Κάνοντας μια είσοδο. Ο αστροναύτης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, χαμογελάει στην κάμερα καθώς εισέρχεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 14 Φεβρουαρίου 2026, μετά την πρόσδεσή του στο εργαστήριο σε τροχιά με ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon.Από τότε που η Hathaway και τα άλλα μέλη του Crew-12, Jessica Meir της NASA, Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και Andrey Fedyaev της Roscosmos, ξεκίνησαν την αποστολή τους στον διαστημικό σταθμό, έχουν διεξάγει επιστημονικές έρευνες, όπως σάρωση των φλεβών τους για την παρακολούθηση του κινδύνου θρόμβων αίματος και έλεγχο της ισορροπίας και του προσανατολισμού στο διάστημα χρησιμοποιώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας. Το πλήρωμα θα συνεχίσει να εκτελεί διάφορα πειράματα και τεχνολογικές επιδείξεις για να ωφελήσει τη ζωή στη Γη και σε τροχιά, προωθώντας το ταξίδι μας πίσω στη Σελήνη, στον Άρη και πέρα από αυτήν. https://www.nasa.gov/image-article/making-an-entrance/ Ο αστροναύτης της NASA και πιλότος του πληρώματος 12 της SpaceX, Τζακ Χάθαγουεϊ, εισέρχεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την πρόσδεσή του στο διαστημόπλοιο Dragon για να συμμετάσχει στην Αποστολή 74 και να ξεκινήσει μια μακράς διάρκειας ερευνητική αποστολή μικροβαρύτητας.     Ο Δράκος γεμάτος φορτίο αναχωρεί σύντομα από τον σταθμό στο NASA+ Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης της 33ης αποστολής SpaceX Commercial Resupply Services της NASA βρίσκεται σε εξέλιξη στο NASA+ . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών.Το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon θα αποσυνδεθεί στις 12:05 μ.μ. EST από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και θα ενεργοποιήσει τους προωθητήρες του για να απομακρυνθεί με ασφάλεια από το τροχιακό συγκρότημα. Η NASA δεν θα μεταδώσει ζωντανά την προσθαλάσσωση, αλλά θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο  ιστολόγιό της για τον διαστημικό σταθμό . Το διαστημόπλοιο Dragon που υποστηρίζει την αποστολή εισήγαγε επίσης μια νέα δυνατότητα επανεκκίνησης του διαστημικού σταθμού, βοηθώντας στη διατήρηση του υψομέτρου του και στην αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής αντίστασης, η οποία είναι κρίσιμη για τις ασφαλείς λειτουργίες και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τροχιακού συγκροτήματος. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον σταθμό, το Dragon πραγματοποίησε έξι επανεκκινήσεις - πέντε το 2025 και έναν τελικό ελιγμό στις 23 Ιανουαρίου - πριν ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για την αναχώρησή του.Φορτωμένο με χιλιάδες λίβρες προμηθειών πληρώματος, επιστημονικών πειραμάτων και εξοπλισμού, το διαστημόπλοιο έφτασε στον σταθμό στις 25 Αυγούστου 2025. Εκτοξεύτηκε  μια  μέρα νωρίτερα με έναν πύραυλο Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα για την 33η αποστολή SpaceX Commercial Resupply Services της NASA.  Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/26/cargo-filled-dragon-departs-station-soon-on-nasa/ Ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon που μεταφέρει πάνω από 5.000 λίβρες επιστημονικών υλικών, προμηθειών και υλικού πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για αυτοματοποιημένη πρόσδεση στις 25 Αυγούστου 2025.     Ο γεμάτος επιστήμη Δράκος αναχωρεί από τον σταθμό και κατευθύνεται προς το Splashdown. Στις 12:05 μ.μ. EST, το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon αποσυνδέθηκε από το μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, ακολουθώντας εντολή από τους επίγειους ελεγκτές της SpaceX.Μετά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης, το διαστημόπλοιο έχει προγραμματιστεί να προσγειωθεί περίπου στις 11:44 μ.μ. PST (2:44 π.μ. EST Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου), στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Η NASA δεν θα μεταδώσει ζωντανά την προσγείωση, αλλά θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο  ιστολόγιό της για τον διαστημικό σταθμό .Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/26/science-packed-dragon-departs-station-heads-for-splashdown/ Ένας Dragon της SpaceX (κέντρο) απομακρύνεται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την αποσύνδεση από την μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony.     Rocket and Space Corporation Energia Είναι δυνατόν να "κολλήσει" κανείς σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας μέσα σε έναν τροχιακό σταθμό; Θεωρητικά, ναι, αν υπάρχει άφθονος χώρος. Η μετακίνηση μέσα στις μονάδες σε τροχιά είναι κάπως παρόμοια με την κολύμβηση. Ωστόσο, αντί για νερό, υπάρχει απλώς αέρας. Εάν ένας αστροναύτης δεν σπρώξει αρκετά δυνατά την επιφάνεια και κολλήσει - χωρίς ορμή, ανίκανος να φτάσει στον πλησιέστερο τοίχο - τότε όσο σκληρά κι αν κωπηλατήσει, δεν θα υπάρξει μεγάλη επίδραση. Αστροναύτες φέρεται να αντιμετώπισαν παρόμοιο πρόβλημα μέσα στον πρώτο τροχιακό σταθμό της NASA πριν από την εγκατάσταση του εξοπλισμού. Και, φυσικά, αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο όταν εργάζονται στο διάστημα. Στον ISS, οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες είναι απίθανο να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο πρόβλημα. Η διάμετρος των μονάδων δεν είναι τόσο μεγάλη. Φυσικά, ο κύριος λόγος δεν είναι οι κινήσεις των αστροναυτών, αλλά οι περιορισμοί βάρους. Κατά την εκτόξευση μονάδων, κάθε κιλό μετράει. Επίσης, ένας μεγάλος όγκος σημαίνει μεγάλη κατανάλωση αέρα. Ωστόσο, εάν οι τροχιακοί σταθμοί γίνουν σημαντικά μεγαλύτεροι στο μέλλον, αυτό το ζήτημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Βίντεο: Κοσμοναύτης Kirill Peskov https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239655%2F399e1cb8153f16b2f8%2Fpl_post_-167742670_24009 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24009   Rocket and Space Corporation Energia Τα ηλιακά πάνελ του διαστημοπλοίου Progress MS-33 δοκιμάστηκαν στο Μπαϊκονούρ Ειδικοί από την RSC Energia πραγματοποίησαν δοκιμαστική έκθεση των ηλιακών πάνελ του διαστημοπλοίου Progress MS-33. Το διαστημόπλοιο προετοιμάζεται ενεργά για την πτήση του προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο "ελέγχος φωτισμού" είναι ο τελικός έλεγχος των ηλιακών πάνελ. Μια ειδική πλατφόρμα, που περιέχει περίπου 100 ισχυρές λάμπες, φωτίζει τα πάνελ του διαστημοπλοίου για αρκετά λεπτά. Αυτός ο χρόνος είναι επαρκής για να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα των συστημάτων στη μετατροπή της φωτεινής ενέργειας σε ηλεκτρική ενέργεια.Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα διαστημόπλοια μεταφοράς φορτίου Progress: το ταξίδι τους προς τον σταθμό διαρκεί συνήθως δύο ημέρες και η ηλιακή ενέργεια είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του εξοπλισμού.Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου θα παραδώσει περίπου 2.500 κιλά φορτίου στον σταθμό, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων για ανεφοδιασμό, καθώς και νερού και τροφίμων για το πλήρωμα. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24014

Το ESCAPADE της NASA είναι έτοιμο να μελετήσει τον διαστημικό καιρό από τη Γη μέχρι τον Άρη. Ο Άρης δεν είναι πλέον αυτό που ήταν κάποτε. Κάποτε ζεστός, υδαρής και καλυμμένος από μια πυκνή ατμόσφαιρα, σήμερα ο Κόκκινος Πλανήτης είναι κρύος, ξηρός και τυλιγμένος από ένα λεπτό ατμοσφαιρικό πέπλο.Ο κύριος ένοχος είναι μια αδιάκοπη ροή σωματιδίων από τον Ήλιο, γνωστή ως ηλιακός άνεμος. Κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών, ο ηλιακός άνεμος έχει απογυμνώσει μεγάλο μέρος της ατμόσφαιρας του Άρη, προκαλώντας την ψύξη του πλανήτη και την εξάτμιση του επιφανειακού νερού του.Τώρα, η αποστολή ESCAPADE (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) της NASA, η οποία ξεκίνησε  στις 13 Νοεμβρίου 2025, έχει ενεργοποιήσει τα επιστημονικά όργανα που θα διερευνήσουν πώς συνέβη αυτό και πώς ο Ήλιος συνεχίζει να επηρεάζει τον Κόκκινο Πλανήτη. Τα επιστημονικά όργανα, τα οποία λειτουργούν όλα από τις 25 Φεβρουαρίου, θα μελετήσουν επίσης  τον διαστημικό καιρό  με νέους τρόπους κοντά στη Γη και καθ' οδόν προς τον Άρη.Στον Άρη, τα ευρήματα του ESCAPADE θα μπορούσαν επίσης να βοηθήσουν τη NASA να προστατεύσει τους μελλοντικούς εξερευνητές από τις σκληρές συνθήκες του Άρη«Το πρωτοποριακό δίδυμο ESCAPADE όχι μόνο θα διερευνήσει τον ρόλο του Ήλιου στη μετατροπή του Άρη σε έναν ακατοίκητο πλανήτη, αλλά θα βοηθήσει επίσης στην ενημέρωση της ανάπτυξης πρωτοκόλλων διαστημικού καιρού για ηλιακά φαινόμενα που κατευθύνονται στον Άρη κατά τη διάρκεια μελλοντικών επανδρωμένων αποστολών στον Κόκκινο Πλανήτη», δήλωσε ο Joe Westlake, διευθυντής του τμήματος ηλιοφυσικής στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Εντάσσοντας τον στόλο ηλιοφυσικών αποστολών σε όλο το ηλιακό σύστημα, το ESCAPADE θα είναι ένας ακόμη μετεωρολογικός σταθμός που θα κάνει τους ανθρώπους και την τεχνολογία στο διάστημα ασφαλέστερους και πιο επιτυχημένους». Πρώτο στο είδος του Με το δίδυμο διαστημόπλοιό του,  το ESCAPADE  είναι η πρώτη επιστημονική αποστολή που συντονίζει δύο διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από τον Άρη, αποκτώντας μια προοπτική που δεν είχαμε ποτέ πριν. Μαζί, τα δίδυμα ESCAPADE θα μετρήσουν βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο μαγνητισμένο περιβάλλον γύρω από τον Άρη, που ονομάζεται μαγνητόσφαιρα, και θα αποκαλύψουν διεργασίες σε πραγματικό χρόνο που οδηγούν στην ατμοσφαιρική διαφυγή του πλανήτη.«Το να έχουμε δύο διαστημόπλοια θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την αιτία και το αποτέλεσμα — πώς ο ηλιακός άνεμος, όταν πρόκειται για τον Άρη, αλληλεπιδρά με το μαγνητικό πεδίο», δήλωσε η Michele Cash, επιστήμονας του προγράμματος ESCAPADE στα κεντρικά γραφεία της NASAΤα διαστημόπλοια ESCAPADE βασίζονται σε προηγούμενες αποστολές στον Άρη που έχουν μελετήσει την ατμόσφαιρα του Άρη, αλλά με μόνο ένα διαστημόπλοιο.«Η αποστολή ESCAPADE αλλάζει τα δεδομένα», δήλωσε ο Ρομπ Λίλις, κύριος ερευνητής της αποστολής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. «Μας δίνει αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε στερεοσκοπική προοπτική — δύο διαφορετικά σημεία θέασης ταυτόχρονα».Μόλις το ESCAPADE φτάσει στον Άρη, τα δύο διαστημόπλοιά του θα ακολουθούν το ένα το άλλο στην ίδια τροχιά, περνώντας πάνω από τις ίδιες περιοχές σε διαφορετικές χρονικές στιγμές για να αποκαλύψουν πότε και πού συμβαίνουν αλλαγές.«Όταν έχουμε δύο διαστημόπλοια που διασχίζουν αυτές τις περιοχές σε γρήγορη διαδοχή, μπορούμε να παρακολουθούμε πώς μεταβάλλονται αυτές οι περιοχές σε χρονικά διαστήματα μόλις δύο λεπτών», είπε ο Λίλις. «Αυτό θα μας επιτρέψει να κάνουμε μετρήσεις που δεν θα μπορούσαμε ποτέ πριν».Μετά από έξι μήνες, τα δύο διαστημόπλοια θα μετατοπιστούν σε διαφορετικές τροχιές, με το ένα να ταξιδεύει πιο μακριά από τον Άρη και το άλλο να παραμένει πιο κοντά του. Σχεδιασμένος να διαρκέσει πέντε μήνες, αυτός ο δεύτερος σχηματισμός στοχεύει στη μελέτη του ηλιακού ανέμου και της μαγνητόσφαιρας του Άρη ταυτόχρονα, επιτρέποντας στους επιστήμονες να διερευνήσουν πώς ο Άρης αντιδρά στον ηλιακό άνεμο σε πραγματικό χρόνο.«Τα προηγούμενα διαστημόπλοια θα μπορούσαν είτε να βρίσκονται στον ανοδικό ηλιακό άνεμο, είτε θα μπορούσαν να βρίσκονται κοντά στον πλανήτη μετρώντας τη μαγνητόσφαιρά του», είπε ο Λίλις, «αλλά το ESCAPADE μας επιτρέπει να βρισκόμαστε σε δύο μέρη ταυτόχρονα και να μετράμε ταυτόχρονα την αιτία και το αποτέλεσμα». Προετοιμασία για ανθρώπινη εξερεύνηση Όταν οι άνθρωποι πατήσουν το πόδι τους στον Άρη, δεν θα είναι τόσο καλά προστατευμένοι από την ηλιακή ακτινοβολία όσο η οικογένεια και οι φίλοι τους στη Γη.Η Γη μπορεί να αντέξει την αδιάκοπη επίθεση του ηλιακού ανέμου επειδή διαθέτει ένα ανθεκτικό μαγνητικό πεδίο που μας προστατεύει από τα ενεργητικά σωματίδια του Ήλιου. Ωστόσο, το κάποτε ισχυρό μαγνητικό πεδίο του Άρη έχει εξασθενήσει με την πάροδο του χρόνου. Σήμερα, είναι ένα συνονθύλευμα τοπικού μαγνητισμού στον φλοιό του πλανήτη, μαζί με ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο που παράγεται από την αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου με φορτισμένα σωματίδια στην ανώτερη ατμόσφαιρα του Άρη.Αυτή η «υβριδική» μαγνητόσφαιρα παρέχει ελάχιστη προστασία από την ατμοσφαιρική δύναμη του ηλιακού ανέμου. Αυτό, σε συνδυασμό με την λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη, επιτρέπει στα ενεργητικά σωματίδια του Ήλιου να φτάνουν εύκολα στην επιφάνεια του Άρη, θέτοντας σε κίνδυνο τους μελλοντικούς ανθρώπους εξερευνητές εκεί«Πριν στείλουμε ανθρώπους στον Άρη, πρέπει να κατανοήσουμε τι είδους περιβάλλον θα συναντήσουν αυτοί οι αστροναύτες», είπε ο Κας.Επιπλέον, το ESCAPADE θα παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ιονόσφαιρα του Άρη — μέρος της ανώτερης ατμόσφαιρας που οι μελλοντικοί αστροναύτες θα χρησιμοποιούν για να στέλνουν ραδιοσήματα και σήματα πλοήγησης σε όλο τον πλανήτη, όπως κάνουμε στη Γη«Αν ποτέ θέλουμε GPS στον Άρη ή επικοινωνίες μεγάλων αποστάσεων, πρέπει να κατανοήσουμε την ιονόσφαιρα», είπε ο Λίλις. Μοναδικό ταξίδι στον Άρη Προηγούμενες αποστολές στον Άρη είχαν εκτοξευθεί όταν η Γη και ο Άρης βρίσκονται σε ευθυγράμμιση στις τροχιές τους, κάτι που συμβαίνει μόνο κάθε 26 μήνες. Αλλά το ESCAPADE ξεκίνησε νωρίς, πρωτοπορώντας σε μια νέα στρατηγική που επιτρέπει στα διαστημόπλοια που κατευθύνονται στον Άρη να εκτοξεύονται σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή.Αντί να κατευθυνθούν απευθείας στον Άρη, το διαστημόπλοιο ESCAPADE αρχικά θα κάνει κύκλο γύρω από μια τοποθεσία στο διάστημα, ένα εκατομμύριο μίλια μακριά από τη Γη, που ονομάζεται σημείο Lagrange 2. Τον Νοέμβριο του 2026, όταν η Γη και ο Άρης θα ευθυγραμμιστούν, το διαστημόπλοιο ESCAPADE θα επιστρέψει στη Γη και θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη μας για να εκτοξευθεί προς τον Άρη, με στόχο την άφιξή του τον Σεπτέμβριο του 2027.Αυτή η μοναδική τροχιά «περιπλανώμενης» κίνησης θα εκτείνεται περίπου 2 εκατομμύρια μίλια από τον πλανήτη μας, καθιστώντας το διαστημόπλοιο ESCAPADE το πρώτο που θα πετάξει μέσα από μια προηγουμένως ανεξερεύνητη περιοχή της μακρινής μαγνητοουράς της Γης, μέρος της μαγνητόσφαιρας της Γης απέναντι από τον Ήλιο.«Θα κάνουμε κάποια ανακάλυψη», είπε ο Λίλις. «Κανείς δεν έχει μετρήσει ποτέ την ουρά της Γης τόσο μακριά».Αργότερα, κατά τη διάρκεια της 10μηνης κρουαζιέρας τους στον Άρη, τα δύο διαστημόπλοια του ESCAPADE θα μελετήσουν τον ηλιακό άνεμο και το διαπλανητικό μαγνητικό περιβάλλον από το οποίο θα διασχίσουν επίσης οι αστροναύτες που θα ταξιδέψουν στον Άρη, προετοιμαζόμενοι για μελλοντικά ταξίδια στον Κόκκινο ΠλανήτηΗ αποστολή ESCAPADE χρηματοδοτείται από το Τμήμα Ηλιοφυσικής της NASA και αποτελεί μέρος του προγράμματος Μικρών Καινοτόμων Αποστολών για την Πλανητική Εξερεύνηση της NASA. Το Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ ηγείται της αποστολής με βασικούς εταίρους το Rocket Lab, το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, το Αεροναυτικό Πανεπιστήμιο Embry-Riddle, το Advanced Space και την Blue Origin. https://science.nasa.gov/science-research/heliophysics/nasas-escapade-ready-to-study-space-weather-from-earth-to-mars/ Η αποστολή ESCAPADE (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers) της NASA ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 2025, πάνω σε έναν πύραυλο Blue Origin New Glenn στο Launch Complex 36 στον Σταθμό Διαστημικής Δύναμης Cape Canaveral στη Φλόριντα. Ο Άρης έχει μια υβριδική μαγνητόσφαιρα που αποτελείται από ένα επαγόμενο μαγνητικό πεδίο από τον ηλιακό άνεμο και μαγνητικά πεδία του φλοιού από την επιφάνεια του πλανήτη. Σε αυτήν την καλλιτεχνική ιδέα, οι κίτρινες γραμμές αντιπροσωπεύουν γραμμές μαγνητικού πεδίου από τον Ήλιο που μεταφέρονται από τον ηλιακό άνεμο και οι μπλε γραμμές αντιπροσωπεύουν τα μαγνητικά πεδία της επιφάνειας του Άρη. Οι λευκοί σπινθήρες υποδεικνύουν δραστηριότητα επανασύνδεσης, όπου οι γραμμές πεδίου διακόπτονται και επανασυνδέονται, και οι κόκκινες γραμμές είναι επανασυνδεδεμένα μαγνητικά πεδία που συνδέουν την επιφάνεια του Άρη με το διάστημα.  Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE της NASA δεν ταξιδεύουν απευθείας από τη Γη στον Άρη, αλλά πρώτα κάνουν έναν κύκλο σε σχήμα φασολιού γύρω από μια τοποθεσία στο διάστημα που ονομάζεται σημείο Lagrange 2 (L2). Ένα μικρό μαύρο τρίγωνο δείχνει περίπου πού βρισκόταν το διαστημόπλοιο στις 24 Φεβρουαρίου 2026. Τον Νοέμβριο του 2026, όταν η Γη και ο Άρης θα είναι πιο κοντά στις τροχιές τους, το διαστημόπλοιο θα επιστρέψει στη Γη και θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη μας για να φτάσει στον Άρη. Ο ηλιακός άνεμος συμπιέζει την πλευρά της μαγνητόσφαιρας της Γης που βλέπει προς τον Ήλιο και τεντώνει την αντίθετη πλευρά σχηματίζοντας μια μακριά ουρά, που ονομάζεται μαγνητοουρά. Τα δύο διαστημόπλοια ESCAPADE (που υποδεικνύονται εδώ με κυανό χρώμα) θα είναι τα πρώτα που θα περάσουν μέσα από το μακρινό τμήμα της μαγνητοουράς της Γης, περίπου 1,2 εκατομμύρια μίλια από τη Γη, πριν κατευθυνθούν προς τον Άρη.  

Εκπληκτική mega-εικόνα αποκαλύπτει το κοσμικό χάος στην καρδιά του γαλαξία μας (βίντεο) Λεπτομερής αποτύπωση της ύλης και φαινομένων στο γαλαξιακό κέντρο. Η μεγαλύτερη εικόνα που έχει ληφθεί ποτέ με το τηλεσκόπιο Atacama Large Millimeter Array στη Χιλή αποκάλυψε τη «κρυμμένη» χημεία στην καρδιά του γαλαξία μας.Η τεράστια αυτή εικόνα καταγράφει 650 έτη φωτός από την Κεντρική Μοριακή Ζώνη, μία από τις πιο ακραίων συνθηκών περιοχές ολόκληρου του γαλαξία. Η πυκνοκατοικημένη αυτή περιοχή, που βρίσκεται περίπου 28,000 έτη φωτός από τη Γη, αποτελεί μια τεράστια δεξαμενή στροβιλιζόμενης ύλης και άστρων και περιέχει σχεδόν το 80% του πυκνού αερίου του γαλαξία μας.Η έρευνα με την ονομασία ALMA CMZ Exploratory Survey και ακρωνύμιο ACES προσφέρει στους επιστήμονες μια άνευ προηγουμένου ματιά στις πολύπλοκες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί. Οι ερευνητές εντόπισαν πληθώρα διαφορετικών μορίων, από απλές χημικές ενώσεις όπως το μονοξείδιο του πυριτίου μέχρι πιο σύνθετες οργανικές ενώσεις όπως η μεθανόλη, η ακετόνη και η αιθανόλη.«Ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία είναι η πλούσια χημεία που ανιχνεύθηκε. Καταγράφονται δεκάδες διαφορετικά μόρια, μεταξύ των οποίων και σύνθετα οργανικά μόρια που περιέχουν άνθρακα, το ίδιο στοιχείο που αποτελεί τη βάση της ζωής στη Γη. Μέσα από το ACES, οι επιστήμονες μαθαίνουν περισσότερα για το πώς μπορούν να προκύψουν στο σύμπαν τα συστατικά για πλανήτες και ενδεχομένως για την ίδια τη ζωή» αναφέρει η Δρ. Άσλεϊ Μπαρνς από το Νότιο Ευρωπαϊκό Αστεροσκοπείο συν συγγραφέας της μελέτης. Το μωσαϊκό Στην καρδιά του γαλαξία μας βρίσκεται η υπερμεγέθης μαύρη τρύπα Τοξότης Α*, με μάζα περίπου τέσσερα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Η έντονη βαρυτική έλξη και η ακτινοβολία που παράγει δημιουργούν πυκνές και ταραχώδεις συνθήκες που δεν συναντώνται πουθενά αλλού στο γαλαξία.Αν και η περιοχή καλύπτεται από σκόνη, το ALMA μπορεί να απεικονίσει το ψυχρό αέριο της Κεντρικής Μοριακής Ζώνης, δηλαδή την πρώτη ύλη από την οποία γεννιούνται τα άστρα. Ενώνοντας δεκάδες επιμέρους εικόνες σε ένα μωσαϊκό, οι ερευνητές δημιούργησαν μια εξαιρετικά λεπτομερή απεικόνιση της περιοχής. Από τη Γη η εικόνα αυτή θα κάλυπτε στον ουρανό έκταση ίση με τρεις πανσελήνους στη σειρά.Η έρευνα δείχνει ότι οι ακραίες συνθήκες στον γαλαξιακό πυρήνα επιτρέπουν τον σχηματισμό μεγαλύτερων και πιο πολύπλοκων μορίων σε σύγκριση με εκείνα που βρίσκονται σε νέφη αερίου κοντά στη Γη. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ορισμένα από αυτά τα μόρια θα μπορούσαν να αποτελούν πρόδρομες μορφές αμινοξέων, των βασικών δομικών στοιχείων των πρωτεϊνών που υπάρχουν σε όλες τις μορφές ζωής.Η παρακολούθηση της κίνησης των μορίων βοηθά επίσης τους αστρονόμους να κατανοήσουν τις δυναμικές διεργασίες που εξελίσσονται στον πυρήνα. Χαρτογραφώντας αυτούς τους μοριακούς ιχνηθέτες, το ACES αποκαλύπτει ροές, αναταράξεις και χημικές διεργασίες από τη μεγάλη κλίμακα του γαλαξιακού κέντρου μέχρι τα επιμέρους συμπυκνώματα αερίου όπου μπορεί κάποτε να σχηματιστεί ένα άστρο.   Τα ποτάμια Η εικόνα αποκαλύπτει ένα τεράστιο δίκτυο μακρόστενων νηματοειδών δομών αερίου που εκτείνονται σε εκατοντάδες έτη φωτός. Παρατηρούνται επίσης πυκνά νέφη όπου γεννιούνται νέα άστρα, καθώς και τεράστιες κοιλότητες και φυσαλίδες που έχουν διαμορφωθεί από ισχυρές αστρικές εκρήξεις.Οι ερευνητές θεωρούν ότι τα νημάτια αυτά λειτουργούν σαν ποτάμια αερίου, διοχετεύοντας υλικό προς τα πιο πυκνά νέφη όπου μπορούν να αναπτυχθούν άστρα. Ο συν συγγραφέας Δρ Ντάνιελ Γουόκερ από το University of Manchester ανέφερε ότι τέτοιες δομές είχαν παρατηρηθεί στο παρελθόν σε μεμονωμένες περιοχές, όμως το ACES δείχνει ότι είναι ευρέως διαδεδομένες. Η προέλευσή τους παραμένει αβέβαιη και ενδέχεται να σχετίζεται με μαγνητικά πεδία, μεγάλες ροές αερίου ή δυναμικές διεργασίες που δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί.Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Στίβεν Λόνγκμορ από το Πανεπιστήμιο Τζον Μουρς στο Λίβερπουλ  τόνισε ότι πρόκειται για το καλύτερο «εργαστήριο» που διαθέτουμε για να κατανοήσουμε πώς σχηματίστηκαν ο Ήλιος και το ηλιακό μας σύστημα. Όταν το ηλιακό σύστημα δημιουργήθηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, οι συνθήκες στο σύμπαν ήταν πολύ πιο ακραίες από αυτές που επικρατούν σήμερα κοντά στη Γη.Η Κεντρική Μοριακή Ζώνη είναι η πλησιέστερη περιοχή στη Γη με συνθήκες παρόμοιες με εκείνες του πρώιμου Σύμπαντος. Επειδή βρίσκεται σχετικά κοντά οι επιστήμονες μπορούν να παρατηρούν με εξαιρετική λεπτομέρεια τα άστρα και τους πλανήτες που σχηματίζονται εκεί σήμερα και έτσι να κατανοούν καλύτερα και τη δική μας κοσμική προέλευση. Στην εικόνα ο γαλαξίας μας με το χαοτικό του κέντρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2077350/ekpliktiki-mega-eikona-apokalyptei-to-kosmiko-chaos-stin-kardia-toy-galaxia-mas-vinteo/