Η Πέμπτη γεμάτη με ανθρώπινη έρευνα καθώς η τροχιά του σταθμού ενισχύεται. Η χαλάρωση, η άσκηση και οι βιοϊατρικές μελέτες ήταν οι βασικοί ερευνητικοί στόχοι για το πλήρωμα της Αποστολής 74 την Πέμπτη, καθώς η NASA και οι συνεργάτες της διερευνούν τρόπους για να διατηρήσουν τους αστροναύτες υγιείς σε μακροπρόθεσμες αποστολές. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται επίσης σε υψηλότερη τροχιά, αφού το ελλιμενισμένο φορτηγό σκάφος Progress 93 πυροδότησε τους προωθητήρες του την Τετάρτη.Οι μηχανικοί πτήσης Jessica Meir της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ξεκίνησαν την Πέμπτη μια έρευνα για το πώς να μειώσουν το άγχος και να βελτιώσουν τον ύπνο τους ενώ ζουν και εργάζονται σε ένα διαστημόπλοιο. Το δίδυμο, αμέσως μόλις ξύπνησαν, συμπλήρωσε πρώτα ένα ερωτηματολόγιο που κατέγραφε το άγχος και τα συναισθήματα που βιώνουν εκτός Γης. Στη συνέχεια, οι δύο αστροναύτες συνέλεξαν δείγματα σάλιου, ώστε οι ερευνητές να μπορέσουν να αναλύσουν το άγχος και τα επίπεδα ανοσίας ενός μέλους του πληρώματος. Η μελέτη RelaxPro, που χρηματοδοτείται από την ESA, διερευνά τη χρήση μη επεμβατικών τεχνικών χαλάρωσης και διαλογισμού σε ένα διαστημόπλοιο για τη βελτίωση της υγείας των αστροναυτών και την προώθηση της επιτυχίας της αποστολής.Στη συνέχεια, το απόγευμα, οι αστροναύτες της NASA και της ESA συνάντησαν ο ένας τον άλλον τον εξοπλισμό για τη μελέτη κινηματικής άσκησης ARED (προηγμένη συσκευή άσκησης με αντίσταση) που λαμβάνει χώρα στην ενότητα Tranquility . Παρακολούθησαν ένα βίντεο που εξηγούσε την ακριβή τοποθέτηση τεσσάρων καμερών για την καταγραφή της προπόνησης ενός μέλους του πληρώματος, τη βαθμονόμηση των καμερών, τη ρύθμιση μιας οθόνης βίντεο και τη διαμόρφωση ενός υπολογιστή για τη συλλογή δεδομένων. Οι γιατροί διερευνούν τις δυνάμεις που βιώνουν οι μύες και τα οστά ενός αστροναύτη όταν γυμνάζεται σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας για να διατηρήσει τη φυσική του κατάσταση και την υγεία του κατά τη διάρκεια μιας μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε τη βάρδιά του οργανώνοντας τον εξοπλισμό δειγματοληψίας αίματος και στη συνέχεια ανακτώντας βιοϊατρικά δείγματα από μια επιστημονική κατάψυξη για επιστημονική επεξεργασία. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ μετέφερε συσκευασίες τροφίμων στη μονάδα Harmony και τις προετοίμασε για μελλοντική χρήση από το πλήρωμα. Κατά το δεύτερο μισό της βάρδιάς του, φόρτωσε φορτίο σε ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon για επιστροφή στη Γη και στη συνέχεια συμμετείχε με τον Μέιρ σε μια κλήση προς τους ελεγκτές αποστολής, οι οποίοι συζήτησαν την εμπειρία τους από την πτήση του διαστημοπλοίου πληρώματος Dragon, καθώς αυτό προσδέθηκε στο τροχιακό φυλάκιο στις 14 Φεβρουαρίου .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνεργάστηκε δύο φορές με τη Μέιρ την Πέμπτη, κατά τη διάρκεια δύο σύντομων βιοϊατρικών συνεδριών. Αρχικά τη βοήθησε καθώς έπαιρνε δείγμα αίματος, το περιστρεφόταν σε φυγόκεντρο και στη συνέχεια το αποθήκευε σε επιστημονικό καταψύκτη για να αναλύσει την υγεία των οστών της . Προς το τέλος της βάρδιας του πληρώματος, η Μέιρ απεικόνισε τα μάτια του Γουίλιαμ χρησιμοποιώντας υλικό ιατρικής απεικόνισης, καθώς οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούσαν εξ αποστάσεως για να δουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τον αμφιβληστροειδή, το οπτικό νεύρο και τον κερατοειδή του. Ο Γουίλιαμς εργάστηκε επίσης στη μονάδα εργαστηρίου Kibo, απεγκαθιστώντας τη Μονάδα Πειράματος Καύσης Στερεών μετά την ολοκλήρωση των επιστημονικών της στόχων, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της πυρασφάλειας των διαστημοπλοίων και της παρατήρησης του τρόπου καύσης των στερεών καυσίμων σε μικροβαρύτητα.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, ο οποίος ξεκινά τη δεύτερη διαστημική του πτήση, εργάστηκε σε δύο έρευνες την Πέμπτη χρησιμοποιώντας προηγμένη τεχνολογία. Για το πρώτο πείραμα, ο Φεντιάεφ φορούσε γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρινόταν σε οπτικά και ηχητικά σήματα για να δοκιμάσει την αίσθηση ισορροπίας και προσανατολισμού του στο διάστημα. Για το δεύτερο πείραμα, δοκίμασε εργαλεία με τεχνητή νοημοσύνη για τη μετατροπή ομιλίας σε κείμενο για βελτιωμένη τεκμηρίωση δεδομένων και επικοινωνιών με τους ελεγκτές εδάφους.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ βοήθησε τον Φεντιάεφ στις προηγμένες ερευνητικές μελέτες σε ανθρώπους. Ο Κουντ-Σβερτσκόφ εκπαιδεύτηκε επίσης στην εκτέλεση διαδικασιών και στη χρήση ιατρικού εξοπλισμού σε περίπτωση έκτακτης ιατρικής ανάγκης που επιβιβάστηκε στο τροχιακό φυλάκιο. Τέλος, ο δύο φορές κάτοικος του σταθμού κατέβασε δεδομένα ακτινοβολίας στα οποία εκτίθεται ο σταθμός ενώ βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη για ανάλυση.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, αφιέρωσε κυρίως την Πέμπτη σε δραστηριότητες συντήρησης του εργαστηρίου, εστιάζοντας τον περισσότερο χρόνο του στον εντοπισμό και την απογραφή εξοπλισμού σε όλο το τμήμα της Roscosmos του σταθμού. Ο Μικάεφ έλεγξε επίσης τις δεξαμενές νερού της γεννήτριας οξυγόνου της Elektron για φυσαλίδες αέρα, ώστε να διασφαλιστεί η συνεχής λειτουργία της συσκευής υποστήριξης ζωής.Το διαστημόπλοιο Roscosmos Progress 93 πυροδότησε τους προωθητήρες του για 10 λεπτά και 55 δευτερόλεπτα για να επανενεργοποιήσει τον σταθμό πριν από την εκτόξευση του διαστημοπλοίου ανεφοδιασμού Progress 94. Ο ελιγμός αύξησε το υψόμετρο του σταθμού κατά 2 μίλια στο περίγειο, τοποθετώντας τον διαστημικό σταθμό σε τροχιά 269,2 x 255 νόμιμων μιλίων. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/19/thursday-packed-with-human-research-as-stations-orbit-is-boosted/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, εισέρχεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την πρόσδεσή της στο διαστημόπλοιο Dragon στις 14 Φεβρουαρίου 2026, για να συμμετάσχει στην Αποστολή 74 και να ξεκινήσει μια μακράς διάρκειας ερευνητική αποστολή μικροβαρύτητας.     Η NASA δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την έρευνα δοκιμών πτήσης με πληρώματα Starliner. Σε  συνέντευξη Τύπου  την Πέμπτη, η NASA δημοσίευσε μια έκθεση με τα ευρήματα της Ομάδας Έρευνας Προγράμματος που εξέτασε τη Δοκιμαστική Πτήση Πληρώματος του Boeing CST-100 Starliner στο πλαίσιο του Προγράμματος Εμπορικού Πληρώματος του οργανισμού.  «Το διαστημόπλοιο Boeing Starliner αντιμετώπισε προκλήσεις σε όλες τις μη επανδρωμένες και τις πιο πρόσφατες επανδρωμένες αποστολές του. Ενώ η Boeing κατασκεύαζε το Starliner, η NASA το αποδέχτηκε και εκτόξευσε δύο αστροναύτες στο διάστημα. Οι τεχνικές δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν κατά την πρόσδεση στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ήταν πολύ εμφανείς», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν.  «Για να αναλάβουμε αποστολές που αλλάζουν τον κόσμο, πρέπει να είμαστε διαφανείς τόσο για τις επιτυχίες όσο και για τις αδυναμίες μας. Πρέπει να παραδεχτούμε τα λάθη μας και να διασφαλίσουμε ότι δεν θα ξανασυμβούν ποτέ. Πέρα από τα τεχνικά ζητήματα, είναι σαφές ότι η NASA επέτρεψε τους γενικούς προγραμματικούς στόχους της ύπαρξης δύο παρόχων ικανών να μεταφέρουν αστροναύτες από και προς την τροχιά, να επηρεάσουν τις μηχανικές και επιχειρησιακές αποφάσεις, ειδικά κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά την αποστολή. Διορθώνουμε αυτά τα λάθη. Σήμερα, δηλώνουμε επίσημα ένα ατύχημα Τύπου Α και διασφαλίζουμε την λογοδοσία της ηγεσίας, ώστε να μην επαναληφθούν ποτέ καταστάσεις σαν κι αυτή. Ανυπομονούμε να συνεργαστούμε με την Boeing, καθώς και οι δύο οργανισμοί εφαρμόζουν διορθωτικές ενέργειες και επιστρέφουν το Starliner σε πτήση μόνο όταν είναι έτοιμο.» Το Starliner εκτοξεύτηκε στις 5 Ιουνίου 2024, στην πρώτη δοκιμαστική πτήση με πλήρωμα προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Αρχικά είχε προγραμματιστεί ως αποστολή οκτώ έως 14 ημερών, αλλά η πτήση παρατάθηκε σε 93 ημέρες αφότου εντοπίστηκαν ανωμαλίες στο σύστημα πρόωσης ενώ το διαστημόπλοιο βρισκόταν σε τροχιά. Μετά την εξέταση των δεδομένων πτήσης και τη διεξαγωγή δοκιμών εδάφους στις εγκαταστάσεις δοκιμών White Sands, η NASA αποφάσισε να επιστρέψει το διαστημόπλοιο χωρίς τους αστροναύτες της NASA, Butch Wilmore και Suni Williams. Το Starliner επέστρεψε από τον διαστημικό σταθμό τον Σεπτέμβριο του 2024, προσγειώνοντας στο διαστημικό λιμάνι White Sands στο Νέο Μεξικό. Οι Wilmore και Williams αργότερα επέστρεψαν με ασφάλεια στη Γη με την αποστολή Crew-9 του SpaceX τον Μάρτιο του 2025. Τον Φεβρουάριο του 2025, η NASA διόρισε μια ανεξάρτητη Ομάδα Διερεύνησης Προγράμματος για να διερευνήσει τους τεχνικούς, οργανωτικούς και πολιτιστικούς παράγοντες που συνέβαλαν στα ζητήματα της δοκιμαστικής πτήσης.  Αυτή η έκθεση ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2025. Η NASA και η Boeing συνεργάζονται από τότε που το Starliner επέστρεψε πριν από 18 μήνες για να εντοπίσουν και να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίστηκαν κατά τη διάρκεια της αποστολής, και οι εργασίες για την τεχνική διερεύνηση της αιτίας συνεχίζονται. Οι ερευνητές εντόπισαν μια αλληλεπίδραση συνδυασμένων βλαβών υλικού, κενών στα προσόντα, λαθών ηγεσίας και πολιτισμικών καταρρεύσεων που δημιούργησαν συνθήκες κινδύνου ασύμβατες με τα πρότυπα ασφάλειας των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων της NASA. Η NASA θα αποδεχτεί αυτήν την έκθεση ως την τελική.  Ως αποτέλεσμα, η NASA λαμβάνει διορθωτικά μέτρα για να αντιμετωπίσει τα ευρήματα της έκθεσης, σε μια προσπάθεια να διασφαλίσει ότι τα διδάγματα που αντλήθηκαν συμβάλλουν στην ασφάλεια του πληρώματος και της αποστολής των μελλοντικών πτήσεων του Starliner και όλων των προγραμμάτων της NASA. Λόγω της απώλειας της ευελιξίας του διαστημικού σκάφους καθώς το πλήρωμα πλησίαζε τον διαστημικό σταθμό και των σχετικών οικονομικών ζημιών που προκλήθηκαν, η NASA έχει ταξινομήσει την δοκιμαστική πτήση ως ατύχημα Τύπου Α. Αυτό κατατάσσει την πτήση του σκάφους Starliner στην ίδια κατηγορία με τις καταστροφές των Challenger και Columbia που στοίχισαν συνολικά τη ζωή σε 14 αστροναύτες. Ενώ δεν υπήρξαν τραυματισμοί και η αποστολή ανέκτησε τον έλεγχο πριν από την πρόσδεση, αυτός ο χαρακτηρισμός ταξινόμησης υψηλότερου επιπέδου αναγνωρίζει ότι υπήρχε πιθανότητα για ένα σημαντικό ατύχημα. Η NASA θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με την Boeing για να κατανοήσει πλήρως και να επιλύσει τις τεχνικές προκλήσεις με το όχημα Starliner, ενσωματώνοντας παράλληλα τις συστάσεις για την έρευνα πριν από την επόμενη αποστολή.  Για την πλήρη έκθεση, η οποία περιλαμβάνει διορθώσεις σε συντονισμό με τον εμπορικό μας συνεργάτη για την προστασία του ιδιόκτητου και ευαίσθητου στην ιδιωτικότητα υλικού, διατίθεται στο διαδίκτυο. Μια έκδοση της έκθεσης που συμμορφώνεται με το πρότυπο 508 θα αναρτηθεί σύντομα σε αυτήν τη σελίδα. Η NASA θα ενημερώσει με σημείωμα του συντάκτη όταν ολοκληρωθεί. https://www.nasa.gov/wp-content/uploads/2026/02/nasa-report-with-redactions-021926.pdf?emrc=76e561 Το διαστημόπλοιο Starliner της Boeing που εκτόξευσε τους αστροναύτες της NASA, Butch Wilmore και Suni Williams, για τις δοκιμές πτήσης πληρώματος, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, απεικονίζεται αγκυροβολημένο στο μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony στις 3 Ιουλίου 2024. Αυτή η θέα είναι από ένα παράθυρο του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon Endeavour, το οποίο είναι αγκυροβολημένο στο λιμάνι δίπλα στο Starliner.     Roscosmos Ο Mir στο Διάστημα: 40 Χρόνια από την Εκτόξευση του Τροχιακού Σταθμού Στις 20 Φεβρουαρίου 1986, η βασική μονάδα του σταθμού Mir εκτοξεύτηκε σε τροχιά. Ήταν ο πρώτος μακροπρόθεσμος πολυμοναδικός τροχιακός σταθμός στον κόσμο. Ο σταθμός Mir, με τα διαστημόπλοια Soyuz και Progress, ζύγιζε πάνω από 140 τόνους. Έξι ακόμη μονάδες προσδέθηκαν στη βασική μονάδα: 🔹Kvant 🔹Kvant-2; 🔹Kristall; 🔹Spektr; 🔹Priroda; 🔹Διαμέρισμα Σύνδεσης για Αμερικανικά Διαστημικά Λεωφορεία. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του σταθμού, 104 άτομα από 12 χώρες τον επισκέφθηκαν. Περισσότερα από 23.000 επιστημονικά πειράματα πραγματοποιήθηκαν στο πλοίο. Ο κοσμοναύτης Valery Polyakov σημείωσε ένα ρεκόρ διάρκειας πτήσης που παραμένει αδιάσπαστο - περισσότερες από 437 ημέρες.Ο σταθμός Mir έγινε όχι μόνο ένα επιστημονικό και τεχνικό έργο, αλλά και ένα πολιτιστικό και γεωπολιτικό σύμβολο της εποχής. Ενέπνευσε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να εξερευνήσουν και να κατακτήσουν το διάστημα. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_600718   Ενέργεια Πυραύλων και Διαστήματος Ακριβώς πριν από 40 χρόνια, ξεκίνησε η ιστορία του Mir. Η βασική μονάδα του πρώτου πολυμονάδας σταθμού στην ιστορία της κοσμοναυτικής εκτοξεύτηκε σε τροχιά. Πάνω από 15 χρόνια λειτουργίας, αυτό το μοναδικό κατοικήσιμο εργαστήριο έγινε: 🔻 Η βάση για μια τεχνολογική ανακάλυψη Αρθρωτή αρχιτεκτονική, γυροδυναμικά συστήματα προσανατολισμού, αυτόματη σύνδεση - ο σταθμός ήταν γεμάτος με πρωτοποριακές λύσεις για την εποχή του. 🔻 Μια βάση για εκατοντάδες μοναδικά πειράματα Έρευνα στη βιολογία, την ιατρική, την επιστήμη των υλικών, τη φυσική και την αστρονομία διεξήχθη στον σταθμό. Τα αποτελέσματα βρήκαν εφαρμογή τόσο στη διαστημική βιομηχανία όσο και στη Γη, στη βιομηχανία και την υγειονομική περίθαλψη. 🔻 Ένα σχολείο διεθνούς συνεργασίας Ο ρωσικός σταθμός έγινε πλατφόρμα για τα διεθνή προγράμματα Intercosmos, Mir-Shuttle και άλλα. Κοσμοναύτες και αστροναύτες από δεκάδες χώρες απέκτησαν εκεί ανεκτίμητη εμπειρία, η οποία αργότερα αποτέλεσε τη βάση για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ακόμα και κατά τη διάρκεια των πιο δύσκολων ετών, ο Mir βοήθησε στη διατήρηση της συνέχειας της ρωσικής κοσμοναυτικής. Χάρη στην επιμονή των μηχανικών, των κοσμοναυτών και όλων των λάτρεις του διαστήματος, ο σταθμός έγινε ένας πραγματικός θρύλος. Συγχαρητήρια σε όλους όσους εργάστηκαν σε αυτό το φιλόδοξο έργο - χρόνια πολλά! https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23982

Η NASA ξεκινάει τις επιχειρήσεις εκτόξευσης Artemis II μετά από επιτυχημένη δοκιμή καυσίμου. Η NASA τροφοδότησε με επιτυχία τον πύραυλο SLS (Space Launch System) και έκανε επίδειξη της αντίστροφης μέτρησης για την εκτόξευση  του Artemis II  την Πέμπτη, κατά τη διάρκεια μιας πρόβας για υγρή ατμόσφαιρα στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της υπηρεσίας στη Φλόριντα.  Οι μηχανικοί φόρτωσαν περισσότερα από 700.000 γαλόνια υγρού προωθητικού στον πύραυλο, έστειλαν ένα πλήρωμα κλεισίματος στην εξέδρα εκτόξευσης για να επιδείξουν το κλείσιμο των καταπακτών του διαστημικού σκάφους Orion και ολοκλήρωσαν δύο κύκλους καταμέτρησης τερματικών σταθμών - την τελική φάση της αντίστροφης μέτρησης εκτόξευσης. Το  πλήρωμα του Artemis II  παρακολούθησε επίσης μέρος της δοκιμής από το Κέντρο Ελέγχου Εκτόξευσης στο NASA Kennedy. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, οι ομάδες παρακολούθησαν στενά τις λειτουργίες ανεφοδιασμού με υγρό υδρογόνο, οι οποίες αποδείχθηκαν δύσκολες κατά τη διάρκεια προηγούμενων δοκιμών. Οι συγκεντρώσεις αερίου υδρογόνου παρέμειναν κάτω από τα επιτρεπόμενα όρια, δίνοντας στους μηχανικούς εμπιστοσύνη στις νέες σφραγίδες που εγκαταστάθηκαν σε μια διεπαφή που χρησιμοποιείται για τη δρομολόγηση καυσίμου στον πύραυλο.  Στις αρχές των επιχειρήσεων ανεφοδιασμού με καύσιμα, οι ομάδες αντιμετώπισαν απώλεια επίγειων επικοινωνιών στο Κέντρο Ελέγχου Εκτόξευσης. Οι χειριστές μεταπήδησαν προσωρινά σε εφεδρικές μεθόδους επικοινωνίας για να διατηρήσουν ασφαλείς τις δραστηριότητες φόρτωσης προωθητικού πριν αποκατασταθούν τα κανονικά κανάλια επικοινωνίας. Οι μηχανικοί απομόνωσαν τον εξοπλισμό που προκάλεσε το πρόβλημα. Μια συνοπτική περιγραφή των εργασιών πρόβας τζενεράλε είναι διαθέσιμη στο  ιστολόγιο Artemis .  Ενώ οι μηχανικοί εξετάζουν τα δεδομένα από τη δοκιμή, το πλήρωμα του Artemis II ετοιμάζεται να εισέλθει σε καραντίνα αργά την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου στο Χιούστον. Αν και η NASA δεν έχει ορίσει  επίσημη ημερομηνία εκτόξευσης , η έναρξη της καραντίνας των περίπου 14 ημερών για τον περιορισμό της έκθεσης του πληρώματος σε ασθένειες πριν από την εκτόξευση διατηρεί την ευελιξία στο παράθυρο εκτόξευσης του Μαρτίου. Η NASA θα συζητήσει την πρόβα τζενεράλε για την υγρή ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια  συνέντευξης Τύπου στις 11 π.μ. EST την Παρασκευή στο κανάλι YouTube  της υπηρεσίας   . Τις επόμενες ημέρες, οι τεχνικοί θα χρησιμοποιήσουν γερανούς για να στήσουν προσωρινές πλατφόρμες πρόσβασης στον κινητό εκτοξευτή. Οι πλατφόρμες θα τους επιτρέψουν να φτάσουν στα άνω αριστερά και δεξιά τμήματα των πυραύλων στερεάς κατάστασης SLS και της δεξαμενής πυρήνα για να συντηρήσουν το σύστημα τερματισμού πτήσης και να το δοκιμάσουν ξανά ώστε να πληροί τις απαιτήσεις ασφαλείας της Ανατολικής Εμβέλειας. Οι πλατφόρμες αναπτύχθηκαν με βάση τα διδάγματα που αντλήθηκαν κατά τη διάρκεια της αποστολής Artemis I και επιτρέπουν στη NASA να ολοκληρώσει τις δοκιμές από άκρο σε άκρο του συστήματος ασφαλείας ενώ βρίσκεται στην εξέδρα εκτόξευσης αντί να επιστρέψει στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο NASA Kennedy για επανάληψη των δοκιμών.  Το  πλήρωμα closeout  θα εξασκηθεί επίσης στις επιχειρήσεις closeout για άλλη μια φορά, ενισχύοντας την ικανότητα της ομάδας.  Στο πλαίσιο μιας Χρυσής Εποχής καινοτομίας και εξερεύνησης, το Artemis θα ανοίξει το δρόμο για νέες αμερικανικές επανδρωμένες αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την αποστολή των πρώτων αστροναυτών στον Άρη.  https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/19/nasa-begins-artemis-ii-launch-pad-ops-after-successful-fuel-test/ Ο πύραυλος Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion βρίσκονται κάθετα στον κινητό εκτοξευτή 1 στο Launch Complex 39B στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη.

Μια κοσμική μέδουσα εντόπισε το James Webb (βίντεο) Μπορεί να προσφέρει μια πιο λεπτομερή εικόνα της εξέλιξης των γαλαξιών. Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb αστρονόμοι κατέγραψαν μια εντυπωσιακή εικόνα μιας «κοσμικής μέδουσας». Ο γαλαξίας αυτός, με την ονομασία COSMOS2020-635829, παρατηρήθηκε όπως ήταν πριν από 8,5 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή περίπου 5,3 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μπορεί να προσφέρει μια πιο λεπτομερή εικόνα της εξέλιξης των γαλαξιών σε μια κρίσιμη περίοδο της «εφηβείας» του Σύμπαντος. Ο COSMOS2020-635829 ανήκει στην κατηγορία των «γαλαξιών μέδουσα» οι οποίοι ονομάζονται έτσι επειδή διαθέτουν μακριές ουρές αερίου που θυμίζουν τα εύκαμπτα, κεντρίζοντα πλοκάμια των θαλάσσιων μεδουσών. Στην περίπτωση αυτών των γαλαξιών, οι ουρές δημιουργούνται καθώς «κολυμπούν» μέσα στα σμήνη γαλαξιών όπου ανήκουν, κόντρα σε ισχυρούς ανέμους που τους ασκούν πίεση και απομακρύνουν το αέριό τους μια διαδικασία γνωστή ως απογύμνωση. Η ανακάλυψη Η ομάδα εντόπισε τον COSMOS2020-635829 εξετάζοντας δεδομένα που συνέλεξε το James Webb από μια περιοχή του ουρανού γνωστή ως Cosmic Evolution Survey Deep field ή πεδίο COSMOS. Η περιοχή αυτή προτιμάται από τους αστρονόμους για τη μελέτη μακρινών και αρχαίων γαλαξιών επειδή βρίσκεται μακριά από το επίπεδο του γαλαξία μας και δεν παρεμποδίζεται από φωτεινά αντικείμενα.«Εξετάζαμε μεγάλο όγκο δεδομένων από αυτή την καλά μελετημένη περιοχή του ουρανού με την ελπίδα να εντοπίσουμε γαλαξίες μέδουσες που δεν είχαν μελετηθεί στο παρελθόν. Στα πρώτα στάδια της αναζήτησής μας στα δεδομένα του James Webb εντοπίσαμε ένα μακρινό μη καταγεγραμμένο γαλαξία μέδουσα που προκάλεσε άμεσα το ενδιαφέρον μας» δήλωσε ο Ίαν Ρόμπερτς  από το Κέντρο Αστροφυσικής Waterloo στη Σχολή Θετικών Επιστημών της Βρετανίας. «Η εικόνα του COSMOS2020-635829 δείχνει έναν γαλαξιακό δίσκο που φαίνεται σχετικά φυσιολογικός όχι πολύ διαφορετικός από το γαλαξία μας εκτός από τις χαρακτηριστικές ουρές αερίου. Στις ουρές αυτές διακρίνονται φωτεινοί μπλε «κόμβοι» οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ομάδες νεαρών άστρων.   Η νεαρή ηλικία αυτών των άστρων υποδηλώνει ότι γεννήθηκαν έξω από τον κύριο γαλαξιακό δίσκο του COSMOS2020-635829 μέσα στις ουρές του αερίου που έχει απομακρυνθεί μέσω της απογύμνωσης. Αν και αυτό το φαινόμενο είναι αναμενόμενο για γαλαξίες μέδουσα η εικόνα του συγκεκριμένου γαλαξία αποκάλυψε και μια έκπληξη. Μέχρι πρόσφατα οι ερευνητές πίστευαν ότι τα γαλαξιακά σμήνη που βρίσκονταν ακόμη σε στάδιο σχηματισμού πριν από 8,5 δισεκατομμύρια χρόνια δεν παρήγαγαν συνήθως την πίεση που απαιτείται για τέτοια απογύμνωση.«Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι τα περιβάλλοντα των σμηνών ήταν ήδη αρκετά σκληρά ώστε να απογυμνώνουν τους γαλαξίες, και το δεύτερο ότι τα γαλαξιακά σμήνη ίσως μεταβάλλουν τις ιδιότητες των γαλαξιών νωρίτερα απ’ ό,τι πιστεύαμε. Επίσης, όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορεί να συνέβαλαν στη δημιουργία του μεγάλου πληθυσμού “νεκρών” γαλαξιών που παρατηρούμε σήμερα στα σμήνη. Τα δεδομένα αυτά μας προσφέρουν σπάνια εικόνα για το πώς μετασχηματίζονταν οι γαλαξίες στο πρώιμο Σύμπαν» εξηγεί ο Ρόμπερτς.Η ομάδα σκοπεύει να συνεχίσει τη μελέτη του COSMOS2020-635829 με το James Webb, ελπίζοντας να λύσει περαιτέρω μυστήρια σχετικά με αυτόν και άλλους γαλαξίες μέδουσες. Η εικόνα του γαλαξία COSMOS2020-635829 με τα εντυπωσιακά «πλοκάμια» που τον κάνουν μοιάζει με μέδουσα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2075356/mia-kosmiki-medoysa-entopise-to-james-webb-vinteo/