Έλεγχοι υγείας πληρώματος, συντήρηση CubeSat και έλεγχοι θέσης Soyuz. Οι έλεγχοι υγείας και η συντήρηση του υλικού του CubeSat ήταν οι κύριοι ερευνητικοί στόχοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 αποθήκευσαν επίσης εξοπλισμό για διαστημικά ταξίδια, μετέφεραν φορτίο και έλεγξαν θέσεις σε ένα διαστημόπλοιο Soyuz.Η συνεχής παρακολούθηση της υγείας στο διάστημα βοηθά τους γιατρούς να διατηρούν τα πληρώματα ασφαλή ενώ ζουν σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας για μήνες κάθε φορά και ενημερώνει τους ερευνητές για το πώς το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Οι αστροναύτες συχνά φορούν μια ποικιλία αισθητήρων που μετρούν άνετα τα ζωτικά σημεία καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς τους. Προηγμένος φορητός εξοπλισμός υγείας και το τυπικό υλικό ιατρικής απεικόνισης στο τροχιακό φυλάκιο μπορούν να αναλύσουν δείγματα αίματος, DNA, μάτια και άλλα ενός αστροναύτη και στη συνέχεια να μεταδώσουν τα αποτελέσματα σε γιατρούς στη Γη.Η μακροχρόνια σουίτα CIPHER, η οποία αποτελείται από 14 ερευνητικές μελέτες σε ανθρώπους, συλλέγει δεδομένα για την ψυχική και σωματική υγεία ενός μέλους του πληρώματος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την αποστολή. Η πολυετής έρευνα παρέχει στους γιατρούς μια βαθύτερη κατανόηση των επιπτώσεων της μακροπρόθεσμης διαβίωσης στο διάστημα και βοηθά στην προώθηση της ασφάλειας και της υγείας ενός αστροναύτη, ώστε να διασφαλιστεί η επιτυχία της αποστολής. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέβαλε σε ένα μέρος αυτής της έρευνας, συλλέγοντας δείγματα αίματος και ούρων χρησιμοποιώντας ιατρικά εργαλεία προσαρμοσμένα για μικροβαρύτητα. Στη συνέχεια, επεξεργάστηκε τα δείγματά του με φυγόκεντρο και μικρούς σωλήνες και στη συνέχεια τοποθέτησε τα βιολογικά δείγματα σε επιστημονικό καταψύκτη για συντήρηση και μετέπειτα ανάλυση.Ο Γουίλιαμς, μεταξύ των εξετάσεων αίματος και των ούρων, εργάστηκε μέσα στον αεροθάλαμο Quest με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, να συνεχίζει να αποθηκεύει τα εργαλεία που χρησιμοποίησαν κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για την επισκευή του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 στις 30 Ιουνίου . Η Γουίλιαμς ενώθηκε επίσης με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, και έλεγξε τις ειδικά προσαρμοσμένες επενδύσεις καθισμάτων στις οποίες θα καθίσουν όταν επιστρέψουν στη Γη μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 στο τέλος του μήνα. Η Μέιρ ολοκλήρωσε τη βάρδιά της μέσα στη μονάδα Unity αντικαθιστώντας τις βάσεις και τα πάνελ για να δημιουργήσει χώρο για εξοπλισμό υποστήριξης ζωής.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ανέκτησε τον εκκινητή NanoRacks CubeSat από το εσωτερικό του αεροφράκτη της εργαστηριακής μονάδας Kibo και στη συνέχεια τον απεγκατέστησε από την πλατφόρμα πολλαπλών χρήσεων πειραμάτων της Kibo. Λίγες ημέρες νωρίτερα, η συσκευή ανέπτυξε μικροσκοπικούς δορυφόρους που σχεδιάστηκαν από φοιτητές πανεπιστημίου για μια ποικιλία ερευνών επικοινωνιών και τεχνολογίας στην τροχιά της Γης. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ εισήλθε στη Μόνιμη Πολυχρηστική Μονάδα και καθάρισε το φορτίο.Η μηχανικός πτήσης του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot, ξεκίνησε τη βάρδιά της μεταφέροντας φορτίο μέσα και έξω από το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL με τη βοήθεια της Meir. Στη συνέχεια, εγκατέστησε το υλικό απεικόνισης ματιών, ενεργοποίησε τη συσκευή Ultrasound 2 και έλεγξε τις συνδέσεις βίντεο. Η Adenot, στο τέλος της βάρδιάς της, συνέλεξε μετρήσεις ροής αέρα στις μονάδες του σταθμού και επιθεώρησε τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού.Οι Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev συμμετείχαν σε οφθαλμολογικούς ελέγχους χρησιμοποιώντας τον ίδιο εξοπλισμό που είχε εγκαταστήσει νωρίτερα η Adenot. Το δίδυμο συνέλεξε επίσης δείγματα αίματος και σάλιου για ανάλυση πριν από την τοποθέτηση φορτίου που θα συσκευαζόταν αργότερα στο Souz MS-28.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε τη βάρδιά του αλλάζοντας τον εξοπλισμό ανίχνευσης ακτινοβολίας, μετρώντας την αρτηριακή του πίεση με μια σειρά από χειροπέδες στα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλα και στη συνέχεια επιθεωρώντας φορητούς υπολογιστές μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/08/crew-works-health-checks-cubesat-maintenance-and-soyuz-seat-checks/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, κάνει τζόκινγκ δεμένος στον διάδρομο γυμναστικής μέσα στη μονάδα ηρεμίας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Ο διάδρομος γυμναστικής έχει σχεδιαστεί ειδικά για να επιτρέπει το τζόκινγκ και τη διατήρηση της καρδιαγγειακής υγείας σε συνθήκες μικροβαρύτητας.     Roscosmos Η πρώτη εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Angara της οικογένειας πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιουλίου 2014. Το Angara-1.2PP αναπτύχθηκε στο Διαστημικό Κέντρο Khrunichev (μέρος της Roscosmos). Η συντομογραφία PP στο όνομα του πυραύλου σημαίνει "πρώτη εκτόξευση". Τεχνικές προδιαγραφές του Angara-1.2PP: 🔹Δύο στάδια· 🔹Κινητήρες RD-191 και RD-0124A· 🔹Βάρος εκτόξευσης: 172 τόνοι. Κατά τη διάρκεια της πτήσης Angara-1.2PP, δοκιμάστηκαν συστήματα για την υποστήριξη της ανάπτυξης της οικογένειας ενοποιημένων πυραύλων Angara, που κυμαίνονται από ελαφρούς έως βαρείς. Τα συστήματα πρόωσης για την οικογένεια πυραύλων Angara κατασκευάζονται από την NPO Energomash, μια ολοκληρωμένη θυγατρική της Roscosmos State Corporation. Λειτουργούν με φιλικά προς το περιβάλλον συστατικά καυσίμου - κηροζίνη και υγρό οξυγόνο. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_620777

Το Curiosity βλέπει από κοντά το Άρη με θείο. Αυτή η κοντινή προβολή δείχνει θραύσματα κρυστάλλων θείου — τα πρώτα που έχουν παρατηρηθεί ποτέ στον Κόκκινο Πλανήτη. Οι κρύσταλλοι βρέθηκαν αφότου το ρόβερ Curiosity Mars της NASA έπεσε πάνω σε έναν βράχο και τον συνέτριψε στις 30 Μαΐου 2024. Αρκετές ημέρες αργότερα, το Curiosity χρησιμοποίησε μια κάμερα στο άκρο του ρομποτικού βραχίονά του για να τραβήξει αυτήν την εικόνα.Μια πρόσφατη δημοσίευση στο Science υποδηλώνει ότι το θείο σχηματίστηκε όταν το μάγμα βαθιά κάτω από την επιφάνεια απελευθέρωσε υγρά ή αέρια που εναπόθεσαν θείο στην επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη πριν από περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια. https://www.nasa.gov/image-article/curiosity-sees-martian-sulfur-up-close/

Νέα μελέτη αλλάζει τη μοίρα της Γης η οποία μπορεί να ξεφύγει από την επίθεση θανάτου του Ήλιου. Είναι πιθανό ο πλανήτης μας να μην εξαφανιστεί όταν το μητρικό μας άστρο μπει στο τελικό στάδιο της ζωής του. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει πώς όταν ο Ήλιος εξαντλήσει το υδρογόνο που τροφοδοτεί τις πυρηνικές του αντιδράσεις θα διογκωθεί και θα μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα καταπίνοντας κυριολεκτικά τον Ερμή και την Αφροδίτη και πιθανότατα τη Γη.Μια νέα μελέτη όμως δείχνει ότι ο πλανήτης μας ίσως καταφέρει να αποφύγει αυτό το τερατώδες τέλος. Χρησιμοποιώντας ανανεωμένα μοντέλα για τον τρόπο με τον οποίο τα γηρασμένα άστρα αλληλεπιδρούν βαρυτικά με τους πλανήτες τους οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι δυνάμεις που έλκουν τη Γη προς τον διογκωμένο Ήλιο είναι ασθενέστερες από ό,τι προέβλεπαν τα παλαιότερα μοντέλα. Αυτό θα μπορούσε να δώσει στη Γη περισσότερο χρόνο ώστε να απομακρυνθεί σταδιακά καθώς ο Ήλιος θα αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα στο Διάστημα αποφεύγοντας το ενδεχόμενο να εξαφανιστεί από το Σύμπαν. Ο κρίσιμος παράγοντας της μάζας Η νέα μελέτη δεν εγγυάται ότι η Γη θα επιβιώσει. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πλέον η μεγαλύτερη αβεβαιότητα δεν αφορά τη βαρυτική έλξη του διογκωμένου Ήλιου αλλά το πόση μάζα θα χάσει το άστρο κατά τα τελευταία στάδια της εξέλιξής του κάτι που παραμένει ελάχιστα κατανοητό.«Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα δεν προέρχεται πλέον από τους υπολογισμούς των παλιρροϊκών δυνάμεων, αλλά από το πόση μάζα θα χάσει ο μελλοντικός Ήλιος. Οι παρατηρήσεις ερυθρών γιγάντων παρόμοιων με τον Ήλιο δείχνουν προς το παρόν ότι η Γη πιθανότατα θα επιβιώσει όμως απαιτούνται καλύτερες παρατηρήσεις για να είμαστε βέβαιοι» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Ματς Έσελντερς, από το Ινστιτούτο Αστρονομίας του Πανεπιστημίου KU Leuven στο Βέλγιο.Όταν άστρα όπως ο Ήλιος εξαντλούν το υδρογόνο στον πυρήνα τους και μετατρέπονται σε ερυθρούς γίγαντες ξεκινά μια κοσμική «διελκυστίνδα». Από τη μία πλευρά οι παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις τραβούν τους πλανήτες προς το άστρο. Από την άλλη η απώλεια μάζας του άστρου μειώνει τη βαρυτική του έλξη επιτρέποντας στους πλανήτες να απομακρύνονται. Το ποια από τις δύο αυτές διεργασίες θα επικρατήσει καθορίζει αν ένας πλανήτης θα καταστραφεί ή θα επιβιώσει.Η διαδικασία αυτή εξελίσσεται σε δύο στάδια. Καθώς ο Ήλιος διογκώνεται οι βαρυτικές παλιρροϊκές δυνάμεις λειτουργούν σαν ένα ανεπαίσθητο φρένο που αφαιρεί σταδιακά ενέργεια από την τροχιά της Γης οδηγώντας την πιο κοντά στο άστρο. Ταυτόχρονα, όμως ο ετοιμοθάνατος Ήλιος εκτοξεύει τεράστιες ποσότητες αερίου μέσω ισχυρών αστρικών ανέμων χάνοντας τελικά περίπου το μισό της μάζας του. Καθώς γίνεται ελαφρύτερος η βαρυτική του έλξη εξασθενεί και οι πλανήτες που θα έχουν επιβιώσει μετακινούνται σε πιο απομακρυσμένες τροχιές οι οποίες ενδέχεται να βρίσκονται ακόμη και στη διπλάσια απόσταση από το άστρο σε σχέση με σήμερα.«Η μοίρα της Γης εξαρτάται από την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο φαινόμενα. Αν υπερισχύσουν οι παλιρροϊκές αλληλεπιδράσεις, η Γη θα καταποθεί. Αν υπερισχύσει η απώλεια μάζας, τότε θα διαφύγει σε μια πιο απομακρυσμένη τροχιά» εξήγησε ο Έσελντερς. Τα μοντέλα Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι προηγούμενες μελέτες κατέληγαν σε διαφορετικά συμπεράσματα επειδή αντιμετώπιζαν με διαφορετικό τρόπο αυτές τις δύο αντίρροπες διεργασίες. Ορισμένες αγνοούσαν εντελώς τις παλιρροϊκές δυνάμεις ενώ άλλες χρησιμοποιούσαν απλοποιημένα μοντέλα αρκετών δεκαετιών τα οποία υπερεκτιμούσαν τη βαρυτική έλξη προς τον Ήλιο.Αντί για αυτές τις παλαιότερες προσεγγίσεις η νέα μελέτη χρησιμοποιεί επικαιροποιημένους υπολογισμούς που λαμβάνουν υπόψη τις αλλαγές στην εσωτερική δομή και τη δυναμική των γηρασμένων άστρων. Έτσι οι επιστήμονες μπόρεσαν να υπολογίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τόσο τις παλιρροϊκές δυνάμεις όσο και την επίδραση των αστρικών ανέμων εξετάζοντας παράλληλα διαφορετικά σενάρια για τον ρυθμό απώλειας μάζας του Ήλιου.Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ακόμη και με την ασθενέστερη βαρυτική έλξη που προκύπτει από το νέο μοντέλο ο Ερμής και η Αφροδίτη δεν μπορούν να αποφύγουν τη διαστολή του Ήλιου και τελικά θα… καταποθούν. Αντίθετα η Γη και ο Άρης φαίνεται ότι θα επιβιώσουν και θα μετακινηθούν σε ευρύτερες τροχιές γύρω από τον λευκό νάνο που θα απομείνει όταν ο Ήλιος ολοκληρώσει την εξέλιξή του.Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει πλήρως. Επειδή οι αστρονόμοι δεν μπορούν ακόμη να μετρήσουν με ακρίβεια πόσο γρήγορα χάνουν μάζα τα άστρα παρόμοια με τον Ήλιο στα τελευταία στάδια της ζωής τους, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η τελική μοίρα της Γης εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιη. Η σύγκριση Χρησιμοποιώντας ως πρότυπο τον ερυθρό γίγαντα L2 Puppis, που βρίσκεται περίπου 183 έτη φωτός μακριά και έχει παρόμοια μάζα με τον Ήλιο οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι με τους πραγματικούς ρυθμούς απώλειας μάζας που παρατηρούνται η Γη θα απομακρυνθεί αρκετά γρήγορα ώστε να αποφύγει την κατάποση γεγονός που γέρνει την πλάστιγγα υπέρ της επιβίωσής της.Για την ανθρωπότητα πάντως, το εύρημα έχει περισσότερο θεωρητική παρά πρακτική σημασία. Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι πολύ πριν ο Ήλιος μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα, θα γίνεται σταδιακά ολοένα και πιο θερμός. Σε περίπου 1 δισεκατομμύριο χρόνια οι ωκεανοί της Γης θα έχουν εξατμιστεί και ο πλανήτης θα έχει καταστεί εντελώς αφιλόξενος για κάθε μορφή ζωής.Παρόλο που οι άνθρωποι πιθανότατα δεν θα βρίσκονται εδώ για να δουν την τελική εξέλιξη, η κατανόηση του αν η Γη θα επιβιώσει ή όχι αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τη μελέτη της εξέλιξης των πλανητικών συστημάτων καθώς τα άστρα τους γερνούν. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μελλοντικές παρατηρήσεις ετοιμοθάνατων άστρων παρόμοιων με τον Ήλιο θα επιτρέψουν την περαιτέρω βελτίωση αυτών των μοντέλων και θα προσφέρουν μια πιο σαφή εικόνα για το μακρινό μέλλον του συστήματος Ήλιου–Γης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2135354/nea-meleti-allazei-ti-moira-tis-gis-i-opoia-mporei-na-xefygei-apo-tin-epithesi-thanatoy-toy-ilioy/