Η NASA επανεκτιμά την ανάπτυξη του Artemis II καθώς οι ομάδες εδάφους συμπληρώνουν τον χρόνο τους; Λόγω της ταχύτερης από την αναμενόμενη ολοκλήρωσης των δραστηριοτήτων κλεισίματος, η NASA ενδέχεται τώρα να εκτοξεύσει τον πύραυλο Artemis II από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β, την Πέμπτη 19 Μαρτίου. Η τελική απόφαση για την ώρα έναρξης θα ληφθεί την Τετάρτη 18 Μαρτίου. Η έναρξη λειτουργίας είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 19 Μαρτίου, αλλά οι μηχανικοί εντόπισαν μια ηλεκτρική καλωδίωση στο σύστημα τερματισμού πτήσης του βασικού σταδίου του πυραύλου SLS (Space Launch System) που χρειαζόταν αντικατάσταση. Αναμένονταν να καθυστερήσουν τη μεταφορά για την Παρασκευή 20 Μαρτίου. Ωστόσο, από τότε που αντιμετώπισαν το πρόβλημα, οι ομάδες έχουν κερδίσει λίγο χρόνο, κάτι που μπορεί να επιτρέψει την επανέναρξη της έναρξης της λειτουργίας στις 19 Μαρτίου. Το ταξίδι προς την εξέδρα εκτόξευσης θα διαρκέσει έως και 12 ώρες· η NASA θα παρέχει ζωντανή μετάδοση της κίνησης. Μόλις προσδιοριστεί η ώρα έναρξης της πεζοπορίας, θα υπάρξει ενημέρωση. Η κυκλοφορία σε οποιαδήποτε από τις δύο ημέρες θα διατηρήσει την πιθανότητα έναρξης ήδη από την Τετάρτη 1 Απριλίου, αν και οι ομάδες συνεχίζουν να παρακολουθούν τις μετεωρολογικές προβλέψεις. Το παράθυρο έναρξης του Απριλίου περιλαμβάνει ευκαιρίες έως τη Δευτέρα 6 Απριλίου, καθώς και την Πέμπτη 30 Απριλίου. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/03/17/nasa-reassessing-artemis-ii-rollout-as-ground-teams-make-up-time/ Ο πύραυλος Artemis II SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion, στερεωμένα στον κινητό εκτοξευτή, στέκονται κάθετα μέσα στο κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, καθώς συνεχίζονται οι προετοιμασίες για την εκτόξευση στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη, με ευκαιρίες εκτόξευσης να ξεκινούν τον Απρίλιο του 2026.

Αμυδρές απολαύσεις στον καρκίνο. Ο Καρκίνος ο Κάβουρας είναι ένας αμυδρός αστερισμός, ωστόσο περιέχει ένα από τα πιο όμορφα και εύκολα εντοπίσιμα αστρικά σμήνη στον ουρανό μας: το Σμήνος Κυψέλης. Ο Καρκίνος διαθέτει επίσης έναν από τους πιο μελετημένους εξωπλανήτες: την υπερθερμή υπερ-Γη, 55 Cancri e .Βρείτε τα αμυδρά αστέρια του Καρκίνου κοιτάζοντας ανάμεσα στους φωτεινότερους γειτονικούς αστερισμούς των Διδύμων και του Λέοντα. Μην απογοητευτείτε αν δεν μπορείτε να το βρείτε στην αρχή, αφού ο Καρκίνος δεν είναι εύκολα ορατός από περιοχές με μέτρια φωτορύπανση. Μόλις βρείτε τον Καρκίνο, αναζητήστε το πιο διάσημο αντικείμενο του βαθέος ουρανού: το Σμήνος Κυψέλης! Είναι ένα μεγάλο ανοιχτό σμήνος νεαρών αστεριών, τρεις φορές μεγαλύτερο από τη Σελήνη μας στον ουρανό. Η Κυψέλη είναι ορατή με γυμνό μάτι υπό καλές συνθήκες ουρανού ως μια αχνή, θολή περιοχή, αλλά είναι εκπληκτική όταν την παρατηρούν με κιάλια ή ένα τηλεσκόπιο ευρέος πεδίου. Ήταν ένα από τα πρώτα αντικείμενα βαθέος ουρανού που παρατήρησαν οι αρχαίοι αστρονόμοι, και έτσι η Κυψέλη έχει πολλά άλλα ονόματα, όπως Praesepe, Nubilum, M44 , το Φάντασμα και Jishi qi. Ρίξτε μια ματιά σε αυτό μια καθαρή νύχτα μέσα από κιάλια. Μοιάζουν αυτά τα αστέρια με κυψέλη μελισσών που βουίζουν; Ή μήπως βλέπετε κάτι άλλο; Δεν υπάρχει λάθος απάντηση, αφού αυτό το μεγάλο σμήνος αστέρων έχει γοητεύσει τους ευφάνταστους παρατηρητές για χιλιάδες χρόνια.Το 55 Cancri είναι ένα κοντινό δυαδικό αστρικό σύστημα, περίπου 41 έτη φωτός από εμάς και αμυδρά ορατό υπό εξαιρετικές συνθήκες σκοτεινού ουρανού. Το μεγαλύτερο αστέρι περιστρέφεται γύρω από τουλάχιστον πέντε πλανήτες, συμπεριλαμβανομένου του 55 Cancri e (γνωστού και ως Janssen, που πήρε το όνομά του από έναν από τους πρώτους κατασκευαστές τηλεσκοπίων). Το Janssen είναι μια «υπεργη», ένας μεγάλος βραχώδης κόσμος 8 φορές τη μάζα της Γης, και περιστρέφεται γύρω από το άστρο του κάθε 18 ώρες, δίνοντάς του ένα από τα συντομότερα χρόνια από οποιονδήποτε γνωστό πλανήτη! Το Janssen ήταν ο πρώτος εξωπλανήτης του οποίου η ατμόσφαιρά αναλύθηκε με επιτυχία. Τόσο το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble όσο και το αποσυρθέν Spitzer επιβεβαίωσαν ότι ο θερμός κόσμος περιβάλλεται από μια ατμόσφαιρα ηλίου και υδρογόνου, με ίχνη υδροκυανίου: δεν είναι ένα πιθανό μέρος για να βρεθεί ζωή, ειδικά επειδή η επιφάνεια είναι πιθανώς καυτός βράχος. Το Γραφείο Ταξιδιών Εξωπλανητών της NASA μας επιτρέπει να φανταστούμε πώς θα ήταν να επισκεφτούμε το 55 Cancri e και άλλους κόσμους.Πώς βρίσκουν οι αστρονόμοι πλανήτες γύρω από άλλα αστρικά συστήματα; Η δραστηριότητα « Ταλαντώσεις και Διελεύσεις: Πώς Βρίσκουμε Πλανήτες Γύρω από Άλλα Αστέρια; » του Δικτύου Νυχτερινού Ουρανού βοηθά στην επίδειξη τόσο των μεθόδων διέλευσης όσο και των μεθόδων ταλάντωσης για την ανίχνευση εξωπλανητών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο 55 Cancri e ανακαλύφθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ταλάντωσης το 2004 και η μέθοδος διέλευσης επιβεβαίωσε την τροχιακή του περίοδο το 2011! Θέλετε να μάθετε περισσότερα για τους εξωπλανήτες; Λάβετε τα τελευταία νέα της NASA για κόσμους πέρα από το ηλιακό μας σύστημα στο NASA Exoplanets ! https://science.nasa.gov/exoplanets/ https://science.nasa.gov/solar-system/skywatching/night-sky-network/dim-delights-in-cancer/ Βρείτε το M44, το Σμήνος Κυψέλης, στο κέντρο του αστερισμού του Καρκίνου, χρησιμοποιώντας κοντινά αστέρια όπως ο Βασιλίσκος στον Λέοντα, ο Πολυδεύκης στους Διδύμους και ο Προκύων στον Μικρό Κυνό. Ο εξωπλανήτης 55 Cancri e, που απεικονίζεται με το άστρο του σε αυτό το καλλιτεχνικό σχέδιο, πιθανότατα έχει μια ατμόσφαιρα παχύτερη από της Γης, αλλά με συστατικά που θα μπορούσαν να είναι παρόμοια με αυτά της ατμόσφαιρας της Γης.

O Τζεφ Μπέζος θέλει να σώσει τη Γη από τον Αρμαγεδδώνα. Η διαστημικη του εταιρεία αναπτύσσει τεχνολογίες πλανητικής ασπίδας από επικίνδυνους αστεροειδείς.Η Blue Origin, η διαστημική εταιρεία του Τζεφ Μπέζος, συνεργάζεται με τη NASA για να αντιμετωπίσει αστεροειδείς που ενδέχεται να βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γη.Η Blue Origin συνεργάζεται με ερευνητές από το Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) της NASA και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) για να μελετήσουν πώς μπορούν να ενσωματωθούν δυνατότητες πλανητικής άμυνας στην υπάρχουσα διαστημική πλατφόρμα Blue Ring της Blue Origin. Η ιδέα ονομάζεται Near Earth Objects (NEO) Hunter και βασίζεται σε πολλαπλές τεχνολογίες για εντοπισμό, εκτροπή και απομάκρυνση αστεροειδών από πιθανή σύγκρουση με τη Γη.Το Blue Ring είναι μια αρθρωτή πλατφόρμα δορυφόρου της Blue Origin σχεδιασμένη να υποστηρίζει έως 4 τόνους φορτίου κατανεμημένα σε έως και 13 σημεία σύνδεσης. Μπορεί να λειτουργεί σε διάφορα περιβάλλοντα από χαμηλή γήινη τροχιά μέχρι γεωστατική τροχιά καθώς και στο διαστημικό χώρο μεταξύ Γης και Σελήνης ή ακόμα και σε αποστολές προς τον Άρη. Εκτροπή με «δέσμη ιόντων» Η αποστολή NEO Hunter θα χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους για να εντοπίζει επικίνδυνα αντικείμενα, τα προσεγγίζει και τα μελετά και αν χρειαστεί να αλλάζει την πορεία τους Σε πρώτη φάση, θα απελευθερώνει μικρούς δορυφόρους (cubesats) που θα συναντούν τον αστεροειδή και θα συλλέγουν κρίσιμα δεδομένα, όπως σύσταση, μάζα, πυκνότητα. Αυτές οι πληροφορίες είναι απαραίτητες για να επιλεγεί η καλύτερη στρατηγική εκτροπής.Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες τεχνικές είναι η χρήση δέσμης ιόντων. Το διαστημόπλοιο θα μπορεί να εκπέμπει φορτισμένα σωματίδια προς τον αστεροειδή δημιουργώντας μια μικρή αλλά συνεχή ώθηση που μπορεί να αλλάξει την τροχιά του με την πάροδο του χρόνουΗ ιδέα σχετίζεται με την τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε στην αποστολή DART της NASA το σκάφος της οποίας έπεσε το 2022 σκόπιμα πάνω στον αστεροειδή Δίμορφο και άλλαξε την τροχιά του γύρω από το αστεροειδή Δίδυμο. Σχέδιο Β: άμεση πρόσκρουση Αν ένας αστεροειδής είναι πολύ μεγάλος ή γρήγορος για να επηρεαστεί από τη δέσμη ιόντων, το NEO Hunter θα περάσει σε δεύτερη φάση που ονομάζεται «Robust Kinetic Disruption». Σε αυτή την περίπτωση το σκάφος θα συγκρουστεί με τον αστεροειδή σε ταχύτητα έως 36,000 χλμ./ώρα. Πριν τη σύγκρουση θα απελευθερώσει έναν μικρό δορυφόρο (“Slamcam”). Ο δορυφόρος θα καταγράψει την πρόσκρουση και θα επιβεβαιώσει το αποτέλεσμα.Η πλανητική άμυνα γίνεται όλο και πιο σημαντική, καθώς καταγράφονται περιστατικά μετεωριτών (π.χ. πρόσφατη πτώση στη Γερμανία) ενώ παρατηρούνται συνεχώς κοντινές διελεύσεις αστεροειδών κοντά στη Γη. Παρότι οι αστρονόμοι παρακολουθούν τέτοιους κινδύνους εδώ και δεκαετίες και δεν υπάρχει κάποια άμεση απειλή σήμερα, η ανάπτυξη τεχνολογιών όπως το NEO Hunter μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη στο μέλλον.Με λίγα λόγια: πρόκειται για ένα σύστημα «ασπίδας» της Γης, που συνδυάζει παρατήρηση, ανάλυση και αν χρειαστεί ενεργή παρέμβαση στο Διάστημα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2087113/o-tzef-mpezos-thelei-tna-sosei-ti-gi-apo-ton-armageddona/

Roscosmos 12 Λεπτά που Άλλαξαν τον Κόσμο: 61 Χρόνια από τον Πρώτο Διαστημικό Περίπατο Στις 18 Μαρτίου 1965, το διαστημόπλοιο Voskhod-2 εκτοξεύτηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ με τον διοικητή του πληρώματος Pavel Belyaev και τον συγκυβερνήτη Alexei Leonov. Ο κύριος στόχος αυτής της πτήσης ήταν να πετύχει κάτι που κανείς δεν είχε κάνει ποτέ πριν και κάτι που το ευρύ κοινό δυσκολευόταν να πιστέψει - έναν διαστημικό περίπατο. ▪️ Μιάμιση ώρα μετά την εκτόξευση, κατά τη διάρκεια της δεύτερης τροχιάς γύρω από τη Γη, ο Alexei Leonov ξεκίνησε την αποστολή του. Έφυγε από το πλοίο με τη διαστημική του στολή και πέρασε 12 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα στο διάστημα, ταξιδεύοντας έως και 5 μέτρα από το πλοίο. Εκείνη τη στιγμή, ο Pavel Belyaev ανακοίνωσε: "Προσοχή! Ένας άνθρωπος εισήλθε στο διάστημα!" Για αυτήν την επιχείρηση, οι μηχανικοί στο Γραφείο Σχεδιασμού του Πειραματικού Εργοστασίου Αρ. 918 (τώρα NPP Zvezda) δημιούργησαν την ειδική διαστημική στολή Berkut και την αεροθάλαμο Volga - μοναδικές εξελίξεις της εποχής. Αυτά τα πρώτα μικρά βήματα των ανθρώπων έξω από ένα διαστημόπλοιο ήταν μια σημαντική ανακάλυψη για ολόκληρο τον κόσμο. Από τότε, οι διαστημικοί περίπατοι έχουν γίνει μεγαλύτεροι σε διάρκεια και οι εργασίες που εκτελούνται στο διάστημα έχουν γίνει πιο περίπλοκες. Σήμερα, οι διαστημικοί περίπατοι διαρκούν έως και εννέα ώρες και περιλαμβάνουν εργασία με πολύπλοκο εξοπλισμό, αλλά όλα ξεκίνησαν με αυτά τα 12 λεπτά πριν από 61 χρόνια. ___________________________________________ Στη φωτογραφία: P.I. Belyaev και A.A. Leonov κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης στο μοντέλο Voskhod-2 που είναι εγκατεστημένο στο TBK-60 (1). Οι κοσμοναύτες Viktor Gorbatko και Pavel Belyaev (2). Ο S.P. Korolev δίνει τις τελικές οδηγίες στον P.I. Belyaev πριν από την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους Voskhod-2 (3). Το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Voskhod-2, P.I. Belyaev και A.A. Leonov, πριν αναχωρήσουν για την εξέδρα εκτόξευσης (4). Διαστημικός περίπατος. Απόσπασμα από το "Άλμπουμ Διαστημικών Ταξιδιών" (5). Ευχαριστούμε τα Αρχεία της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών για την παροχή του υλικού. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_603293

Έλληνας αστρονόμος εντόπισε εντυπωσιακή σύγκρουση πλανητών Η ανακάλυψη φωτίζει τη διαδικασία γέννησης της Σελήνης. Αστρονόμοι ανακάλυψαν ενδείξεις μιας εντυπωσιακής κοσμικής σύγκρουσης που εκτυλίσσεται γύρω από ένα μακρινό άστρο. Πρόκειται για μια σύγκρουση δύο πλανητών.Κατά την εξέταση αρχειακών παρατηρήσεων τηλεσκοπίων από το 2020 ο αστρονόμος Αναστάσιος Τζανιδάκης που είναι υποψήφιος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον παρατήρησε κάτι ασυνήθιστο. Ένα άστρο που κανονικά θα έπρεπε να συμπεριφέρεται με προβλέψιμο τρόπο εμφάνιζε περίεργες μεταβολές στη φωτεινότητά του.Το άστρο που ονομάζεται Gaia20ehk, βρίσκεται περίπου 11,000 έτη φωτός από τη Γη κοντά στον αστερισμό της Πρύμνης. Κατατάσσεται ως ένα σταθερό άστρο «κύριας ακολουθίας» παρόμοιο με τον Ήλιο κάτι που σημαίνει ότι το φως του θα έπρεπε να παραμένει σταθερό με την πάροδο του χρόνου. Αντί γι’ αυτό το άστρο άρχισε να τρεμοπαίζει έντονα.«Η εκπομπή φωτός του άστρου ήταν ομαλή αλλά από το 2016 εμφάνισε τρεις πτώσεις στη φωτεινότητα και μετά γύρω στο 2021 έγινε εντελώς χαοτικό. Δεν μπορώ να τονίσω αρκετά ότι άστρα σαν τον Ήλιο μας δεν συμπεριφέρονται έτσι. Όταν το είδαμε, αναρωτηθήκαμε: “Τι συμβαίνει εδώ;”» ανέφερε σε δηλώσεις του ο Αναστάσιος Τζανιδάκης. Σκόνη και συντρίμμια Οι επιστήμονες σύντομα συνειδητοποίησαν ότι το παράξενο τρεμόπαιγμα δεν προερχόταν από το ίδιο το άστρο. Αντίθετα μεγάλες ποσότητες πετρώδους υλικού και σκόνης κινούνταν μπροστά από τη γραμμή θέασης μας καθώς περιφέρονταν γύρω από το άστρο. Αυτά τα συντρίμμια εμπόδιζαν κατά διαστήματα μέρος του φωτός που κατευθυνόταν προς τη Γη.Η πιο πιθανή εξήγηση για ένα τόσο μεγάλο νέφος συντριμμιών είναι δραματική: οι ερευνητές πιστεύουν ότι δύο πλανήτες μπορεί να συγκρούστηκαν εκτοξεύοντας θραύσματα και σκόνη σε τροχιά γύρω από το άστρο.«Είναι απίστευτο ότι διάφορα τηλεσκόπια κατέγραψαν αυτή τη σύγκρουση σε πραγματικό χρόνο. Υπάρχουν μόνο λίγες άλλες καταγεγραμμένες πλανητικές συγκρούσεις και καμία δεν μοιάζει τόσο με εκείνη που δημιούργησε τη Γη και τη Σελήνη. Αν μπορέσουμε να παρατηρήσουμε περισσότερα τέτοια γεγονότα στον γαλαξία, θα μάθουμε πολλά για το σχηματισμό του δικού μας κόσμου» εξηγεί ο Αναστάσιος Τζανιδάκης. Η μελέτη για το Gaia20ehk δημοσιεύθηκε πριν από λίγες μέρες στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters». Πώς σχηματίζονται τα πλανητικά συστήματα Τα πλανητικά συστήματα σχηματίζονται από νέφη υλικού που περιβάλλουν νεαρά άστρα. Η βαρύτητα σταδιακά συγκεντρώνει σκόνη, αέριο, πάγο και πετρώδη θραύσματα σε μεγαλύτερα σώματα. Στα πρώτα στάδια αυτής της διαδικασίας, οι συγκρούσεις μεταξύ αναπτυσσόμενων πλανητών είναι συχνές.Τα νεαρά ηλιακά συστήματα μπορεί να είναι χαοτικά περιβάλλοντα. Τα πλανητικά σώματα συγκρούονται συχνά, διαλύονται ή εκτοξεύονται στο βαθύ διάστημα. Μετά από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια, αυτές οι αλληλεπιδράσεις μειώνουν τον αριθμό των πλανητών και επιτρέπουν στο σύστημα να σταθεροποιηθεί.Παρόλο που τέτοιες συγκρούσεις πιθανότατα είναι συνηθισμένες στο Σύμπαν είναι δύσκολο να παρατηρηθούν από τη Γη. Τα συντρίμμια πρέπει να περάσουν ακριβώς ανάμεσα στο άστρο και τα τηλεσκόπιά μας, ώστε να εμποδίσουν μερικώς το φως του. Ακόμη και τότε οι μεταβολές στη φωτεινότητα μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να εξελιχθούν.«Η πρωτότυπη δουλειά του Αναστάσιο αξιοποιεί δεδομένα δεκαετιών για να εντοπίσει φαινόμενα που εξελίσσονται αργά αστρονομικές ιστορίες που εκτυλίσσονται σε βάθος δεκαετίας. Λίγοι ερευνητές αναζητούν φαινόμενα με αυτόν τον τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν πολλές πιθανές ανακαλύψεις» λέει ο Τζέιμς Ντάβενπορτ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Ένα μυστήριο που λύθηκε με υπέρυθρες παρατηρήσεις Ο Αναστάσιος Τζανιδάκης ειδικεύεται στη μελέτη άστρων που αλλάζουν φωτεινότητα σε μεγάλα χρονικά διαστήματα. Σε προηγούμενη έρευνα είχε βοηθήσει στον εντοπισμό ενός συστήματος με διπλό άστρο και ένα μεγάλο νέφος σκόνης που προκάλεσε μια έκλειψη διάρκειας επτά ετών.Ωστόσο το Gaia20ehk παρουσίασε ένα νέο αίνιγμα. Το άστρο αρχικά έδειξε σύντομες πτώσεις στη φωτεινότητα και στη συνέχεια χαοτικές διακυμάνσεις, ένα μοτίβο που δεν είχε παρατηρηθεί ξανά.Η λύση ήρθε όταν προτάθηκε η εξέταση παρατηρήσεων στο υπέρυθρο φως αντί για το ορατό. «Η καμπύλη φωτός στο υπέρυθρο ήταν το ακριβώς αντίθετο από το ορατό φως. Καθώς το ορατό φως μειωνόταν και τρεμόπαιζε, το υπέρυθρο αυξανόταν. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι το υλικό που εμποδίζει το άστρο είναι πολύ θερμό τόσο θερμό που λάμπει στο υπέρυθρο. Αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι οι δύο πλανήτες πλησίαζαν όλο και περισσότερο μεταξύ τους. Στην αρχή είχαν διαδοχικές επιφανειακές συγκρούσεις, που δεν παρήγαγαν πολλή υπέρυθρη ενέργεια. Στη συνέχεια συνέβη η μεγάλη καταστροφική σύγκρουση και το υπέρυθρο εκτοξεύτηκε» εξηγεί ο Αναστάσιος Τζανιδάκης.Μια βίαιη σύγκρουση πλανητών θα παρήγαγε έντονη θερμότητα εξηγώντας το ισχυρό υπέρυθρο σήμα. Αυτό το γεγονός θα μπορούσε επίσης να εξηγήσει τις προηγούμενες πτώσεις φωτεινότητας. Στοιχεία που συνδέονται με τη δημιουργία της Γης και της Σελήνης Οι ερευνητές βλέπουν ομοιότητες ανάμεσα σε αυτό το γεγονός και την αρχαία σύγκρουση που σχημάτισε το σύστημα Γης-Σελήνης πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Το νέφος συντριμμιών γύρω από το Gaia20ehk φαίνεται να κινείται σε απόσταση περίπου όσο η απόσταση Γης Ήλιου. Σε αυτή την απόσταση τα συντρίμμια θα μπορούσαν να ψυχθούν και να αρχίσουν να ενώνονται ξανά σχηματίζοντας ενδεχομένως ένα σύστημα παρόμοιο με τη Γη και τη Σελήνη.Οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμη να καθορίσουν το τελικό αποτέλεσμα. Τα συντρίμμια πρέπει να σταθεροποιηθούν και να εξελιχθούν με τον χρόνο πριν γίνει σαφές τι νέες δομές θα σχηματιστούν. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει χρόνια ή ακόμη και εκατομμύρια χρόνια. Μελλοντικά τηλεσκόπια και νέες ανακαλύψεις Η ανακάλυψη υπογραμμίζει τη σημασία της αναζήτησης περισσότερων τέτοιων γεγονότων. Το τηλεσκόπιο Simonyi Survey στο Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin αναμένεται να συμβάλει σημαντικά όταν ξεκινήσει το πρόγραμμα Legacy Survey of Space and Time αργότερα φέτος.Σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις του Ντάβενπορτ, το Rubin θα μπορούσε να εντοπίσει περίπου 100 παρόμοιες πλανητικές συγκρούσεις μέσα στην επόμενη δεκαετία. Η ανακάλυψη περισσότερων τέτοιων γεγονότων θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς εξελίσσονται τα πλανητικά συστήματα και πόσο συχνοί είναι οι κόσμοι παρόμοιοι με τη Γη.«Πόσο σπάνιο είναι το γεγονός που δημιούργησε τη Γη και τη Σελήνη; Αυτό είναι ένα θεμελιώδες ερώτημα για την αστροβιολογία. Φαίνεται ότι η Σελήνη είναι ένα από τα “μαγικά συστατικά” που κάνουν τη Γη κατάλληλη για ζωή. Βοηθά στην προστασία από αστεροειδείς, δημιουργεί παλίρροιες και καιρικά φαινόμενα που ευνοούν τη χημεία και τη βιολογία, και ίσως συμβάλλει ακόμη και στην κίνηση των τεκτονικών πλακών. Προς το παρόν, δεν γνωρίζουμε πόσο συχνές είναι αυτές οι διεργασίες. Αλλά αν εντοπίσουμε περισσότερες τέτοιες συγκρούσεις, θα αρχίσουμε να το καταλαβαίνουμε» αναφέρει ο Ντάβενπορτ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2087052/ellinas-astronomos-entopise-entyposiaki-sygkroysi-planiton/