Προετοιμασίες για διαστημικούς περιπάτους, βιογραφική εκτύπωση και έρευνα για την άσκηση - Πρόγραμμα κορυφαίων σταθμών. Η Αποστολή 75 προετοιμάζεται για έναν πολυάσχολο Αύγουστο με τρεις διαστημικούς περιπάτους που έχουν προγραμματιστεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι διαστημικοί κάτοικοι εκτυπώνουν επίσης ζωντανά κύτταρα και ιστούς και μελετούν πώς να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα της άσκησης στο διάστημα.Οι υπεύθυνοι αποστολών συζήτησαν μια σειρά από διαστημικούς περιπάτους και τις σχετικές εργασίες τους κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου την Πέμπτη . Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Ανίλ Μενόν, θα πραγματοποιήσουν τον πρώτο διαστημικό περίπατο στις 7:35 π.μ. EDT την Πέμπτη 6 Αυγούστου, για εργασίες σε ηλιακούς συλλέκτες. Η NASA θα ανακοινώσει σύντομα τους αστροναύτες που θα συμμετάσχουν στους διαστημικούς περιπάτους που έχουν προγραμματιστεί για τις 13 και 25 Αυγούστου για συντήρηση επικοινωνιών και ηλεκτρονικών. Και οι τρεις διαστημικοί περίπατοι θα μεταδοθούν ζωντανά στο NASA+ και σε μια ποικιλία πλατφορμών.Οι Meir και Menon πέρασαν την Πέμπτη εξασκούμενοι στη χρήση των εργαλείων διαστημικού περιπάτου και εξοικειώνοντας τους εαυτούς τους με τα εξαρτήματα που θα χρησιμοποιήσουν για να προετοιμάσουν το τροχιακό φυλάκιο για τη μελλοντική εγκατάσταση της έβδομης ηλιακής συστοιχίας του, η οποία θα ενισχύσει το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας. Οι αστροναύτες μελέτησαν επίσης τις διαδικασίες διαστημικού περιπάτου, προετοίμασαν τις διαστημικές τους στολές και οργάνωσαν τον εξοπλισμό μέσα στον αεροθάλαμο Quest πριν από την επερχόμενη εκδρομή.Η βιοεκτύπωση, ή αλλιώς η κατασκευή ζωντανών κυττάρων και ιστών με χρήση βιομελανιών, αποτελεί βασικό ερευνητικό στόχο στον διαστημικό σταθμό εδώ και αρκετά χρόνια. Η έλλειψη βαρύτητας επιτρέπει στα κύτταρα να αναπτύσσονται φυσικά σε τρεις διαστάσεις, με αποτέλεσμα ιστούς υψηλότερης ποιότητας από αυτούς που παράγονται στη Γη. Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συνεργάστηκαν στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, συνεχίζοντας την έρευνα προηγμένης βιοτεχνολογίας. Η Adenot ανέμειξε κύτταρα χόνδρου με βιομελάνι και στη συνέχεια ενέκρινε το μείγμα σε φυσίγγια. Στη συνέχεια, η Hathaway συνέλεξε τα φυσίγγια από την Adenot και τα τοποθέτησε μέσα στον βιοεκτυπωτή InSPA-Auxilium που είναι εγκατεστημένος στο γάντι Life Science της Kibo . Τα βιοεκτυπωμένα δείγματα θα καταψυχθούν και θα επιστραφούν στη Γη για ανάλυση. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξη προηγμένων θεραπειών για τραυματισμούς χόνδρου στη Γη και στο διάστημα.Οι Hathaway και Adenot διεξήγαγαν επίσης εκ περιτροπής έρευνα άσκησης με μια φουτουριστική στολή και νέο εξοπλισμό για να παραμένουν σε φόρμα σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Ο Adenot δοκίμασε τη στολή EasyMotion-2 και έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο COLBERT στη μονάδα Tranquility . Η στολή στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτεί μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει μια διαστημική προπόνηση. Ο Hathaway πραγματοποίησε μια συνεδρία κωπηλασίας στην Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης (E4D) που είναι εγκατεστημένη στη μονάδα εργαστηρίου Columbus . Η E4D είναι βελτιστοποιημένη για άσκηση σε μικροβαρύτητα και αξιολογείται για χρήση σε μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης του διαστήματος.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, φορούσαν εκ περιτροπής γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και αντιδρούσαν σε οπτικά ερεθίσματα μέσω υπολογιστή. Το μακροχρόνιο εικονικό πείραμα εξετάζει πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσης ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Ο μηχανικός πτήσης Andrey Fedyaev έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , ενώ ήταν συνδεδεμένος με ηλεκτρόδια, για αξιολόγηση της φυσικής του κατάστασης. Στη συνέχεια, ο Fedyaev ρύθμισε το υλικό ανίχνευσης ακτινοβολίας για να μετρήσει το περιβάλλον νετρονίων στο οποίο εκτίθεται ο σταθμός και μελέτησε υλικά που μπορεί να προστατεύουν ένα διαστημόπλοιο από την διαστημική ακτινοβολία. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/07/30/spacewalk-preps-bioprinting-and-exercise-research-top-station-schedule/ Η αστροναύτης της NASA Τζέσικα Μέιρ εργάζεται μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, εγκαθιστώντας εξαρτήματα ποδιών και χεριών σε μια διαστημική στολή.  

Εντοπίστηκε αστεροειδής στο ηλιακό μας σύστημα που έχει 3 «κεφάλια» και δορυφόρο. Είναι η πρώτη φορά που ανακαλύπτουμε ένα διαστημικό βράχο με τέτοια χαρακτηριστικά και προσφέρει νέα στοιχεία για την περιοχή που βρίσκεται η Γη. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τον πρώτο γνωστό τριλοβικό αστεροειδή στην κύρια ζώνη αστεροειδών ανάμεσα στον Άρη και τον Δία. Επιπλέον διαπίστωσαν ότι συνοδεύεται από έναν μικρό φυσικό δορυφόρο.Πρόκειται για τον αστεροειδή 44 Nysa, ο οποίος είχε ανακαλυφθεί ήδη από το 1857. Εκείνη την εποχή εμφανιζόταν απλώς ως ένα μικροσκοπικό φωτεινό σημείο στον ουρανό και παρά τις μεταγενέστερες παρατηρήσεις ακόμη και με το πανίσχυρο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble οι επιστήμονες γνώριζαν ελάχιστα για τη μορφή του.Οι προηγούμενες εκτιμήσεις υποδείκνυαν ότι πιθανότατα ήταν διλοβικός όπως συμβαίνει με αρκετούς αστεροειδείς και κομήτες, μεταξύ των οποίων και ο αστεροειδής 52246 Donaldjohanson, από τον οποίο πέρασε το διαστημόπλοιο Lucy της NASA το 2025. Ωστόσο νέες παρατηρήσεις από το τηλεσκόπιο Large Binocular Telescope στην Αριζόνα και τη συστοιχία τηλεσκοπίων VLT στη Χιλή αποκάλυψαν ότι ο 44 Nysa διαθέτει στην πραγματικότητα τρεις λοβούς κάτι που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ ξανά σε αστεροειδή.«Οι εικόνες αποκαλύπτουν ένα πραγματικά ασυνήθιστο αντικείμενο. Η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι πρόκειται είτε για έναν τριπλό αστεροειδή επαφής, αποτελούμενο από τρία ενωμένα σώματα, είτε για ένα εξαιρετικά ακανόνιστο ενιαίο σώμα, διαφορετικό από οτιδήποτε έχουμε παρατηρήσει μέχρι σήμερα» δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Κέιτ Μίνκερ  από το Αστεροσκοπείο Lowell στις ΗΠΑ.Μια εικόνα των παρατηρήσεων του Nysa που εικονίζεται στο κέντρο ενώ με το βελάκι σημειώνεται ο δορυφόρος του. πηγή φωτό. (ate Minker et al.) Οι παρατηρήσεις Η λήψη τόσο λεπτομερών εικόνων δεν ήταν εύκολη. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δύο προηγμένα συστήματα απεικόνισης υψηλής αντίθεσης, τα SHARK-VIS και SPHERE/ZIMPOL σε συνδυασμό με τεχνολογία προσαρμοστικής οπτικής που διορθώνει την παραμόρφωση της εικόνας από την ατμόσφαιρα της Γης.Στη συνέχεια εφαρμόστηκαν ειδικές τεχνικές επεξεργασίας εικόνας για να αφαιρεθεί το έντονο φωτοστέφανο γύρω από τον αστεροειδή το οποίο θα μπορούσε να κρύβει μικρότερους συνοδούς.Οι εικόνες αποκάλυψαν ένα σώμα με μέγιστη διάμετρο περίπου 75 χιλιομέτρων και δύο χαρακτηριστικές κοιλάδες που περιβάλλουν την επιφάνειά του. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτές αντιστοιχούν στα σημεία όπου ενώνονται οι τρεις λοβοί του αστεροειδούς. Παράλληλα εντοπίστηκε ένας μικρός δορυφόρος διαμέτρου περίπου ενός χιλιομέτρου ο οποίος περιφέρεται σε απόσταση τουλάχιστον 170 χιλιομέτρων από τον Nysa.Ο δορυφόρος έλαβε προσωρινά την ονομασία S/2026 (44) 1. Επειδή παρατηρήθηκε σε δύο διαφορετικές εκστρατείες παρατήρησης, οι αστρονόμοι μπόρεσαν να μελετήσουν την τροχιακή του κίνηση γύρω από τον αστεροειδή. «Χρησιμοποιήσαμε μια εξειδικευμένη τεχνική υψηλής αντίθεσης, η οποία προέρχεται από άλλο πεδίο της αστρονομίας, για να ανιχνεύσουμε τον μικρό δορυφόρο, του οποίου το αχνό φως χανόταν μέσα στη λαμπρότητα του κύριου αστεροειδούς» εξήγησε ο Τζιανλούκα Λι Κάουζι από το Ιταλικό Εθνικό Ινστιτούτο Αστροφυσικής. Ονομασία και προέλευση Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του από τη μυθική Νύσα, τον τόπο όπου σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ανατράφηκε ο θεός Διόνυσος από τις νύμφες. Ο αστρονόμος Αλ Κόνραντ σημείωσε ότι η ονομασία ταιριάζει ιδιαίτερα στη νέα ανακάλυψη, καθώς ο Διόνυσος συνδεόταν με το αρχαίο θέατρο, όπου οι ηθοποιοί φορούσαν μάσκες και έκρυβαν την πραγματική τους ταυτότητα.«Επιτέλους αποκαλύπτουμε την αληθινή φύση του αστεροειδούς, σχεδόν 170 χρόνια μετά την ανακάλυψή του», δήλωσε. Η προέλευση του παράξενου αυτού αντικειμένου παραμένει άγνωστη. Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι ο Nysa αποτελεί έναν «τριπλό αστεροειδή επαφής» δηλαδή τρία ξεχωριστά σώματα που συγκρατούνται μεταξύ τους από τη βαρύτητα.Μια δεύτερη πιθανότητα είναι ότι στο μακρινό παρελθόν πέρασε πολύ κοντά από έναν πολύ μεγαλύτερο αστεροειδή. Οι ισχυρές παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις θα μπορούσαν να παραμορφώσουν το εξωτερικό του και ακόμη και να τον διασπάσουν σε διαδοχικά τμήματα δημιουργώντας τη σημερινή ασυνήθιστη μορφή του.Αν συνέβη κάτι τέτοιο οι επιστήμονες αναρωτιούνται γιατί δεν υπάρχουν και άλλα θραύσματα στην περιοχή. Συνήθως τέτοιες συγκρούσεις δημιουργούν ολόκληρες «οικογένειες» αστεροειδών με παρόμοια σύσταση όμως ο Nysa φαίνεται να είναι μοναδικός με εξαίρεση το μικρό του δορυφόρο. Η τροχιά Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι η μελέτη της τροχιάς του δορυφόρου θα επιτρέψει τον ακριβή υπολογισμό της μάζας και της πυκνότητας του Nysa ώστε να διαπιστωθεί ποιο από τα δύο σενάρια εξηγεί καλύτερα την προέλευσή του.Ο 44 Nysa παρουσιάζει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον και για έναν ακόμη λόγο. Η επιφάνειά του αντανακλά περισσότερο φως από τους περισσότερους αστεροειδείς, επειδή είναι πλούσια σε ενστατίτη, ένα πυριτικό ορυκτό που περιέχει ελάχιστο σίδηρο. Ανήκει στους λεγόμενους αστεροειδείς τύπου E και είναι ο μεγαλύτερος και λαμπρότερος εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας.Οι αστεροειδείς τύπου Ε θεωρείται ότι σχηματίστηκαν πολύ κοντά στον Ήλιο και ενδέχεται να αποτέλεσαν βασικά δομικά υλικά για το σχηματισμό των εσωτερικών πλανητών όπως η Γη. Αν ο Nysa αποτελεί πράγματι ένα σχεδόν ανέπαφο απομεινάρι εκείνης της εποχής θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούσαν στο εσωτερικό του Ηλιακού Συστήματος πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2144982/entopistike-asteroeidis-sto-iliako-mas-systima-poy-echei-3-kefalia-kai-doryforo/

Ανακαλύφθηκε άγνωστο είδος σκύλου που ζούσε πριν από 30 εκατ. έτη. Αποκαλύπτονται νέα στοιχεία για την προϊστορία των αγαπημένων μας κατοικίδιων. Ένα απολίθωμα που παρέμενε επί δεκαετίες σε συλλογή μουσείου στο Όρεγκον και θεωρούνταν ότι ανήκε σε πρόγονο προβάτου ή χοίρου, αποδείχθηκε τελικά ότι αποτελεί τα πιο πλήρη μέχρι σήμερα λείψανα ενός προϊστορικού σκύλου ηλικίας άνω των 30 εκατομμυρίων ετών.Παλαιοντολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν διαπίστωσαν ότι το απολίθωμα ανήκει σε ένα είδος που έλαβε την ονομασία Mesocyon coryphaeus, έναν προϊστορικό εκπρόσωπο της οικογένειας των κυνοειδών που έζησε πολύ πριν από την Εποχή των Παγετώνων.Οι πρώτοι πρόγονοι των σκύλων εμφανίστηκαν στη Βόρεια Αμερική πριν από περίπου 40 εκατομμύρια χρόνια όταν η ήπειρος καλυπτόταν κυρίως από πυκνά δάση. Τα πρώτα αυτά κυνοειδή ανήκαν στην οικογένεια Hesperocyon η οποία, σύμφωνα με τους ερευνητές, είχε αρκετά καλές αναρριχητικές ικανότητες, σε αντίθεση με τους σύγχρονους σκύλους.Το Mesocyon εμφανίστηκε περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, σε μια περίοδο παγκόσμιας ψύξης του κλίματος όπως αναφέρεται στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Journal of Palaeontology».Οι επιστήμονες θέλησαν να διαπιστώσουν αν το ζώο είχε αναπτύξει προσαρμογές παρόμοιες με εκείνες των σημερινών σκύλων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν ήταν κατασκευασμένο για γρήγορο τρέξιμο. «Η απάντηση είναι σχεδόν σίγουρα όχι. Το Mesocyon είχε γενικά πιο στιβαρά οστά. Ήταν πιο κοντόσωμο και πιο γεροδεμένο» δήλωσε η Δρ. Αν Κορτ μία από τις συγγραφείς της μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Το εύρημα Τη δεκαετία του 1990 ερευνητές αφαίρεσαν προσεκτικά το απολίθωμα μαζί με το πέτρωμα που το περιέβαλλε, το προστάτευσαν με γύψινο περίβλημα και αργότερα διαχώρισαν το κρανίο για έκθεση, καταλήγοντας ότι ανήκε σε κάποιο είδος αρχαίου σκύλου. Στη δεκαετία του 2010 αποκαλύφθηκε και το υπόλοιπο του σκελετού με τους επιστήμονες να συνειδητοποιούν πόσο εξαιρετικά πλήρες ήταν το εύρημα.Έλειπαν μόνο η ουρά και τμήματα από τα άκρα των χεριών και των ποδιών. Με την πάροδο των χρόνων οι ερευνητές συνέκριναν τα χαρακτηριστικά του σκελετού με άλλα απολιθωμένα κυνοειδή εξετάζοντας μεταξύ άλλων το σχήμα των δοντιών και του κρανίου.Διαπίστωσαν επίσης ότι έφερε μια κληρονομική οστική ανάπτυξη, γνωστή ως οστεοχόνδρωμα, η οποία απαντάται περίπου στο 60% των αρχαιότερων απολιθωμάτων σκύλων. «Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι διατηρούνταν και το βάκλον δηλαδή το οστό του πέους. Αυτό μας επιτρέπει να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι το ζώο ήταν αρσενικό», ανέφερε η Δρ. Κόρτ.Περαιτέρω αναλύσεις έδειξαν ότι ο προϊστορικός αυτός σκύλος μπορούσε να περιστρέφει τους πήχεις του γεγονός που υποδηλώνει ότι είχε την ικανότητα να σκαρφαλώνει και να συγκρατεί αντικείμενα ή θηράματα. Τα απολιθώματα δείχνουν επίσης ότι το Mesocyon περπατούσε ορισμένες φορές πατώντας ολόκληρο το πέλμα του στο έδαφος, αντί να κινείται στις άκρες των δακτύλων, όπως κάνουν οι σύγχρονοι σκύλοι.«Αυτό το απολίθωμα δεν είναι μακρινός πρόγονος των σημερινών σκύλων επειδή ολόκληρη αυτή η εξελικτική γραμμή εξαφανίστηκε πλήρως. Μαζί με την εξαφάνισή της χάθηκε και ένας ολόκληρος οικολογικός τύπος σκύλου τον οποίο δεν βλέπουμε πλέον στη φύση» αναφέρει η Δρ. Κόρτ. Καλλιτεχνική απεικόνιση του αρχαίου σκύλου να κυνηγά θηράματα που μοιάζουν με μικρά άλογα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2144975/anakalyfthike-agnosto-eidos-skyloy-poy-zoyse-prin-apo-30-ekat-eti/