Η Αποστολή 74 εργάζεται για την έρευνα υγείας και τις επιχειρήσεις φορτίου την Πέμπτη Η έρευνα για την υγεία, τα πειράματα βιολογίας, ο καθαρισμός και οι εργασίες μεταφοράς φορτίου ήταν οι κύριες εργασίες του προγράμματος της Πέμπτης στον  Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Το  πλήρωμα της Αποστολής 74  πραγματοποίησε μια σειρά από δραστηριότητες που εξετάζουν πώς αντιδρά το ανθρώπινο σώμα στο διάστημα, ανέλυσε δείγματα για μικροβιακή ανάπτυξη και ξεφόρτωσε ένα φορτίο.Η αστροναύτης της NASA,  Τζέσικα Μέιρ,  και η αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) ξεκίνησαν την ημέρα συλλέγοντας βιολογικά δείγματα για να εξετάσουν σε βάθος πώς το ανθρώπινο σώμα και οι λειτουργίες του αντιδρούν και προσαρμόζονται στις διαστημικές πτήσεις. Στη συνέχεια, ο Αντενό προετοίμασε τα δείγματα πριν τα αποθηκεύσει στην  κατάψυξη μείον ογδόντα βαθμών του τροχιακού εργαστηρίου  για μελλοντική ανάλυση.Η Meir μετακινήθηκε στην  εργαστηριακή μονάδα Destiny  για να συλλέξει δείγματα νερού από τον Διανομέα Πόσιμου Νερού. Η Adenot αργότερα επεξεργάστηκε αυτά τα δείγματα για να αξιολογήσει τυχόν μικροβιακή ανάπτυξη. Στη συνέχεια, η Adenot άρχισε να συλλέγει στοιχεία για μια επερχόμενη τεχνολογική επίδειξη που χρησιμοποιεί περιβαλλοντικούς αισθητήρες για τη συλλογή μετρήσεων CO2.Στη   μονάδα  Kibo , ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς,  πέρασε μέρος της ημέρας του μετακινώντας και εδραιώνοντας την αποθήκευση. Στη συνέχεια, αφαίρεσε μονάδες από το κύριο πλαίσιο των Nanoracks για να δημιουργήσει χώρο για νέες εγκαταστάσεις. Ο Γουίλιαμς ολοκλήρωσε την δίωρη καθημερινή του άσκηση στην Προηγμένη Συσκευή Άσκησης Αντίστασης ( ARED ) και στον διάδρομο του σταθμού, για να βοηθήσει στη διατήρηση της καρδιαγγειακής υγείας και της πυκνότητας των οστών και των μυών σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας.Ο αστροναύτης της NASA,  Τζακ Χάθαγουεϊ,  ξεκίνησε την ημέρα με δύο ώρες άσκησης στο ARED και στο ποδήλατο του σταθμού,  CEVIS . Αργότερα, καθάρισε τους ανεμιστήρες εξαερισμού στη  μονάδα Unity  . Προς το τέλος της ημέρας, μετακινήθηκε στη  Μόνιμη Μονάδα Πολλαπλών Χρήσεων  για να οργανώσει την αποθήκευση και να καθαρίσει με τη Μέιρ.Οι επιχειρήσεις μεταφοράς φορτίου συνεχίστηκαν στο τμήμα της Roscosmos καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το πρωί, ο διοικητής του σταθμού Sergey Kud-Sverchkov και ο μηχανικός πτήσης Sergei Mikaev συνεργάστηκαν για να αποσυναρμολογήσουν τον μηχανισμό πρόσδεσης μέσα στη μονάδα Poisk. Το δίδυμο, μαζί με τον μηχανικό πτήσης Andrey Fedyaev, πέρασαν στη συνέχεια την ημέρα εκφορτώνοντας φορτίο από το πρόσφατα αφιχθέν  διαστημόπλοιο Progress 94  , εκτός από μερικές άλλες εργασίες, όπως η συγκέντρωση τροφίμων, η γενική συντήρηση και οι μεταφορές δεδομένων. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το  ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού ,  @space_station  στο X, καθώς και τους  λογαριασμούς του ISS στο Facebook  και  στο Instagram  . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/26/expedition-74-works-health-research-and-cargo-operations-on-thursday/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94, φορτωμένο με σχεδόν τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών, πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ενόψει της πρόσδεσής του στις 24 Μαρτίου 2026.         Έτοιμος για εκτόξευση ο πρώτος νανοδορυφόρος που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από προπτυχιακούς φοιτητές στην Ελλάδα. Η εκτόξευση είναι προγραμματισμένη για τις 29 Μαρτίου με πύραυλο της SpaceX. Σημαντικό ορόσημο για την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα αποτελεί η εκτόξευση του πρώτου νανοδορυφόρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με την ονομασία PeakSat. Με αφορμή το γεγονός, το Αριστοτέλειο διοργανώνει εκδήλωση, με τίτλο «Το ΑΠΘ σε τροχιά – Νανοδορυφόρος Οπτικών Επικοινωνιών PeakSat» την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 και ώρα 12.30 στην Αίθουσα Τελετών. Πρόκειται για τον πρώτο Νανοδορυφόρο στην Ελλάδα ο οποίος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από προπτυχιακούς/ές φοιτητές/τριες.Η εκτόξευση του δορυφόρου, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX, στο πλαίσιο της αποστολής Transporter-16, σηματοδοτεί την είσοδο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στον παγκόσμιο διαστημικό χάρτη. Ο PeakSat έχει ήδη παραδοθεί στην Exolaunch, που έχει αναλάβει την ενσωμάτωσή του στην αποστολή.Το έργο, με τίτλο: «Νανοδορυφόρος για εφαρμογή Οπτικών Επικοινωνιών», το οποίο ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2023, αποτελεί μια ολοκληρωμένη προσπάθεια σχεδιασμού, κατασκευής και επιχειρησιακής λειτουργίας ενός δορυφόρου τύπου CubeSat 3U. Η αποστολή επικεντρώνεται στην επίδειξη καινοτόμων τεχνολογιών οπτικών επικοινωνιών μέσω laser σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO).Επιστημονικοί υπεύθυνοι του έργου είναι ο Καθηγητής Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών Αλκιβιάδης Χατζόπουλος και ο Καθηγητής του Τμήματος Φυσικής Κλεομένης Τσιγάνης, ενώ ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του νανοδορυφόρου έγινε από τη φοιτητική ομάδα SpaceDot, υπό την επιστημονική εποπτεία των Εργαστηρίων Ηλεκτρονικής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) και Θεωρητικής Μηχανικής και Αστροδυναμικής του Τμήματος Φυσικής.Βασικός στόχος της αποστολής είναι η επίτευξη οπτικής επικοινωνίας μεταξύ του δορυφόρου και επίγειων σταθμών στην Ελλάδα, με επίκεντρο τον οπτικό σταθμό στον Χολομώντα Χαλκιδικής. Μέσω αυτής της τεχνολογίας, αναμένεται να επιτευχθεί μετάδοση δεδομένων με ταχύτητες που φτάνουν έως και τα 100 Mbps. Τεχνολογία αιχμής «made in Greece» Ο PeakSat δεν αποτελεί απλώς έναν δορυφόρο, αλλά ένα πλήρες διαστημικό σύστημα το οποίο σχεδιάστηκε και συναρμολογήθηκε σε εγκαταστάσεις που παραχωρήθηκαν από συνεργαζόμενα Εργαστήρια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με τη συμβολή των Εργαστηρίων Κατασκευής Ανιχνευτών Στοιχειωδών Σωματιδίων ATLAS και Νανοτεχνολογίας LTFN του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου και Ηλεκτροτεχνικών Υλικών του Τμήματος ΗΜΜΥ, καθώς και του Εργαστηρίου Ηλεκτρομαγνητικής Θεωρίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.Σημαντικό μέρος των υποσυστημάτων του, όπως ο κεντρικός υπολογιστής και η πλακέτα τηλεπικοινωνιών, αναπτύχθηκαν εξ ολοκλήρου εντός του Πανεπιστημίου. Το σύστημα υποβλήθηκε σε απαιτητικές δοκιμές (θερμικού κενού και μηχανικών δονήσεων), σύμφωνα με τα πρότυπα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ΕΟΔ). Εκπαίδευση, καινοτομία και εθνική στρατηγική Το έργο εντάσσεται στο εθνικό πρόγραμμα «Greek CubeSats In-Orbit Validation Projects» και χρηματοδοτείται μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, με τη στήριξη του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και τον συντονισμό του ΕΟΔ. Πέρα από την τεχνολογική του διάσταση, το PeakSat λειτουργεί ως πεδίο εκπαίδευσης για μια νέα γενιά Ελλήνων επιστημόνων και μηχανικών, αποδεικνύοντας ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί να αναπτύξει έργα υψηλής πολυπλοκότητας με διεθνή ανταγωνιστικότητα.«Το PeakSat δεν είναι μόνο μια τεχνολογική επιτυχία· είναι ένα σύμβολο των δυνατοτήτων της νέας γενιάς επιστημόνων της χώρας μας. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, το Πανεπιστήμιο ενισχύει τον ρόλο του ως φορέας παραγωγής γνώσης και καινοτομίας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανάπτυξη του ελληνικού διαστημικού οικοσυστήματος» δήλωσε ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2091054/etoimos-gia-ektoxeysi-o-protos-nanodoryforos-poy-schediastike-kai-kataskeyastike-apo-proptychiakoys-foitites-stin-ellada/

Η NASA ανακοινώνει την αντίστροφη μέτρηση για την εκτόξευση της αποστολής Artemis II στη Σελήνη. Πριν η NASA στείλει τους αστροναύτες της Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen στην αποστολή Artemis II γύρω από τη Σελήνη, η ομάδα εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα και ομάδες σε όλη τη χώρα θα αρχίσουν να μετρούν αντίστροφα περίπου δύο ημέρες πριν από την απογείωση. Μια αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης περιέχει τους χρόνους "L Minus" και "T Minus". Το "L minus" υποδεικνύει πόσο μακριά βρίσκεται η απογείωση σε ώρες και λεπτά. Ο χρόνος "T minus" είναι μια ακολουθία γεγονότων που ενσωματώνονται στην αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης. Οι παύσεις στην αντίστροφη μέτρηση, ή "αναμονές", είναι ενσωματωμένες για να επιτρέπουν στην ομάδα εκτόξευσης να στοχεύει σε ένα ακριβές παράθυρο εκτόξευσης και να παρέχει ένα χρονικό περιθώριο για ορισμένες εργασίες και διαδικασίες χωρίς να επηρεάζει το συνολικό χρονοδιάγραμμα. Κατά τη διάρκεια των προγραμματισμένων αναμονών στη διαδικασία αντίστροφης μέτρησης, το ρολόι αντίστροφης μέτρησης σταματά σκόπιμα και ο χρόνος T σταματά επίσης. Ο χρόνος L, ωστόσο, συνεχίζει να προχωρά.   Παρακάτω παρατίθενται μερικά από τα βασικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε κάθε ορόσημο μετά την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης. Όλες οι ώρες είναι κατά προσέγγιση για το πότε συμβαίνουν αυτά τα ορόσημα.  L-49 ώρες και 50 λεπτά και συνεχίζεται   L-49H50M – Η ομάδα εκτόξευσης φτάνει στους σταθμούς L-49H40M – Ξεκινά το ρολόι αντίστροφης μέτρησης L-49H40M – L-42H30M: Προετοιμασία συστήματος υγρού οξυγόνου (LOX)/υγρού υδρογόνου (LH2) για φόρτωση οχημάτων L-45H30M – L-44H: Το διαστημόπλοιο Orion τροφοδοτήθηκε με ενέργεια L-42H20M – L-41H: Ενεργοποίηση κεντρικής σκηνής L-42H10M – L-40H30M: Ενεργοποίηση ενδιάμεσου σταδίου κρυογονικής πρόωσης (ICPS) L-39H45M – L-35H30M: Τελικές προετοιμασίες των τεσσάρων κινητήρων RS-25 L-35 ώρες και συνεχίζεται L-34H45M – L-34H10M: Το ICPS είναι απενεργοποιημένο. L-33H30M – L-29H30M: Φορτίστε τις μπαταρίες πτήσης Orion στο 100% L-31H30M – L-24H30M: Φόρτιση μπαταριών πυρήνα σταδίου πτήσης L-20H15M – L-18H45M: Το ICPS τροφοδοτείται για εκτόξευση L-16 ώρες και συνεχίζεται L-15H30M – L-14H: Όλο το μη απαραίτητο προσωπικό εγκαταλείπει το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-14H15M – L-12H05M: Μεταγωγή αέρα σε αέριο άζωτο (GN2) και αδρανοποίηση κοιλότητας πυραύλου L-13H15M – L-11H45M: Ενεργοποίηση αλληλουχητή εκτόξευσης εδάφους (GLS) L-13 ώρες και συνεχίζεται L-12H35M – L-9H50M: Ξεκινά η ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 2 ωρών και 45 λεπτών L-10H50M – Η ομάδα εκτόξευσης αποφασίζει «να ξεκινήσει» ή «να μην ξεκινήσει» την άρση του άρματος. L-10H50M – L-9H35M: Κρύο μούλιασμα Orion L-10H40M – L-10H35M: Ψύξη γραμμής μεταφοράς LOX βασικού σταδίου L-10H40M – L-9H55M: Χαλάρωση LH2 βασικού σταδίου L-10H25M – L-9H40M: Χαλάρωση του κύριου συστήματος πρόωσης LOX στο βασικό στάδιο L-10 ώρες και συνεχίζεται L-9H55M – L-9H25M: Έναρξη αργής πλήρωσης LH2 βασικού σταδίου L-9H50M – Συνέχιση του T-Clock από το T-8H10M L-9H40M – L-9H30M: Αργή πλήρωση LOX στο βασικό στάδιο L-9H30M – L-6H40M: Γρήγορη πλήρωση LOX για βασικό στάδιο L-9H25M – L-8H: Γρήγορη πλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-9H05M – L-8H30M: ICPS LH2 chilldown L-8H30M – L-7H45M: Έναρξη γρήγορης πλήρωσης ICPS LH2 L-8H – L-7H55M: Κορυφαίο στάδιο LH2 L-7H55M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-7H45M – L-7H20M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LH2 L-7H20M – L-7H10M: Έναρξη συμπλήρωσης δεξαμενής ICPS LH2 L-7H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LH2 L-6H40M – L-6H10M: Ενεργοποιήθηκε το σύστημα επικοινωνιών Orion (ραδιοσυχνότητα προς τον έλεγχο αποστολής) L-6H40M – L-6H05M: Επικάλυψη LOX για το βασικό στάδιο L-6H40M – L-6H30M: Χαλάρωση κύριου συστήματος πρόωσης ICPS LOX L-6H30M – L-5H45M: Γρήγορη πλήρωση ICPS LOX L-6H10M – Διάσωση από το σκηνικό μαξιλάρι L-6H10M: – Συγκέντρωση πληρώματος εκκαθάρισης L-6H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LOX βασικού σταδίου L-6 ώρες και συνεχίζεται L-6H – Ενημέρωση για τον καιρό του πληρώματος πτήσης L-5H45M – L-5H30M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LOX L-5H30M – L-5H10M: Επικάλυψη ICPS LOX L-5H10M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LOX L-5H10M – Όλα τα στάδια αναπληρώνονται L-5H10M – Ενσωματωμένη αναμονή εκκίνησης 1 ώρα και 10 λεπτά L-5H10M – L-4H55M: Πλήρωμα εκκένωσης στο λευκό δωμάτιο L-4H40M – L-4H10M: Ανάπτυξη πληρώματος πτήσης στο σημείο προσγείωσης L-4H: Πλήρωμα πτήσης Orion L-3H40M – L-3H10M: Προετοιμασία και κλείσιμο καταπακτής μονάδας πληρώματος L-3H10M – L-2H45M: Έλεγχοι φθοράς για μηχανισμό αντιστάθμισης, πρέσα στεγανοποίησης θυρίδας, L-2H20M – L-1H40M: Εγκατάσταση/κλείσιμο πάνελ σέρβις καταπακτής μονάδας πληρώματος L-1H40M – L1H30M: Κλείσιμο θυρίδας συστήματος ματαίωσης εκτόξευσης (LAS) για πτήση L-1H10M – Ενημέρωση διευθυντή εκτόξευσης – αποτελέσματα σάρωσης πυραύλων και συστήματος θερμικής προστασίας με την κονσόλα απεικόνισης L-50M – L-40M: Το πλήρωμα εκκαθάρισης αναχωρεί από το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-50M – Πραγματοποιείται η τελική ενημέρωση του διευθυντή δοκιμών της NASA  L-40 λεπτά και κρατώντας   L-40M – Ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 30 λεπτών που ξεκινά  L-25 λεπτά και κρατώντας    L-25M – Ομάδα μετάβασης στον βρόχο επικοινωνίας Orion-Earth μετά την τελική ενημέρωση του NTD L-17M – Ομάδα δοκιμών του διευθυντή εκτόξευσης για να διασφαλίσει ότι είναι «έτοιμοι» για την εκτόξευση. L-15M – Κατεβασμένα τα προστατευτικά καλύμματα του πληρώματος πτήσης L-14M – Επαλήθευση βραχείας εκκαθάρισης πληρώματος πτήσης  T-10 λεπτά και συνεχίζεται   T-10M – Το GLS ξεκινά την καταμέτρηση τερματικών T-8M – Ανάσυρση βραχίονα πρόσβασης πληρώματος T-6M – Η GLS επιλέγει την συμπίεση της δεξαμενής του βασικού σταδίου   T-6M – Τα πυρομαχικά Orion ascense είναι οπλισμένα T-6M – Το Orion τέθηκε σε λειτουργία εσωτερικής τροφοδοσίας T-5M57S – Αναπλήρωση τερματισμού LH2 βασικού σταδίου T-5M20S – Διαθέσιμη δυνατότητα LAS T-5M20S – Το NTD ενημερώνει τον διοικητή ότι υπάρχει διαθέσιμη δυνατότητα LAS T-4M40S – Η GLS επιλέγει έλεγχο εξαέρωσης υψηλής ροής LH2 T-4M30S – Σύστημα τερματισμού πτήσης οπλισμένο T-4M – Το GLS προορίζεται για εκκίνηση της βοηθητικής μονάδας ισχύος (APU) του βασικού σταδίου T-4M – Έναρξη λειτουργίας APU Βασικού Σταδίου T-4M – Αναπλήρωση τερματισμού LOX βασικού σταδίου T-3M30S – Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LOX   T-3M10S – Το GLS προχωρά στην 4η ακολουθία εκκαθάρισης  T-2M02S – Το ICPS μεταβαίνει σε τροφοδοσία από εσωτερική μπαταρία T-2M – Ο ενισχυτής μεταβαίνει σε εσωτερική ισχύ μπαταρίας T-1M30S – Διακόπτες κεντρικής βαθμίδας σε εσωτερική τροφοδοσία   T-1M20S – Το ICPS εισέρχεται σε λειτουργία αντίστροφης μέτρησης τερματικών σταθμών   T-50S – Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LH2 T-33S – Το GLS στέλνει εντολή «προχωρήστε για αυτόματο αλληλουχητή εκτόξευσης» T-30S – Κεντρικός υπολογιστής πτήσης σε αυτοματοποιημένο διαδοχέα εκτόξευσης   T-12S – Ενεργοποίηση αναφλεκτήρων καύσης υδρογόνου   T-10S – Το GLS στέλνει εντολή για εκκίνηση του κινητήρα στο βασικό στάδιο  Εκκίνηση κινητήρων T-6.36S– RS-25    Τ-0   Έναυση ενισχυτή, διαχωρισμός ομφάλιου λώρου και εκτόξευση  Μέσα στην αντίστροφη μέτρηση του τερματικού σταθμού, οι ομάδες έχουν μερικές επιλογές για να διακόψουν την καταμέτρηση εάν χρειαστεί.Η ομάδα εκτόξευσης μπορεί να κρατήσει 6 λεπτά για όλη τη διάρκεια του παραθύρου εκτόξευσης, μείον τα 6 λεπτά που απαιτούνται για την εκτόξευση, χωρίς να χρειάζεται να επιστρέψει στα 10 λεπτά.Εάν οι ομάδες χρειαστεί να σταματήσουν το χρονόμετρο μεταξύ του T-6 λεπτών και του T-1 λεπτού και 30 δευτερολέπτων, μπορούν να περιμένουν έως και 3 λεπτά και να συνεχίσουν το χρονόμετρο για να εκτοξευθούν. Εάν χρειαστούν περισσότερα από 3 λεπτά χρόνου αναμονής, η αντίστροφη μέτρηση θα επιστρέψει στο T-10.Εάν το ρολόι σταματήσει μετά το T-1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα, αλλά πριν αναλάβει ο αυτοματοποιημένος αλληλουχιστής εκτόξευσης, τότε οι ομάδες μπορούν να επιστρέψουν στο T-10 για να προσπαθήσουν ξανά, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκές χρονικό περιθώριο εκτόξευσης που απομένει.Μετά την παράδοση στον αυτοματοποιημένο αλληλουχιστή εκτόξευσης, οποιοδήποτε πρόβλημα που θα σταματούσε την αντίστροφη μέτρηση θα οδηγούσε στην ολοκλήρωση της προσπάθειας εκτόξευσης για εκείνη την ημέρα.Η εκτόξευση του πυραύλου Artemis II στη Σελήνη θα εκτοξεύσει την πρώτη επανδρωμένη αποστολή του οργανισμού στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, δοκιμάζοντας τα συστήματα που θα επιστρέψουν τους αστροναύτες στη Σελήνη για μια διαρκή παρουσία και ανοίγοντας το δρόμο για την ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη. Για να μάθετε περισσότερα για το πρόγραμμα Άρτεμις, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/artemis Το ερπυστριοφόρο διαστημόπλοιο της NASA μεταφέρει τον ισχυρό πύραυλο SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion στον Κινητό Εκτοξευτή από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στην Εξέδρα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την αποστολή Artemis II στις 17 Ιανουαρίου 2026.

Είναι η εποχή της πύρινης μπάλας! Απαντώντας στις ερωτήσεις σας για τους μετεωρίτες  Μερικές φορές, το διάστημα έρχεται σε εμάς! Τέξας, Οχάιο, Καλιφόρνια, Μίσιγκαν – αυτές είναι μόνο μερικές από τις πολιτείες όπου οι άνθρωποι είδαν πρόσφατα τον ουρανό να φωτίζεται με λαμπερές ακτίνες φωτός. Για όσους είναι αρκετά τυχεροί να εντοπίσουν μια πύρινη σφαίρα ή «πεφταστέρι», η στιγμή μπορεί να είναι συγκλονιστική και συναρπαστική, και πολλοί από εσάς έχετε μοιραστεί εκπληκτικά γραφικά από αυτά τα γεγονότα. Στη NASA, όπου η παρατήρηση του ουρανού είναι μέρος της καθημερινής μας αποστολής, έχουμε παρατηρήσει τον ενθουσιασμό και είμαστε εδώ για να απαντήσουμε σε μερικές από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που βλέπουμε σχετικά με αυτές τις ουράνιες διασημότητες.  Φαίνεται ότι τελευταία υπάρχουν  πολλές  πύρινες μπάλες που φωτίζουν τον ουρανό - είναι αυτό ασυνήθιστο;   Ενώ μπορεί να φαίνεται ότι οι αναφορές και οι θεάσεις μετεωριτών είναι πιο συχνές τελευταία, δεν είναι ασυνήθιστο. Στο βόρειο ημισφαίριο, βρισκόμαστε στην κορύφωση της «εποχής των πύρινων σφαιρών». Από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο, το ποσοστό εμφάνισης αυτών των πολύ φωτεινών μετεωριτών μπορεί να αυξηθεί έως και 10% έως 30%, ειδικά γύρω στις εβδομάδες της ισημερίας του Μαρτίου. Το γιατί ακριβώς συμβαίνει αυτό δεν είναι γνωστό. Μερικοί αστρονόμοι πιστεύουν ότι η Γη περνάει μέσα από περισσότερα μεγάλα συντρίμμια αυτή την εποχή του χρόνου, προκαλώντας αύξηση στις θεάσεις πύρινων σφαιρών. Ένας άλλος πιθανός λόγος που μπορεί να φαίνεται ότι οι θεάσεις μετεωριτών αυξάνονται είναι ότι περισσότεροι από εμάς έχουμε έτοιμες κάμερες - από smartphones μέχρι κάμερες κουδουνιών και κάμερες στο ταμπλό - καθιστώντας ευκολότερη από ποτέ την καταγραφή και την κοινοποίηση αυτών των φευγαλέων κοσμικών γεγονότων όταν συμβαίνουν.  Πόσο συχνές είναι οι θεάσεις μετεωριτών στη Γη;  Οι μετεωρίτες είναι στην πραγματικότητα αρκετά συνηθισμένοι. – Εμφανίζονται συνεχώς και οι πύρινες μπάλες μπορούν να παρατηρηθούν οποιαδήποτε νύχτα. Αλλά συχνά εμφανίζονται πάνω από τον ωκεανό ή σε ακατοίκητες περιοχές χωρίς μάρτυρες ή κατά τη διάρκεια της ημέρας, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό τους. Οι θεατές που θα δουν καθαρά έναν από αυτούς στον σκοτεινό ουρανό από πάνω, απολαμβάνουν ένα εντυπωσιακό ουράνιο θέαμα – αλλά ένα θέαμα που δεν είναι σπάνιο.   Μετεωρίτες, μετεωροειδή, μετεωρίτες...  ποια είναι  η διαφορά;   Ένα  μετεωροειδές  είναι ένα μικρό βράχο ή σωματίδιο που ταξιδεύει στο διάστημα, συνήθως ένα κομμάτι ενός κομήτη ή αστεροειδούς.Ένας  μετεωρίτης  αναφέρεται στη φωτεινή λωρίδα στον ουρανό που εμφανίζεται όταν ένα μετεωροειδές εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης και αποσυντίθεται.Μια  βροχή μετεωριτών  συμβαίνει όταν μετεωροειδή που έχουν κοινή προέλευση (όπως συντρίμμια από έναν κομήτη) και πολύ παρόμοιες τροχιές εισέρχονται στην ατμόσφαιρα.Ένας  μετεωρίτης  είναι ένα κομμάτι διαστημικού βράχου που επιβιώνει από το ταξίδι του στην ατμόσφαιρα και προσγειώνεται στο έδαφος. Μια  πύρινη σφαίρα  – η πιο φωτεινή από όλες – είναι ένας μετεωρίτης που λάμπει φωτεινότερα από τον πλανήτη Αφροδίτη. Προκαλούνται από σωματίδια που είναι μεγαλύτερα από αυτά που παράγουν τους «κανονικούς» μετεωρίτες. Μερικές φορές οι πύρινες σφαίρες ονομάζονται βολίδια – οι λέξεις είναι εναλλάξιμες και αναφέρονται στο ίδιο φαινόμενο. Διαβάστε περισσότερα για αυτούς και άλλους διαστημικούς βράχους.  https://science.nasa.gov/solar-system/meteors-meteorites/facts/ Πώς παρακολουθεί η NASA τους μετεωρίτες;  Μπορεί η NASA να προβλέψει πότε θα εμφανιστεί κάποιος;   Η NASA παρακολουθεί τον ουρανό για αντικείμενα όλων των μεγεθών με ένα δίκτυο εξειδικευμένων τηλεσκοπίων σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το δίκτυο πλανητικής άμυνας, για παράδειγμα, έχει ειδικά ανατεθεί από την κυβέρνησή μας να εντοπίζει και να παρακολουθεί αστεροειδείς που έχουν μέγεθος 140 μέτρα και είναι μεγαλύτεροι. Αυτά τα αντικείμενα είναι αρκετά μεγάλα για να διαπεράσουν την ατμόσφαιρα της Γης και θα μπορούσαν να προκαλέσουν εκτεταμένες ζημιές. Τα μετεωροειδή είναι πολύ μικρότερα. Σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν στο διάστημα, δεν μπορούν να επιβιώσουν από τη διέλευσή τους από την ατμόσφαιρα άθικτα και δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για τους κατοίκους του εδάφους.  Από πού προέρχονται αυτοί οι μετεωρίτες και οι μετεωρίτες;   Οι περισσότεροι μετεωρίτες που φτάνουν στο έδαφος εδώ στη Γη είναι κομμάτια μικρών αστεροειδών (ή μεγάλων μετεωροειδών) που έχουν θρυμματιστεί στο δρόμο τους μέσα από την ατμόσφαιρα. Μέσω εργαστηριακών δοκιμών, οι επιστήμονες μπορούν να προσδιορίσουν τον τύπο του μετεωρίτη, το χρονικό διάστημα που παρέμεινε στο διάστημα και την προέλευσή του. Οι περισσότεροι μετεωρίτες προέρχονται από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία, αλλά περιστασιακά θα βρούμε και μερικούς που προέρχονται σαφώς από τη Σελήνη ή τον Άρη. Αυτοί είναι εξαιρετικά σπάνιοι!  Γιατί μερικοί μετεωρίτες κάνουν έναν ήχο «μπουμ»;  Μπορείτε να ακούσετε μερικούς μετεωρίτες! Οι μετεωρίτες ταξιδεύουν στην ατμόσφαιρα της Γης με υπερηχητικές ταχύτητες – που υπερβαίνουν κατά πολύ την ταχύτητα του ήχου. Αυτή η τεράστια ταχύτητα δημιουργεί ένα κύμα πίεσης το οποίο, σε συνδυασμό με την τριβή και τη θερμότητα που μπορούν να προκαλέσουν τον θρυμματισμό του βράχου, μπορεί να οδηγήσει σε έναν δυνατό, εκρηκτικό ήχο, που συχνά ονομάζεται ηχητική έκρηξη, που μπορεί να ακουστεί στο έδαφος. Επιπλέον, ο θρυμματισμός της πύρινης σφαίρας απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας, η οποία δημιουργεί επίσης ένα κύμα πίεσης που μπορεί να παράγει έναν πολύ δυνατό θόρυβο, τραντάζοντας ακόμη και σπίτια. Έτσι, την επόμενη φορά που θα δείτε μια ακτίνα φωτός να ταξιδεύει στον νυχτερινό ουρανό, θα μάθετε περισσότερα για το πώς να αναγνωρίζετε τι κοιτάτε. Καθώς συνεχίζουμε την εποχή των πύρινων σφαιρών, κρατήστε τις κάμερές σας έτοιμες, την περιέργειά σας υψηλή και τα μάτια σας στραμμένα στον ουρανό!    https://www.nasa.gov/blogs/watch-the-skies/2026/03/26/its-fireball-season-answering-your-meteor-questions/ Μια πολύ φωτεινή πύρινη σφαίρα κατά τη διάρκεια της ημέρας παρατηρήθηκε από αυτόπτες μάρτυρες από τις βορειοανατολικές ΗΠΑ και τον Καναδά το πρωί της 17ης Μαρτίου 2026. Η πύρινη σφαίρα - που προκλήθηκε από έναν μικρό αστεροειδή διαμέτρου σχεδόν 6 ποδιών και βάρους περίπου 7 τόνων - κινήθηκε νοτιοανατολικά με 74.000 χλμ/ώρα πριν θρυμματιστεί πάνω από την Valley City. Τα θραύσματα συνέχισαν προς τα νότια, παράγοντας μετεωρίτες κοντά στην κομητεία Medina του Οχάιο.