να χαρακτηρίσει όλες τις μαζικές συγχωνεύσεις που έχει βιώσει ο γαλαξίας μας σε όλη την κοσμική ιστορία.«Το Hubble παρατηρεί σφαιρωτά σμήνη που δεν έχουν μελετηθεί ποτέ πριν, και αυτό θα μας βοηθήσει να χαρακτηρίσουμε τα γεγονότα συγχώνευσης που βρίσκονται πολύ πίσω στο χρόνο στην ιστορία του Γαλαξία μας», δήλωσε ο Fernando Aguado-Agelet, συν-συγγραφέας του Πανεπιστημίου του Vigo και του Πανεπιστημίου της La Laguna στην Ισπανία.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες των αποστολών. Η Lockheed Martin Space υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες των αποστολών στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές επιχειρήσεις Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-solves-merger-mystery-from-milky-ways-early-years/ Πριν από περίπου 12 δισεκατομμύρια χρόνια, ένας νάνος γαλαξίας, γνωστός ως LKH, συγκρούστηκε με έναν νεαρό Γαλαξία και συγχωνεύτηκε μαζί του. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει αυτή τη σύγκρουση. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκάλυψε οριστικά στοιχεία αυτής της σύγκρουσης μελετώντας σφαιρωτά αστρικά σμήνη.