Το φορτηγό σκάφος Progress προσδένεται στον σταθμό, ανεφοδιάζοντας το πλήρωμα. Το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Roscosmos Progress 94 έφτασε στο διαστημικό λιμάνι της μονάδας Poisk του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 9:40 π.μ. EDT την Τρίτη. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ, χειρίστηκε χειροκίνητα το διαστημόπλοιο κατά τη διάρκεια της πρόσδεσης χρησιμοποιώντας τον πίνακα ελέγχου TORU (Τηλεροβοτικό Σύστημα Συναντήσεων) μέσα στη Μονάδα Υπηρεσίας Zvezda του διαστημικού σταθμού, αφού μία από τις δύο αυτοματοποιημένες κεραίες ραντεβού KURS του διαστημικού σκάφους δεν κατάφερε να αναπτυχθεί μετά την εκτόξευση. Το διαστημόπλοιο παραδίδει περίπου τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών για το πλήρωμα της Αποστολής 74. Θα παραμείνει αγκυροβολημένο στο εργαστήριο σε τροχιά για περίπου έξι μήνες πριν αναχωρήσει για μια προγραμματισμένη καταστροφική επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης για να απορρίψει τα σκουπίδια που φόρτωσε το πλήρωμα. Εκτοξεύτηκε στις 7:59 π.μ. (4:59 μ.μ. ώρα Μπαϊκονούρ) στις 22 Μαρτίου με πύραυλο Soyuz από το κοσμοδρόμιο Baikonur στο Καζακστάν. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/24/progress-cargo-craft-docks-to-station-resupplying-crew-2/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94 φαίνεται να πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό πριν από την πρόσδεσή του στις 9:40 π.μ. EDT στις 24 Μαρτίου 2026.

Η NASA θα δαπανήσει 20 δισ. δολάρια για βάση στη Σελήνη, ακυρώνοντας τα σχέδια για διαστημικό σταθμό σε τροχιά. «Δεν θα πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι διακόπτουμε προσωρινά», τον σταθμό Lunar Gateway Η NASA ακυρώνει τα σχέδια για την ανάπτυξη ενός διαστημικού σταθμού σε σεληνιακή τροχιά και αντ’ αυτού θα χρησιμοποιήσει τα εξαρτήματά του για την κατασκευή μιας βάσης 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην επιφάνεια της Σελήνης τα επόμενα επτά χρόνια, δήλωσε την Τρίτη ο νέος επικεφαλής της, Τζάρεντ Ισαάκμαν.Ο Ισαάκμαν, ο οποίος ορκίστηκε στον οργανισμό τον Δεκέμβριο, έκανε την ανακοίνωση κατά την έναρξη μιας ημερήσιας εκδήλωσης στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον, στην οποία περιέγραψε μια σειρά από αλλαγές που κάνει στο κορυφαίο πρόγραμμα Artemis της σελήνης.«Δεν θα πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι διακόπτουμε προσωρινά το Gateway στην τρέχουσα μορφή του και εστιάζουμε σε υποδομές που υποστηρίζουν βιώσιμες επιχειρήσεις στην επιφάνεια της Σελήνης», δήλωσε ο Ισαάκμαν στους συνέδρους της εκδήλωσης.Ο σταθμός ”Lunar Gateway”, ο οποίος έχει ήδη κατασκευαστεί σε μεγάλο βαθμό με τις εταιρείες Northrop Grumman και Vantor, πρώην Maxar, προοριζόταν να είναι ένας διαστημικός σταθμός σταθμευμένος σε σεληνιακή τροχιά. Η επαναχρησιμοποίηση του σκάφους για μια βάση στην επιφάνεια της σελήνης δεν είναι απλή.«Παρά τις πολύ πραγματικές προκλήσεις υλικού και χρονοδιαγράμματος, μπορούμε να επαναχρησιμοποιήσουμε τον εξοπλισμό και τις διεθνείς δεσμεύσεις των συνεργατών για να υποστηρίξουμε τους επιφανειακούς και άλλους στόχους του προγράμματος», δήλωσε ο Ισαάκμαν.Ο σταθμός ”Lunar Gateway” σχεδιάστηκε για να χρησιμεύει τόσο ως ερευνητική πλατφόρμα όσο και ως σταθμός μεταφοράς που θα χρησιμοποιούσαν οι αστροναύτες για να επιβιβαστούν στα σκάφη προσεδάφισης στη Σελήνη πριν κατέβουν στην επιφάνεια της Σελήνης. Προσσελήνωση της Κίνας το 2030 Οι αλλαγές που επέβαλε ο Ισάακμαν στο ναυαρχικό πρόγραμμα των ΗΠΑ για τη σελήνη τις τελευταίες εβδομάδες αναδιαμορφώνουν συμβόλαια αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων στο πλαίσιο της προσπάθειας Artemis.Αυτό κάνει τις εταιρείες να αγωνίζονται να ανταποκριθούν στην επιπλέον επείγουσα ανάγκη, καθώς η Κίνα σημειώνει πρόοδο προς τη δική της προσσελήνωση το 2030. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2089819/i-nasa-tha-dapanisei-20-dis-dolaria-gia-vasi-sti-selini-akyronontas-ta-schedia-gia-diastimiko-stathmo-se-trochia/ Το εργαλείο αναζήτησης νερού της NASA θα βοηθήσει στην ανίχνευση του Νότιου Πόλου της Σελήνης. Η NASA ενώνεται με διεθνείς εταίρους για την αναζήτηση πάγου στη Σελήνη, υποστηρίζοντας την μελλοντική ανθρώπινη εξερεύνηση. Ο οργανισμός παρέχει ένα όργανο ανίχνευσης νερού, το Σύστημα Φασματόμετρου Νετρονίων (NSS), στην αποστολή Σεληνιακής Πολικής Εξερεύνησης (LUPEX) με επικεφαλής την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και τον ISRO (Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας). Το όργανο, το οποίο ανιχνεύει πάγο κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης, θα εγκατασταθεί στο σεληνιακό ρόβερ του LUPEX, το οποίο έχει προγραμματιστεί να φτάσει στη Σελήνη το νωρίτερο το 2028. Η υποστήριξη του LUPEX από τη NASA αποτελεί μέρος μιας συνεχιζόμενης προσπάθειας για τον εντοπισμό και τον χαρακτηρισμό του σεληνιακού νερού και άλλων υλικών που εξατμίζονται εύκολα κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Το νερό είναι ένα κρίσιμο υλικό για τα σχέδια της NASA να αναπτύξει μια διαρκή παρουσία στη Σελήνη. Αντί να βασίζονται αποκλειστικά σε πόρους που μεταφέρονται από τη Γη, οι αστροναύτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το νερό της Σελήνης για αναπνεύσιμο αέρα, καύσιμο πυραύλων και άλλα. Το πρώτο βήμα είναι να βρεθούν αποθέσεις σημαντικών ποσοτήτων νερού κοντά στην επιφάνεια για να σηματοδοτηθούν πιθανές περιοχές προσγείωσης για μελλοντικούς αστροναύτες. Το νερό στη Σελήνη βρίσκεται κυρίως ως μόρια μέσα στον σεληνιακό ρεγολίθο, το σκονισμένο και βραχώδες υλικό που καλύπτει την επιφάνεια της Σελήνης, αλλά μπορεί να υπάρχουν αποθέσεις πάγου κάτω από την επιφάνεια του σεληνιακού Νότιου Πόλου. Μόλις κατανοήσουμε καλύτερα την ποσότητα και την ποιότητα των διαθέσιμων πόρων, μπορούμε να μάθουμε πώς να το αξιοποιήσουμε για εξερεύνηση. «Υπάρχει επί του παρόντος ένα κενό στην κατανόησή μας για το πώς κατανέμεται ο σεληνιακός πάγος σε μικρές κλίμακες, από δεκάδες εκατοστά έως και δεκάδες χιλιόμετρα», δήλωσε ο Ρικ Έλφικ, επικεφαλής της NSS στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια, όπου το όργανο αναπτύχθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Προηγμένης Τεχνολογίας της Lockheed Martin στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια. «Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσουμε το «πού» και το «πόσο» υπάρχει ο σεληνιακός πάγος είναι εξερευνώντας την επιφάνεια σε αυτές τις κλίμακες». Πώς τα νετρόνια σηματοδοτούν το νερό . Οι επιστήμονες μπορούν να αναζητήσουν νερό στη Σελήνη χωρίς να τρυπήσουν την επιφάνεια. Αντίθετα, αναζητούν συγκεντρώσεις υδρογόνου, το H₂O. Προηγούμενες αποστολές σε σεληνιακή τροχιά έχουν βρει σημάδια νερού στους πόλους της Σελήνης, αλλά απαιτούνται επίγειες αποστολές για τη δημιουργία λεπτομερών χαρτών τοποθεσίας και ποσότητας. Όργανα όπως το NSS μπορούν να συμπεράνουν την παρουσία υδρογόνου ανιχνεύοντας αλληλεπιδράσεις με σωματίδια που ονομάζονται νετρόνια. Τα νετρόνια κροταλίζουν συνεχώς στο σεληνιακό έδαφος και έχουν περίπου το ίδιο μέγεθος με τα άτομα υδρογόνου. Όταν αυτά τα δύο σωματίδια αλληλεπιδρούν, λιγότερα νετρόνια μέσης ενέργειας εκτοξεύονται από το έδαφος. Η απουσία νετρονίων μέσης ενέργειας υποδηλώνει ότι περισσότερα από τα σωματίδια αλληλεπιδρούν με υδρογόνο στο υπέδαφος, ένα έλλειμμα που μπορεί να μετρηθεί με τα κατάλληλα εργαλεία. Το όργανο NSS χρησιμοποιεί έναν «μετρητή αναλογικού αερίου» για την ανίχνευση νετρονίων που αναπηδούν από το σεληνιακό έδαφος. Διαθέτει δύο σωλήνες που περιέχουν ένα σπάνιο αέριο που ονομάζεται ήλιο-3 και είναι πολύ ευαίσθητο στα νετρόνια. Όταν τα νετρόνια χτυπούν τα άτομα αερίου ηλίου-3, το αέριο παράγει ηλεκτρικούς παλμούς που μπορούν να μετρηθούν για να συμπεράνουν την παρουσία και την ποσότητα υδρογόνου έως και ένα μέτρο κάτω από τη γη. Σειρά κυνηγών νερού Η συνεχιζόμενη έρευνα για το νερό της Σελήνης θα καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι αστροναύτες θα έχουν πρόσβαση σε αυτό στο μέλλον. Για τον σκοπό αυτό, οι ερευνητές της NASA στο Ames έχουν αναπτύξει μια σειρά από όργανα NSS που προορίζονται για χρήση σε διάφορες αποστολές για την έρευνα τοποθεσιών στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Το πρώτο όργανο NSS της σειράς που κατευθύνθηκε προς τη Σελήνη μεταφέρθηκε στο διαστημόπλοιο προσεδάφισης Peregrine της Astrobotic, Astrobotic Peregrine Mission One , το οποίο εκτοξεύτηκε τον Ιανουάριο του 2024. Η αποστολή αυτή ολοκληρώθηκε χωρίς να προσγειωθεί στην επιφάνεια της Σελήνης, αλλά το NSS που επέβαινε ενεργοποιήθηκε και λειτούργησε για πολλές ημέρες κατά τη διάρκεια της 10ήμερης αποστολής. Αυτές οι επιχειρήσεις κατέγραψαν με επιτυχία δεδομένα σχετικά με το σωματιδιακό υπόβαθρο του βαθέος διαστήματος, τα οποία υποστήριξαν έντονα τις επιχειρήσεις του NSS σε μελλοντικές αποστολές. Η αποστολή VIPER ( Volatiles Investigating Polar Exploration Rover ) της NASA , μέρος της εκστρατείας Artemis του οργανισμού, θα μεταφέρει ένα ακόμη NSS. Στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης προσπάθειας της NASA για Εμπορικές Υπηρεσίες Σεληνιακού Φορτίου , ένα τέταρτο όργανο NSS θα επιβιβαστεί στο «μικρο-ρόβερ» MoonRanger που αναπτύχθηκε από το Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon στο Πίτσμπουργκ. «Οι τρεις επερχόμενες αποστολές του ρόβερ NSS θα μας πουν ποια είδη θέσεων στη Σελήνη είναι πιο πιθανό να φιλοξενούν πάγο», είπε ο Έλφικ. «Αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης μπορούν στη συνέχεια να σχεδιαστούν σε παρόμοιες τοποθεσίες όπου μπορεί να βρεθεί πάγος». Το Σύστημα Φασματόμετρου Νετρονίων αναπτύχθηκε από κοινού από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA και το Κέντρο Προηγμένης Τεχνολογίας Lockheed Martin στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια.  Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την επιστήμη του νερού στη Σελήνη, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/moon/moon-water-and-ices Ο γεωλόγος και αστροναύτης του Apollo 17, Harrison Schmitt, δίπλα σε ένα μεγάλο διαστημόπλοιο τύπου bold στο σημείο προσεδάφισης Taurus-Littrow στη Σελήνη. Το όργανο του Φασματόμετρου Νετρονίων της NASA θα αναζητήσει σημάδια πάγου νερού στην επιφάνεια της Σελήνης σε ένα σεληνιακό ρόβερ που ανήκει στην αποστολή Lunar Polar Exploration (LUPEX) με επικεφαλής την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και τον ISRO (Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας).

Η NASA προτείνει τεχνολογία για την αναζήτηση εξωπλανητών σαν τη Γη. Καθώς η NASA επιδιώκει να κατανοήσει τα μυστήρια του σύμπαντος, ο οργανισμός προωθεί τεχνολογίες για τον εντοπισμό και την εξερεύνηση πλανητών που μοιάζουν με τη Γη πολύ πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Ένα βασικό στοιχείο αυτής της έρευνας περιλαμβάνει την παρατήρηση του ανακλώμενου φωτός από εξωπλανήτες, το οποίο μπορεί να αποκαλύψει ενδείξεις χαρακτηριστικών που μοιάζουν με τη Γη, όπως το νερό και το οξυγόνο. Ωστόσο, η ανίχνευση αυτού του αμυδρού ανακλώμενου φωτός με την τρέχουσα τεχνολογία τηλεσκοπίων παραμένει μια σημαντική πρόκληση λόγω της συντριπτικής φωτεινότητας των κοντινών αστεριών και άλλων ουράνιων αντικειμένων.Η ιδέα του Υβριδικού Παρατηρητηρίου για Γήινους Εξωπλανήτες (HOEE) της NASA παρουσιάζει μια πιθανή λύση συνδυάζοντας ένα τροχιακό αστρικό σκίαστρο με ένα μεγάλο επίγειο τηλεσκόπιο για την καταστολή του φωτός των αστεριών και την άμεση απεικόνιση εξωπλανητών.Έχουμε πρωτοπορήσει σε μια μετασχηματιστική προσέγγιση στην αναζήτηση ζωής πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, αναπτύσσοντας ένα διαστημικό αστρικό σκίαστρο για να ρίχνει μια σχεδόν τέλεια σκιά πάνω από τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια της Γης, καταστέλλοντας την αστρική λάμψη πριν καν εισέλθει στην ατμόσφαιρα.Πρόσφατη έρευνα, που δημοσιεύθηκε νωρίτερα φέτος και παρουσιάστηκε στο εξώφυλλο του τεύχους Μαρτίου του Nature Astronomy της Δευτέρας , υποδηλώνει ότι η ιδέα του HOEE θα μπορούσε να παράγει πολύ πιο ευκρινείς εικόνες, επιτρέποντάς μας να δούμε ολόκληρα εξωπλανητικά συστήματα και να διαχωρίσουμε με σαφήνεια τις εικόνες των πλανητών μεταξύ τους, καθώς και από την παρεμβολή των νεφών σκόνης, του αστέρα που τους φιλοξενεί και από την ίδια την αστροσκιά. Η εξαιρετική του ευαισθησία θα μπορούσε να επιτρέψει την ανίχνευση μικρών πλανητών, ακόμη και μεγάλων νάνων πλανητών. Πιο συγκεκριμένα, θα μπορούσε να επιτρέψει την υψηλής πιστότητας, ευρυζωνική φασματοσκοπία, μια επιστημονική τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ ύλης και φωτός, βελτιώνοντας την πορεία για την αναγνώριση των χημικών υπογραφών της ζωής.Για δεκαετίες, η αστερόσκονη ήταν μια καινοτόμος ιδέα. Τώρα, το πρόγραμμα Innovative Advanced Concepts (NIAC) της NASA μετατρέπει αυτήν την ιδέα σε μια υλοποιήσιμη πραγματικότητα. Μέσω μιας σειράς στοχευμένων μελετών, οι ερευνητές της NASA διερευνούν κατά πόσον θα μπορούσε να είναι πρακτικό να δημιουργήσουν και να αναπτύξουν έναν μηχανικό οδικό χάρτη. Το Υβριδικό Παρατηρητήριο για Γήινους Εξωπλανήτες (HOEE) της NASA έχει βραβευτεί τρεις φορές από το NIAC, έχοντας λάβει βραβεία Φάσης Ι το 2022 και το 2025. Η ιδέα του HOEE υποστηρίζεται από ερευνητές της NASA Goddard, του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια και του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια. Η ομάδα που ηγείται της ιδέας του Υβριδικού Παρατηρητηρίου της NASA για εξωπλανήτες τύπου Γης, απεικονίζεται στο εξώφυλλο του Nature Astronomy με την έρευνά τους «Η παρατήρηση εξωπλανητών τύπου Γης με επίγεια τηλεσκόπια και κοινόχρηστο αστρικό σκίαστρο σε τροχιά». Από αριστερά, οι ερευνητές του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, Δρ. John Mather και Δρ. Eliad Peretz, ακολουθούμενοι από τους ερευνητές του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA, Δρ. Ahmed Soliman και Δρ. Stuart Shaklan.

Επιστήμη Μέσα από Σκιές: Πώς οι Αστρονομικές Ευθυγραμμίσεις Αποκαλύπτουν το Σύμπαν Όταν ένα ουράνιο αντικείμενο περνάει μπροστά από ένα άλλο, μπορεί να ρίξει μια σκιά που ταξιδεύει στο διάστημα - και μερικές φορές στη Γη. Αυτές οι στιγμές ευθυγράμμισης, γνωστές ως εκλείψεις, επισκιάσεις και διελεύσεις, επιτρέπουν στους επιστήμονες να μελετούν μακρινά αντικείμενα με αξιοσημείωτους τρόπους. Παρατηρώντας πώς αλλάζει το φως όταν ένα αντικείμενο μπλοκάρει για λίγο ένα άλλο, οι αστρονόμοι μπορούν να μετρήσουν μεγέθη και σχήματα, να ανιχνεύσουν ατμόσφαιρες και να βελτιώσουν τις τροχιές αστεροειδών και πλανητών. Το έργο Science Through Shadows , https://science.nasa.gov/sciact-team/science-through-shadows/ το οποίο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Science Activation της NASA και διευθύνεται από το Fiske Planetarium στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, Boulder, διερευνά πώς αυτά τα γεγονότα που βασίζονται στις σκιές βοηθούν τους επιστήμονες να διεξάγουν αστρονομική έρευνα. Το έργο έχει δημιουργήσει μια σειρά από ταινίες μικρού μήκους που εξηγούν την επιστήμη πίσω από τις εκλείψεις, τις αποκρύψεις και τις ηλιακές παρατηρήσεις, ενώ παράλληλα αναδεικνύουν τους ανθρώπους που βοηθούν στην πραγματοποίηση αυτών των ανακαλύψεων - συμπεριλαμβανομένων φοιτητών, εκπαιδευτικών και εθελοντών πολιτών επιστημόνων. Τα βίντεο έχουν σχεδιαστεί για χρήση σε τάξεις, βιβλιοθήκες, πλανητάρια και άτυπα μαθησιακά περιβάλλοντα και διατίθενται δωρεάν στα Αγγλικά και τα Ισπανικά. Οι εκδόσεις είναι διαθέσιμες σε δισδιάστατες μορφές για streaming και χρήση στην τάξη, καθώς και σε μορφές πλήρους θόλου για πλανητάρια παγκοσμίως. Εξερευνήστε τις επτά ταινίες που είναι διαθέσιμες αυτήν τη στιγμή: Έκλειψη Δαχτυλιδιού της Φωτιάς youtube.com/watch?si=FVcrh12dNKrICod4&v=NLKgT2rR_ZU&feature=youtu.be Εστίαση: Η δακτυλιοειδής ηλιακή έκλειψη της 14ης Οκτωβρίου 2023 Στις 14 Οκτωβρίου 2023, παρατηρητές σε όλη τη Βόρεια Αμερική βίωσαν μια δακτυλιοειδή ηλιακή έκλειψη, που μερικές φορές ονομάζεται «δακτύλιος φωτιάς». Κατά τη διάρκεια μιας δακτυλιοειδούς έκλειψης, η Σελήνη περνάει ακριβώς μπροστά από τον Ήλιο, αλλά φαίνεται ελαφρώς μικρότερη στον ουρανό, αφήνοντας έναν φωτεινό δακτύλιο ηλιακού φωτός ορατό γύρω από τις άκρες της. Αυτό το βίντεο εξηγεί πώς οι δακτυλιοειδείς εκλείψεις διαφέρουν από τις ολικές ηλιακές εκλείψεις, διερευνά την επιστήμη πίσω από αυτά τα γεγονότα και επισημαίνει τις ασφαλείς πρακτικές παρατήρησης. Βοηθά επίσης τους θεατές να κατανοήσουν τι κάνει τις παρατηρήσεις των εκλείψεων τόσο επιστημονικά πολύτιμες όσο και βαθιά αξέχαστες εμπειρίες. Ολική έκλειψη του Ήλιου youtube.com/watch?si=0atGVZZI3dihJ-7o&v=181RpmRtFYo&feature=youtu.be Εστίαση: Η ολική ηλιακή έκλειψη της 8ης Απριλίου 2024. Η ολική ηλιακή έκλειψη είναι ένα από τα πιο δραματικά αστρονομικά γεγονότα που είναι ορατά από τη Γη. Στις 8 Απριλίου 2024, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη τη Βόρεια Αμερική είχαν την ευκαιρία να δουν τη Σελήνη να καλύπτει πλήρως τον Ήλιο, αποκαλύπτοντας την αμυδρή εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου, γνωστή ως στέμμα. Αυτό το βίντεο εξερευνά τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας ολικής ηλιακής έκλειψης, γιατί το ταξίδι προς την ολότητα προσφέρει μια δραματικά διαφορετική εμπειρία και πώς οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τις εκλείψεις για να μελετήσουν την ατμόσφαιρα του Ήλιου. Τι προκαλεί τις εκλείψεις; Εστίαση: Η επιστήμη πίσω από τις εκλείψεις Γιατί δεν συμβαίνουν εκλείψεις κάθε μήνα; Ποιες συνθήκες πρέπει να υπάρχουν για να ευθυγραμμιστούν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη; Αυτό το επεισόδιο εξηγεί τους τροχιακούς μηχανισμούς που προκαλούν τις εκλείψεις και διευκρινίζει τις διαφορές μεταξύ των ηλιακών και των σεληνιακών εκλείψεων. Αντιμετωπίζοντας κοινές παρανοήσεις, βοηθά τους θεατές να κατανοήσουν τις ουράνιες ευθυγραμμίσεις που δημιουργούν αυτά τα θεαματικά γεγονότα. Κυνηγώντας τη σκιά της Πολυμέλης Εστίαση: Η εκστρατεία απόκρυψης της Lucy Όταν ένας αστεροειδής περνάει μπροστά από ένα μακρινό αστέρι, μπλοκάρει για λίγο το φως του αστεριού, ρίχνοντας μια σκιά στη Γη. Οι αστρονόμοι ονομάζουν αυτό το γεγονός απόκρυψη και μπορεί να αποκαλύψει πολύτιμες πληροφορίες για το μέγεθος, το σχήμα και το περιβάλλον του αστεροειδούς. Αυτό το βίντεο ακολουθεί το Lucy Occultation Project, όπου επιστήμονες και πολίτες επιστήμονες συνεργάστηκαν για να παρατηρήσουν τον τρωικό αστεροειδή Polymele πριν από την πτήση της αποστολής Lucy της NASA. Στις 3 Φεβρουαρίου 2023, περισσότερα από 100 τηλεσκόπια σε δύο ηπείρους αναπτύχθηκαν για να καταγράψουν τη στιγμή που ο Polymele πέρασε μπροστά από ένα αστέρι. Οι παρατηρήσεις που προέκυψαν βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τον αστεροειδή πριν από τη συνάντηση του διαστημοπλοίου. Η Ανθρωπότητα Αγγίζει τον Ήλιο/ youtube.com/watch?si=mNYlsimKFAboQTt9&v=FUbA2tQLbY0&feature=youtu.be Εστίαση: Ο ηλιακός ανιχνευτής Parker της NASA Το διαστημόπλοιο Parker Solar Probe της NASA βοηθά τους επιστήμονες να εξερευνήσουν τον Ήλιο πιο κοντά από ποτέ. Στις 24 Δεκεμβρίου 2024, το διαστημόπλοιο πραγματοποίησε την πλησιέστερη προσέγγισή του στον Ήλιο, ταξιδεύοντας με περισσότερα από 430.000 μίλια την ώρα - ταχύτερα από οποιοδήποτε αντικείμενο που έχει κατασκευαστεί από τον άνθρωπο. Αυτό το βίντεο εξερευνά πώς το Parker Solar Probe μελετά την εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου και βοηθά τους επιστήμονες να διερευνήσουν μακροχρόνια ερωτήματα σχετικά με το ηλιακό στέμμα και τον ηλιακό άνεμο. Ο Ήλιος Αγγίζει την Ανθρωπότητα/ youtube.com/watch?si=P7xd7YZPQsCmpmgP&v=THCYVwOv9o8&feature=youtu.be Εστίαση: Η αποστολή PUNCH της NASA Η αποστολή PUNCH (Πολωσιμετρία για την Ενοποίηση του Στέμματος και της Ηλιόσφαιρας) της NASA παρέχει έναν νέο τρόπο παρατήρησης του τρόπου με τον οποίο ο Ήλιος επηρεάζει το διάστημα σε όλο το εσωτερικό ηλιακό σύστημα. Αποτελούμενο από τέσσερις δορυφόρους μεγέθους βαλίτσας σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, το PUNCH δημιουργεί παγκόσμιες, τρισδιάστατες παρατηρήσεις της περιοχής μεταξύ Ήλιου και Γης. Αυτές οι μετρήσεις βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς σχηματίζεται και εξελίσσεται ο ηλιακός άνεμος, καθώς και πώς ταξιδεύουν οι ηλιακές καταιγίδες στο διάστημα. Συμμετοχική Επιστήμη Eclipse youtube.com/watch?si=YzTpLrLrjktS2qDg&v=mf9EilHQz3I&feature=youtu.be Εστίαση: Η επιστήμη των πολιτών κατά τη διάρκεια πρόσφατων ηλιακών εκλείψεων Οι ηλιακές εκλείψεις δημιουργούν ισχυρές ευκαιρίες για συνεργατική επιστημονική έρευνα. Αυτό το επεισόδιο ακολουθεί δύο μεγάλα συμμετοχικά επιστημονικά έργα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια πρόσφατων εκλείψεων στη Βόρεια Αμερική: το Nationwide Eclipse Ballooning Project , ένα άλλο έργο που χρηματοδοτείται από τη NASA Science Activation και διευθύνεται από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μοντάνα, και το Citizen CATE 2024 , μια εκστρατεία παρατήρησης που υποστηρίζεται από τη NASA και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών. Μέσω εκτοξεύσεων αερόστατων, παρατηρήσεων με τηλεσκόπια και πρακτικών μηχανικών προκλήσεων, μαθητές, εκπαιδευτικοί και εθελοντές συνέλεξαν ατμοσφαιρικά και ηλιακά δεδομένα τα οποία οι επιστήμονες αναλύουν τώρα. Το επεισόδιο υπογραμμίζει πώς οι άνθρωποι με περιέργεια και πάθος μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην πραγματική επιστημονική ανακάλυψη. Δισδιάστατες εκδόσεις αυτών των βίντεο στα αγγλικά και τα ισπανικά είναι διαθέσιμες στο κανάλι YouTube του Fiske Planetarium , ενώ οι εκδόσεις προς λήψη είναι διαθέσιμες μέσω της σελίδας διανομής του έργου . Τα Fulldome masters (1K, 2K και 4K) είναι επίσης διαθέσιμα για δωρεάν λήψη μέσω της σελίδας Fiske Productions , επιτρέποντας σε πλανητάρια σε όλο τον κόσμο να μοιραστούν αυτές τις ιστορίες ανακάλυψης με το κοινό τους. https://science.nasa.gov/citizen-science/ Μέσω έργων όπως το Science Through Shadows, το πρόγραμμα Science Activation της NASA βοηθά όλους, παντού, να συνδεθούν με το επιστημονικό περιεχόμενο της NASA, τους ειδικούς και τις ευκαιρίες συμμετοχής. Είτε παρατηρώντας μια έκλειψη, είτε παρακολουθώντας τη σκιά ενός αστεροειδούς, είτε μελετώντας δεδομένα από ένα διαστημόπλοιο, αυτές οι στιγμές ευθυγράμμισης προσφέρουν ισχυρές ευκαιρίες για να εξερευνήσετε πώς λειτουργεί το σύμπαν - και πώς οι άνθρωποι παντού μπορούν να συμμετάσχουν στη διαδικασία της ανακάλυψης. Όλοι, παντού – ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης ή ιθαγένειας – μπορούν να συνεργαστούν με επαγγελματίες επιστήμονες, να διεξάγουν πρωτοποριακή επιστήμη και να κάνουν πραγματικές ανακαλύψεις ως εθελοντές για τα έργα της NASA Citizen Science. Αυτά τα έργα δίνουν στους συμμετέχοντες την ευκαιρία να συνεργαστούν με επαγγελματίες επιστήμονες, να διεξάγουν πρωτοποριακή επιστήμη και να κάνουν πραγματικές ανακαλύψεις που σχετίζονται με τους πέντε ερευνητικούς τομείς της NASA: επιστήμη της Γης, πλανητική επιστήμη, αστροφυσική, βιολογικές και φυσικές επιστήμες και ηλιοφυσική. Εξερευνήστε τα διαθέσιμα έργα και ξεκινήστε: https://science.nasa.gov/citizen-science/ Από αριστερά προς τα δεξιά: Εικόνα της ολικής ηλιακής έκλειψης του 2024, ενός αστεροειδούς που κρύβει ένα μακρινό αστέρι και ενός εξωπλανήτη που διέρχεται από ένα αστέρι.

Μίνι συσκευή που μιμείται τον εγκέφαλο υπόσχεται λύση για την… αδηφάγα ενεργειακά τεχνητή νοημοσύνη. Το σύστημα αντιγράφει τον τρόπο σύνδεσης και επικοινωνίας των νευρώνων. Ερευνητές ανέπτυξαν μια νέα νανοηλεκτρονική συσκευή εμπνευσμένη από τον ανθρώπινο εγκέφαλο η οποία θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις μεγάλες ενεργειακές απαιτήσεις των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ δημιούργησε μια τροποποιημένη μορφή οξειδίου του αφνίου που λειτουργεί ως ένας ιδιαίτερα σταθερός και χαμηλής κατανάλωσης αντιστάτης μνήμης (memristor) που είναι ηλεκτρονικό εξάρτημα δύο ακροδεκτών, το οποίο ρυθμίζει τη ροή του ρεύματος και «θυμάται» την ποσότητα φορτίου που πέρασε από αυτό, διατηρώντας την τελευταία τιμή αντίστασής του ακόμα και όταν σβήσει το ρεύμα. Το συγκεκριμένα memristor είναι ένα εξάρτημα σχεδιασμένο να μιμείται τον τρόπο με τον οποίο οι νευρώνες συνδέονται και επικοινωνούν αποδοτικά στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η κατανάλωση ενέργειας και ο νέος ΑΙ κλάδος Τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης βασίζονται σε συμβατικής τεχνολογίας τσιπ που μετακινούν συνεχώς δεδομένα μεταξύ μνήμης και μονάδων επεξεργασίας. Αυτή η διαδικασία καταναλώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας, και η ζήτηση αυξάνεται καθώς η AI χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο.Η νευρομορφική υπολογιστική αποτελεί έναν καινοτόμο κλάδο της τεχνητής νοημοσύνης που μιμείται τη δομή και τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Χρησιμοποιεί εξειδικευμένα υλικά για να προσομοιώσει νευρώνες και συνάψεις, επιτυγχάνοντας εξαιρετικά παράλληλη επεξεργασία χαμηλή κατανάλωση ενέργειας και ταχύτατη μάθηση αποτελώντας το μέλλον για έξυπνα συστήματα. Συνδυάζοντας αποθήκευση και επεξεργασία δεδομένων στο ίδιο σημείο, θα μπορούσε να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας έως και 70%, ενώ λειτουργεί με πολύ χαμηλή ισχύ. Παράλληλα τέτοια συστήματα μπορούν να προσαρμόζονται πιο εύκολα όπως μαθαίνει ο εγκέφαλος.«Η κατανάλωση ενέργειας είναι μία από τις βασικές προκλήσεις στο σημερινό hardware της AI. Για να το αντιμετωπίσεις, χρειάζεσαι συσκευές με εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση ρεύματος, υψηλή σταθερότητα και δυνατότητα μετάβασης μεταξύ πολλών διαφορετικών καταστάσεων» αναφέρει ο Μπάμπακ Μπάκχιτ από το Τμήμα Επιστήμης Υλικών και Μεταλλουργίας του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, πρώτος συγγραφέας του άρθρου που δημοσίευσε η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση «Science Advances». Πέρα από τους συμβατικούς memristors Οι περισσότεροι memristors σήμερα λειτουργούν δημιουργώντας μικροσκοπικά αγώγιμα «νήματα» μέσα σε υλικά οξειδίων μετάλλων. Αυτά όμως συχνά συμπεριφέρονται απρόβλεπτα και απαιτούν υψηλές τάσεις, περιορίζοντας τη χρήση τους.Οι ερευνητές ακολούθησαν διαφορετική προσέγγιση. Δημιούργησαν μια λεπτή μεμβράνη βασισμένη στο άφνιο που αλλάζει κατάσταση χωρίς τη χρήση νημάτων. Με την προσθήκη στροντίου και τιτανίου και μια διαδικασία ανάπτυξης δύο σταδίων, δημιούργησαν μικρές ηλεκτρονικές «πύλες» στο εσωτερικό του υλικού.Αυτή η δομή επιτρέπει στη συσκευή να ρυθμίζει ομαλά την αντίστασή της αλλάζοντας το ενεργειακό φράγμα στη διεπιφάνεια αντί να δημιουργεί ή να καταστρέφει αγώγιμα νήματα. «Οι συσκευές με νήματα παρουσιάζουν τυχαία συμπεριφορά. Αντίθετα, οι δικές μας αλλάζουν κατάσταση στη διεπιφάνεια και εμφανίζουν εξαιρετική ομοιομορφία από κύκλο σε κύκλο» εξηγεί ο Μπάκχιτ. Απόδοση και ικανότητες μάθησης Οι νέες συσκευές πέτυχαν ρεύματα μετάβασης περίπου ένα εκατομμύριο φορές χαμηλότερα από ορισμένους συμβατικούς memristors. Παράλληλα έδειξαν εκατοντάδες σταθερά επίπεδα αγωγιμότητας κάτι κρίσιμο για αναλογική «in-memory» υπολογιστική.Σε εργαστηριακές δοκιμές οι συσκευές άντεξαν δεκάδες χιλιάδες κύκλους λειτουργίας και διατήρησαν πληροφορίες για περίπου μία ημέρα. Επιπλέον μιμήθηκαν βασικές βιολογικές διαδικασίες μάθησης όπως η εξάρτηση της ισχύος σύνδεσης από τον χρονισμό των σημάτων μεταξύ νευρώνων. «Αυτές είναι οι ιδιότητες που χρειάζονται αν θέλουμε hardware που να μαθαίνει και να προσαρμόζεται» λέει ο Μπακχιτ. Προκλήσεις και προοπτικές Παρά την πρόοδο, υπάρχουν ακόμη εμπόδια. Η κατασκευή απαιτεί θερμοκρασίες περίπου 700 βαθμών Κελσίου υψηλότερες από τα πρότυπα της βιομηχανίας ημιαγωγών. «Αυτή είναι η βασική πρόκληση αυτή τη στιγμή. Εργαζόμαστε για να μειώσουμε τη θερμοκρασία ώστε να είναι συμβατή με τις βιομηχανικές διαδικασίες» λένε οι ερευνητές.Παρόλα αυτά, η τεχνολογία έχει μεγάλες προοπτικές. Αν ενσωματωθεί σε τσιπ, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό βήμα προς πιο αποδοτικά και «έξυπνα» συστήματα AI. «Η επιτυχία ήρθε μετά από χρόνια αποτυχιών και πειραματισμών, με την καθοριστική πρόοδο να έρχεται όταν τροποποίησε τη διαδικασία κατασκευής. Δούλευα σχεδόν τρία χρόνια πάνω σε αυτό. Υπήρχαν πολλές αποτυχίες. Αλλά όταν είδαμε τα πρώτα καλά αποτελέσματα, καταλάβαμε ότι αν λύσουμε το θέμα της θερμοκρασίας, αυτή η τεχνολογία μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα λόγω της πολύ χαμηλής κατανάλωσης και της πολλά υποσχόμενης απόδοσης» λέει ο Μπακχιτ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2089557/mini-syskeyi-poy-mimeitai-ton-egkefalo-yposchetai-lysi-gia-tin-adifaga-energeiaka-techniti-noimosyni/