Ένας κυκλώνας σπρώχνει το σπανιότερο είδος μεγάλων πιθήκων στην εξαφάνιση. Το ακραίο καιρικό φαινόμενο εξόντωσε σε λίγα 24ωρα σημαντικό αριθμό του μικρού πληθυσμού αυτού του είδους.Ένας και μόνο κυκλώνας ο οποίος ενισχύθηκε από την κλιματική αλλαγή σκότωσε το 7% των ουρακοτάγκων Τάπανούλι, των σπανιότερων μεγάλων πιθήκων στον κόσμο, μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες πέρυσι σύμφωνα με νέα έρευνα.Η μελέτη δείχνει ότι «τα ακραία καιρικά φαινόμενα που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή αποτελούν μια άμεση και καταστροφική απειλή για τον σπανιότερο μεγάλο πίθηκο του πλανήτη» αναφέρουν οι ερευνητές.Οι ουρακοτάγκοι Τάπανούλι (Pongo tapanuliensis) ζουν στο δάσος Μπατάνγκ Τορού στη βόρεια Σουμάτρα της Ινδονησίας. Εξαιτίας της καταστροφής των οικοτόπων τους το είδος βρισκόταν ήδη στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Το 2019 ο συνολικός πληθυσμός τους ανερχόταν σε μόλις 767 άτομα εκ των οποίων τα 581 ζούσαν στο δυτικό τμήμα του δάσους.Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο κυκλώνας Senyar. Κατά τη διάρκεια τεσσάρων ημερών τον Νοέμβριο του 2025 ο εξαιρετικά καταστροφικός τροπικός κυκλώνας προκάλεσε ακραίες βροχοπτώσεις και εκτεταμένες κατολισθήσεις στη δυτική περιοχή του δάσους με αποτέλεσμα να πεθάνουν περίπου 58 ουρακοτάγκοι Ταπανούλι.Τα ζώα έχασαν τη ζωή τους από πνιγμό, ασφυξία κάτω από κατολισθήσεις ή τραυματισμούς από την πτώση δέντρων, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Current Biology».Η απώλεια αυτή αντιστοιχεί στο 11% του πληθυσμού της δυτικής περιοχής και περίπου στο 7% του συνολικού πληθυσμού του είδους. «Είναι εξαιρετικά ανησυχητικό για το μέλλον αυτού του πιθήκου», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Σερτζ Γουίτς  καθηγητής βιολογίας πρωτευόντων στο Πανεπιστήμιο Liverpool John Moores του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι σπανιότεροι μεγάλοι πίθηκοι Οι αποκαλούμενοι «μεγάλοι πίθηκοι» είναι τα μεγαλύτερα και πιο εξελιγμένα μέλη της υπεροικογένειας Ανθρωποειδή (Hominoidea) στην οποία ανήκει και ο σύγχρονος άνθρωπος δηλαδή εμείς. Εκτός από τον άνθρωπο η ομάδα των μεγάλων πιθήκων περιλαμβάνει τέσσερα γένη: το χιμπατζή, το μπονόμπο, το γορίλα και τον ουρακοτάγκο. Πρόκειται για εξαιρετικά ευφυή είδη, με πολύπλοκες κοινωνικές δομές και ικανότητα χρήσης εργαλείων.Οι ουρακοτάγκοι Τάπανούλι αναγνωρίστηκαν ως ξεχωριστό είδος το 2017 διακρινόμενοι από τους ουρακοτάγκους της Βόρνεο (P. pygmaeus) και της Σουμάτρας (P. abelii). Έτσι αποτελούν το πιο πρόσφατα αναγνωρισμένο αλλά και το σπανιότερο είδος μεγάλου πιθήκου.Οι ουρακοτάγκοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις περιβαλλοντικές διαταραχές λόγω του αργού ρυθμού αναπαραγωγής τους, καθώς μεσολαβούν περίπου έξι έως εννέα χρόνια μεταξύ δύο γεννήσεων. Παράλληλα, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη δασική κάλυψη για την επιβίωσή τους.Στη νέα ανάλυση, οι ερευνητές συνδύασαν δορυφορικές εικόνες πριν και μετά τον κυκλώνα με εκτιμήσεις πυκνότητας του πληθυσμού των ουρακοτάγκων, προκειμένου να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις των πλημμυρών και των κατολισθήσεων.Πριν από τον κυκλώνα, το 99,3% του δυτικού τμήματος του δάσους Μπατάνγκ Τορού ήταν καλυμμένο από δέντρα. Μετά την άφιξη της καταιγίδας, έπεσαν 556 χιλιοστά βροχής μέσα σε τέσσερις ημέρες, προκαλώντας κατολισθήσεις σε περίπου 8.303 εκτάρια οικοτόπου των ουρακοτάγκων Τάπανούλι. Οι επιστήμονες εντόπισαν περισσότερα από 50.000 σημάδια καταστροφής στο δασικό τοπίο. Η απώλεια αυτή αποδείχθηκε καταστροφική για τους ουρακοτάγκους.«Δεδομένου του πολύ μεγάλου αριθμού κατολισθήσεων που προκάλεσαν κατάρρευση της βλάστησης και μεταφορά συντριμμιών στα υδάτινα δίκτυα, καθώς και των περιορισμένων δυνατοτήτων διαφυγής μέσω των δέντρων, θεωρούμε πιθανό ότι οι θάνατοι προήλθαν από καταπλάκωση, τραυματισμούς ή επακόλουθο πνιγμό», ανέφεραν οι συγγραφείς.Οι ερευνητές τονίζουν ότι και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες θα είναι σοβαρές. Η καταστροφή του επιφανειακού εδάφους επηρεάζει την τροφή των επιζώντων ουρακοτάγκων, καθώς το έδαφος φιλοξενεί πυκνά δίκτυα μυκήτων που υποστηρίζουν την ανάπτυξη των φυτών. Θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να επανέλθουν τα φρούτα και τα φύλλα από τα οποία εξαρτώνται. Το φαινόμενο Η ερευνητική ομάδα World Weather Attribution κατέληξε ότι ο κυκλώνας Senyar ενισχύθηκε από έναν συνδυασμό ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, του αρνητικού Διπόλου του Ινδικού Ωκεανού και της Λα Νίνια, της ψυχρής φάσης του κλιματικού κύκλου Ελ Νίνιο – Νότιας Ταλάντωσης.Η κλιματική αλλαγή αναμένεται να αυξήσει τη συχνότητα και την ένταση των έντονων βροχοπτώσεων παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Ινδονησίας. Παράλληλα, η επιστροφή του Ελ Νίνιο εκτιμάται ότι θα ενισχύσει περαιτέρω τα ακραία καιρικά φαινόμενα.Αξιωματούχοι της NOAA ανέφεραν σε ενημέρωση της 11ης Ιουνίου ότι το τρέχον Ελ Νίνιο ενδέχεται να συγκαταλέγεται μεταξύ των ισχυρότερων που έχουν καταγραφεί από το 1950. «Οι συνθήκες του Ελ Νίνιο θα τροφοδοτήσουν ακόμη περισσότερο έναν ήδη θερμαινόμενο κόσμο», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. «Ο κόσμος πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή την εξέλιξη ως την επείγουσα προειδοποίηση για το κλίμα που πραγματικά είναι». Στη φωτογραφία πίθηκοι Tapanuli. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123859/enas-kyklonas-esproxe-to-spaniotero-eidos-megalon-pithikon-stin-exafanisi/

O επικεφαλής της Nvidia αποκαλύπτει τα νέα… χρυσωρυχεία του Ελον Μασκ αξίας πολλών τρισ. δολαρίων. Τα ανδροειδή που κατασκευάζει η Tesla είναι η επόμενη πηγή αστείρευτων εσόδων για τον Αμερικανό μεγιστάνα.   Ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ, χαρακτήρισε τον Έλον Μασκ «εξαιρετικό μηχανικό» και επισήμανε ότι η τεχνολογία αυτόνομης οδήγησης της Tesla, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης Grok της xAI (η οποία ανήκει στον Μασκ) και τα ανδροειδή ρομπότ Optimus της Tesla αποτελούν «τεράστιες ευκαιρίες».Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο Optimus, το οποίο θεωρεί την πρώτη πλατφόρμα ανθρωποειδών ρομπότ που μπορεί να αποκτήσει την κλίμακα παραγωγής που απαιτείται για να μεταμορφώσει ολόκληρες βιομηχανίες, τοποθετώντας την αγορά αυτή σε επίπεδα πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων.Το ιστορικό του Χουάνγκ στην έγκαιρη αναγνώριση των τάσεων της τεχνητής νοημοσύνης ενισχύει την άποψη ότι η Tesla θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ περισσότερο από μια αυτοκινητοβιομηχανία.Η εκτεταμένη παραγωγική ικανότητα της Tesla και η ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης της προσφέρουν σημαντικό πλεονέκτημα στην κατασκευή ανθρωποειδών ρομπότ σε μεγάλη κλίμακα, με στόχο τη διάθεσή τους στο κοινό έως το 2027. Σε αντίθεση με την εξερεύνηση του διαστήματος, η οποία μπορεί να χρειαστεί χρόνια για να αποφέρει έσοδα μαζικής αγοράς, τα ανθρωποειδή ρομπότ θα μπορούσαν να βρουν γρήγορα εφαρμογές στη βιομηχανική παραγωγή, την εφοδιαστική αλυσίδα και τα νοικοκυριά. Αυτή η βραχυπρόθεσμη δυναμική θα μπορούσε να μειώσει ή ακόμη και να ανατρέψει το σημερινό χάσμα αποτίμησης με τη SpaceX, η οποία αναμένεται να εισαχθεί στο χρηματιστήριο με αποτίμηση 1,75 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Η θεωρία της «φυσικής τεχνητής νοημοσύνης» Ο Χουάνγκ έχει επανειλημμένα αναφερθεί σε μια συνολική δυνητική αγορά ύψους 40 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για τα ανθρωποειδή ρομπότ, παρουσιάζοντάς τα ως το επόμενο στάδιο της τεχνητής νοημοσύνης: φυσικές μηχανές που μπορούν να αντιλαμβάνονται, να σκέφτονται και να ενεργούν. Η Nvidia τοποθετεί τον εαυτό της ως τη βασική υπολογιστική υποδομή αυτής της μετάβασης, ενώ η Tesla αποτελεί τη μοναδική εισηγμένη εταιρεία που επικεντρώνεται αποκλειστικά στα ανθρωποειδή ρομπότ σε μεγάλη κλίμακα.Εάν η Tesla επιτύχει τους στόχους παραγωγής του Optimus, η χρηματιστηριακή της αξία θα μπορούσε να καθορίζεται περισσότερο από τη ρομποτική και την τεχνητή νοημοσύνη παρά από τον παραδοσιακό τομέα των αυτοκινήτων. Το ανδροειδές της Tesla την ώρα που κάνει γιόγκα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2123853/o-epikefalis-tis-nvidia-apokalyptei-ta-nea-chrysorycheia-toy-elon-mask-axias-pollon-tris-dolarion/

Μηνύματα από το μέλλον. Ο εξαιρετικά καμπυλωμένος χωροχρόνος μπορεί να στρεβλώσει το αίτιο και το αιτιατό (τουλάχιστον μαθηματικά), δημιουργώντας κανάλια για επικοινωνία προς το παρελθόν.Αν κάτι επιτρέπεται από τους νόμους της φυσικής, τότε οι επιστήμονες μπορούν να υποθέσουν ότι αποτελεί μαθηματική δυνατότητα, όχι όμως κατ’ ανάγκην ότι υπάρχει στη φύση. Υπό αυτό το σκεπτικό, ορισμένες εξωτικές δομές του χωροχρόνου που ονομάζονται κλειστές χρονοειδείς καμπύλες ίσως να είναι θεωρητικά δυνατές και ενδέχεται να επιτρέπουν σε ένα μήνυμα να ταξιδέψει από το μέλλον στο παρελθόν, αν και δεν γνωρίζουμε αν μπορούν να υπάρξουν σε ρεαλιστικές φυσικές συνθήκες.Μια νέα μελέτη υπολόγισε πόση πληροφορία μπορεί να σταλεί πίσω στον χρόνο μέσω κλειστών χρονοειδών καμπυλών. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν προβλέπει ότι αυτά τα χωροχρονικά μονοπάτια μπορούν να σχηματιστούν σε ορισμένες ακριβείς λύσεις των εξισώσεών της, σε συνθήκες έντονα καμπυλωμένου, περιστρεφόμενου χωροχρόνου, όπως στο ιδανικό μαθηματικό πρότυπο μιας περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας. «Ο χωροχρόνος μπορεί να καμπυλωθεί τόσο πολύ, ώστε να προχωράς ανυποψίαστα μπροστά στον χρόνο και έπειτα να συναντήσεις τον εαυτό σου στο παρελθόν», λέει ο συν-συγγραφέας της μελέτης Seth Lloyd, επιστήμονας κβαντικής πληροφορικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT). Βέβαια εννοείται πως αυτό περιγράφει ιδανικοποιημένες λύσεις και όχι επιβεβαιωμένα αστροφυσικά σενάρια.Σύμφωνα με την γενική σχετικότητα, σε μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα, η ιδιομορφία (singularity), στο ιδανικό μοντέλο Kerr, το θεωρητικό σημείο άπειρης πυκνότητας στο κέντρο, είναι στην πραγματικότητα ένας μονοδιάστατος δακτύλιος, με κλειστές χρονοειδείς καμπύλες να σχηματίζουν τόξα γύρω του. Κανείς δεν γνωρίζει αν αυτές οι χωροχρονικές δομές υπάρχουν όντως στο σύμπαν μας, και πολλοί φυσικοί θεωρούν ότι κβαντικά ή ημικλασικά φαινόμενα ίσως τις αποτρέπουν. Όμως γνωρίζουμε, ότι οι μαύρες τρύπες είναι άφθονες στο διάστημα και ότι οι περισσότερες από αυτές περιστρέφονται. Αυτό όμως δεν αρκεί για να συμπεράνουμε ότι οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες υπάρχουν πράγματι στη φύση.Η έμπνευση για τη μελέτη προήλθε εν μέρει από μια ταινία. «Στις αρχές του 2025 παρακολούθησα την ταινία Interstellar», λέει ο Kaiyuan Ji, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Cornell ο οποίος, μαζί με τον σύμβουλό του Mark Wilde, συνεργάστηκε με τον Lloyd στη νέα έρευνα. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Physical Review Letters [Kaiyuan Ji, Seth Lloyd, and Mark M. Wilde. «Retrocausal Capacity of a Quantum Channel: Communicating through Noisy Closed Timelike Curves»]. Ωστόσο, η εργασία δεν αποδεικνύει ότι τέτοια κανάλια υπάρχουν σε πραγματικές μαύρες τρύπες. Μελετά ένα θεωρητικό κβαντικό μοντέλο επικοινωνίας μέσω κλειστών χρονοειδών καμπυλών με εκ των υστέρων επιλογή (postselected closed timelike curves, P-CTC).Στην ταινία, ένας αστροναύτης που τον υποδύεται ο Matthew McConaughey ταξιδεύει πολύ κοντά σε μια μαύρη τρύπα και στέλνει ένα μήνυμα στην κόρη του στο παρελθόν. Ο Ji συνειδητοποίησε ότι η πλοκή ήταν χρήσιμη ως εννοιολογική αναλογία με ένα ερώτημα που ο ίδιος και οι συνάδελφοί του είχαν θέσει σε προηγούμενη έρευνα.Η ομάδα αποφάσισε να διερευνήσει πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν καλύτερα οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες για τη μετάδοση πληροφοριών μεταξύ μέλλοντος και παρελθόντος. «Η στρατηγική έχει διαφορετική δομή από την επικοινωνία προς τα εμπρός στον χρόνο», σημειώνει ο Ji. «Η βασική διαφορά είναι ότι ο αποστολέας στο μέλλον έχει μνήμη του τι συνέβη στο παρελθόν, και αυτό προκαλεί έναν αιτιακό βρόχο. Έχεις πλέον την ικανότητα να κάμψεις την πιθανότητα επιτυχίας». Στο πλαίσιο της μελέτης, αυτά αφορούν τις πληροφοριακές ιδιότητες ενός θεωρητικού κβαντικού καναλιού και όχι μια παρατηρημένη αστροφυσική διάταξη.Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι το κανάλι ίσως να έχει κάποιο θόρυβο, παρεμβολές που εμποδίζουν τη διέλευση της μέγιστης ποσότητας πληροφοριών. Διαπίστωσαν όμως ότι η μνήμη του αποστολέα για το παρελθόν μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτού του θορύβου. «Ας υποθέσουμε ότι ρίχνεις ένα μήνυμα σε μια μαύρη τρύπα στο μέλλον και αυτό αναδύεται από την ίδια μαύρη τρύπα στο παρελθόν, αλλά το μήνυμα αλλοιώνεται ή χάνονται τμήματά του», λέει ο Lloyd. Αυτό το παράδειγμα λειτουργεί ως εικονογράφηση του μαθηματικού μοντέλου και όχι ως περιγραφή φυσικής διαδικασίας: η εργασία δεν δείχνει ότι ένα πραγματικό μήνυμα μπορεί να σταλεί σε πραγματική μαύρη τρύπα και να αναδυθεί στο παρελθόν.Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να έχουν ενδιαφέρουσες προεκτάσεις για τον κβαντικό υπολογισμό, δηλώνει ο Giulio Chiribella, επιστήμονας κβαντικής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Ο Chiribella έχει μελετήσει την πιθανότητα προσομοίωσης κλειστών χρονοειδών καμπυλών σε εργαστήριο στη Γη. Εδώ “προσομοίωση” σημαίνει αναπαραγωγή ορισμένων μαθηματικών-πληροφοριακών χαρακτηριστικών τέτοιων μοντέλων, όχι δημιουργία πραγματικής χρονικής μηχανής.«Δεν γνωρίζουμε αν αυτές οι καμπύλες υπάρχουν στο σύμπαν μας, αλλά ξέρουμε ότι αν υπάρχουν, έχουν ισχυρές συνέπειες», αναφέρει. «Για παράδειγμα, προκαλούν ριζικά νέα σενάρια όπου η σειρά των γεγονότων γίνεται αόριστη, ενισχύοντας τον κβαντικό υπολογισμό και την κβαντική επικοινωνία πέρα από τα όρια των συμβατικών διατάξεων». Το κρίσιμο εδώ είναι ακριβώς αυτό το «αν»: η ύπαρξή τους παραμένει ανοιχτό ερώτημα.Στο παρελθόν, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες σε ορισμένα κβαντικά μοντέλα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για παράδοξα ταξίδια στον χρόνο. Ένα πείραμα σε μια ερευνητική εργασία του 2011[Closed Timelike Curves via Postselection: Theory and Experimental Test of Consistency], την οποία συνυπέγραψε ο Lloyd, δεν έστειλε πραγματικά ένα φωτόνιο (ένα σωματίδιο φωτός) πίσω στον χρόνο κατά λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο· αντί γι’ αυτό, προσομοίωσε εργαστηριακά τις προβλέψεις ενός συγκεκριμένου μοντέλου P-CTC.Οι ερευνητές αναρωτήθηκαν αν το φωτόνιο θα μπορούσε να καταστρέψει την παρελθοντική του εκδοχή—κάτι ανάλογο με έναν άνθρωπο που ταξιδεύει πίσω στον χρόνο για να σκοτώσει τον παππού του, αποτρέποντας έτσι να γεννηθεί ποτέ ο ίδιος. Το λεγόμενο παράδοξο του παππού είναι μια ακανθώδης πτυχή του ταξιδιού στον χρόνο, αλλά στην περίπτωση των κλειστών χρονοειδών καμπυλών, φαίνεται ότι σε αυτό το συγκεκριμένο μοντέλο η κβαντική φυσική επιτρέπει μόνο αυτοσυνεπείς εκδοχές του ταξιδιού στον χρόνο. Με άλλα λόγια, μπορείς να επισκεφθείς το παρελθόν, αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις το μέλλον, δεν επιτρέπεται η δολοφονία του παππού. Αυτό δεν αποτελεί γενικά αποδεδειγμένο φυσικό συμπέρασμα για όλες τις πιθανές θεωρίες των κλειστών χρονοειδών καμπυλών, αλλά αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου θεωρητικού πλαισίου.Ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει μια ιστορία εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων πάνω σε μια χλωμή μπλε κουκκίδα, σε ένα τεράστιο σύμπαν που έχει ήδη μια ηλικία 13,8 δισεκατομμυρίων ετών. Μπορεί να μην είμαστε υπερ-πολιτισμός που κάνει διαστρικά ταξίδια, ελέγχει την ενέργεια άστρων ή κατασκεύασε χρονομηχανές. Έχουμε όμως κατανοήσει πάρα πολλά για τους νόμους της φυσικής και την θέση μας στην εξέλιξη του σύμπαντος. Ανεξάρτητα από το αν οι κλειστές χρονοειδείς καμπύλες παραμείνουν μια μαθηματική ιδιομορφία ή αποδειχθούν φυσική πραγματικότητα, η πιθανή αδυναμία μας να επέμβουμε στο παρελθόν κρύβει μια βαθύτερη συμβουλή: ότι η ανθρωπότητα δεν πρέπει να σπαταλά τον χρόνο της. Διαθέτει λίγο. Κι αυτό είναι μάλλον το μόνο «μυστικό» που θα μας αποκάλυπτε ένας χρονοταξιδιώτης. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Can black holes send information back in time? – https://www.scientificamerican.com/article/can-black-holes-send-information-back-in-time/ 2. Gott, J. Richard: «Time Travel in Einstein’s Universe: The Physical Possibilities of Travel Through Time».  Ένας υποθετικός “βρόχος” στον χωροχρόνο, όπου ένας παρατηρητής θα μπορούσε να συναντήσει τον εαυτό του στο παρελθόν.