Το πλήρωμα εργάζεται στον τομέα της μικροβιολογίας, της προηγμένης τεχνολογίας και συγχαίρει το νέο πλήρωμα του Artemis III Η μικροβιολογία και η ανθρώπινη έρευνα ήταν το κύριο επιστημονικό επίκεντρο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη για την προστασία της υγείας εντός και εκτός Γης. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 εργάστηκαν επίσης σε προηγμένο ερευνητικό υλικό και έστειλαν ένα συγχαρητήριο μήνυμα στο πλήρωμα του Artemis III, το οποίο ονομάστηκε κατά τη διάρκεια ανακοίνωσης από το Διαστημικό Κέντρο Johnson στο Χιούστον.Ορισμένα κοινά βακτήρια έχουν δείξει αυξημένη αντοχή στα αντιβιοτικά στο διαστημικό περιβάλλον, επηρεάζοντας ενδεχομένως την ικανότητα ενός αστροναύτη να καταπολεμήσει μια λοίμωξη. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) διερεύνησαν τους ανθεκτικούς στα αντιβιοτικά οργανισμούς μέσα στο ντουλαπάκι Life Science της εργαστηριακής μονάδας Kibo και στον χώρο εργασίας συντήρησης της μονάδας Harmony , επεξεργάζοντας τα μικροβιακά δείγματα και προετοιμάζοντάς τα για εξαγωγή και ανάλυση DNA. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να κατανοήσουν πώς τα μικρόβια προσαρμόζονται στη μικροβαρύτητα, ενδεχομένως ενημερώνοντας για αντίμετρα για τη μείωση του κινδύνου για την υγεία των αστροναυτών και την προστασία των ασθενών στη Γη.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς, συνεργάστηκαν για να φορτώσουν έναν μικρό τροχιακό αναπτυξιακό δορυφόρο γεμάτο με CubeSat στον αεροθάλαμο του Kibo, ο οποίος σύντομα θα τοποθετηθεί στο κενό του διαστήματος. Ο ιαπωνικός ρομποτικός βραχίονας θα πιάσει τον αναπτυξιακό δορυφόρο και θα τον κατευθύνει μακριά από το τροχιακό φυλάκιο, όπου θα αναπτύξει με ασφάλεια τους δορυφόρους μεγέθους κουτιού παπουτσιών σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μια σειρά από μικροσκοπικούς δορυφόρους θα κυκλοφορήσουν για δημόσια και ιδιωτική έρευνα, συμπεριλαμβανομένου του Hokushin-1 CubeSat που θα δοκιμάσει διαστημικές τεχνολογίες όπως ραδιοσυχνότητες, πρόωση και ηλιακές συστοιχίες.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκαν σε δύο διαφορετικές έρευνες την Τρίτη, για να παρακολουθούν συνεχώς πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα. Ο Κουντ-Σβερτσκόφ, διοικητής του τροχιακού σταθμού, έδεσε έναν ακουστικό αισθητήρα γύρω από το λαιμό του, ο οποίος κατέγραφε την ταχεία εκπνοή του, για να μάθει πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει το αναπνευστικό σύστημα. Ο Φεντιάεφ φορούσε ένα σετ χειροπέδες στα χέρια, τον καρπό και τα δάχτυλά του, μετρώντας την αρτηριακή του πίεση για ένα καρδιακό πείραμα μικροβαρύτητας. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, επέστρεψε στην έρευνα τεχνητής νοημοσύνης, μελετώντας νέα εργαλεία για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του πληρώματος και των επικοινωνιών σε ένα διαστημόπλοιο.Τέσσερις από τους αστροναύτες του σταθμού έστειλαν επίσης ένα μήνυμα συγχαίροντας τα τέσσερα νέα μέλη του πληρώματος του Artemis III , τον διοικητή Randy Bresnik της NASA, τον πιλότο Luca Parmitano της ESA, και τους ειδικούς αποστολών της NASA, Frank Rubio και Andre Douglas . Οι τέσσερις μηχανικοί πτήσης είπαν μερικά εμπνευσμένα λόγια, με τη Meir να δηλώνει: «Συγχαρητήρια, Artemis III και καλή επιτυχία στο ταξίδι που έρχεται». Δείτε το μήνυμα του πληρώματος στο @Space_Station X. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/09/crew-works-microbiology-advanced-tech-and-congratulates-new-artemis-iii-crew/ Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 (από αριστερά) Sophie Adenot, Jack Hathaway, Jessica Meir και Chris Williams συγχαίρουν το πλήρωμα του Artemis III σε ένα ηχογραφημένο βιντεοσκοπημένο μήνυμα.     Η Αποστολή 74 κάνει επιστημονικές εγκαταστάσεις και προετοιμάζει την στολή πριν από τον διαστημικό περίπατο επισκευής του Canadarm2 Οι εγκαταστάσεις επιστημονικού υλικού και η βιοϊατρική παρακολούθηση ήταν στην κορυφή του ερευνητικού προγράμματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 ρύθμισαν επίσης μια διαστημική στολή για να προετοιμαστούν για έναν διαστημικό περίπατο και εξερεύνησαν τη φυσική του διαστήματος για να ολοκληρώσουν την ημέρα τους.Μια σειρά από CubeSats μεγέθους κουτιού παπουτσιών θα αναπτυχθούν σύντομα έξω από την εργαστηριακή μονάδα Kibo σε τροχιά γύρω από τη Γη για δημόσια και ιδιωτική έρευνα. Ένας από τους δορυφόρους, ο Hokushin-1 CubeSat , θα δοκιμάσει διαστημικές τεχνολογίες όπως ραδιοσυχνότητες, πρόωση και ηλιακές συστοιχίες. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jack Hathaway, ολοκλήρωσε την εγκατάσταση ενός μικρού δορυφορικού τροχιακού αναπτυξιακού, γεμάτου με τους CubeSats, στον αεροθάλαμο του Kibo, όπου σύντομα θα τοποθετηθεί στο κενό του διαστήματος και θα συγκρατηθεί από τον ιαπωνικό ρομποτικό βραχίονα. Ο αναπτυξιακός βραχίονας θα ελίσσεται με τον ρομποτικό βραχίονα και θα τοποθετείται μακριά από το τροχιακό φυλάκιο για να απελευθερώσει με ασφάλεια τους μικροσκοπικούς δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη.Στο τροχιακό φυλάκιο υπάρχει μια ποικιλία ερευνητικών καταψυκτών —μεγάλων, μικρών, φορητών και μόνιμων— που φιλοξενούν και συντηρούν ερευνητικά δείγματα του σταθμού για ανάλυση τόσο στη Γη όσο και στο διάστημα. Ένας από αυτούς, ένας μικρότερος καταψύκτης με γάντι, εγκαθίσταται μέσα στο γάντι Life Science Glovebox (LSG) του Kibo από την μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, για επερχόμενες πειραματικές επιχειρήσεις. Η θέση του καταψύκτη μέσα στο LSG επιτρέπει την αποθήκευση και την κατάψυξη των δειγμάτων αμέσως μετά την επεξεργασία, για την αποφυγή υποβάθμισης και τη διατήρηση της ακεραιότητάς τους κατά τη διάρκεια ευαίσθητης βιολογικής έρευνας.Η Meir βοήθησε επίσης τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) καθώς αυτή έστηνε φορητές συσκευές για δύο βιοϊατρικές εξετάσεις την Τετάρτη. Η Adenot μέτρησε πρώτα την αρτηριακή της πίεση για να βαθμονομήσει τον εξοπλισμό επίδειξης της τεχνολογίας PhysioTool . Στη συνέχεια, φόρεσε αισθητήρες κεφαλής και σώματος που μετρούσαν τα επίπεδα οξυγόνου στον εγκέφαλο και τη ροή του αίματος καθώς εκτελούσε γνωστικές και νοητικές εργασίες σε έναν υπολογιστή. Οι ερευνητές δοκιμάζουν τη φορητή συσκευή στον σταθμό για να παρακολουθούν ενδεχομένως την υγεία του πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού.Η Meir είχε επίσης χρόνο να βοηθήσει τον μηχανικό πτήσης της NASA, Chris Williams, να συσκευάσει φορτίο μέσα σε ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon , το οποίο θα αποσυνδεθεί από την μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony και σύντομα θα επιστρέψει στη Γη. Στη συνέχεια, ο Williams έκανε ελιγμούς στην αεροθάλαμο Quest και ρύθμισε τα πόδια, τα χέρια και το κράνος μιας διαστημικής στολής, και στη συνέχεια διασφάλισε ότι οι διακόπτες και οι βαλβίδες της στολής είχαν ρυθμιστεί σωστά ενόψει ενός επερχόμενου διαστημικού περιπάτου.Στις 27 Μαΐου, κατά τη διάρκεια των τακτικών λειτουργιών του  Canadarm2 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού , το σύστημα επέδειξε αυξημένο ρεύμα κινητήρα σε μια άρθρωση του καρπού και η κίνηση του βραχίονα δεν πραγματοποιήθηκε όπως αναμενόταν. Η NASA συνεργάστηκε με την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος) για να κατανοήσει το πρόβλημα και διαπίστωσε ότι θα απαιτηθεί ένας διαστημικός περίπατος για την αντικατάσταση της άρθρωσης χρησιμοποιώντας μια εφεδρική που υπάρχει ήδη στο τροχιακό συγκρότημα. Το Canadarm2, το οποίο έχει σχεδιαστεί για επισκευή σε τροχιά, βρίσκεται σε ασφαλή διαμόρφωση και οι τυπικές λειτουργίες που χρησιμοποιούν τον βραχίονα έχουν διακοπεί. Τις επόμενες εβδομάδες, η NASA θα διοργανώσει μια συνέντευξη Τύπου για να συζητήσει την επισκευή και να προεπισκοπήσει τον προγραμματισμένο διαστημικό περίπατο της Τρίτης 30 Ιουνίου. Η NASA θα ανακοινώσει περισσότερα για τους διαστημικούς περιπατητές πιο κοντά στη δραστηριότητα.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, ενώθηκαν μαζί και εξερεύνησαν τη διαστημική φυσική στην υπηρεσιακή μονάδα Zvezda . Το δίδυμο παρατήρησε πώς δύο σφαίρες διαφορετικού μεγέθους κινούνται ελεύθερα στη μικροβαρύτητα χωρίς κίνηση ώθησης από το πλήρωμα. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν στο σχεδιασμό νεότερων διαστημικών εργαλείων, βελτιωμένη ρομποτική και σε μια βαθύτερη κατανόηση της κίνησης του πληρώματος. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέου Φεντιάεφ, επικεντρώθηκε κυρίως στη συντήρηση, τον έλεγχο των λειτουργιών των υπολογιστών, τον καθαρισμό των συστημάτων εξαερισμού και τη μεταφορά νερού μεταξύ των δεξαμενών του σταθμού.Τέλος, ο διαστημικός σταθμός βρίσκεται σε υψηλότερη τροχιά σήμερα, αφού το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95 πυροδότησε τους προωθητήρες του για πάνω από οκτώ λεπτά νωρίς την Τετάρτη, αυξάνοντας το υψόμετρό του κατά 1,9 μίλια. Αυτό προσαρμόζει το υψόμετρο του τροχιακού σταθμού ενόψει της εκτόξευσης και της πρόσδεσης του διαστημοπλοίου πληρώματος Soyuz MS-29, που έχει προγραμματιστεί για τα μέσα Ιουλίου. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/10/expedition-74-works-scientific-installs-suit-prep-ahead-of-canadarm2-repair-spacewalk/ Το Σέλας της Αυστραλίας στεφανώνει την ατμόσφαιρα της Γης πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό, καθώς ο ρομποτικός βραχίονας Canadarm2 εκτείνεται από ένα εξάρτημα λαβής ισχύος και δεδομένων που είναι προσαρτημένο στη μονάδα Harmony.     Roskosmos 419 χλμ. πάνω από τη Γη: Τροχιακή διόρθωση ISS Σήμερα στις 8:00 ώρα Μόσχας, οι κινητήρες του Progress MS-34 άναψαν, φτάνοντας τα 495,7 m/s, παράγοντας μια ώθηση 0,91 m/s. Με απαπότελέσμα, την Τετάρτη, 1,6 χλμ. 419,03 χλμ. Σκοπός αυτής της διόρθωσης είναι η δημιουργία βαλλιστικών συνθηκών για την άφιξη του Soyuz MS-29 και την προσγείωση του Soyuz MS-28. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_619205

Η NASA Webb βρίσκει τα ισχυρότερα στοιχεία μέχρι στιγμής για «αστέρια με μαύρη τρύπα» Το περίπλοκο παζλ που είναι γνωστό ως μικρές κόκκινες κουκκίδες έχει γίνει πιο ολοκληρωμένο από την αρχική τους ανακάλυψη από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA το 2022. Τώρα, το φάσμα μιας συγκεκριμένης μικρής κόκκινης κουκκίδας βοηθά στη σύνδεση πολλών από τα κομμάτια.Μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Βασίλι Κόκορεφ στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν εντόπισε την τυχερή κουκκίδα: GLIMPSE-17775. Αναλύοντας προσεκτικά το φάσμα της κουκκίδας που κατέγραψε ο Γουέμπ - το βαθύτερο φάσμα μέχρι σήμερα μιας μικρής κόκκινης κουκκίδας - η ερευνητική ομάδα έχει εντοπίσει πολλαπλές γραμμές αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία υποστηρίζουν την ερμηνεία ότι το GLIMPSE-17775 είναι μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα που περιβάλλεται από ένα πυκνό κουκούλι μερικώς ιονισμένου αερίου, ένα μοντέλο που αναφέρεται ως σενάριο BH* (μαύρη τρύπα αστέρα). Μια εργασία που περιγράφει τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκε σήμερα στο The Astrophysical Journal .«Νομίζω ότι ένα μέρος της επιστημονικής κοινότητας συγκλίνει σε μια μοναδική εικόνα - ότι οι μικρές κόκκινες κουκκίδες μπορούν να εξηγηθούν από μοντέλα αστεριών μαύρης τρύπας. Αλλά καμία από τις προηγούμενες μικρές κόκκινες κουκκίδες δεν έχει όλα τα στοιχεία στο ίδιο σημείο», δήλωσε ο Κοκόρεφ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Με το GLIMPSE-17775 μπορούμε να δοκιμάσουμε αυτά τα μοντέλα λόγω του πόσο βαθύ και εκπληκτικό είναι το φάσμα αυτής της πηγής». Σύνδεση κομματιών παζλ Λίγο αφότου το Webb ξεκίνησε τις επιστημονικές του επιχειρήσεις, ανακάλυψε έναν νέο, μυστηριώδη τύπο αντικειμένου στο πολύ πρώιμο σύμπαν - άφθονα κόκκινα αντικείμενα που εμφανίστηκαν περίπου 600 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Οι επιστήμονες έχουν διερευνήσει πολλαπλές εξηγήσεις για αυτές τις μικρές κόκκινες κουκκίδες, συμπεριλαμβανομένου του σεναρίου της μαύρης τρύπας .Ένα σύνολο ευτυχών συνθηκών έφερε αυτό το νέο, περίπλοκο φάσμα μιας μικρής κόκκινης κουκκίδας. Η μικρή κόκκινη κουκκίδα που θα γινόταν γνωστή ως GLIMPSE-17775 ευτυχώς συμπεριλήφθηκε στις προσπάθειες απεικόνισης και φασματοσκοπίας του Webb για ένα έργο που επεδίωκε να αναζητήσει αστέρια Πληθυσμού III και αμυδρούς γαλαξίες στο σμήνος γαλαξιών Abell S1063. Αυτή η μικρή κόκκινη κουκκίδα είναι πιο μακρινή από το σμήνος γαλαξιών και μεγεθύνεται από τον βαρυτικό φακό . (Το GLIMPSE-17775 έχει κοσμολογική μετατόπιση προς το ερυθρό 3,5, που σημαίνει ότι υπήρχε περίπου 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.)Ενώ το Webb παρείχε ένα φάσμα 30 ωρών της μικρής κόκκινης κουκκίδας, η επίδραση του βαρυτικού εστιασμού το κατέστησε ισοδύναμο με 80 ώρες χρόνου τηλεσκοπίου. Αυτός ο συνδυασμός της ευαισθησίας του Webb στο υπέρυθρο και του «μεγεθυντικού φακού» της φύσης ενίσχυσε την ποσότητα λεπτομέρειας που μπορούσε να συλλεχθεί από το GLIMPSE-17775. Το αποτέλεσμα ήταν περισσότερες από 40 φασματικές γραμμές από αυτή τη μικρή, κόκκινη πηγή, η οποία είναι το πιο λεπτομερές φάσμα μικρής κόκκινης κουκκίδας μέχρι σήμερα.«Όταν είδαμε το φάσμα για πρώτη φορά, ήταν σαν να είχαμε όλα τα κομμάτια ενός παζλ σκορπισμένα στο πάτωμα», είπε ο Κοκόρεφ. «Πήραμε κάθε κομμάτι του παζλ, μετρήσαμε τις γραμμές και αρχίσαμε να συνδυάζουμε τα διαφορετικά κομμάτια σε ένα μωσαϊκό. Ίσως μερικά κομμάτια να μην έμοιαζαν με τίποτα στην αρχή, αλλά στη συνέχεια μερικά από αυτά ενώθηκαν και συνειδητοποιήσαμε ότι υπήρχε κάτι εκεί».Τα φασματοσκοπικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από τον Webb περιέχουν πολλαπλές σειρές στοιχείων που υποστηρίζουν την ερμηνεία ότι η μικρή κόκκινη κουκκίδα GLIMPSE-17775 είναι ένα αστέρι μαύρης τρύπας: μια ταχέως συσσωρευόμενη ή αναπτυσσόμενη μαύρη τρύπα που περιβάλλεται από ένα πυκνό κουκούλι αερίου, το οποίο επεξεργάζεται ξανά το φως που εκπέμπεται κοντά στη μαύρη τρύπα και παράγει τα χαρακτηριστικά που παρατηρούνται στο φάσμα. Γραμμές αποδεικτικών στοιχείων Μεταξύ των 40 και πλέον γραμμών που ανίχνευσε η ομάδα στο φάσμα του GLIMPSE-17775 υπήρχαν διάφοροι ανεξάρτητοι δείκτες που όλοι ευθυγραμμίζονται με το σενάριο BH*. Για παράδειγμα, η ομάδα διαπίστωσε ότι πολλές από τις φασματικές γραμμές, όπως το υδρογόνο, το οξυγόνο και το ήλιο, δεν ταιριάζουν σε ένα απλό μοντέλο ενός περιστρεφόμενου νέφους αερίου. Αντίθετα, το μοντέλο με την καλύτερη προσαρμογή περιλαμβάνει ένα φαινόμενο διεύρυνσης γνωστό ως σκέδαση ηλεκτρονίων, ένα αποκαλυπτικό σημάδι ότι ένα πυκνό, στρωματοποιημένο κουκούλι αερίου περιβάλλει αυτήν την πηγή. Η ισχύς και οι αναλογίες ορισμένων γραμμών μεταξύ τους, κυρίως οι 16 γραμμές σιδήρου που συνθέτουν αυτό που η ομάδα έχει ονομάσει «σιδερένιο δάσος» και ορισμένες γραμμές οξυγόνου, απαιτούν μια πηγή υψηλής ενέργειας για την παραγωγή τους, όπως μια ταχέως συσσωρευόμενη μαύρη τρύπα. Επιπλέον, οι αστρονόμοι παρατήρησαν τον φθορισμό και την απορρόφηση ηλίου στο φάσμα, δύο στοιχεία που υποδηλώνουν ξεχωριστά ότι υπάρχει ένα πυκνό μέσο που περιβάλλει μια ισχυρή πηγή.Το σενάριο BH* όχι μόνο ταιριάζει με το GLIMPSE-17775, αλλά εξηγεί επίσης γιατί οι περισσότερες μικρές κόκκινες κουκκίδες είναι αμυδρές στις ακτίνες Χ, καθώς οποιαδήποτε τέτοια εκπομπή πιθανότατα απορροφάται από το πυκνό αέριο κουκούλι.Ένα στοιχείο που λείπει από το κομμάτι του παζλ GLIMPSE-17775 είναι το μέρος του φάσματος που θα αποκάλυπτε αυτό που είναι γνωστό ως διάλειμμα Balmer, ή μια ισχυρή πτώση στο εκπεμπόμενο φως που είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των μικρών κόκκινων κουκκίδων. Για να οικοδομήσει μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση αυτής της μικρής κόκκινης κουκκίδας, η ομάδα ενσωμάτωσε βοηθητικά δεδομένα από δύο προγράμματα παρατήρησης που χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA: τα προγράμματα Frontier Fields και BUFFALO (Beyond Ultra-deep Frontier Fields And Legacy Observations).Τα δεδομένα των δορυφόρων Webb και Hubble μαζί εξηγούν γιατί το ρήγμα Balmer είναι ασθενέστερο από αυτό που συνήθως βρίσκεται σε άλλες μικρές κόκκινες κουκκίδες: Ένας γιγάντιος γαλαξίας που φιλοξενεί τον GLIMPSE-17775 περιβάλλει τον γαλαξία. Αν και ο γαλαξίας που φιλοξενεί μια μικρή κόκκινη κουκκίδα δεν είναι κάτι που έχει παρατηρηθεί συνήθως σε τέτοια κλίμακα στο παρελθόν, δεν είναι ασυμβίβαστο με το μοντέλο του πυκνού κουκουλιού αερίου. Το μοντέλο αστεριού μαύρης τρύπας με μικρές κόκκινες κουκκίδες αποδίδει την περίσσεια μπλε φωτός στα αστέρια στον γαλαξία που φιλοξενεί.Όταν ο Webb ανακάλυψε για πρώτη φορά μικρές κόκκινες κουκκίδες, ορισμένοι ερευνητές πίστευαν ότι αυτά τα αντικείμενα είχαν «παραβιάσει την κοσμολογία», μη γνωρίζοντας πώς οι γαλαξίες θα μπορούσαν να έχουν μεγαλώσει τόσο γρήγορα στο πρώιμο σύμπαν, ώστε να δικαιολογούν όλο αυτό το φως που προέρχεται από τα άστρα τους. Ωστόσο, η ομάδα πιστεύει ότι το κομμάτι του παζλ GLIMPSE-17775 ταιριάζει απόλυτα στο υπάρχον πλαίσιο της εξελικτικής ιστορίας του σύμπαντος, επειδή οι μάζες των μαύρων τρυπών δεν χρειάζεται να είναι τόσο υψηλές για να εξηγήσουν τις ευρείες γραμμές εκπομπής.«Όλα ταιριάζουν, τίποτα δεν είναι σπασμένο, και νομίζω ότι αυτό κάνει το παζλ που είναι το σύμπαν μας ακόμα καλύτερο», είπε ο Κοκόρεφ. «Κοιτάζοντας μπροστά, ανυπομονώ να εμβαθύνω περισσότερο και να μάθω για το τι τροφοδοτεί τις κεντρικές μηχανές των μικρών κόκκινων κουκκίδων. Ενώ πιστεύουμε ότι είναι μια μαύρη τρύπα, υπάρχουν κάποιες άλλες ενδιαφέρουσες θεωρίες που προτείνονται, κάτι που είναι συναρπαστικό. Ίσως σε ένα ή δύο χρόνια, να έχουμε την τελική απάντηση στο τι τροφοδοτεί αυτές τις πηγές». Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Ενώ ο πρωταρχικός σκοπός των παρατηρήσεων του σμήνους γαλαξιών Abell S1063 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ήταν η αναζήτηση ενός συγκεκριμένου πληθυσμού αστεριών, οι επιστήμονες έλαβαν ένα λεπτομερές φάσμα του GLIMPSE-17775 από το σύνολο δεδομένων. Αυτή η μικρή κόκκινη κουκκίδα βρίσκεται πίσω από το Abell S1063. Ενώ ο πρωταρχικός σκοπός των παρατηρήσεων του σμήνους γαλαξιών Abell S1063 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ήταν η αναζήτηση ενός συγκεκριμένου πληθυσμού αστεριών, οι επιστήμονες έλαβαν ένα λεπτομερές φάσμα του GLIMPSE-17775 από το σύνολο δεδομένων. Αυτή η μικρή κόκκινη κουκκίδα βρίσκεται πίσω από το Abell S1063. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA κατέγραψε το βαθύτερο φάσμα μιας μικρής κόκκινης κουκκίδας μέχρι σήμερα. Από τα δεδομένα έχουν διακριθεί περισσότερες από 40 φασματικές γραμμές , πολλές από τις οποίες υποστηρίζουν ανεξάρτητα τη θεωρία ότι το GLIMPSE-17775 είναι μια μαύρη τρύπα που περιβάλλεται από ένα καυτό, πυκνό αέριο κουκούλι.

Στη Γη περπατούσαν χελώνες με κέρατα. Ανακαλύφθηκε αρχαίο είδος χελωνών με επιπλέον… θωράκιση. Παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν ένα νέο είδος χελώνας της οικογένειας Meiolaniformes το οποίο έζησε κατά τη περίοδο λίγο πριν από τη μαζική εξαφάνιση της ζωής που προκάλεσε η πρόσκρουση ενός τεράστιου αστεροειδούς πριν από 66 εκατ. έτη η οποία εξάλειψε και τους δεινοσαύρους.Το νέο είδος έζησε στην περιοχή της σημερινής Παταγονίας κατά την ύστερη Κρητιδική περίοδο πριν από περίπου 72 έως 67 εκατομμύρια χρόνια. Ονομάστηκε Patagoniaemys aeschyli και ανήκε σε μια εξελικτική γραμμή που περιλάμβανε μερικές από τις πιο ασυνήθιστες χελώνες που έχουν βρεθεί ποτέ.Οι χελώνες Meiolaniformes είναι γνωστές για το ιδιαίτερα θωρακισμένο σώμα τους και σε ορισμένα είδη για τα κρανία με κέρατα. Ο επικεφαλής της έρευνας Δρ Φεντερίκο Ανιολίν από το Μουσείο Φυσικών Επιστημών «Bernardino Rivadavia», το Πανεπιστήμιο Maimónides και το CONICET μαζί με τους συνεργάτες του ανέφεραν:«Οι Μεϊολανιόμορφες αποτελούν μια ομάδα χελωνών που περιλαμβάνει τα γνωστά κερασφόρα είδη Niolamia argentina από την Παταγονία και Meiolania platyceps από την Αυστραλία. Αδιαμφισβήτητα μέλη της ομάδας είναι γνωστά από την Πρώιμη Κρητιδική έως το Πλειστόκαινο στις νότιες ηπείρους, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Αμερικής, της Αυστραλίας και της Νέας Καληδονίας.» Η ανακάλυψη Τα απολιθωμένα υπολείμματα του Patagoniaemys aeschyli ανακαλύφθηκαν στον γεωλογικό σχηματισμό Los Alamitos, στην επαρχία Ρίο Νέγκρο της Αργεντινής. Το δείγμα περιλαμβάνει τμήματα της βάσης του κρανίου, κομμάτια από το καβούκι, σπονδύλους και οστά των άκρων, γεγονός που το καθιστά ένα από τα πιο ολοκληρωμένα απολιθώματα Μεϊολανιόμορφων της περιοχής.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το καβούκι του ζώου είχε μήκος περίπου 80 εκατοστά. Ήταν πλατύ και σχετικά χαμηλό, σε αντίθεση με τα πιο θολωτά καβούκια που εμφανίζονται σε ορισμένους μεταγενέστερους συγγενείς του. «Το καβούκι είναι σχετικά παχύ στη βάση των περιφερειακών πλακών, όπου εμφανίζει μια σειρά από ισχυρά εξογκώματα, ιδιαίτερα στο πίσω τμήμα των οριακών πλακών. Η εξωτερική επιφάνεια της διακόσμησης του κελύφους αποτελείται από μικρές κοιλότητες και αυλακώσεις» αναφέρουν οι ερευνητές.Πέρα από την αναγνώριση ενός νέου είδους, οι επιστήμονες μελέτησαν και το πώς επηρεάστηκαν οι χελώνες από τη μαζική εξαφάνιση στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Μελετώντας την ποικιλότητα των απολιθωμάτων στην Παταγονία, διαπίστωσαν ότι αρκετές εξελικτικές γραμμές χελωνών επέζησαν και μετά το όριο που χωρίζει την Κρητιδική από την Παλαιογενή περίοδο.«Η ανακάλυψη του Patagoniaemys aeschyli επιβεβαιώνει την παρουσία τουλάχιστον δύο διαφορετικών εξελικτικών γραμμών Μεϊολανιόμορφων στην ύστερη Κρητιδική της νότιας Νότιας Αμερικής. Η έντονη ταξινομική συνέχεια μεταξύ των πανίδων του Μααστριχτιανού και του Δανίου υποδηλώνει ότι το γεγονός της μαζικής εξαφάνισης στο τέλος της Κρητιδικής δεν επηρέασε σοβαρά τις χελώνες της Παταγονίας, υποστηρίζοντας ένα σενάριο διατήρησης των εξελικτικών γραμμών και περιορισμένων αλλαγών στην πανίδα των νοτίων χελωνών» εξηγούν οι ερευνητές. Καλλιτεχνική απεικόνιση της χελώνας που διέθετε κέρατα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2122074/sti-gi-perpatoysan-chelones-me-kerata/         Ανακαλύφθηκε δεινόσαυρος με ιπτάμενη στολή που έστηνε ενέδρες σε πτηνά. Ήταν μικρός σε μέγεθος και είχε την ικανότητα να… γλιστρά στον αέρα. Ομάδα παλαιοντολόγων εντόπισε ένα άγνωστο μέχρι σήμερα είδος δεινοσαύρου συγγενή του διάσημου Βελοσιράπτορα. Περιπλανιόταν στα αρχαία οικοσυστήματα λιμνών της βορειοδυτικής Κίνας πριν από περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια και φαίνεται πως είχε ιδιαίτερη προτίμηση στα πτηνά που αποτελούσαν άφθονη πηγή τροφής έχοντας αναπτύξει μοναδικές ικανότητες κυνηγιού.Το σαρκοφάγο αυτό ζώο που ονομάστηκε Jian changmaensis, έζησε κατά την Κρητιδική περίοδο και είχε περίπου το μέγεθος μιας κουκουβάγιας σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Annals of Carnegie Museum».Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το Jian ήταν καλυμμένο με φτερά, μπορούσε να κινείται τόσο στο έδαφος όσο και στα δέντρα και πιθανόν γλιστρούσε στον αέρα όπως ένας ιπτάμενος σκίουρος για να αιφνιδιάζει τα θηράματα του. Ο παλαιοντολόγος Ματ Λαμάνα από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Carnegie στο Πίτσμπουργκ, ένας από τους επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε:«Το Jian θα έμοιαζε με έναν μικρό Βελοσιράπτορα αλλά με μακριά φτερά τόσο στα μπροστινά όσο και στα πίσω άκρα. Συχνά περιγράφω το Jian ως έναν Βελοσιράπτορα που προσπαθεί να γίνει ιπτάμενος σκίουρος με τη διαφορά ότι το Jian ήταν αρπακτικό ενώ οι ιπτάμενοι σκίουροι δεν είναι» Τα απολιθώματα του Jian ανακαλύφθηκαν στην επαρχία Γκανσού της Κίνας μια περιοχή γνωστή για τα εξαιρετικά διατηρημένα απολιθώματα πτηνών.Μαζί με τα οστά του δεινοσαύρου βρέθηκαν και σπασμένα οστά πουλιών συμπιεσμένα σε μικρές μάζες οι οποίες μοιάζουν εντυπωσιακά με τα απόβλητα των σύγχρονων κουκουβάγιων μετά την κατανάλωση της λείας τους. Αυτό οδήγησε τους επιστήμονες στην υπόθεση ότι και το Jian ακολουθούσε παρόμοια διαδικασία πέψης έπειτα από γεύματα που περιλάμβαναν πουλιά. Ο Λαμάνα σημείωσε ότι το Jian είχε «το κατάλληλο μέγεθος και την κατάλληλη οικολογία ώστε να είναι ο πιθανός δημιουργός αυτών των απόβλητων». Η ανακάλυψη Το όνομα Jian προέρχεται από ένα μυθικό ιπτάμενο πλάσμα της κινεζικής λαογραφίας. Το νέο είδος αναγνωρίστηκε από πέντε οστά του ώμου και του βραχίονα, τα οποία το διαφοροποιούν από το στενά συγγενικό Μικροράπτορα που ζούσε στην ίδια περιοχή περίπου την ίδια εποχή. Παρότι τα απολιθώματα είναι ελλιπή, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το Jian έμοιαζε αρκετά με το Microraptor το οποίο διέθετε φτερά τόσο στα χέρια όσο και στα πόδια δίνοντας την εντύπωση ότι είχε τέσσερα φτερά.Όλοι οι σαρκοφάγοι δεινόσαυροι, συμπεριλαμβανομένου του Jian ανήκαν στην οικογένεια των θηρόποδων. Πολλά από αυτά τα είδη ήταν πολύ μικρότερα από γίγαντες όπως ο Tyrannosaurus rex και κατείχαν οικολογικούς ρόλους παρόμοιους με αυτούς που έχουν σήμερα ζώα όπως οι νυφίτσες ή οι γουλβερίνοι.Το αρχαίο οικοσύστημα της Κίνας παρείχε άφθονη τροφή για το Jian, συμπεριλαμβανομένου του Gansus, ενός ημιυδρόβιου πτηνού μεγέθους περιστεριού το οποίο πιθανότατα είχε μεμβρανώδη πόδια και δόντια. Αναφερόμενος στη συγγένεια του Jian και του Μικροράπτορα με τα πρώτα πτηνά ο Λαμάνα δήλωσε:«Είναι εξαιρετικά στενά συγγενικά με τα πρώτα πτηνά που εμφανίστηκαν στη Γη όπως ο Αρχαιοπτέρυξ. Στην πραγματικότητα βρίσκονται όσο πιο κοντά γίνεται στο να είναι πτηνά χωρίς να είναι πραγματικά πουλιά». Η παλαιοντολόγος Τζινγκμάι Ο’Κόνορ από το Field Museum του Σικάγου και εκ των επικεφαλής της μελέτης περιέγραψε το Jian ως: «Πιθανότατα έναν θηρευτή ενέδρας, που παρακολουθούσε και ορμούσε σε αφηρημένα πουλιά ενώ αυτά αναζητούσαν τη δική τους τροφή».Η ίδια επισήμανε ότι ο Μικροράπτορας ήταν ευκαιριακός θηρευτής τρεφόμενος με πτηνά, σαύρες, θηλαστικά και ακόμη και ψάρια. «Το Jian πιθανότατα έκανε το ίδιο, τρώγοντας οτιδήποτε μπορούσε να συλλάβει. Οι πυκνοί πληθυσμοί πτηνών μπορεί επίσης να ήταν εποχικοί αναγκάζοντας το Jian να έχει μια πιο ποικίλη διατροφή» πρόσθεσε.Ο Βελοσιράπτορας που έγινε διάσημος μέσα από τον κινηματογράφο και τις ταινίες του Τζουράσικ Παρκ είχε στην πραγματικότητα μέγεθος περίπου μιας μεγάλης γαλοπούλας και έζησε στην Ασία περίπου 45 εκατομμύρια χρόνια μετά το Jian. Ο Βελοσιράπτορας, το Jian και ο Μικροράπτορας ανήκουν στην ομάδα των δρομόσαυρων, γνωστών ανεπίσημα ως «ράπτορες», οι οποίοι χαρακτηρίζονταν από σώματα προσαρμοσμένα στην ταχύτητα και την επιμονή στο κυνήγι.Ο μεγαλύτερος γνωστός ράπτορας, ο Utahraptor, έζησε στη Βόρεια Αμερική περίπου 15 εκατομμύρια χρόνια πριν από το Jian και μπορούσε να φτάσει σε μήκος τα επτά μέτρα. Το Jian, αντίθετα, είχε συνολικό μήκος λίγο μεγαλύτερο από ένα μέτρο συμπεριλαμβανομένης της ουράς του. Καλλιτεχνική απεικόνιση του δεινοσαύρου που κυνηγούσε πτηνά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2122103/anakalyfthike-deinosayros-me-iptameni-stoli-poy-estine-enedres-se-ptina/