Rocket and Space Corporation Energia ☑️ Ο ανεφοδιασμός του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Progress MS-35 ολοκληρώθηκε στο Μπαϊκονούρ. Το Progress MS-35 πλησιάζει στην εκτόξευση. Αυτή την εβδομάδα, το διαστημόπλοιο φορτώθηκε με προωθητικά εξαρτήματα και συμπιεσμένα αέρια. Στη συνέχεια, ακολουθεί η τοποθέτηση του φέρινγκ του ωφέλιμου φορτίου και η συναρμολόγηση με το όχημα εκτόξευσης. #ProgressMS35 https://vk.ru/rsc_energia?w=wall-167742670_25233

Το Swift της NASA επανεκκινεί τις επιστημονικές παρατηρήσεις Το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA επανέλαβε τη λειτουργία δύο από τα τρία επιστημονικά του όργανα, μετά την αποκλιμάκωση μιας εμπορικής αποστολής που θα είχε ωθήσει το Swift σε υψηλότερο τροχιακό υψόμετρο. Η αποστολή αυτή επικεντρώνεται πλέον στην επίδειξη τεχνολογιών συναντήσεων για την εξυπηρέτηση στο διάστημα.Η ομάδα του Swift ενεργοποίησε τα τηλεσκόπια υπεριώδους/οπτικής και ακτίνων Χ της αποστολής την Τετάρτη 26 Αυγούστου. Απενεργοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο για να βοηθήσουν στην ελαχιστοποίηση της αντίστασης και να παρατείνουν τον χρόνο του δορυφόρου σε τροχιά για να υποστηρίξουν την προσπάθεια ώθησης.Η χρήση του τρίτου οργάνου, του Τηλεσκοπίου Ειδοποίησης Εκρήξεων , διακόπηκε τον Απρίλιο για να μειωθεί η κατανάλωση ενέργειας, ώστε να μπορέσουν να τοποθετηθούν τα ηλιακά πάνελ του Swift για περαιτέρω μείωση της οπισθέλκουσας. Η ομάδα εργάζεται για να το επαναφέρει στη συλλογή δεδομένων τις επόμενες εβδομάδες.Τα τελευταία 21 χρόνια, το Swift αποτελεί το πολυεργαλείο της NASA για τη μελέτη του σύμπαντος . Παρατηρεί ένα ευρύ φάσμα φωτός, εντοπίζει γρήγορα βραχύβιες εκρήξεις και στέλνει ειδοποιήσεις σε άλλες εγκαταστάσεις στο διάστημα και στο έδαφος για να βοηθήσει στον συντονισμό των παρατηρήσεων παρακολούθησης.Η ατμόσφαιρα του πλανήτη μας δημιουργεί αντίσταση σε όλα τα διαστημόπλοια σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, μειώνοντας σταδιακά τα υψόμετρά τους εάν, όπως το Swift, δεν διαθέτουν συστήματα πρόωσης για να αντισταθμίσουν το φαινόμενο.Η πρόσφατη ηλιακή δραστηριότητα ενίσχυσε την αρνητική επίδραση της ατμόσφαιρας στον Swift, ο οποίος άρχισε να βυθίζεται ταχύτερα από το αναμενόμενο.Τον Σεπτέμβριο του 2025, η NASA σύναψε συμβόλαιο με την Katalyst Space για να προσπαθήσει να ενισχύσει το αστεροσκοπείο. Η εταιρεία είχε ένα χρόνο στη διάθεσή της για να σχεδιάσει, να κατασκευάσει, να δοκιμάσει και να εκτοξεύσει το διαστημόπλοιο LINK και στη συνέχεια να συναντήσει, να αρπάξει και να ανυψώσει το Swift.Το LINK εκτοξεύτηκε τον Ιούλιο με έναν πύραυλο Northrop Grumman Pegasus. Αργότερα τον ίδιο μήνα, το LINK παρουσίασε προβλήματα με την ικανότητά του να ελέγχει τον προσανατολισμό του. Η NASA και η Katalyst ανακοίνωσαν στις 19 Αυγούστου ότι το LINK δεν θα προχωρήσει στη σύλληψη και την ενίσχυση του Swift. Το Katalyst θα συνεχίσει να προσπαθεί να συναντηθεί με το Swift και να διεξάγει επιχειρήσεις εγγύτητας για να δοκιμάσει και να επιδείξει τις δυνατότητες εξυπηρέτησης δορυφόρων σε τροχιά για το μέλλον της εξερεύνησης του διαστήματος.Οι προβλέψεις της NASA είχαν δείξει ότι η μετάβαση σε λειτουργίες χαμηλής οπισθέλκουσας είχε παρατείνει τον χρόνο του Swift πάνω από 300 χιλιόμετρα μέχρι τον Οκτώβριο. Κάτω από αυτό το σημείο, η λειτουργία του τηλεσκοπίου γίνεται δύσκολη και ο ρυθμός καθόδου του διαστημικού σκάφους αυξάνεται γρήγορα. Με την επανέναρξη των επιστημονικών παρατηρήσεων, η ομάδα αναμένει ότι το Swift θα φτάσει σε αυτό το ορόσημο κάποια στιγμή μέσα στους επόμενους έναν έως δύο μήνες. Παρακολουθήστε το ιστολόγιο του Swift για περισσότερες ενημερώσεις: https://science.nasa.gov/blogs/swift Το τηλεσκόπιο ακτίνων Χ στο Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα του υπολείμματος σουπερνόβα του Tycho την Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026. Το υπόλειμμα βρίσκεται περίπου 13.000 έτη φωτός μακριά, στον βόρειο αστερισμό Κασσιόπη. Κάθε λευκή κουκκίδα αντιπροσωπεύει ένα φωτόνιο ακτίνων Χ. Οι σκοτεινές ραβδώσεις στην εικόνα είναι αντικείμενα του συστήματος απεικόνισης.

«Ας υποθέσουμε ότι όλα όσα έχουμε σκεφτεί αποδεικνύονται αληθινά» Ο θεωρητικός φυσικός Chris Quigg σε ένα πρόσφατο άρθρο του με τίτλο «Από τη Νοεμβριανή Επανάσταση προς τη Νέα Χιλιετία» περιγράφει πώς η επιστημονική κοινότητα πέρασε από τη «Νοεμβριανή Επανάσταση» του 1974 (με την ανακάλυψη του σωματιδίου J/ψ) στην διαμόρφωση και εδραίωση του Καθιερωμένου Προτύπου της φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων. Αναλύει τρία σημαντικά κομβικά σημεία αυτής της εξέλιξης: ● την σύνδεση των ισχυρών αλληλεπιδράσεων με την Κβαντική Χρωμοδυναμική (QCD), ● την εδραίωση της ηλεκτρασθενούς θεωρίας που οδήγησε στην πρόβλεψη και τελικά στην ανακάλυψη των μποζονίων W και Z και ● την κρίσιμη σημασία του Higgs στην απόδοση μάζας στα σωματίδια, με αποκορύφωμα την ανακάλυψη του μποζονίου Higgs το 2012. Tέλος, αναφέρεται στις προσπάθειες για τις Μεγάλες Θεωρίες Ενοποίησης (GUTs), την Υπερσυμμετρία, αλλά και την σύνδεση της σωματιδιακής φυσικής με την Κοσμολογία, αναδεικνύοντας τον θρίαμβο της συνεργασίας μεταξύ θεωρητικών και πειραματικών φυσικών. Το άρθρο κάνει αναφορά στον Έλληνα φυσικό Ιωάννη Ηλιόπουλο, αναδεικνύοντας την θεωρητική συνεισφορά του στον μηχανισμό GIM και την εξαιρετική διορατική του ικανότητα. ● Το γοητευτικό κουάρκ Αρχικά, αναφέρεται στην θεωρητική πρόβλεψη του γοητευτικού κουάρκ που έκανε σε συνεργασία με τους φυσικούς Sheldon Glashow και Luciano Maiani λύνοντας ένα από τα μεγαλύτερα θεωρητικά προβλήματα της εποχής. Μέχρι τότε ήταν γνωστά μόνο τρία κουάρκ [άνω (u), κάτω (d) και παράξενο (s)]. Όμως, ο Ηλιόπουλος και οι συνεργάτες του Glashow και Maiani υποστήριξαν ότι για να είναι συνεπής η θεωρία και για να μην υπάρχουν «ουδέτερα ρεύματα που αλλάζουν τη γεύση», δεν αρκούσαν τα τρία κουάρκ. Προέβλεψαν την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός τέταρτου κουάρκ, του γοητευτικού κουάρκ (c), με ηλεκτρικό φορτίο +2/3 και μάζα γύρω στα 1,5 GeV. Αυτή η πρόταση ήταν καθοριστική, διότι έδωσε έναν συγκεκριμένο στόχο στους πειραματικούς και θεωρητικούς φυσικούς ανοίγοντας τον δρόμο για τη Νοεμβριανή Επανάσταση. ● Η διορατικότητα απέναντι στο χάος των πειραματικών δεδομένων Ο Ιωάννης Ηλιόπουλος αναφερόταν στο Διεθνές Συνέδριο Φυσικής Υψηλών Ενεργειών του 1974 (που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο) ως το τελευταίο συνέδριο του «Μεσαίωνα» της φυσικής. Διαβάζοντας κανείς τα πρακτικά του συνεδρίου διαπιστώνει ότι πολλές παρατηρήσεις φαίνονταν να μην βγάζουν κανένα νόημα. Ο Burt Richter έδωσε μια ομιλία παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα από την αντίδραση e+e– προς αδρόνια, στην οποία κατέληγε ότι τίποτα δεν λειτουργεί, η κλιμάκωση Bjorken είναι λάθος, τα κουάρκ είναι λάθος κλπ. Ο Leon Lederman ανακοίνωσε ότι μεταξύ 3 και 10 GeV δεν υπήρχαν στενοί συντονισμοί που να διασπώνται σε ζεύγη λεπτονίων, που ήταν επίσης εσφαλμένο. Μέσα σε αυτό το κλίμα απαισιοδοξίας, ο Ηλιόπουλος έδωσε μια εμπνευσμένη ομιλία. Ουσιαστικά είπε στην επιστημονική κοινότητα: «Ας υποθέσουμε ότι όλα όσα έχουμε σκεφτεί ποτέ αποδεικνύονται αληθινά». Ζήτησε δηλαδή από τους φυσικούς να έχουν εμπιστοσύνη στο θεωρητικό οικοδόμημα (το Καθιερωμένο Πρότυπο) που έχτιζαν. Και ως εκ θαύματος, αυτός ο ισχυρισμός ήταν ουσιαστικά σωστός, δικαιώνοντας(*) πλήρως την διορατικότητα του Ηλιόπουλου κόντρα στο πρόσκαιρο χάος των πειραματικών δεδομένων της εποχής. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Chris Quigg, «From the November Revolution toward the Millennium» https://arxiv.org/abs/2608.27279 (*) «Όμως, μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, υπήρχε μια ομιλία του Ιωάννη Ηλιόπουλου. Με παθιασμένο ζήλο παρουσίασε με εντυπωσιακή ακρίβεια, αυτό που σήμερα αποκαλούμε Καθιερωμένο Πρότυπο. Όλα ήταν εκεί: η διάσπαση του πρωτονίου, το γοητευτικό κουάρκ, ο μηχανισμός GIM, η Κβαντική Χρωμοδυναμική (QCD), η ηλεκτρασθενής θεωρία SU(2)×U(1), η Μεγάλη Ενοποίηση SU(5), το Higgs κ.ά. Τα παρουσίασε όλα με απόλυτη αυτοπεποίθηση και εκείνη την εποχή ακούγονταν λιγάκι τρελά, τουλάχιστον σε μένα (είμαι συντηρητικός)» – The November Revolution: A Theorist Reminisces, James D. Bjorken https://inspirehep.net/literature/214067 Το μεσόνιο J/ψ