Η Επιτροπή Αναθεώρησης Ανωμαλιών της NASA διερευνά την απώλεια σήματος του MAVEN Μια επιτροπή αναθεώρησης ανωμαλιών της NASA, η οποία συγκλήθηκε στα μέσα Φεβρουαρίου, αξιολογεί τις προσπάθειες αποκατάστασης που έχουν καταβληθεί για το διαστημόπλοιο MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN) του οργανισμού που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη. Η τελευταία ενημέρωση για το διαστημόπλοιο έγινε στις 6 Δεκεμβρίου. Η επιτροπή θα αξιολογήσει επίσης την πιθανή τρέχουσα κατάσταση του διαστημοπλοίου και την πιθανότητα ανάκτησής του. https://science.nasa.gov/blogs/maven/2026/03/04/nasa-anomaly-review-board-investigates-maven-loss-of-signal/

Η NASA ενισχύει την Άρτεμις: Προσθέτει αποστολή, βελτιώνει τη συνολική αρχιτεκτονική. Για την επίτευξη του εθνικού στόχου της προσεδάφισης Αμερικανών αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης και τη διατήρηση της υπεροχής των ΗΠΑ στην εξερεύνηση και τις ανακαλύψεις, η NASA ανακοίνωσε στις 27 Φεβρουαρίου ότι αυξάνει τον ρυθμό των αποστολών στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, τυποποιώντας τη διαμόρφωση του πυραύλου SLS (Space Launch System) και προσθέτοντας μια νέα αποστολή.Τα σχέδια κοινοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα και περιελάμβαναν μια ενημέρωση σχετικά με την βραχυπρόθεσμη αποστολή, Άρτεμις II .Αυτή η ενημέρωση επικεντρώθηκε στα συστήματα μεταφοράς για τη μεταφορά πληρώματος στη Σελήνη. Η τελευταία αρχιτεκτονική της NASA περιλαμβάνει την προσθήκη μιας νέας αποστολής το 2027 για τη δοκιμή των δυνατοτήτων του συστήματος πιο κοντά στην επιφάνεια της Σελήνης πριν από την αποστολή αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 50 χρόνια και στοχεύει στην επίτευξη μίας σεληνιακής αποστολής ετησίως στη συνέχεια. Η τυποποίηση του SLS και άλλων συστημάτων τώρα θα βοηθήσει τη NASA να στείλει αστροναύτες για να εξερευνήσουν τον Νότιο Πόλο της Σελήνης για πρώτη φορά το 2028.Συγκεκριμένες λεπτομέρειες για την επίτευξη αυτής της νέας προσέγγισης, καθώς και άλλες ενημερώσεις αρχιτεκτονικής, θα δοθούν σύντομα, καθώς ο οργανισμός παραμένει επικεντρωμένος στην αποστολή Artemis II γύρω από τη Σελήνη ήδη από τον Απρίλιο και εξετάζει τις δυνατότητες για την υποστήριξη ενός αυξημένου ρυθμού αποστολής. Ακολουθούν τα βασικά για τις πρώτες πέντε αποστολές στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis: Άρτεμις Ι : Η NASA ολοκλήρωσε με επιτυχία μια μη επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση του πυραύλου SLS και του διαστημοπλοίου Orion τον Νοέμβριο του 2022. Αυτή η αποστολή δοκίμασε την εκτόξευση του πυραύλου για πρώτη φορά χρησιμοποιώντας νέα συστήματα εδάφους εξερεύνησης και αξιολόγησε συστήματα Orion, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται αστροναύτες ή κρίσιμα συστήματα υποστήριξης ζωής που έχουν προγραμματιστεί για την επόμενη αποστολή. Artemis II : Η δοκιμαστική πτήση θα είναι η πρώτη με πλήρωμα στον πύραυλο SLS και στο διαστημόπλοιο Orion. Μετά από μια επιτυχημένη πρόβα υγρής ροής τον Φεβρουάριο, η NASA ανακάλυψε ένα πρόβλημα ροής ηλίου στο ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης και μετέφερε τον πύραυλο και το διαστημόπλοιο πίσω στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων για επισκευές . Μηχανικοί στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα εργάζονται αυτή τη στιγμή στον στοιβαγμένο πύραυλο SLS και στο διαστημόπλοιο Orion για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που απαιτούσε επαναφορά, και οι ομάδες αφιερώνουν επίσης χρόνο για να αλλάξουν μπαταρίες και άλλα. Το επόμενο παράθυρο εκτόξευσης ανοίγει τον Απρίλιο. Τα μέλη του πληρώματος περιλαμβάνουν τους αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen για να ξεκινήσουν μια περίπου 10ήμερη αποστολή που θα στείλει πλήρωμα γύρω από τη Σελήνη και πίσω. Άρτεμις III: Η NASA πρόσθεσε μια νέα αποστολή επίδειξης σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη στα μέσα του 2027 για να δοκιμάσει ένα ή και τα δύο εμπορικά διαστημόπλοια προσεδάφισης από την SpaceX και την Blue Origin αντίστοιχα. Η αποστολή θα εκτοξεύσει πλήρωμα στο Orion πάνω από τον πύραυλο SLS για να δοκιμάσει τις δυνατότητες ραντεβού και πρόσδεσης μεταξύ του Orion και ιδιωτικών εμπορικών διαστημοπλοίων που απαιτούνται για την προσεδάφιση αστροναυτών στη Σελήνη. Αυτή η δοκιμή θα πραγματοποιηθεί με έναν ή και τους δύο παρόχους. Artemis IV: Η NASA συνεχίζει να στοχεύει στην πρώτη προσσελήνωση του Artemis στις αρχές του 2028, η οποία έχει οριστεί ως η ημερομηνία-στόχος για την προσσελήνωση από τα μέσα του 2025. Μετά την εκτόξευση, το πλήρωμα θα μεταφερθεί από το Orion σε ένα εμπορικό σεληνιακό όχημα προσεδάφισης για μεταφορά στην επιφάνεια της Σελήνης. Η ετοιμότητα του οχήματος προσεδάφισης θα καθορίσει ποιος πάροχος θα τους μεταφέρει με ασφάλεια στην επιφάνεια και πίσω στο Orion σε σεληνιακή τροχιά πριν το πλήρωμα επιστρέψει στην πατρίδα του με το Orion – καταβροχθίζοντας με ασφάλεια στον Ειρηνικό Ωκεανό. Θα εφαρμοστούν εργασίες για την τυποποίηση του πυραύλου SLS για το Artemis IV. Με αυτήν την προσέγγιση αρχιτεκτονικής, η NASA αξιολογεί εναλλακτικές επιλογές για το δεύτερο στάδιο του πυραύλου. Το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης που χρησιμοποιήθηκε για τις τρεις πρώτες αποστολές θα αντικατασταθεί από ένα νέο δεύτερο στάδιο και ο οργανισμός δεν σχεδιάζει πλέον να χρησιμοποιεί το Exploration Upper Stage ή το Mobile Launcher 2, καθώς η ανάπτυξη και των δύο έχει αντιμετωπίσει καθυστερήσεις. Άρτεμις V: Χρησιμοποιώντας την τυποποιημένη διαμόρφωση του πυραύλου SLS, η NASA προβλέπει την εκτόξευση αυτής της αποστολής στην επιφάνεια της Σελήνης μέχρι τα τέλη του 2028, και μελλοντικές αποστολές περίπου μία φορά το χρόνο στη συνέχεια. Αυτή η αποστολή είναι επίσης η στιγμή που η NASA αναμένεται να ξεκινήσει την κατασκευή της βάσης της στη Σελήνη.Η NASA συνεχίζει να βελτιώνει τα αρχιτεκτονικά της σχέδια και ο οργανισμός θα μοιραστεί περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την προσέγγισή του στην εξερεύνηση της σελήνης και τις αναθέσεις πληρωμάτων στο μέλλον.Στο πλαίσιο της Χρυσής Εποχής της καινοτομίας και της εξερεύνησης, η NASA θα στείλει αστροναύτες του Artemis σε ολοένα και πιο δύσκολες αποστολές για να εξερευνήσουν περισσότερο τη Σελήνη για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη και να βασιστούν στα θεμέλιά μας για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα Άρτεμις, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/artemis Η Σελήνη ανατέλλει πίσω από τον πύραυλο Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion πάνω σε έναν κινητό εκτοξευτή στο Launch Complex 39B στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη.

Δορυφόρος ΗΠΑ-Γαλλίας καταγράφει τα νερά των ποταμών του κόσμου. Τα ποτάμια ανεβαίνουν και κατεβαίνουν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, αλλά κατά πόσο; Ίσως λιγότερο από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, σύμφωνα με νέα δεδομένα από την αποστολή SWOT. Επίσης, αναδύονται κρυμμένα περιγράμματα κοίτης ποταμών.Για πρώτη φορά, μια διαστημική αποστολή με επικεφαλής τη NASA και τη Γαλλία παρακολούθησε τα ποτάμια της Γης που διογκώνονται και συρρικνώνονται από μήνα σε μήνα κατά τη διάρκεια ενός έτους και διαπίστωσε σημαντικά μικρότερη διακύμανση από τις προηγούμενες εκτιμήσεις που βασίζονται σε μοντέλα. Μια πρωτοφανής ξηρασία στον Αμαζόνιο πιθανότατα επηρέασε την καταμέτρηση που έκανε ο δορυφόρος Επιφανειακών Υδάτων και Τοπογραφίας Ωκεανών (SWOT). Τα ευρήματα αποκαλύπτουν επίσης νέες λεπτομέρειες σχετικά με την υποθαλάσσια τοπογραφία των ποταμών του κόσμου.Το SWOT , που εκτοξεύτηκε το 2022,  είναι μια συνεργασία μεταξύ της NASA και του γαλλικού διαστημικού οργανισμού CNES (Centre National d'Études Spatiales). Είναι ο πρώτος δορυφόρος ικανός να ερευνήσει όχι μόνο τον ωκεανό, αλλά και σχεδόν όλες τις λίμνες και τα ποτάμια του κόσμου με εξαιρετική ακρίβεια. Ενώ το SWOT δεν μετρά τον απόλυτο όγκο των ποταμών, μπορεί να παρακολουθεί το πλάτος, το ύψος της επιφάνειάς τους και την κλίση τους που αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου.Παραδοσιακά, οι υδρολόγοι βασίζονταν σε μοντέλα για να υπολογίσουν τις αλλαγές στην αποθήκευση των ποταμών ή πολλαπλασίαζαν τις εκτιμήσεις ύψους μέσω υψομέτρου με οπτικές ή ραντάρ εκτιμήσεις πλάτους. Αντίθετα, η SWOT μετρά και τις δύο διαστάσεις, το ύψος και το πλάτος, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα το ευαίσθητο όργανο Ka-band Radar Interferometer (KaRIn) για να ανακλά τα μικροκύματα από την επιφάνεια του νερού και να χρονομετρεί πόσο χρόνο χρειάζεται για να επιστρέψει το σήμα. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στο Nature, ανέλυσε σχεδόν 1,6 εκατομμύρια τέτοιες παρατηρήσεις.Η ανάλυση σκιαγραφεί μια εικόνα περίπου 127.000 τμημάτων ποταμών που αυξάνονται και μειώνονται μεταξύ Οκτωβρίου 2023 και Σεπτεμβρίου 2024. Συνολικά, ο όγκος των ποταμών ποικίλλει κατά σχεδόν 83 τρισεκατομμύρια γαλόνια (313 κυβικά χιλιόμετρα). Αυτή είναι περίπου 28% μικρότερη από την χαμηλότερη προηγούμενη εκτίμηση, ένα αποτέλεσμα που πιθανότατα επηρεάστηκε από τις εξαιρετικά ξηρές συνθήκες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στον Αμαζόνιο, όπου βρίσκεται ο μεγαλύτερος ποταμός της Γης σε όγκο. Νέος τρόπος χαρτογράφησης των καναλιών των ποταμών  Ακόμα και όταν μαστιζόταν από ξηρασία, ο ποταμός Αμαζόνιος παρουσίαζε μεγαλύτερες διακυμάνσεις από οποιονδήποτε άλλο ποταμό κατά τη διάρκεια του έτους, κερδίζοντας και χάνοντας περισσότερα από 45 τρισεκατομμύρια γαλόνια (172 κυβικά χιλιόμετρα) — αρκετά για να καλύψουν ολόκληρη την πολιτεία της Καλιφόρνια με περισσότερο από ένα πόδι νερού.Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι ότι ο μεγαλύτερος ποταμός στον κόσμο, ο Νείλος, παρουσίασε μικρότερη από την αναμενόμενη διακύμανση, με τους όγκους να μεταβάλλονται μόνο κατά 2,2 τρισεκατομμύρια γαλόνια (8,5 κυβικά χιλιόμετρα). Πιθανές εξηγήσεις περιλαμβάνουν την κατασκευή φραγμάτων ανάντη και τη σοβαρή ξηρασία, μαζί με τις προκλήσεις που συνεπάγεται η εκμάθηση της χρήσης ενός νέου δορυφορικού οργάνου.Ο Cedric David, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας SWOT που διεξήγαγε την εργασία στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, δήλωσε ότι τα ευρήματα αποτελούν μια πρώτη ματιά και ο ρόλος της δυναμικής των μεγάλων πλημμυρικών πεδιάδων δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί πλήρως. Ωστόσο, μια τέτοια ερμηνεία ήταν μέχρι τώρα ασαφής. Οι μετρητές ποταμών είναι αραιοί σε περιοχές και ορισμένα κανάλια είναι πολύ απομακρυσμένα για έρευνες από βάρκες και έδαφος. Μακροχρόνια ερωτήματα, όπως η ταχύτητα με την οποία ρέουν τα ποτάμια και η ποσότητα του βρόχινου νερού και του χιονιού που τα καταλήγει, έχουν προσθέσει στην αβεβαιότητα.«Αρχίζουμε να ξεδιαλύνουμε μερικά από τα πραγματικά δύσκολα ερωτήματα για τα οποία δημιουργήθηκε η ανάλυση SWOT», είπε ο Ντέιβιντ. «Αυτή είναι μόνο η αρχή».Η παρακολούθηση των ποταμών καθώς φουσκώνουν και συρρικνώνονται βοηθά επίσης τους επιστήμονες να απεικονίσουν κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο να ερευνηθεί αυτοπροσώπως: το υποκείμενο σχήμα των όχθων και των κοίτων των ποταμών. Τέτοια περιγράμματα επηρεάζουν τα πάντα, από τη ναυτιλία έως τις πλημμύρες, αλλά έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό αχαρτογράφητα σε πολλά μέρη, σημείωσε ο Arnaud Cerbelaud, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο JPL και συν-επικεφαλής της μελέτης.Τα νέα δεδομένα SWOT παρέχουν μια εικόνα για τα ποτάμια που κυμαίνονται από κοίλα έως κυρτά, από απότομα έως ήπια και από σταθερά έως εξαιρετικά μεταβλητά. Στους ποταμούς Αμαζόνιο, Μισισιπή, Ορινόκο, Γιανγκτσέ, Γάγγη, Μεκόνγκ και Γενισέι, για παράδειγμα, οι παρατηρούμενες στάθμες νερού ποικίλλουν κατά περισσότερο από 32 πόδια (10 μέτρα) από την κορυφή έως την κοιλότητα.«Οι επιπτώσεις ξεπερνούν κατά πολύ την υδρολογία και θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε πώς κινείται το νερό μέσα στο παγκόσμιο σύστημα της Γης», δήλωσε ο Cerbelaud. Περισσότερα για την ανάλυση SWOT Η SWOT, η οποία εκτοξεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2022 από τη Βάση Διαστημικής Δύναμης Vandenberg στην Καλιφόρνια, βρίσκεται πλέον στη φάση λειτουργίας της, συλλέγοντας δεδομένα που θα χρησιμοποιηθούν για έρευνα και άλλους σκοπούς.Ο δορυφόρος SWOT αναπτύχθηκε από κοινού από τη NASA και το CNES, με συνεισφορές από την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος) και την Υπηρεσία Διαστήματος του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται για τον οργανισμό η Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, ηγείται του αμερικανικού τμήματος του έργου. Για το ωφέλιμο φορτίο του συστήματος πτήσης, η NASA παρείχε το όργανο KaRIn, έναν επιστημονικό δέκτη GPS, έναν ανακλαστήρα λέιζερ, ένα ραδιόμετρο μικροκυμάτων δύο δεσμών και λειτουργίες οργάνων της NASA. Οι συνεργάτες της NASA στο CNES παρείχαν το σύστημα Doppler Orbitography and Radioposition Integrated by Satellite, το υψόμετρο Poseidon διπλής συχνότητας (που αναπτύχθηκε από την Thales Alenia Space), το υποσύστημα ραδιοσυχνοτήτων KaRIn (μαζί με την Thales Alenia Space και με την υποστήριξη της Υπηρεσίας Διαστήματος του Ηνωμένου Βασιλείου), την πλατφόρμα του δορυφόρου και τις επίγειες λειτουργίες. Το συγκρότημα πομπού υψηλής ισχύος KaRIn παρείχε η CSA. Η NASA παρείχε το όχημα εκτόξευσης και το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης του οργανισμού, με έδρα το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, διαχειρίστηκε τις σχετικές υπηρεσίες εκτόξευσης. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την ανάλυση SWOT, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://swot.jpl.nasa.gov Τα ποτάμια της Γης πάλλονται σαν τριχοειδή αγγεία σε αυτήν την οπτικοποίηση χρησιμοποιώντας δεδομένα από την αποστολή SWOT. Η παγκόσμια περιήγηση εστιάζει σε εμβληματικά ποτάμια, όπως ο Αμαζόνιος, ο οποίος μέσα σε ένα χρόνο κέρδισε και έχασε αρκετό νερό για να γεμίσει 68 εκατομμύρια πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων.