Νέο πλήρωμα στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Δυο ρώσοι κοσμοναύτες και ένας αμερικανός αστροναύτης έφθασαν την Τρίτη το βράδυ στον ISSμε ρωσικό διαστημόπλοιο. Τρία νέα μέλη υποδέχτηκαν το βράδυ της Τρίτης οι αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η ρωσική υπηρεσία διαστήματος Roscosmos αναφέρει ότι το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 προσδέθηκε στον ISS περίπου τρεις ώρες μετά την απογείωσή του από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν.Το πλήρωμα της κατά σειρά 75ης αποστολής του σταθμού αποτελείται από τον ρώσο κοσμοναύτη Πιοτρ Ντούμπροφ, τη ρωσίδα κοσμοναύτισσα Άννα Κίκινα και τον Aμερικανό αστροναύτη Ανίλ Μένον.Στις 4:30 μ.μ. EDT, άνοιξε η καταπακτή μεταξύ του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και του διαστημοπλοίου Soyuz MS-29. Ο αστροναύτης της NASA Anil Menon και οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, εισήλθαν στον σταθμό, όπου θα περάσουν τους επόμενους οκτώ μήνες ζώντας και εργαζόμενοι πριν επιστρέψουν στη Γη τον Απρίλιο του 2027.Το διαστημόπλοιο έφτασε στη μονάδα Prichal του σταθμού στις 1:52 μ.μ. μετά την εκτόξευσή του στις 10:47 π.μ. (7:47 μ.μ. ώρα Μπαϊκονούρ) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν.Ο επικεφαλής της αμερικανικής υπηρεσίας διαστήματος NASA Τζάρεντ Άιζαξον ταξίδεψε στο Μπαϊκονούρ για την εκτόξευση, την οποία παρακολούθησε μαζί με τον ρώσο ομόλογό του Ντμίτρι Μπακάνοφ. Αυτή ήταν η πρώτη φορά τα τελευταία οκτώ χρόνια που επικεφαλής της NASA παρέστη σε εκτόξευση κοινής αμερικανορωσικής διαστημικής αποστολής στο Μπαϊκονούρ.Σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS, οι κ.κ. Άιζαξον και Μπακάνοφ συμφώνησαν να παρατείνουν τη συνεργασία των δυο κρατών ως προς τις διαστημικές αποστολές μέχρι το 2030, κατά τη διάρκεια συζήτησής τους. Ο κ. Μπακάνοφ διαβεβαίωσε πως η διμερής συνεργασία θα συνεχιστεί με την αποστολή κοινών πληρωμάτων στον ISS ως το τέλος της επιχειρησιακής ζωής του.Στον ΔΔΣ συμμετέχουν, πέρα από τη NASA και τη Roscosmos, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος, καθώς και αυτές του Καναδά και της Ιαπωνίας. Παρότι η σχέση ανάμεσα στη Ρωσία και στη Δύση επιδεινώθηκε ραγδαία, έφτασε στο ναδίρ μετά την προσάρτηση της χερσονήσου της Κριμαίας το 2014 και τη στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, ο ISS παραμένει ένα από τα ελάχιστα πεδία όπου η συνεργασία συνεχίζεται απρόσκοπτα. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239708%2Fcdb125ab1715416718%2Fpl_post_-167742670_24629 https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239710%2F7c47a959175a50d66c%2Fpl_post_-167742670_24632 https://vk.com/rsc_energia?z=video-30315369_456244947%2Fed37f1447ba7afbf83%2Fpl_post_-167742670_24633 https://www.naftemporiki.gr/techscience/2137778/neo-pliroma-sto-diethni-diastimiko-stathmo/ Στην πρώτη σειρά από αριστερά, βρίσκονται τα νέα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74, Ανίλ Μένον της NASA, και οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα. Στη δεύτερη σειρά, βρίσκονται οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, Σεργκέι Μικάεφ και Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ. Στο πίσω μέρος, βρίσκονται η Σόφι Αντενό της ESA και οι αστροναύτες της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ.

Το Perseverance Rover της NASA διαβάζει αρχεία αρχαίων προσκρούσεων στον Άρη. Το ρόβερ Perseverance Mars της NASA αποκάλυψε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι μια στοίβα αρχαίου βράχου πάχους 75 μέτρων στο χείλος του κρατήρα Jezero σχηματίστηκε από επαναλαμβανόμενες πτώσεις αστεροειδών. Αναφέρεται ως το «μέλος Broom Point» από την επιστημονική ομάδα του ρόβερ, αυτή η ακολουθία στρωματοποιημένου βράχου είναι πιθανότατα άνω των 3,9 δισεκατομμυρίων ετών, καθιστώντας την ένα από τα παλαιότερα εδάφη που έχουν εξεταστεί ποτέ από ρόβερ του Άρη.  Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη στο Journal of Geophysical Research: Planets , προσφέρουν μια ματιά σε ένα από τα πιο ταραχώδη κεφάλαια στην ιστορία του ηλιακού συστήματος.  «Από τότε που έφυγε από το Jezero, το Perseverance εξερευνά ένα ολοκαίνουργιο σύνορο, τόσο γεωγραφικά όσο και γεωλογικά - ένα κεφάλαιο της εποχής του Άρη που προηγείται του ίδιου του κρατήρα», δήλωσε ο Ken Farley, αναπληρωτής επιστήμονας του έργου Perseverance στο Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. «Στη Γη, η πρώιμη γεωλογική μας ιστορία έχει ουσιαστικά διασπαστεί, παραμορφωθεί και σβηστεί από την τεκτονική των πλακών. Επειδή ο Άρης δεν διαθέτει τεκτονική πλακών για να ανακυκλώσει τον φλοιό του, αυτό το αρχαίο αρχείο παραμένει άθικτο, δίνοντάς μας μια σπάνια ματιά σε μια γεωλογική χρονική περίοδο που δεν υπάρχει στον δικό μας πλανήτη».  Ανάγνωση μεταξύ στρώσεων  Αφού ανέβηκε στο δυτικό χείλος του κρατήρα Jezero στα τέλη του 2024, η Perseverance άρχισε να εξετάζει τις γύρω τοποθεσίες με τα επιστημονικά της όργανα. Τα δεδομένα τους στο Broom Point αποκάλυψαν έξι ξεχωριστούς τύπους πετρωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των βράχων - πετρωμάτων που αποτελούνται από γωνιώδη θραύσματα - που εναλλάσσονται με στρώματα λεπτόκοκκης, κονιοποιημένης σκόνης βράχου. Τα θραύσματα βράχου μέσα στα βράχη είναι γεμάτα με κοιλότητες φυσαλίδων αερίου, υποδεικνύοντας ότι κάποτε ήταν λιωμένα. Η παρουσία μικροσκοπικών, σκούρων, υαλωδών χαντρών μέσα στα στρώματα προσέφερε μια σημαντική ένδειξη για το πώς σχηματίστηκαν αυτοί οι βράχοι. Ενώ τα ηφαίστεια μπορούν να παράγουν παρόμοια υαλώδη σταγονίδια, σπάνια εμφανίζονται σε τόσο μεγάλη αφθονία, γεγονός που υποδεικνύει τις προσκρούσεις αστεροειδών ως τον κύριο αρχιτέκτονα. Στην πραγματικότητα, οι μεγαλύτερες χάντρες ανταγωνίζονται εκείνες που εκσφενδονίστηκαν από την πρόσκρουση του αστεροειδούς Chicxulub στη Γη, ο οποίος σκότωσε τους δεινόσαυρους. Η επανάληψη αυτών των διακριτών τύπων πετρωμάτων πολλές φορές σε όλη αυτή την πυκνή ακολουθία πετρωμάτων υποδεικνύει ότι συμβάντα κρούσης υψηλής ενέργειας συνέβησαν ξανά και ξανά σε αυτήν την περιοχή του πρώιμου Άρη. «Τα διαφορετικά στρώματα βράχων αποτελούν καταγραφή συγκρούσεων μεταβλητού μεγέθους που συμβαίνουν σε διαφορετικές αποστάσεις από το σημείο όπου συσσωρευόταν αυτή η αλληλουχία βράχων», δήλωσε ο Άλεξ Τζόουνς, διδακτορικός φοιτητής στην πλανητική γεωλογία στο Imperial College London και κύριος συγγραφέας της εργασίας. «Μερικές μεγάλες συγκρούσεις έλαβαν χώρα πολύ μακριά, μερικές μικρές συγκρούσεις κοντά. Όλα τα συντρίμμια τους κατέληξαν να προσγειωθούν εδώ, σχηματίζοντας αυτό το παχύ τμήμα βράχου».  Ο τρόπος με τον οποίο σχηματίστηκαν αυτά τα στρώματα μπορεί να υποδηλώνει μια αλληλεπίδραση με νερό ή πάγο. Αρκετά από τα στρώματα μοιάζουν σαν να έχουν σχηματιστεί από γρήγορες ροές συντριμμιών που αγκαλιάζουν το έδαφος. Στη Γη, αυτές οι ισχυρές, ρευστοειδείς εξάρσεις μπορούν να συμβούν όταν λιωμένο πέτρωμα χτυπήσει νερό ή πάγο που αμέσως μετατρέπεται σε ατμό.   Κοσμική γροθιά ένα-δύο  Μερικά από τα στρώματα του Broom Point έχουν κλίση σε γωνίες που υπερβαίνουν τις 80 μοίρες — σχεδόν κάθετες — κάτι που είναι πολύ απότομο για να προκληθεί από την πρόσκρουση που δημιούργησε τον κρατήρα Jezero.  Αντ' αυτού, οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι ένα κοσμικό «χτύπημα δύο-τριών» διαμόρφωσε αυτό το τοπίο πολύ καιρό πριν. Πρώτον, μια κολοσσιαία πρόσκρουση αστεροειδούς δημιούργησε τη λεκάνη Isidis πλάτους 1.900 χιλιομέτρων, μια από τις μεγαλύτερες λεκάνες πρόσκρουσης στον Άρη, ανατρέποντας και γέρνοντας τα κάποτε επίπεδα στρώματα βράχων. Αργότερα, ένας δεύτερος αστεροειδής πιθανότατα χτύπησε, σχηματίζοντας τον κρατήρα Jezero, ο οποίος έχει διάμετρο 45 χιλιόμετρα. Αυτή η δεύτερη πρόσκρουση έσπασε και ανύψωσε τα ήδη κεκλιμένα βράχια στους δραματικούς σχηματισμούς που βλέπει το ρόβερ σήμερα.  Για να προσδιορίσει ακριβώς πότε έλαβαν χώρα αυτά τα γεγονότα, η ομάδα Perseverance συνέλεξε δύο δείγματα πυρήνα, τα οποία ονομάστηκαν «Bell Island» και «Main River». Εάν μια μελλοντική αποστολή τα επιστρέψει στη Γη, η εργαστηριακή χρονολόγηση θα μπορούσε να προσδιορίσει πότε και πόσο συχνά συμβαίνουν οι συγκρούσεις στον πρώιμο Άρη - και, κατ' επέκταση, στη νεογέννητη Γη, της οποίας το δικό της πρώιμο αρχείο συγκρούσεων έχει σβηστεί από δισεκατομμύρια χρόνια τεκτονικής πλακών. «Κατά τη διάρκεια αυτής της βίαιης εποχής, δεν έπεφτε βροχή ή χιόνι από τον ουρανό, αλλά ένα σχεδόν συνεχές μπαράζ από λιωμένα σταγονίδια βράχων και κονιοποιημένη σκόνη που εκτοξεύτηκε από τις προσκρούσεις αστεροειδών», είπε ο Τζόουνς. «Αν μπορούσαμε να προσδιορίσουμε τις ηλικίες αυτών των στρωμάτων, θα ήταν σαν να διαβάζαμε μια κοσμική μετεωρολογική αναφορά πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια».  Περισσότερα για την Επιμονή  Το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο διαχειρίζεται για τον οργανισμό από το Caltech, κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ηγείται των λειτουργιών του οργάνου Mastcam-Z του ρόβερ, σε συνεργασία με την Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο, για τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τις δοκιμές και τη λειτουργία των καμερών. Το SuperCam ηγείται από το Εθνικό Εργαστήριο Los Alamos στο Νέο Μεξικό, όπου αναπτύχθηκε η Μονάδα Σώματος του οργάνου. Το όργανο SHERLOC (Σάρωση Κατοικήσιμων Περιβαλλόντων με Raman και Φωταύγεια για Οργανικές και Χημικές Ουσίες) του ρόβερ κατασκευάστηκε στο NASA JPL και η κάμερα WATSON (Ευρυγώνιος Τοπογραφικός Αισθητήρας για Λειτουργίες και Μηχανική) κατασκευάστηκε στα Malin Space Science Systems. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Επιμονή της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/mars-2020-perseverance Το Perseverance της NASA τράβηξε αυτή τη σέλφι στο "Witch Hazel Hill" στο χείλος του κρατήρα Jezero στις 10 Μαΐου 2025. Η μικρή σκοτεινή τρύπα στο βράχο μπροστά από το ρόβερ είναι η γεώτρηση που έγινε όταν το ρόβερ συνέλεξε το δείγμα "Bell Island". Η μικρή δέσμη σκόνης αριστερά από το κέντρο και κάτω από τη γραμμή του ορίζοντα είναι ένας διάβολος σκόνης. Το ρόβερ Perseverance της NASA κατέγραψε τα δικά του ίχνη κατεβαίνοντας από το χείλος του κρατήρα Jezero. Τα φωτεινά πετρώματα που εκτείνονται από τη μέση αριστερά έως τη μέση δεξιά της εικόνας, ένας σχηματισμός που ονομάζεται «μέλος Broom Point», είναι πιθανότατα άνω των 3,9 δισεκατομμυρίων ετών, γεγονός που τα καθιστά από τα παλαιότερα εδάφη που έχουν εξεταστεί ποτέ από ρόβερ του Άρη. Αυτός ο τροχιακός χάρτης δείχνει την πορεία που ακολούθησε το Perseverance Mars rover της NASA από το σημείο προσεδάφισής του το 2021 στον κρατήρα Jezero μέχρι την τοποθεσία "Broom Point" στα μέσα του 2025.

Το διαστημόπλοιο Webb της NASA ανακαλύπτει κρυμμένο πλανήτη σε διάσημο αστρικό σύστημα. Αστρονόμοι που χρησιμοποιούν το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανακάλυψαν έναν γιγάντιο πλανήτη έξω από το ηλιακό μας σύστημα, που ονομάζεται εξωπλανήτης, κρυμμένος μέσα σε ένα από τα πιο εντατικά μελετημένα πλανητικά συστήματα στον γαλαξία μας.Το νεαρό, κοντινό αστέρι Βήτα Πικτόρις ήταν ήδη γνωστό ότι φιλοξενεί δύο γιγάντιους πλανήτες: τον Βήτα Πικτόρις b, έναν από τους πρώτους εξωπλανήτες που έχουν ποτέ απεικονιστεί άμεσα, και τον Βήτα Πικτόρις c. Ο πρόσφατα εντοπισμένος Βήτα Πικτόρις d τον καθιστά μόλις το δεύτερο πλανητικό σύστημα που είναι γνωστό ότι περιέχει τουλάχιστον τρεις απεικονισμένους πλανήτες. Σε αντίθεση με τον Βήτα Πικτόρις b και c, ωστόσο, ο Βήτα Πικτόρις d ανακαλύφθηκε όχι αναγνωρίζοντας ένα φωτεινό σημείο φωτός, αλλά ανιχνεύοντας το μοναδικό χημικό αποτύπωμα της ατμόσφαιράς του, μια τεχνική που θα μπορούσε να μεταμορφώσει την αναζήτηση κόσμων γύρω από άλλα αστέρια.«Αυτή η ανακάλυψη προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι σε ένα ήδη συναρπαστικό πλανητικό σύστημα», δήλωσε ο Aidan Gibbs, επικεφαλής συγγραφέας μιας νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στο Astrophysical Journal Letters και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο. «Ο Βήτα Πικτόρις έχει χρησιμεύσει εδώ και καιρό ως εργαστήριο για την κατανόηση του πώς σχηματίζονται και εξελίσσονται τα πλανητικά συστήματα και τώρα έχουμε έναν άλλο πλανήτη που μας βοηθά να πούμε αυτή την ιστορία». Γνώριμο σύστημα, νέα έκπληξη Βρίσκεται 63 έτη φωτός από τη Γη και περίπου 23 εκατομμυρίων ετών, το Beta Pictoris είναι ένα κοντινό σύστημα στον Γαλαξία μας που προσφέρει μια σπάνια ματιά στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ νεογέννητων πλανητών και του δίσκου σκόνης και συντριμμιών που άφησε πίσω του ο σχηματισμός τους. Η ομάδα εκτιμά ότι ο νεοανακαλυφθείς Βήτα Πικτόρις d πιθανότατα έχει τουλάχιστον διπλάσια μάζα από τον Δία, καθιστώντας τον τον μικρότερο από τους τρεις γνωστούς γιγάντιους πλανήτες στο σύστημα. Η μοντελοποίηση υποδηλώνει ότι πιθανότατα περιστρέφεται γύρω από το άστρο του με περίπου 30  αστρονομικές μονάδες , συγκρίσιμη με την περιοχή που καταλαμβάνει ο Ποσειδώνας στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Είναι η ευρύτερη τροχιά από τους τρεις γνωστούς πλανήτες, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα στην εσωτερική άκρη του δίσκου των συντριμμιών.Αν και οι αστρονόμοι δεν έψαχναν για έναν άλλο πλανήτη με τον Webb, ο Beta Pictoris d αναδύθηκε ενώ η ομάδα χρησιμοποιούσε τον NIRSpec (Φασματογράφο Εγγύς Υπερύθρου) του τηλεσκοπίου για να μελετήσει την ατμόσφαιρα του Beta Pictoris b. Συγκεκριμένα, χρησιμοποίησαν τη Μονάδα Ολοκληρωμένου Πεδίου του NIRSpec, η οποία λαμβάνει τόσο μια εικόνα όσο και ένα φάσμα από κάθε pixel σε μια εικόνα.«Δεν ψάχναμε για έναν νέο πλανήτη», είπε ο Γκιμπς. «Προσπαθούσαμε να κατανοήσουμε έναν πλανήτη που ήδη γνωρίζαμε ότι υπήρχε. Στη συνέχεια, αυτό το αποκαλυπτικό σήμα εμφανίστηκε στα δεδομένα εκεί που δεν το περιμέναμε».Αυτό το σήμα ήταν μια σειρά από κορυφές και κοιλότητες μέσα στα φασματοσκοπικά δεδομένα , όπου η ομάδα ανέμενε να δει ένα ομαλό φάσμα από το φως που ανακλάται από τη σκόνη. Ήταν ένα χαρακτηριστικό μοτίβο γραμμών απορρόφησης μονοξειδίου του άνθρακα, απλωμένες σαν γραμμωτός κώδικας, ένα αναμενόμενο χαρακτηριστικό στις ατμόσφαιρες γιγάντιων πλανητών.Επειδή η φασματοσκοπία δεν αποκαλύπτει μόνο τη χημική σύνθεση, αλλά και την κίνηση ενός αντικειμένου, η ομάδα μπόρεσε επίσης να εξαγάγει την ακτινική ταχύτητα από τα δεδομένα. Η ομάδα διαπίστωσε ότι η ταχύτητα, η θέση και η ευθυγράμμιση του πλανήτη με τον δίσκο των συντριμμιών ήταν όλα σύμφωνα με κάτι που περιστρέφεται γύρω από τον Βήτα Πικτόρι και όχι με ένα αστέρι υποβάθρου ή καφέ νάνο με μονοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρά του.«Υπήρχε μια απροσδόκητη φωτεινή πηγή φωτός εντός της απεικόνισης της Μονάδας Ολοκληρωμένου Πεδίου, αλλά έχουμε μάθει να μην εμπιστευόμαστε τις φωτεινές κηλίδες στις εικόνες», δήλωσε ο Jean-Baptiste Ruffio, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο και κύριος ερευνητής των πρώτων παρατηρήσεων Webb όπου έγινε η ανακάλυψη. «Μπορεί να είναι αντικείμενα από όργανα ή άλλες δομές στον δίσκο των συντριμμιών. Λαμβάνοντας ένα φάσμα ταυτόχρονα με την εικόνα, καταφέραμε να επιβεβαιώσουμε γρήγορα τις υποψίες μας».Οι επακόλουθες παρατηρήσεις με το MIRI (Μεσαίο Υπέρυθρο Όργανο) του Webb μέσω ενός αιτήματος διακριτικού χρόνου του διευθυντή ανίχνευσαν υδρατμούς και μεθάνιο, επιβεβαιώνοντας περαιτέρω την ταυτότητα του πλανήτη, παρέχοντας παράλληλα μια πιο πλούσια εικόνα της ατμόσφαιρας του πλανήτη.Σε αντίθεση με την παραδοσιακή απεικόνιση, η φασματοσκοπική προσέγγιση επέτρεψε στους ερευνητές να εντοπίσουν τον πλανήτη και να αρχίσουν να μελετούν την ατμόσφαιρά του από την πρώτη κιόλας παρατήρηση. «Ένα φάσμα περιέχει μια απίστευτη ποσότητα πληροφοριών», είπε ο Ruffio. «Δεν μαθαίνεις απλώς ότι κάτι είναι πλανήτης. Αμέσως αρχίζεις να μαθαίνεις για τη θερμοκρασία, τη χημεία και την κίνησή του».Μια ξεχωριστή μελέτη απεικόνισης με επικεφαλής τον Ben Sutlieff του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και τον Markus Bonse του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου συμπληρώνει τα ευρήματα της ομάδας με δεδομένα από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου και την κάμερα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) του Webb και επιβεβαίωσε ανεξάρτητα την ύπαρξη του Beta Pictoris d. Βλέποντας μέσα από την κοσμική ομίχλη Ο Βήτα Πικτόρις d παρέμεινε κρυμμένος για χρόνια επειδή βρίσκεται μέσα σε έναν από τους φωτεινότερους δίσκους συντριμμιών που είναι γνωστοί.Ο σκονισμένος δίσκος λειτουργεί σαν ομίχλη, διασκορπίζοντας το φως από το άστρο, καθιστώντας δύσκολη τη διάκριση των πλανητών από τις γύρω δομές με τις συμβατικές τεχνικές απεικόνισης. Η φασματοσκοπική μέθοδος της ομάδας με τον Webb αγνόησε αποτελεσματικά αυτή τη σκόνη, απομονώνοντας μόνο τις στενές μοριακές υπογραφές που είναι μοναδικές για μια πλανητική ατμόσφαιρα.Οι επιστήμονες λένε ότι η παρουσία του πλανήτη μπορεί να εξηγήσει γιατί ο διάσημος δίσκος συντριμμιών έχει τόσο έντονα καθορισμένη εσωτερική άκρη και άλλες αινιγματικές δομές. Στην πραγματικότητα, οι αστρονόμοι είχαν ήδη προβλέψει την ύπαρξη ενός πλανήτη όπως ο Βήτα Πικτόρις d για να εξηγήσουν την ασυνήθιστη δομή του δίσκου.Πέρα από την επέκταση της κατανόησής μας για τον Βήτα Πικτορίς, η ανακάλυψη καταδεικνύει έναν ισχυρό νέο τρόπο για την εύρεση εξωπλανητών.Αυτός είναι ο πρώτος πλανήτης που έχει απεικονιστεί άμεσα και ανακαλύφθηκε κυρίως μέσω φασματοσκοπίας μέτριας ανάλυσης, δείχνοντας ότι οι αστρονόμοι μπορούν να αναγνωρίσουν κόσμους σε σύνθετα περιβάλλοντα μέσω των ατμοσφαιρικών τους δακτυλικών αποτυπωμάτων αντί να βασίζονται αποκλειστικά στην παραδοσιακή κορωνογραφική απεικόνιση.Οι ερευνητές σχεδιάζουν να συνεχίσουν να αναλύουν τις παρατηρήσεις του Webb για να προσδιορίσουν καλύτερα τη θερμοκρασία, τη σύνθεση της ατμόσφαιρας και την τροχιά του πλανήτη, παρέχοντας μια ακόμη πιο λεπτομερή εικόνα ενός από τα πιο εμβληματικά πλανητικά συστήματα της αστρονομίας.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα δείχνει το σύστημα Beta Pictoris με τον ανακαλυφθέντα γιγάντιο εξωπλανήτη Beta Pictoris d στα δεξιά. Έχει την ευρύτερη τροχιά από τους τρεις γνωστούς εξωπλανήτες εντός του συστήματος. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη Μονάδα Ολοκληρωμένου Πεδίου NIRSpec (Φασματογράφος Εγγύς Υπερύθρου) στο Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA για να χαρτογραφήσουν το χημικό περιεχόμενο του συστήματος Beta Pictoris. Ως αποτέλεσμα, ανακάλυψαν έναν τρίτο πλανήτη, τον Beta Pictoris d, σε τροχιά γύρω από το νεαρό άστρο. Ο πρόσφατα ανακαλυφθείς τρίτος πλανήτης σε τροχιά γύρω από τον Βήτα Πικτόρις, ο Βήτα Πικτόρις d, φαίνεται σε ανακατασκευασμένες εικόνες από το NIRSpec (Φασματογράφο Εγγύς Υπερύθρου) του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb της NASA.