Η NASA και οι συνεργάτες της ενημερώνουν το σχέδιο πτήσης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για το 2026. Αφού επανεξέτασε το πρόγραμμα πτήσεων του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, η NASA και οι συνεργάτες της προσαρμόζουν τις ευκαιρίες εκτόξευσης για αρκετές επερχόμενες αποστολές. Αυτή η ενημέρωση του προγράμματος ευθυγραμμίζει καλύτερα τον σχεδιασμό αποστολών, την εφοδιαστική και το χρονοδιάγραμμα για τις επερχόμενες πτήσεις για την υποστήριξη των λειτουργιών του διαστημικού σταθμού. Οι στοχευμένες ευκαιρίες για εκτόξευση όχι νωρίτερα από την ημερομηνία εκτόξευσης με πλήρωμα και φορτίο της NASA, εν αναμονή της επιχειρησιακής ετοιμότητας, είναι:  Τρίτη, 12 Μαΐου:  Η αποστολή SpaceX Commercial Resupply Services-34 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση περισσότερων από 6.400 κιλών φορτίου και ωφέλιμων φορτίων από το Space Launch Complex 40 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα.  14 Ιουλίου:  Η αποστολή Soyuz MS-29 θα εκτοξεύσει τον αστροναύτη της NASA Anil Menon και τους κοσμοναύτες της Roscosmos Pyotr Dubrov και Anna Kikina σε μια μακράς διάρκειας αποστολή στον διαστημικό σταθμό.   Μέσα Σεπτεμβρίου:  Το SpaceX Crew-13 της NASA προχωρά από τον Νοέμβριο του 2026 για να βοηθήσει στην αύξηση της συχνότητας των αποστολών εναλλαγής πληρώματος των ΗΠΑ στον διαστημικό σταθμό. Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί από το Space Launch Complex 40.  Φθινόπωρο:  Η αποστολή SpaceX Commercial Resupply Services-35 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση περισσότερων από 7.200 κιλών φορτίου και ωφέλιμων φορτίων, συμπεριλαμβανομένων των ηλιακών συστοιχιών Roll Out του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40.   Φθινόπωρο/Χειμώνας:  Η αποστολή Northrop Grumman Commercial Resupply Services-25 της NASA στοχεύει στην εκτόξευση περίπου 11.000 κιλών φορτίου από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40. Οι ευκαιρίες εκτόξευσης για την αποστολή φορτίου Boeing Starliner-1 χωρίς επανδρωμένο σκάφος της NASA παραμένουν υπό εξέταση, καθώς οι ομάδες συνεχίζουν να εργάζονται πάνω σε τεχνικά προβλήματα που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της Δοκιμής Πτήσης Πληρώματος το 2024, καθώς και στις τελικές ενέργειες από την έκθεση της Ομάδας Διερεύνησης Προγράμματος. Ο οργανισμός αξιολογεί την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την κίνηση στον διαστημικό σταθμό για να προσδιορίσει το συντομότερο δυνατό χρονικό παράθυρο εκτόξευσης.  Η NASA θα επανεξετάσει τις λειτουργίες και θα κάνει μελλοντικές προσαρμογές, όπως απαιτείται, για να υποστηρίξει τις ανάγκες του διαστημικού σταθμού, την ασφάλεια του πληρώματος και να μεγιστοποιήσει τις επιστημονικές δυνατότητες στο εργαστήριο σε τροχιά.  Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/05/01/nasa-partners-update-international-space-station-2026-flight-plan/ Ένα λεπτό σέλας διασχίζει τον Ινδικό Ωκεανό καθώς ο Γαλαξίας προεξέχει πάνω από την ατμόσφαιρα της Γης σε αυτή τη φωτογραφία που τραβήχτηκε περίπου στις 8:55 μ.μ. τοπική ώρα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά 270 μίλια πάνω από τον πλανήτη.     Επιστήμη της Ζωής, Διαστημική Κηπουρική: Κορυφαίο Πρόγραμμα Έρευνας της Πέμπτης. Μια νέα συσκευή άσκησης, οι σαρώσεις αρτηριών και η διαστημική κηπουρική ήταν στην κορυφή του ερευνητικού προγράμματος για το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Οι κάτοικοι της τροχιάς εργάστηκαν επίσης σε μια διαστημική στολή και συνέχισαν να ξεπακετάρουν το φορτηγό σκάφος Progress 95 .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, είχε μια πολυάσχολη μέρα μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους, δοκιμάζοντας νέο εξοπλισμό γυμναστικής και ποτίζοντας φυτά για να υποστηρίξει την τρέχουσα έρευνα. Ο Γουίλιαμς πραγματοποίησε αρχικά ασκήσεις έλξης σχοινιού στην Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D), ενώ ένας υπολογιστής παρακολουθούσε την ταχύτητα έλξης, τη δύναμη και τον καρδιακό ρυθμό του. Το E4D παραδόθηκε στις 13 Απριλίου μέσα στο πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL για να δοκιμαστεί η ικανότητά του να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε μακροπρόθεσμες αποστολές πιο μακριά από τη Γη. Στη συνέχεια, πότισε και φωτογράφισε φυτά μηδικής που αναπτύσσονταν μέσα στην εγκατάσταση Veggie για να διερευνήσει πώς αλληλεπιδρούν τα φυτά και τα μικρόβια στη μικροβαρύτητα .Οι μηχανικοί πτήσης Sophie Adnot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και Jack Hathaway της NASA συνεργάστηκαν για ελέγχους αρτηριακής πίεσης και σαρώσεις αρτηριών στον αυχένα, τους ώμους και τα πόδια χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 3 που παραδόθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2025. Οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούν συνεχώς την καρδιακή υγεία ενός μέλους του πληρώματος για την πρόληψη και την ανίχνευση θρόμβων αίματος και άλλων παθήσεων που προκαλούνται από το διάστημα.Αργότερα, ο Adenot συνεργάστηκε με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Jessica Meir, μέσα στον αεροθάλαμο Quest και αντάλλαξαν εξαρτήματα σε μια διαστημική στολή. Η Meir συνεργάστηκε επίσης με τον Hathaway μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, αναδιατάσσοντας το φορτίο για να βελτιστοποιήσει τον χώρο για ερευνητικές δραστηριότητες. Ο Adenot και η Hathaway αργότερα χώρισαν και εργάστηκαν σε δύο διαφορετικές έρευνες διαστημικής βοτανικής για να παρατηρήσουν πώς οι σπόροι βλασταίνουν σε μικροβαρύτητα. Το ένα πείραμα έχει ως στόχο να ενδιαφέρει τους φοιτητές για το διάστημα και το άλλο να προωθήσει τη διαστημική γεωργία .Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, διοικητής σταθμού και μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, επέστρεψαν στο Progress 95 συνεχίζοντας να ξεπακετάρουν μερικούς από τους τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών που παρέδωσε στις 27 Απριλίου.Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev ξεκίνησε τη βάρδιά του επιθεωρώντας τις μπαταρίες των φορητών υπολογιστών και στη συνέχεια αναδιαμορφώνοντας το σύστημα εξαερισμού μεταξύ των τμημάτων Roscosmos και US του τροχιακού σταθμού. Ο Fedyaev ολοκλήρωσε την ημέρα του ελέγχοντας τη λειτουργία και τις συνδέσεις καλωδίων του συστήματος εγγραφής βίντεο του τμήματος Roscosmos. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/30/life-science-space-gardening-top-thursdays-research-schedule/ Οι αστροναύτες Chris Williams της NASA και Sophie Adenot της ESA συνεργάζονται στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo, επεξεργάζοντας δείγματα γενετικού υλικού για το πείραμα DNA Nano Therapeutics‑3.       «Spudnik», η διαστημική πατάτα. Ο αστροναύτης της NASA, Don Pettit, επιδεικνύει το καμάρι του: μια πατάτα με το όνομα «Spudnik» Spudnik (Spud + Sputnik): Χνουδωτός, μωβ και βρώσιμος Ο Don Pettit εμπνεύστηκε από το βιβλίο και την ταινία The Martian του Andy Weir όπου ο πρωταγωνιστής επιβιώνει στον Άρη καλλιεργώντας πατάτες. Έτσι ο Pettit αποφάσισε να δοκιμάσει την καλλιέργεια πατάτας στο Διάστημα. Κατά την πιο πρόσφατη αποστολή του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, την Expedition 72, η οποία επέστρεψε στη Γη τον Απρίλιο του 2025, ο Pettit έγραψε ιστορία ως ο γηραιότερος εν ενεργεία αστροναύτης, σε ηλικία 70 ετών. Στο πλαίσιο αυτής της αποστολής, το πλήρωμα διεξήγαγε έρευνα, συμπεριλαμβανομένης μιας μελέτης για τις αλλαγές που μπορούν να συμβούν στα μάτια λόγω της διαβίωσης στο διάστημα. Όμως, έναν χρόνο μετά το τέλος της αποστολής, το παράλληλο πρότζεκτ του Pettit, η καλλιέργεια του Spudnik, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της προσοχής.Ο Spudnik διακρίνεται στη φωτογραφία να αναπτύσσεται μέσα από μια πλαστική σακούλα περιορισμού, αναδυόμενος σαν χνουδωτός, μωβ εξωγήινος. Για να καλλιεργήσει με επιτυχία αυτή την μωβ πατάτα, ο Pettit κατασκεύασε ένα αυτοσχέδιο μικροθερμοκήπιο στερεώνοντας την πατάτα χρησιμοποιώντας αυτοκόλλητη ταινία. Η στρατηγική του Pettit απέδωσε. Όμως, όπως ήταν αναμενόμενο, οι πατάτες στο διάστημα αναπτύσσονται λίγο διαφορετικά από ό,τι εδώ στη Γη. Στο περιβάλλον μικροβαρύτητας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού οι βλαστοί της μωβ πατάτας αναπτύχθηκαν προς τα πάνω.«Ρίζες προς την λάθος κατεύθυνση!» ανέφερε ο Pettit. «Στις συνθήκες έλλειψης βαρύτητας που επικρατούν στον Διαστημικό Σταθμό οι ρίζες γενικά κατευθύνονται προς την υγρασία, αλλά μερικές φορές μπερδεύονται και αναπτύσσονται «προς τα πάνω»», πρόσθεσε. «Απουσία βαρύτητας, οι ρίζες θα αναπτύσσονταν τυχαία για να βρουν χώμα ή νερό, και τοποθετήθηκαν σε σακούλες για περιορισμό, ό,τι πιο κοντινό είχαμε σε γλάστρες».Αυτό το διασκεδαστικό πείραμα στον ελεύθερο χρόνο του Pettit απέφερε ενδιαφέροντα αποτελέσματα, αλλά αυτό το βήμα στη διαστημική γεωργία θα μπορούσε να έχει σημαντικές εφαρμογές για τους ανθρώπους που στο μέλλον πιθανόν να ζουν στο διάστημα. Στο βιβλίο «The Martian» του Andy Weir, ο πρωταγωνιστής Mark Watney επιβιώνει στον Άρη, βρίσκοντας έναν τρόπο να καλλιεργεί και να τρέφεται από πατάτες. Παρόλο που το «The Martian» είναι επιστημονική φαντασία, η ιστορία αντικατοπτρίζει ορισμένες από τις πραγματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες στην προσπάθειά τους να ανακαλύψουν πώς οι μελλοντικοί αστροναύτες θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε μεγάλες διαστημικές πτήσεις ή σε άλλους πλανήτες όπως ο Άρης. Οι πατάτες αποτελούν εξαιρετικές πηγές διατροφής και πιθανότατα θα είναι χρήσιμες στη μελλοντική κηπουρική στο βαθύ διάστημα. Και ίσως μια μέρα να φυτρώσουν πατάτες στον Άρη.   Spudnik (Spud + Sputnik) πηγή: https://www.space.com/space-exploration/the-martian-becomes-real-life-meet-spudnik-the-space-potato

Βασικός εξοπλισμός υποστήριξης φτάνει στο Κένεντι για το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο. Τεχνικοί στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων (PHSF) της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα ξεφόρτωσαν οκτώ μονάδες τοίχου υψηλής απόδοσης σωματιδιακού αέρα (HEPA) και άλλο εξοπλισμό επίγειας υποστήριξης στις 27 Απριλίου. Ο εξοπλισμός θα υποστηρίξει την επεξεργασία εκτόξευσης του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman του οργανισμού.Κάθε μονάδα 1.800 λιβρών ενισχύει τα  συστήματα καθαρού χώρου του PHSF  , συμβάλλοντας στην εκπλήρωση των αυστηρών απαιτήσεων καθαριότητας του τηλεσκοπίου κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις εγκαταστάσεις, όπου το παρατηρητήριο θα εκτελεί βασικές εργασίες όπως ο ανεφοδιασμός με καύσιμα του διαστημικού σκάφους πριν από την εκτόξευση.Το Roman θα παρατηρήσει το σύμπαν στο υπέρυθρο φως χρησιμοποιώντας το Wide Field Instrument και μια επίδειξη τεχνολογίας Coronagraph Instrument. Το ευρύ οπτικό του πεδίο θα παράγει πανοραμικές εικόνες που θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να διερευνήσουν μερικά από τα  μεγαλύτερα μυστήρια στο σύμπαν , συμπεριλαμβανομένου του γιατί η διαστολή του σύμπαντος φαίνεται να επιταχύνεται.Χρησιμοποιώντας πολλαπλές συμπληρωματικές τεχνικές,  ο Ρόμαν  θα χαρτογραφήσει πώς έχει εξελιχθεί το σύμπαν με την πάροδο του κοσμικού χρόνου και θα παράσχει νέες γνώσεις σχετικά με τη φύση της σκοτεινής ενέργειας. Ο Ρόμαν θα προωθήσει επίσης τη μελέτη των εξωπλανητών και θα χαρτογραφήσει τη δομή και την κατανομή της κανονικής ύλης και της σκοτεινής ύλης στον χώρο και τον χρόνο.Οι ομάδες στοχεύουν στην εκτόξευση  στις αρχές Σεπτεμβρίου  με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο NASA Kennedy. https://www.nasa.gov/image-article/key-support-equipment-arrives-at-kennedy-for-roman-space-telescope/

Το Hubble εντοπίζει μια έναστρη σπείρα. Σε αυτή τη νέα εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ένας σπειροειδής γαλαξίας που λάμπει από αστρικά σμήνη βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής. Ο NGC 3137 βρίσκεται 53 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό Antlia (η Αντλία Αέρα). Ως κοντινός σπειροειδής γαλαξίας, αυτός ο στόχος προσφέρει στους αστρονόμους μια εξαιρετική ευκαιρία να μελετήσουν τον κύκλο της γέννησης και του θανάτου των αστρών, καθώς και να δώσουν στους ερευνητές μια γεύση από ένα γαλαξιακό σύστημα παρόμοιο με το δικό μας.Ο NGC 3137 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους αστρονόμους επειδή ταξιδεύει στο διάστημα με μια ομάδα γαλαξιών που θεωρείται παρόμοια με την Τοπική Ομάδα, την ομάδα γαλαξιών που περιέχει τον Γαλαξία μας. Παρόμοια με την Τοπική Ομάδα, η ομάδα NGC 3175 περιέχει δύο μεγάλους σπειροειδείς γαλαξίες: τον NGC 3137 και τον NGC 3175, τους οποίους  έχει επίσης παρατηρήσει το Hubble . Στην Τοπική Ομάδα, τα μεγαλύτερα μέλη είναι ο Γαλαξίας και η Ανδρομέδα, ένας άλλος σπειροειδής γαλαξίας. Εκτός από δύο μεγάλους σπειροειδείς γαλαξίες, και οι δύο ομάδες περιέχουν επίσης έναν αριθμό μικρότερων νάνων γαλαξιών, αν και δεν είναι ακόμη γνωστό πόσους από αυτούς τους μικροσκοπικούς συνοδούς έχει η ομάδα NGC 3175. Οι ερευνητές έχουν βρει περισσότερους από 500 υποψήφιους νάνους γαλαξίες. Μελετώντας αυτήν την κοντινή ομάδα γαλαξιών, οι αστρονόμοι μπορούν να μάθουν για τη δυναμική του δικού μας γαλαξιακού σπιτιού.Ο NGC 3137 αποκαλύπτεται με φανταστική λεπτομέρεια από το Hubble. Αυτή η εικόνα είναι φτιαγμένη από παρατηρήσεις σε έξι διαφορετικές χρωματικές ζώνες, δημιουργώντας μια θέα που αναδεικνύει αρκετές πτυχές αυτής της όμορφης σπειροειδούς έλικας. Το κέντρο του γαλαξία, το οποίο περιβάλλεται από ένα δίκτυο λεπτών, σκονισμένων νεφών, φιλοξενεί μια μαύρη τρύπα που εκτιμάται ότι έχει 60 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο. Ο NGC 3137 έχει μεγάλη κλίση από τη δική μας οπτική γωνία, δίνοντας μια μοναδική προοπτική στη χαλαρή, φτερωτή σπειροειδή δομή του. Δύο αστέρια του Γαλαξία που εκπέμπουν φως και μια μικρή ποσότητα πολύ πιο μακρινών γαλαξιών στο φόντο συμπληρώνουν την εικόνα.Όσο εκπληκτικό κι αν είναι το καθένα από αυτά τα χαρακτηριστικά, τα λαμπρά αστρικά σμήνη του γαλαξία είναι αυτά που κλέβουν την παράσταση. Ο γαλαξίας είναι γεμάτος με πυκνά σμήνη από φωτεινά μπλε αστέρια και λαμπερά κόκκινα νέφη αερίου, τα οποία σηματοδοτούν την παρουσία θερμών, νεαρών αστεριών που εξακολουθούν να βρίσκονται μέσα στα νεφελώματα γέννησής τους.Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτά τα αστρικά σμήνη είναι ακριβώς αυτό που έχει τραβήξει την προσοχή του Hubble. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν το Hubble για να πραγματοποιήσουν ένα πρόγραμμα παρατήρησης (# 17502 ; PI: D. Thilker) που εστιάζει σε αστρικά σμήνη σε 55 κοντινούς γαλαξίες. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να εντοπίσουν αστρικά σμήνη και τα λαμπερά νεφελώματα που τα περιβάλλουν, παρέχοντας έναν τρόπο μέτρησης των ηλικιών των αστεριών σε γαλαξίες όπως ο NGC 3137. Αυτές οι παρατηρήσεις δίνουν μια εις βάθος εικόνα της αστρικής ζωής σε σπειροειδείς γαλαξίες, από τα νεαρά αστέρια που βρίσκονται ακόμη στη διαδικασία σχηματισμού έως τους αρχαίους αστρικούς πληθυσμούς που αναπτύχθηκαν στα πρώτα χρόνια των γαλαξιακών ξενιστών τους.Το πρόγραμμα PHANGS (Φυσική σε Υψηλή Γωνιακή Ανάλυση σε Κοντινούς Γαλαξίες)-HST, για το οποίο ελήφθησαν αυτές οι παρατηρήσεις, αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας από μερικά από τα πιο ισχυρά αστεροσκοπεία στη Γη (και γύρω από αυτήν). Το Hubble συμβάλλει σημαντικά σε αυτό το τεράστιο εγχείρημα, το οποίο συνδυάζει δεδομένα Hubble με παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA/ESA/CSA  και το Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA). Μαζί, οι ισχυρές οπτικές και υπεριώδεις δυνατότητες του Hubble, τα ευαίσθητα υπέρυθρα μάτια του Webb και το ευρύ δίκτυο ραδιοτηλεοπτικών πιάτων της ALMA μας προσφέρουν μια απαράμιλλη εικόνα του σχηματισμού των άστρων στο τοπικό σύμπαν. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-spots-a-starry-spiral/ Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA απεικονίζει τον λαμπερό σπειροειδή γαλαξία NGC 3137, που βρίσκεται 53 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό Antlia (η Αντλία Αέρα).