Ρόδος: Είδος ξενικού υδρόβιου σαλιγκαριού εντοπίστηκε στο πάρκο Ροδίνι – Η ανησυχία για την εμφάνισή του Κίνδυνος εισαγωγής ξενικών ειδών μέσω ενυδρείων και του εμπορίου κατοικίδιων ζώων.  Ένα νέο ξενικό είδος υδρόβιο σαλιγκαριού, κατέγραψαν επιστήμονες του Υδροβιολογικού Σταθμού Ρόδου – Ενυδρείου του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), σε πάρκο εντός της πόλεως Ρόδου.Πρόκειται για το ξενικό είδος Melanoides tuberculat.Η παρουσία του -σύμφωνα με τη μελέτη- υπογραμμίζει τον κίνδυνο εισαγωγής ξενικών ειδών μέσω ενυδρείων και του εμπορίου κατοικίδιων ζώων.Το πάρκο Ροδίνι φιλοξενεί ήδη άλλα ξενικά είδη όπως γαστερόποδα, νεροχελώνες και ψάρια και η συνεχής παρακολούθησή τους είναι κρίσιμη για την προστασία τής τοπικής βιοποικιλότητας και την πρόληψη βιολογικών εισβολών.Οι περιοδικές παρατηρήσεις ζωντανών ατόμων δείχνουν ότι το είδος μπορεί να επιβιώσει προσωρινά, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί μόνιμα. https://www.naftemporiki.gr/green/2067873/rodos-eidos-xenikoy-ydrovioy-saligkarioy-entopistike-sto-parko-rodini-i-anisychia-gia-tin-emfanisi-toy/

Ο πλανήτης Δίας είναι μικρότερος απ’ ότι νομίζαμε. … και περισσότερο πεπλατυσμένος Θα μπορούσαμε να εκφράσουμε την ακτίνα του πλανήτη Δία ως τον γεωμετρικό μέσο των ακτίνων της Γης και του Ήλιου Ο Δίας είναι ο πλανήτης με την ταχύτερη ιδιοπεριστροφή(*) στο ηλιακό σύστημα και παρουσιάζει έντονη ισημερινή διόγκωση, με την ισημερινή του ακτίνα να υπερβαίνει την πολική ακτίνα κατά περίπου 7%. Αυτό το πεπλατυσμένο σχήμα οφείλεται στον συνδυασμό των επιδράσεων της ταχείας περιστροφής, της σύνθετης εσωτερικής δομής και των ατμοσφαιρικών ανέμων. Οι μέχρι τώρα εκτιμήσεις για το σχήμα του Δία, με αβεβαιότητες περίπου 4 km βασίζονταν στην ανάλυση των δεδομένων από τα διαστημικά σκάφη Voyager και Pioneer, πριν από σχεδόν πέντε δεκαετίες και δεν λαμβάνουν υπόψιν την επίδραση των ισχυρών ανέμων του Δία. Το διαστημικό σκάφος Juno έστειλε πρόσφατα πολυάριθμες μετρήσεις υψηλής ακρίβειας, επιτρέποντας έναν ακριβέστερο προσδιορισμό. Οι ερευνητές Galanti et al στην εργασία τους με τίτλο «The size and shape of Jupiter» , που δημοσιεύθηκε χθες στο περιοδικό Nature, λαμβάνοντας υπόψιν τις επιδράσεις των ανέμων υπολόγισαν το σχήμα του Δία βελτιώνοντας την ακρίβεια κατά μία τάξη μεγέθους. Υπολόγισαν την πολική ακτίνα 66.842±0,4 km, την ισημερινή ακτίνα 71.488±0,4 km και την μέση ακτίνα 69.886±0,4 km (**), οι οποίες είναι αντίστοιχα 12 km, 4 km και 8 km μικρότερες από τις προηγούμενες εκτιμήσεις.Η νέα εργασία θα οδηγήσει τους επιστήμονες να προσαρμόσουν τα θεωρητικά μοντέλα τους για τον Δία στις νέες εκτιμήσεις. Και αυτή η αλλαγή θα έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στη μελέτη των χαρακτηριστικών του πλανήτη, όπως η ασταθής ατμόσφαιρά του, όσο και στην κατανόηση του πώς σχηματίστηκαν εξ’ αρχής οι αέριοι γίγαντες όπως ο Δίας.Ο Δίας ήταν πιθανώς ο πρώτος πλανήτης που σχηματίστηκε στο ηλιακό σύστημα και μελετώντας τι συμβαίνει στο εσωτερικό του, κατανοούμε περισσότερο το πώς δημιουργήθηκε το ηλιακό σύστημα και πλανήτες σαν τον δικό μας. (*) Ο Δίας ολοκληρώνει μια περιστροφή σε περίπου 9.9 ώρες, 2.4 φορές γργορότερα από τη Γη. (**) Άσχετο, αλλά ωραίο. Προσεγγιστικά ισχύει: R♃2 = R⊕•R☉. Που σημαίνει ότι η μέση ακτίνα του πλανήτη Δία (R♃) μπορεί να γραφεί ως ο γεωμετρικός μέσος των ακτίνων της Γης (R⊕) και του Ήλιου (R☉) με ένα σφάλμα περίπου 5%. πηγή: https://www.scientificamerican.com/article/jupiter-isnt-as-huge-as-we-thought-it-was/

Η ζωή ανέκαμψε εντυπωσιακά γρήγορα μετά την πτώση του αστεροειδή που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους. Νέα ευρήματα αποκαλύπτουν την ταχύτατη επιστροφή της ζωής στη Γη μετά την κατακλυσμιαία καταστροφή. Νέα είδη ενδέχεται να εξελίχθηκαν εκπληκτικά γρήγορα μετά την πρόσκρουση του αστεροειδή που εξαφάνισε το 80% της ζωής στη Γη συμπεριλαμβανομένων των δεινοσαύρων.Νέα είδη πλαγκτού μπορεί να εμφανίστηκαν λιγότερο από 2,000 χρόνια μετά την πρόσκρουση του τεράστιου αστεροειδή πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια τροφοδοτώντας τη συνεχιζόμενη επιστημονική συζήτηση για το πόσο γρήγορα προέκυψαν νέα είδη μετά τη κατακλυσμιαία σύγκρουση. Αυτό υποδηλώνει ότι η ζωή ανέκαμψε πολύ ταχύτερα από ό,τι πίστευαν προηγουμένως οι επιστήμονες όπως αναφέρεται σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Geology».«Είναι απίστευτα γρήγορο. Αυτή η έρευνα μας βοηθά να κατανοήσουμε πόσο γρήγορα μπορούν να εξελιχθούν νέα είδη μετά από ακραία γεγονότα και επίσης πόσο σύντομα άρχισε να ανακάμπτει το περιβάλλον μετά την πρόσκρουση του αστεροειδή» αναφέρει ο Κρις Λόουερι παλαιοωκεανογράφος στο Ινστιτούτο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας, εκ των επικεφαλής των ερευνητικής ομάδας.Αφού ο αστεροειδής με διάμετρο περίπου 12 χιλιόμετρα έπεσε στα ανοικτά της χερσονήσου Γιουκατάν στον Κόλπο του Μεξικού σκόνη και αιθάλη από την πρόσκρουση μπλόκαραν προσωρινά το ηλιακό φως. Οι ψυχρές και σκοτεινές συνθήκες διήρκεσαν περίπου 10 χρόνια και περίπου το 80 τοις εκατό των ειδών φυτών και ζώων εξαφανίστηκε.Με βάση εκτιμήσεις για το πόσο γρήγορα συσσωρευόταν το ίζημα στον ωκεανό και πότε άρχισαν να εμφανίζονται απολιθώματα νέων ειδών πλαγκτού, όπως το Parvularugoglobigerina eugubina, πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι χρειάστηκαν περίπου 30.000 χρόνια για να εμφανιστούν τα πρώτα νέα είδη. Ωστόσο αυτή η εκτίμηση προϋποθέτει ότι τα ωκεάνια ιζήματα συσσωρεύονταν με σταθερό ρυθμό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αν και αυτό συμβαίνει συχνά στα ωκεάνια περιβάλλοντα, δεν ήταν απαραίτητα αληθές μετά την πρόσκρουση του Chicxulub. Τα ισότοπα Στη νέα μελέτη οι ερευνητές στράφηκαν σε έναν διαφορετικό δείκτη, το ήλιο 3. Αυτό το ισότοπο φτάνει στη Γη με τη διαπλανητική σκόνη σε σταθερό ρυθμό. Μετρώντας το ήλιο 3 σε ένα στρώμα ιζήματος, οι επιστήμονες μπορούν να υπολογίσουν πόσο χρόνο χρειάστηκε για να σχηματιστεί αυτό το στρώμα. Για τη μελέτη οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προηγουμένως συλλεγμένες μετρήσεις ηλίου 3 από έξι τοποθεσίες για να υπολογίσουν πότε εμφανίστηκαν νέα απολιθωμένα είδη.Με βάση αυτή την ανάλυση, το P eugubina εμφανίστηκε κατά μέσο όρο 6,400 χρόνια μετά την πρόσκρουση σε αυτές τις έξι τοποθεσίες. Σε ορισμένες τοποθεσίες η νέα βαθμονόμηση υποδηλώνει ότι άλλα είδη πιθανότατα εμφανίστηκαν ακόμη νωρίτερα, λιγότερο από 2.000 χρόνια μετά την πτώση του αστεροειδούς. Μεταξύ 10 και 20 ειδών πλαγκτού εμφανίστηκαν μέσα σε περίπου 11,000 χρόνια αν και εξακολουθεί να υπάρχει κάποια διαφωνία σχετικά με το ποια απολιθώματα θεωρούνται ξεχωριστά είδη σύμφωνα με τη μελέτη.Η ταχύτητα της ανάκαμψης δείχνει πόσο ανθεκτική είναι η ζωή. Το να αποκαθίσταται σύνθετη ζωή μέσα σε έναν γεωλογικό παλμό είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Συνήθως απαιτούνται εκατομμύρια χρόνια για να αναπτυχθούν νέα είδη αλλά αυτή η διαδικασία μπορεί να επιταχυνθεί σε περιόδους έντονου στρες όπως μετά την πρόσκρουση του αστεροειδούς. Αυτή η ανάκαμψη μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να εκτιμήσουν πόσο γρήγορα θα μπορούσαν να προκύψουν νέα είδη ως απάντηση στην ανθρώπινη επίδραση. Είναι επίσης πιθανώς ενθαρρυντικό για την ανθεκτικότητα των σύγχρονων ειδών δεδομένης της απειλής της ανθρωπογενούς καταστροφής οικοτόπων» αναφέρει ο Τίμοθι Μπράλαουερ, γεωεπιστήμονας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, συνσυγγραφέας της μελέτης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2066914/i-zoi-anekampse-entyposiaka-grigora-meta-tin-ptosi-toy-asteroeidi-poy-exafanise-toys-deinosayroys/