Η Αποστολή 74 Επεκτείνεται σε Επτά καθώς η Επιστήμη Επιταχύνεται, Το επταμελές πλήρωμα της Αποστολής 74 διανύει την πρώτη πλήρη εβδομάδα του μαζί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μετά την άφιξη της αποστολής Crew-12 της NASA το Σάββατο . Το τροχιακό σεπτέτο συνεχίζει πλήρως τις εργασίες του σε προηγμένες διαστημικές επιστήμες και τη συντήρηση εργαστηρίων, καθώς η κουαρτέτα Crew-12 εξοικειώνεται με τις λειτουργίες του σταθμού.Τα μέλη του πληρώματος 12, Jessica Meir και Jack Hathaway της NASA, Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και Andrey Fedyaev της Roscosmos, ξεκίνησαν την αποστολή τους με μια εκτόξευση με ένα SpaceX Dragon την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου και προσδέθηκαν στο τροχιακό φυλάκιο μιάμιση ημέρα αργότερα. Μετά από μια τυπική αξιολόγηση ασφαλείας, η τετραμελής ομάδα του εμπορικού πληρώματος πέρασε το Σαββατοκύριακο και εργάστηκε μέχρι τη Δευτέρα αποσυσκευάζοντας επιστημονικά αντικείμενα και φορτίο από το Dragon και συνηθίζοντας τη ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Τα νέα μέλη του πληρώματος ξεκινούν επίσης τα προηγμένα ερευνητικά τους καθήκοντα προς όφελος των ανθρώπων που ζουν στη Γη και εκτός αυτής.Η Meir, στη δεύτερη διαστημική της πτήση, αντικατέστησε μια κάμερα μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny για να διερευνήσει τρόπους ελέγχου της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου ενός διαστημοπλοίου λόγω της εξάτμισης των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων . Η Hathaway, η οποία πέταξε για πρώτη φορά στο διάστημα, ετοίμασε εξοπλισμό που θα μετράει τον τρόπο με τον οποίο η θερμοκρασία σώματος ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα και στη συνέχεια εξέτασε τις λειτουργίες με το γάντι βιοεπιστημών της εργαστηριακής μονάδας Kibo με τη βοήθεια του μηχανικού πτήσης της NASA, Chris Williams .Η Adenot, η δεύτερη γυναίκα αστροναύτης της Γαλλίας που πέταξε στο διάστημα, αντάλλαξε υλικό υπολογιστή που υποστήριζε την έρευνα για την παρασκευή φαρμάκων στο διάστημα και στη συνέχεια ασκήθηκε για έρευνα , καθώς προηγμένος εξοπλισμός βίντεο παρακολουθούσε το μυοσκελετικό της σύστημα κατά τη διάρκεια της προπόνησής της σε μικροβαρύτητα. Ο Fedyaev, ο οποίος ταξίδεψε τελευταία φορά στο διάστημα τον Μάρτιο του 2023 με το Dragon για να συμμετάσχει στην Αποστολή 69 , άρχισε να εξερευνά πώς η αίσθηση ισορροπίας, ο προσανατολισμός και η γνωστική του λειτουργία, καθώς και η αναπνοή του, επηρεάζονται από τη ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.Ο Γουίλιαμς, ο οποίος βρίσκεται στον σταθμό από τον Νοέμβριο με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, ξεκίνησε την εβδομάδα βοηθώντας το Πλήρωμα-12 να εξοικειωθεί με το υλικό, τα συστήματα και τις διαδικασίες του σταθμού. Την Τρίτη, συνέχισε να βοηθά το νέο πλήρωμα να ξεπακετάρει το Dragon και στη συνέχεια διερεύνησε τη χρήση υπεριώδους φωτός ως μέθοδο απολύμανσης διαστημοπλοίων που αναστέλλουν την ανάπτυξη μικροβίων για την προστασία της υγείας του πληρώματος και του διαστημικού εξοπλισμού.Ο Διοικητής του Σταθμού Kud-Sverchkov και ο Μηχανικός Πτήσης Mikaev απεγκατέστησαν τον εξοπλισμό και ολοκλήρωσαν μια συνεδρία αυτοματοποιημένης φωτογράφισης της Γης που τραβήχτηκε σε διάφορα μήκη κύματος ενώ το πλήρωμα κοιμόταν. Στη συνέχεια, ο Kud-Sverchkov εργάστηκε σε εργασίες συντήρησης τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων και υποστήριξης ζωής εντός της επιστημονικής μονάδας Nauka . Ο Mikaev εντόπισε και καταγράφηκε μια ποικιλία εξοπλισμού του σταθμού Roscosmos και στη συνέχεια διερεύνησε χρησιμοποιώντας εργαλεία με τεχνητή νοημοσύνη για να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του πληρώματος στο τροχιακό φυλάκιο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/17/expedition-74-expands-to-seven-as-science-speeds-up/ Ένας πύραυλος Falcon 9 της SpaceX που μεταφέρει το διαστημόπλοιο Dragon της εταιρείας εκτοξεύεται στην αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με τους αστροναύτες της NASA Jessica Meir, Jack Hathaway, την αστροναύτη της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) Sophie Adenot και τον κοσμοναύτη της Roscosmos Andrey Fedyaev, την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026.     Ψαρόβαρκες και φώτα της πόλης/ Αλιευτικά σκάφη φωτίζουν την Αραβική Θάλασσα κατά μήκος της δυτικής ακτής της Ινδίας με πράσινα φώτα σχεδιασμένα για να προσελκύουν καλαμάρια, γαρίδες, σαρδέλες και σκουμπριά σε αυτή τη νυχτερινή φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, σε τροχιά 259 μίλια πάνω από τη Γη στις 25 Δεκεμβρίου 2025.Η μελέτη του νυχτερινού φωτός προσφέρει μια μοναδική προοπτική για έρευνες σχετικά με τις ανθρώπινες συμπεριφορές, όπως η παρακολούθηση της επέκτασης των αστικών περιοχών ή η αξιολόγηση των διακοπών ρεύματος που προκαλούνται από φυσικές καταστροφές όπως οι τυφώνες, καθώς και για βιολογικές και οικολογικές μελέτες που διερευνούν τον τρόπο με τον οποίο τα τεχνητά φώτα επηρεάζουν τη φύση.Τα μέλη του πληρώματος στο τροχιακό εργαστήριο έχουν δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες εικόνες της γης, των ωκεανών και της ατμόσφαιρας της Γης, ακόμη και της Σελήνης μέσω των παρατηρήσεων της Γης του πληρώματος . Οι φωτογραφίες της Γης καταγράφουν πώς ο πλανήτης αλλάζει με την πάροδο του χρόνου λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας και των φυσικών φαινομένων. Αυτό επιτρέπει στους επιστήμονες να παρακολουθούν καταστροφές και να αντιδρούν άμεσα στο έδαφος και να μελετούν φαινόμενα, από την κίνηση των παγετώνων έως την αστική άγρια ζωή. https://www.nasa.gov/image-article/fishing-boats-and-city-lights/

Η Σελήνη «τρέμει» δείχνουν νέες τεκτονικές μελέτες. Χαρτογραφήθηκαν για πρώτη φορά στο φεγγάρι πολλές κορυφογραμμές που συνδέονται με σεισμούς. Επιστήμονες του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον δημιούργησαν τον πρώτο χάρτη με ράχες που εκτείνονται στις τεράστιες πεδιάδες της Σελήνης και υποδηλώνουν τεκτονική δραστηριότητα η οποία πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη για την προσπάθεια επιστροφής της ανθρωπότητας στο φεγγάρι και μόνιμης εγκατάστασης εκεί.Οι ερευνητές του Ινστιτούτου δημιούργησαν τον πρώτο χάρτη των κορυφογραμμών στις αποκαλούμενες «σεληνιακές θάλασσες» που είναι μεγάλες σκοτεινές πεδινές εκτάσεις στη Σελήνη οι οποίες είναι ορατές ακόμα και με γυμνό μάτι από τη Γη. Παρά το όνομά τους δεν περιέχουν νερό και σχηματίστηκαν από αρχαίες ηφαιστειακές εκρήξεις, κατά τις οποίες λάβα πλημμύρισε τις λεκάνες που δημιουργήθηκαν από προσκρούσεις μεγάλων μετεωριτών πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.Η ανάλυση του χάρτη έδειξε ότι αυτές οι ράχες σχηματίστηκαν σχετικά πρόσφατα στην ιστορία του ουράνιου σώματος, η οποία ξεπερνά τα τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, και ότι είναι εκτεταμένες. Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι η Σελήνη παράγει σεισμούς που προκαλούνται από διάφορους παράγοντες όπως τη βαρυτική έλξη της Γης, το εσωτερικό της και από προσκρούσεις μετεωροειδών. Ωστόσο ο νέος χάρτης αποκαλύπτει πιθανές νέες πηγές αυτών των δονήσεων. Οι επιπτώσεις και η πρωτιά Βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η προσπάθεια επιστροφής των ανθρώπων στη Σελήνη με ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία αλλά και ιδιωτικές εταιρείες να σχεδιάζουν επανδρωμένες αποστολές αλλά και δημιουργία βάσεων και άλλων εγκαταστάσεων στο φυσικό μας δορυφόρο. Η νέα μελέτη και η χαρτογράφηση θα πρέπει σύμφωνα με τους ειδικούς να ληφθεί υπόψη στην επιλογή τοποθεσιών προσσελήνωσης και δημιουργίας βάσεων ώστε να μην είναι σεισμικά ενεργές.«Αυτή η εργασία μας βοηθά να αποκτήσουμε μια πλήρη παγκόσμια εικόνα της πρόσφατης σεληνιακής τεκτονικής δραστηριότητας, γεγονός που θα οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση του εσωτερικού της, της θερμικής και σεισμικής ιστορίας της και της πιθανότητας μελλοντικών σεισμών» δήλωσε ο Κόουλ Νάιπεβερ, μεταδιδακτορικός ερευνητής γεωλόγος στο Κέντρο Μελετών Γης και Πλανητών στο Μουσείο Αέρα και Διαστήματος του Σμιθσόνιαν.Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε περισσότερες από 1,100 νέες ράχες στην πλευρά της Σελήνης που είναι ορατή από τη Γη. Έτσι ο συνολικός αριθμός των ραχών που έχουν εντοπιστεί στη σεληνιακή επιφάνεια ξεπερνά πλέον τις 2,600. Διαπιστώθηκε ότι η μέση ηλικία των ραχών είναι περίπου 124 εκατομμύρια χρόνια, ένα πολύ μικρό κλάσμα της συνολικής ηλικίας της Σελήνης.Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης ομοιότητες με καμπύλους λόφους που είχαν ήδη αναγνωριστεί και είναι γνωστοί ως λοβοειδείς ρηγματώδεις κρημνοί. Οι σχηματισμοί αυτοί δημιουργούνται από τάσεις στο εσωτερικό του σεληνιακού φλοιού και έχουν σχηματιστεί μέσα στο τελευταίο δισεκατομμύριο χρόνια. Οι ράχες που ανακαλύφθηκαν σχηματίζονται από τις ίδιες διεργασίες που δημιουργούν αυτούς τους λόφους και συχνά οι λόφοι αυτοί εξελίσσονται σε ράχες στις σεληνιακές θάλασσες.«Από την εποχή των αποστολών Apollo γνωρίζουμε την παρουσία λοβοειδών κρημνών στα σεληνιακά υψίπεδα αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται η εκτεταμένη παρουσία παρόμοιων σχηματισμών στις σεληνιακές θάλασσες» δήλωσε ο Νάιπεβερ. Πιθανοί κίνδυνοι για μελλοντικές αποστολές Τα ευρήματα δείχνουν ότι σεισμοί στη Σελήνη που συνδέονται με αυτούς τους σχηματισμούς μπορεί να συμβούν σε εκτεταμένες περιοχές των πεδιάδων όπου υπάρχουν ράχες γεγονός που υποδηλώνει ότι οι σεισμικοί κίνδυνοι για την ανθρώπινη εξερεύνηση ίσως είναι μεγαλύτεροι από ό,τι πιστευόταν. «Η καλύτερη κατανόηση της σεληνιακής τεκτονικής και της σεισμικής δραστηριότητας θα ωφελήσει άμεσα την ασφάλεια και την επιστημονική επιτυχία αυτών και μελλοντικών αποστολών» ανέφερε ο Νάιπεβερ.Τα ευρήματα προστίθενται σε προηγούμενη έρευνα της NASA και του Σμιθσόνιαν που δείχνει ότι η Σελήνη συρρικνώνεται λόγω τεκτονικής δραστηριότητας που προκαλείται από την απώλεια θερμότητας με αποτέλεσμα να «ζαρώνει» η επιφάνειά της.«Η Σελήνη συνεχίζει να δονείται από τις εσωτερικές της διεργασίες», είχε δηλώσει το 2019 ο Νέιθαν Γουίλιαμς, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Εργαστήριο Αεριωθούμενης Προώθησης της NASA στην Καλιφόρνια. «Χάνει θερμότητα εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια συρρικνώνεται και γίνεται πιο πυκνή». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2074286/i-selini-tremei-deichnoyn-nees-tektonikes-meletes/     Πρόβα για το Artemis II: Ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση. Η αντίστροφη μέτρηση για την πρόβα για την υγρή εκτόξευση του Artemis II βρίσκεται σε εξέλιξη στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.Το ρολόι αντίστροφης μέτρησης ξεκίνησε στις 6:50 μ.μ. EST την Τρίτη, ή L-49 ώρες, 40 λεπτά πριν από το άνοιγμα ενός προσομοιωμένου παραθύρου εκτόξευσης στις 8:30 μ.μ., Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου. Η δοκιμή αναμένεται να διαρκέσει περίπου μέχρι τις 12:30 π.μ., Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου.Η δοκιμή θα θέσει σε λειτουργία την ομάδα εκτόξευσης, καθώς και τις υποστηρικτικές ομάδες στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολής στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον και σε άλλα υποστηρικτικά κέντρα της NASA, σε ένα πλήρες φάσμα λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένης της φόρτωσης κρυογονικού υγρού προωθητικού στις δεξαμενές του πυραύλου SLS (Space Launch System), της διεξαγωγής αντίστροφης μέτρησης εκτόξευσης, της επίδειξης της ικανότητας ανακύκλωσης του ρολογιού αντίστροφης μέτρησης και της αποστράγγισης των δεξαμενών για την εξάσκηση των διαδικασιών καθαρισμού. Αυτά τα βήματα διασφαλίζουν ότι η ομάδα είναι πλήρως προετοιμασμένη για την ημέρα της εκτόξευσης.Παράλληλα, οι ομάδες προετοιμάζονται για την εγκατάσταση προσωρινών πλατφορμών στον κινητό εκτοξευτή μετά από μια επιτυχημένη πρόβα υγρής εκτόξευσης και τοποθετούν τον σχετικό εξοπλισμό κοντά στην εξέδρα εκτόξευσης. Οι πλατφόρμες θα επιτρέψουν στους τεχνικούς να συντηρούν στοιχεία του συστήματος τερματισμού πτήσης στο άνω αριστερό και δεξί τμήμα των στερεών πυραυλικών ενισχυτών και της ενδιάμεσης δεξαμενής πυραύλων του πυρήνα για τις απαιτούμενες δοκιμές του συστήματος ώστε να πληροί τις απαιτήσεις ασφαλείας της Ανατολικής Εμβέλειας ενόψει μιας πιθανής ευκαιρίας εκτόξευσης τον Μάρτιο. Μια ζωντανή μετάδοση του πυραύλου στην εξέδρα συνεχίζεται διαδικτυακά 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα. Η NASA θα παρέχει ξεχωριστή ροή που θα καταγράφει τις δραστηριότητες ανεφοδιασμού και η NASA θα παρέχει ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο μέσω αναρτήσεων ιστολογίου σχετικά με τη δοκιμή κατά τη διάρκεια της ημέρας ανεφοδιασμού. Ορόσημα Αντίστροφης Μέτρησης Η αντίστροφη μέτρηση περιέχει χρόνους «L μείον» και «T μείον». Ο «L μείον» υποδεικνύει πόσο μακριά βρισκόμαστε από την απογείωση σε ώρες και λεπτά. Ο χρόνος «T μείον» είναι μια ακολουθία γεγονότων που είναι ενσωματωμένες στην αντίστροφη μέτρηση. Οι παύσεις στην αντίστροφη μέτρηση, ή «αναμονές», είναι ενσωματωμένες στην αντίστροφη μέτρηση για να επιτρέπουν στην ομάδα εκτόξευσης να στοχεύει σε ένα ακριβές παράθυρο εκτόξευσης και να παρέχουν ένα χρονικό περιθώριο για ορισμένες εργασίες και διαδικασίες χωρίς να επηρεάζουν το συνολικό χρονοδιάγραμμα. Κατά τη διάρκεια των προγραμματισμένων αναμονών στη διαδικασία αντίστροφης μέτρησης, το ρολόι αντίστροφης μέτρησης σταματά σκόπιμα και ο χρόνος Τ σταματά επίσης. Ο χρόνος Λ, ωστόσο, συνεχίζει να προχωρά. Κατά τη διάρκεια της πρόβας, η ομάδα θα εκτελέσει μια λεπτομερή ακολουθία αντίστροφης μέτρησης. Θα κάνουν παύση στο T-1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα για έως και τρία λεπτά, στη συνέχεια θα συνεχίσουν μέχρι το T-33 δευτερόλεπτα πριν από την εκτόξευση και θα κάνουν ξανά παύση. Στη συνέχεια, θα επαναφέρουν το ρολόι στα T-10 λεπτά και θα πραγματοποιήσουν μια δεύτερη αντίστροφη μέτρηση τερματικού περίπου έως το T-33 δευτερόλεπτα πριν από τον τερματισμό της ακολουθίας. Αυτή η διαδικασία προσομοιώνει πραγματικές συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων όπου μια εκτόξευση μπορεί να ακυρωθεί λόγω τεχνικών ή καιρικών προβλημάτων. Στο τέλος της δοκιμής, η ομάδα θα αδειάσει το προωθητικό και θα εξετάσει όλα τα δεδομένα πριν ορίσει μια επίσημη ημερομηνία-στόχο εκτόξευσης. Ενώ τα μέλη του πληρώματος του Artemis II δεν συμμετέχουν στην πρόβα για υγρή εκτόξευση, τα ορόσημα του πληρώματος που θα συμβούν κατά την ημέρα εκτόξευσης θα ενσωματωθούν στο χρονοδιάγραμμα των δοκιμών και το πλήρωμα κλεισίματος του Artemis θα εξασκηθεί στις επιχειρήσεις κλεισίματος, οι οποίες περιλαμβάνουν το κλείσιμο της μονάδας πληρώματος Orion και τις καταπακτές του συστήματος ματαίωσης της εκτόξευσης. Παρακάτω παρατίθενται ορισμένα από τα βασικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε κάθε ορόσημο μετά την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης. Όλες οι ώρες είναι κατά προσέγγιση για το πότε αναμένεται να συμβούν αυτά τα ορόσημα. L-49 ώρες και 50 λεπτά και συνεχίζεται L-49H50M: Η ομάδα εκτόξευσης φτάνει στους σταθμούς της και η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά L-49H40M: Ξεκινά το ρολόι αντίστροφης μέτρησης L-48H45M – L-39H45M: Προετοιμασία συστήματος υγρού οξυγόνου (LOX)/υγρού υδρογόνου (LH2) για φόρτωση οχημάτων L-45H30M – L-44H: Το διαστημόπλοιο Orion τροφοδοτείται L-42H20M – L-41H: Η κεντρική βαθμίδα τροφοδοτείται L-42H10M – L-40H30M: Ενεργοποιείται το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης (ICPS) L-39H45M – L-35H30M: Τελικές προετοιμασίες των τεσσάρων κινητήρων RS-25 L-35 ώρες και συνεχίζεται L-34H45M – L-34H10M: Το ICPS είναι απενεργοποιημένο L-33H30M – L-29H30M: Φορτίστε τις μπαταρίες πτήσης Orion στο 100% L-31H30M – L-24H30M: Φόρτιση μπαταριών πυρήνα σταδίου πτήσης L-20H15M – L-18H45M: Το ICPS τροφοδοτείται για την εκτόξευση L-16 ώρες και συνεχίζεται L-15H30M – L-13H30M: Όλο το μη απαραίτητο προσωπικό εγκαταλείπει το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-14H15M – L-12H05M: Μεταγωγή αέρα σε αέριο άζωτο (GN2) και αδρανοποίηση κοιλότητας οχήματος L-13H45M – L-12H15M: Ενεργοποίηση του GLS (Germ Launch Sequencer) L-12 ώρες και συνεχίζεται L-12H35M – L-9H50M: Ξεκινά η ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 2 ωρών και 45 λεπτών L-10H50M: Η ομάδα εκτόξευσης αποφασίζει αν είναι «έτοιμη» ή «απαγορευμένη» για να ξεκινήσει τον ανεφοδιασμό του πυραύλου. L-10H50M – L-9H35M: Κρύο μούλιασμα Orion L-10H40M – L-10H325M: Ψύξη γραμμής μεταφοράς LOX βασικού σταδίου L-10H40M – L-9H55M: Χαλάρωση LH2 βασικού σταδίου L-10H20M – L-9H40M: Ψύξη του κύριου συστήματος πρόωσης LOX στο βασικό στάδιο L-10 ώρες και συνεχίζεται L-9H55M – L-9:35H: Έναρξη αργής πλήρωσης LH2 βασικού σταδίου L-9H50M: Συνέχιση του T-Clock από το T-8H10M L-9H45M – L-9H30M: Αργή πλήρωση LOX για βασικό στάδιο L-9H35M – L-8H10M: Γρήγορη πλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-9H30M – L-7H10M: Γρήγορη πλήρωση LOX για βασικό στάδιο L-9H15M – L-8H45M: ICPS LH2 chilldown L-8H45M – L-7H55M: Έναρξη γρήγορης πλήρωσης ICPS LH2 L-8H10M – L-7H10M: Χαλάρωση κύριου συστήματος πρόωσης ICPS LOX L-8H10M – L-8H: Κορυφαίο στάδιο LH2 L-8H – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LH2 στο βασικό στάδιο L-7H55M – L-7H40M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LH2 L-7H40M – L-7H25M: Έναρξη συμπλήρωσης δεξαμενής ICPS LH2 L-7H25M – αριθμός τερματικών: αναπλήρωση ICPS LH2 L-6H45M – L-6H15M: Ενεργοποιήθηκε το σύστημα επικοινωνιών Orion (RF προς τον έλεγχο αποστολής) L-6H40M – L-6H05M: Επικάλυψη LOX για το βασικό στάδιο L-6H30M – L-5H45M: Γρήγορη πλήρωση ICPS LOX L-6H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LOX βασικού σταδίου L-6 ώρες και συνεχίζεται L-5H45M – L-5H30M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LOX L-5H30M – L-5H10M: Επικάλυψη ICPS LOX L-5H40M: Διάσωση από το σκηνικό μαξιλάρι L-5H40M: Συγκέντρωση πληρώματος εκκαθάρισης L-5H10M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LOX L-5H10M: Όλα τα στάδια αναπληρώνονται L-5H10M: Έναρξη 1 ώρας και 10 λεπτών ενσωματωμένης αναμονής L-4H40M-L-4H25M: Πλήρωμα εκκένωσης στο λευκό δωμάτιο L-4H30M – L-4H20M: Προετοιμασία και κλείσιμο καταπακτής μονάδας πληρώματος L-4H20M – L-3H20M: Έλεγχοι φθοράς για την πρέσα στεγανοποίησης θυρίδας μηχανισμού αντιστάθμισης L-3H20M – L-2H40M: Εγκατάσταση/κλείσιμο πάνελ σέρβις θυρίδας Μονάδας Πληρώματος L-2H50M – L2H25M: Σύστημα ματαίωσης εκτόξευσης (LAS) Κλείσιμο καταπακτής για πτήση L-1H10M: Ενημέρωση Διευθυντή Εκτόξευσης – Αποτελέσματα Σάρωσης Οχήματος Πτήσης/TPS με CICE L-1H45M – L-1H40M: Το πλήρωμα Closeout αναχωρεί Launch Complex 39B L-40 λεπτά και κρατώντας L-40M: Ενσωματωμένη αναμονή αντίστροφης μέτρησης 30 λεπτών που ξεκινά L-25 λεπτά και κρατώντας L-25M: Ομάδα μετάβασης στον βρόχο επικοινωνίας Orion-Earth μετά την τελική ενημέρωση του NTD L-16M: Ο διευθυντής εκτόξευσης ρωτάει την ομάδα για να βεβαιωθεί ότι είναι «έτοιμη» για την εκτόξευση. T-10 λεπτά και συνεχίζεται T-10M: Ο Ακολουθητής Εκτόξευσης Επίγειας Εκτόξευσης (GLS) ξεκινά την καταμέτρηση τερματικών σταθμών T-8M: Ανάσυρση βραχίονα πρόσβασης πληρώματος T-6M: Η GLS επιλέγει την συμπίεση της δεξαμενής του βασικού σταδίου T-6M: Το Orion τέθηκε σε λειτουργία εσωτερικής τροφοδοσίας T-5M57S: Αναπλήρωση τερματισμού LH2 βασικού σταδίου T-4M: Το GLS προορίζεται για εκκίνηση της βοηθητικής μονάδας ισχύος (APU) του βασικού σταδίου T-4M: Έναρξη λειτουργίας APU Βασικού Σταδίου T-4M: Αναπλήρωση τερματισμού LOX βασικού σταδίου T-3M30S: Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LOX T-3M10S: Το GLS προχωρά στην ακολουθία καθαρισμού 4 T-2M02S: Το ICPS μεταβαίνει σε τροφοδοσία από εσωτερική μπαταρία T-2M: Ο ενισχυτής μεταβαίνει σε εσωτερική ισχύ μπαταρίας T-1M30S: Κρατήστε πατημένο για τρία λεπτά για να επαληθεύσετε τον χρόνο διατήρησης της πιστοποίησης του βασικού σταδίου T-1M30S: Η βασική βαθμίδα μεταβαίνει στην εσωτερική τροφοδοσία ρεύματος T-1M20S: Το ICPS εισέρχεται σε λειτουργία αντίστροφης μέτρησης τερματικών σταθμών T-50S: Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LH2 T-33S: Το GLS στέλνει εντολή «προχωρήστε για αυτόματο αλληλουχητή εκτόξευσης» T-33S: Αποκοπή/Ανακύκλωση GLS Μέσα στην αντίστροφη μέτρηση του τερματικού σταθμού, οι ομάδες έχουν μερικές επιλογές για να διακόψουν την καταμέτρηση εάν χρειαστεί. Η ομάδα εκτόξευσης μπορεί να κρατήσει 6 λεπτά για όλη τη διάρκεια του παραθύρου εκτόξευσης, μείον τα 6 λεπτά που απαιτούνται για την εκτόξευση, χωρίς να χρειάζεται να επιστρέψει στα 10 λεπτά. Εάν οι ομάδες χρειαστεί να σταματήσουν το χρονόμετρο μεταξύ του T-6 λεπτών και του T-1 λεπτού και 30 δευτερολέπτων, μπορούν να περιμένουν έως και 3 λεπτά και να συνεχίσουν το χρονόμετρο για να εκτοξεύσουν. Εάν χρειαστούν περισσότερα από 3 λεπτά χρόνου αναμονής, η αντίστροφη μέτρηση επιστρέφει στο T- 10. Εάν το ρολόι σταματήσει μετά το T-1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα, αλλά πριν αναλάβει ο αυτοματοποιημένος αλληλουχιστής εκτόξευσης, τότε οι ομάδες μπορούν να επιστρέψουν στο T-10 για να προσπαθήσουν ξανά, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκές χρονικό περιθώριο εκτόξευσης που απομένει. Την ημέρα της εκτόξευσης, μετά την παράδοση στον αυτοματοποιημένο αλληλουχητή εκτόξευσης, οποιοδήποτε πρόβλημα που θα σταματούσε την αντίστροφη μέτρηση θα οδηγούσε στην ολοκλήρωση της προσπάθειας εκτόξευσης για εκείνη την ημέρα. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/17/artemis-ii-wet-dress-rehearsal-countdown-begins/ Φώτα φωτίζουν τον πύραυλο Artemis II SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα στις 18/01/2026. Τις επόμενες ημέρες, οι μηχανικοί θα προετοιμαστούν για την πρόβα τζενεράλε, μια διήμερη δοκιμή που προσομοιώνει την ημέρα εκτόξευσης. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη το αργότερο μέχρι τον Απρίλιο του 2026.

Η Παγκόσμια Τοποθεσία του Άρη Εντοπίζει την Τοποθεσία της Επιμονής. Αυτές οι εικόνες ήταν μέρος της πρώτης επιτυχημένης χρήσης μιας νέας τεχνολογίας που ονομάζεται Mars Global Localization, η οποία αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA. Χρησιμοποιώντας τις κάμερες πλοήγησης, το Perseverance της NASA κατέγραψε μια πανοραμική θέα 360 μοιρών του περιβάλλοντος εδάφους, η οποία αντιστοιχίστηκε με τροχιακές εικόνες, επιτρέποντας στο ρόβερ να εντοπίσει την τοποθεσία του στον Άρη στις 2 Φεβρουαρίου 2026, την 1.762η ημέρα ή sol της αποστολής. Οι εικόνες της κάμερας πλοήγησης μετατράπηκαν σε μια πανοραμική θέα που ονομάζεται ορθομωσαϊκό, σχηματίζοντας έναν κύκλο γύρω από το ρόβερ. Σε αυτήν την κινούμενη εικόνα, το ορθομωσαϊκό επικαλύπτεται στις εικόνες από το Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) της NASA. Η αντίθεση και η απόχρωση έχουν βελτιωθεί για να αυξηθεί η ορατότητα των χαρακτηριστικών του εδάφους, τα οποία ευθυγραμμίζονται στις εικόνες εδάφους και τροχιάς. Το ρόβερ τράβηξε τα πέντε στερεοσκοπικά ζεύγη εικόνων κάμερας πλοήγησης σε αυτή τη σχετικά άτυπη τοποθεσία, που ονομάζεται «Μάλα Μάλα», μια περιοχή στο χείλος του κρατήρα Γέζερο. Η κενή περιοχή επάνω δεξιά του ορθομωσαϊκού είναι το σημείο όπου το πίσω μέρος του ρόβερ εμπόδιζε την ορατότητα των καμερών στο γύρω τοπίο.Το Mars Global Localization διαθέτει έναν αλγόριθμο που συγκρίνει γρήγορα τις πανοραμικές λήψεις από κάμερα πλοήγησης με τροχιακές εικόνες MRO. Λειτουργώντας με έναν ισχυρό επεξεργαστή που χρησιμοποιούσε αρχικά το Perseverance για επικοινωνία με το πλέον αποσυρμένο ελικόπτερο Ingenuity Mars, ο αλγόριθμος χρειάζεται περίπου δύο λεπτά για να εντοπίσει την τοποθεσία του ρόβερ με ακρίβεια περίπου 25 εκατοστών. Όπως και τα προηγούμενα ρόβερ της NASA για τον Άρη, το Perseverance παρακολουθεί τη θέση του χρησιμοποιώντας αυτό που ονομάζεται οπτική οδομετρία, αναλύοντας γεωλογικά χαρακτηριστικά σε εικόνες κάμερας που λαμβάνονται κάθε λίγα μέτρα, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την ολίσθηση των τροχών. Καθώς μικροσκοπικά σφάλματα στη διαδικασία συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια κάθε διαδρομής, το ρόβερ γίνεται ολοένα και πιο αβέβαιο για την ακριβή του θέση. Σε μεγάλες διαδρομές, η αίσθηση της θέσης του ρόβερ μπορεί να είναι λανθασμένη κατά περισσότερο από 100 πόδια (έως και 35 μέτρα). Πιστεύοντας ότι μπορεί να βρίσκεται πολύ κοντά σε επικίνδυνο έδαφος, το Perseverance μπορεί να τερματίσει πρόωρα την οδήγησή του και να περιμένει οδηγίες από τη Γη.Αφού σταματήσει κάθε διαδρομή, το ρόβερ στέλνει ένα πανόραμα 360 μοιρών στη Γη, όπου οι ειδικοί χαρτογράφησης αντιστοιχίζουν τις εικόνες με λήψεις από το MRO. Στη συνέχεια, η ομάδα στέλνει στο ρόβερ την τοποθεσία του και οδηγίες για την επόμενη διαδρομή του. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει μία ημέρα ή και περισσότερο, αλλά με το Mars Global Localization, το ρόβερ μπορεί να συγκρίνει τις εικόνες μόνο του, να προσδιορίσει την τοποθεσία του και να προχωρήσει στην προσχεδιασμένη διαδρομή του. Υπό τη διαχείριση της Caltech για τη NASA, η JPL κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance. Η JPL διαχειρίζεται επίσης το MRO για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη. https://science.nasa.gov/photojournal/mars-global-localization-pinpoints-perseverances-location/       ΗΑΕ: Η διαστημική αποστολή στον Άρη παρατείνεται για τρία χρόνια. Ετοιμάζεται νέα αποστολή παρατήρησης, στη ζώνη των αστεροειδων. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποφάσισαν να παρατείνουν για τρία χρόνια την αποστολή τους στον Άρη, ένα γεγονός που επαναβεβαιώνει τις φιλοδοξίες τους στον διαστημικό τομέα.Το 2021 η πλούσια μοναρχία του Κόλπου έθεσε σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο πλανήτη το διαστημόπλοιο «Ελπίδα» (Hope) και έγινε έτσι η πρώτη αραβική χώρα που επιχειρεί να εξερευνήσει τον Άρη, επενδύοντας 200 εκατομμύρια δολάρια σε αυτό το σχέδιο. Παράταση μέχρι το 2028 Η «Αποστολή των Εμιράτων στον Άρη» (ΕΜΜ) ήταν προγραμματισμένο να διαρκέσει το πολύ πέντε χρόνια και να συλλέξει ένα τεραμπάιτ δεδομένων για τον πλανήτη, εμβαθύνοντας τις πληροφορίες που διαθέτει η επιστημονική κοινότητα. Μέχρι στιγμής έχει συλλέξει 10 τεραμπάιτ δεδομένων και αποφασίστηκε να παραταθεί μέχρι το 2028, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Αθλητισμού και πρόεδρος της Διαστημικής Υπηρεσίας των Εμιράτων, Άχμαντ Μπελούλ Αλ Φαλάσι, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Ντουμπάι.Η αποστολή επέτρεψε επίσης να παρατηρηθεί με ασυναγώνιστη ακρίβεια το μικρό φεγγάρι του Άρη, ο Δείμος, καθώς επίσης και ο κομήτης 3I/ATLAS, μόλις το τρίτο διαστρικό αντικείμενο (δηλαδή, που προέρχεται από άλλο ηλιακό σύστημα) που έχει εντοπιστεί ποτέ, υπενθύμισαν οι επιστήμονες της υπηρεσίας. Προσέλκυση κεφαλαίων Τα ΗΑΕ φιλοδοξούν να γίνουν «ένας από τους δέκα μεγαλύτερους παράγοντες της διαστημικής οικονομίας» μέχρι το 2031, αναπτύσσοντας όλον τον κλάδο, είπε ο υπουργός στο Γαλλικό Πρακτορείο.«Ως διαστημική υπηρεσία, ο ρόλος μας κατά τα πρώτα δέκα χρόνια ήταν να θέσουμε τα θεμέλια (…) αλλά βλέπουμε σήμερα να εμπλέκεται ο ιδιωτικός τομέας. Ο προϋπολογισμός της επόμενης αποστολής, προς τη ζώνη των αστεροειδών, θα διατεθεί κατά 50% στον ιδιωτικό τομέα», είπε.Η αποστολή αυτή, ύψους 1 δισεκ. δολαρίων, έχει ως στόχο την εξερεύνηση της κύριας ζώνης των αστεροειδών, μεταξύ του Άρη και του Δία. Προβλέπεται ότι το 2028 θα εκτοξευθεί ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που θα διατρέξει περίπου 5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα για να παρατηρήσει επτά αστεροειδείς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2074059/iae-i-diastimiki-apostoli-ston-ari-parateinetai-gia-tria-chronia/