Οι διαστημικοί περιπατητές συνεχίζουν τις επισκευές του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, αφαίρεσαν με επιτυχία την άρθρωση του καρπού που δυσλειτουργούσε στις 27 Μαΐου κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2. Τώρα εργάζονται για την εγκατάσταση της άρθρωσης αντικατάστασης, η οποία ήταν ήδη συνδεδεμένη με το τροχιακό σύμπλεγμα.Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, αφαίρεσαν με επιτυχία την άρθρωση του καρπού που δυσλειτουργούσε στις 27 Μαΐου κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2. Τώρα εργάζονται για την εγκατάσταση της άρθρωσης αντικατάστασης, η οποία ήταν ήδη συνδεδεμένη με το τροχιακό σύμπλεγμα.  Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας τα @NASASpaceOps  και  @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού  στο Facebook  και  το Instagram  . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/30/spacewalkers-continuing-canadarm2-robotic-arm-repairs/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, πραγματοποιεί έναν διαστημικό περίπατο 260 μιλίων πάνω από τη Γη στις 30 Ιουνίου 2026, για να επισκευάσει τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.     Αστροναύτες επισκευάζουν τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 και ολοκληρώνουν τον διαστημικό περίπατο. Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, ολοκλήρωσαν τον διαστημικό τους περίπατο έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 3:40 μ.μ. EDT. Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου διάρκειας 7 ωρών και 20 λεπτών, οι Γουίλιαμς και Μέιρ ολοκλήρωσαν τον κύριο στόχο τους, την αφαίρεση και αντικατάσταση μιας άρθρωσης του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 .Μετά την επισκευή από τους αστροναύτες, το Τμήμα Ελέγχου Αποστολής της NASA στο Χιούστον ενεργοποίησε τον Canadarm2 για να ολοκληρώσει με επιτυχία έναν αρχικό έλεγχο της ισχύος και της συνδεσιμότητας δεδομένων του συστήματος. Την επόμενη εβδομάδα, οι ελεγκτές εδάφους θα αρχίσουν επίσης να μετακινούν τον βραχίονα καθώς συνεχίζονται οι έλεγχοι του συστήματος. Η NASA και η CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος) επέλεξαν να αντικαταστήσουν την άρθρωση του καρπού μετά από  δυσλειτουργία  κατά τη διάρκεια των κανονικών επιχειρήσεων του Canadarm2 στις 27 Μαΐου, αφού ο βραχίονας τράβηξε αυξημένο ρεύμα κινητήρα και δεν κινήθηκε όπως αναμενόταν. Οι επισκευές στη ρομποτική, όπως αυτή του Canadarm2, είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες μετά από περισσότερα από 25 χρόνια συνεχούς λειτουργίας, καθώς το σύστημα σχεδιάστηκε με γνώμονα τα αντικαταστάσιμα εξαρτήματα και την προγραμματισμένη συντήρηση.Η ελαττωματική άρθρωση θα επιστραφεί στη Γη για να επιθεωρηθεί και να ανακαινιστεί για μελλοντική χρήση στον ρομποτικό βραχίονα, εάν χρειαστεί.Ο διαστημικός περίπατος US Spacewalk 95 ήταν ο δεύτερος διαστημικός περίπατος στην καριέρα του Williams και ο πέμπτος για τη Meir. Ήταν επίσης ο 280ός διαστημικός περίπατος για την υποστήριξη της συναρμολόγησης, της συντήρησης και των αναβαθμίσεων του διαστημικού σταθμού.  Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/06/30/astronauts-repair-canadarm2-robotic-arm-and-complete-spacewalk/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εργάζεται έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για να αντικαταστήσει μια δυσλειτουργική άρθρωση του καρπού στον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2.     Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Ξεκινούν οι Δοκιμές Φορτηγού Πλοίου στο Μπαϊκονούρ. Το τελικό στάδιο της προετοιμασίας εδάφους για την πτήση του φορτηγού πλοίου Progress MS-35 προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει ξεκινήσει στο κοσμοδρόμιο. Το Progress MS-35 παροπλίστηκε στις 30 Ιουνίου στην εγκατάσταση συναρμολόγησης και δοκιμών. Το πλοίο βρισκόταν σε αποθήκευση από τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους. Οι ειδικοί της RSC Energia διεξήγαγαν εξωτερική επιθεώρηση, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των ηλιακών πάνελ και έλεγξαν τη λειτουργικότητα των συστημάτων του πλοίου. Η δοκιμή του ραδιοεξοπλισμού και του εξοπλισμού ελέγχου του πλοίου σε έναν ανηχοϊκό θάλαμο έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Ιουλίου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24596

Ο Ήλιος απελευθερώνει ισχυρή έκλαμψη Ο Ήλιος εξέπεμψε μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη, η οποία κορυφώθηκε στις 4:50 μ.μ. ET στις 30 Ιουνίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε μια εικόνα του συμβάντος.Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες.Αυτή η έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X1.1. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/06/30/sun-releases-strong-flare-11/ Το Ηλιακό Δυναμικό Παρατηρητήριο της NASA κατέγραψε αυτήν την εικόνα μιας ηλιακής έκλαμψης — που φαίνεται ως η φωτεινή λάμψη επάνω δεξιά — στις 30 Ιουνίου 2026. Η εικόνα δείχνει ένα υποσύνολο ακραίου υπεριώδους φωτός που αναδεικνύει το εξαιρετικά θερμό υλικό σε εκλάμψεις και το οποίο είναι χρωματισμένο σε γαλαζοπράσινο χρώμα.

Η αποστολή TESS της NASA ανακαλύπτει πλανητικό σύστημα με νέο τρόπο. Για πρώτη φορά, η αποστολή TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA εντόπισε έναν πλανήτη σε τροχιά γύρω από ένα μακρινό άστρο χάρη σε κυματισμούς στον χωροχρόνο. Σε αντίθεση με τους πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από άστρα και τους οποίους αποκαλύπτει τακτικά το TESS, ο νεοανακαλυφθείς πλανήτης είναι ένας υπερ-Δίας που βρίσκεται σε τροχιά μακριά από το άστρο του.«Όταν εκτοξεύτηκε το TESS, κανείς δεν περίμενε ότι θα ήταν ποτέ σε θέση να βρει αυτό το είδος πλανήτη», δήλωσε η Νταϊάνα Ντραγκόμιρ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού στο Αλμπουκέρκη και συν-συγγραφέας μιας εργασίας που περιγράφει τα αποτελέσματα. Με μάζα 1,6 φορές μεγαλύτερη από τον Δία και παρόμοια τροχιακή απόσταση, θα ήταν εξαιρετικά απίθανο να βρεθεί ένας τέτοιος πλανήτης μέσω της κύριας μεθόδου ανίχνευσης για την οποία σχεδιάστηκε το TESS. «Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι πιθανότατα υπάρχουν και άλλοι λεγόμενοι μικροεστιαστικοί πλανήτες που κρύβονται στα δεδομένα του TESS και τους οποίους δεν είχαμε σκεφτεί προηγουμένως να αναζητήσουμε».Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν την πρώτη ένδειξη του πλανήτη, που ονομάζεται Gaia23bra b, το 2023 χρησιμοποιώντας το πλέον αποσυρμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Gaia της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας). Το σύστημα συναγερμού της Gaia σημείωσε ένα αστέρι που έλαμψε — κάτι που μπορεί να συμβεί όταν ένα αστέρι στο προσκήνιο περνάει μπροστά από ένα πιο μακρινό και μεγεθύνει το φως του μέσω βαρυτικού μικροεστιασμού.Οι ερευνητές αργότερα εξέτασαν ξανά τα αρχειοθετημένα δεδομένα TESS και διαπίστωσαν ότι το TESS το είχε πιάσει κι αυτό.«Οι παρατηρήσεις της Γαίας ήταν πολύ σπάνιες για να εντοπιστούν στον πλανήτη», δήλωσε η Μάλορι Χάρις, υποψήφια διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού, η οποία ηγήθηκε της μελέτης. «Το διαστημόπλοιο TESS έτυχε να παρακολουθεί την ίδια περιοχή του ουρανού κατά τη διάρκεια του συμβάντος και η πυκνότερη χρονική κάλυψη έδειξε επιπλέον χαρακτηριστικά στην καμπύλη φωτός που προκαλείται από έναν πλανήτη».Η ανάλυση της ομάδας, που δημοσιεύτηκε την 1η Ιουλίου στο The Astrophysical Journal Letters , αποκάλυψε ότι το Gaia23bra b, το οποίο περιστρέφεται γύρω από ένα πορτοκαλί νάνο αστέρι που έχει περίπου το 80% της μάζας του Ήλιου, απέχει σχεδόν 40.000 έτη φωτός από τη Γη, ξεπερνώντας κατά πολύ τη συνήθη ακτίνα αναζήτησης του TESS, η οποία είναι περίπου 150 έτη φωτός. Μικροεστιασμός 101 Από περισσότερα απόΑπό 6.000 γνωστούς εξωπλανήτες (κόσμους εκτός του ηλιακού μας συστήματος), περίπου τα τρία τέταρτα ανακαλύφθηκαν μέσω της μεθόδου διέλευσης, της τυπικής τεχνικής αναζήτησης πλανητών του TESS. Οι αστρονόμοι παρακολουθούν ορδές άστρων, παρακολουθώντας για άστρα που σκοτεινιάζουν περιοδικά καθώς πλανήτες σε τροχιά διασχίζουν μπροστά τους — ένα γεγονός που ονομάζεται διέλευση.Η μικροεστίαση έχει αποκαλύψει λιγότερο από το 5% των γνωστών εξωπλανητών. Αυτό το φαινόμενο κάμψης του φωτός συμβαίνει όταν δύο άστρα ευθυγραμμίζονται σε κοντινή απόσταση από το σημείο παρατήρησής μας. Το φως από το πιο μακρινό άστρο καμπυλώνεται καθώς ταξιδεύει μέσα στον παραμορφωμένο χωροχρόνο που προκαλείται από τη μάζα του πλησιέστερου άστρου.Εάν η ευθυγράμμιση είναι ιδιαίτερα κοντινή, το πλησιέστερο αστέρι λειτουργεί σαν κοσμικός φακός, εστιάζοντας και μεγεθύνοντας το φως από το αστέρι στο φόντο. Οι πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από το αστέρι στο προσκήνιο μπορεί επίσης να τροποποιήσουν το φως του μακρινού αστεριού, λειτουργώντας ως οι δικοί τους μικροσκοπικοί φακοί. Οι αστρονόμοι βλέπουν το φαινόμενο ως μια απότομη αύξηση της φωτεινότητας του αστεριού.Η μέθοδος διέλευσης είναι η καλύτερη για την εύρεση μεγάλων πλανητών που βρίσκονται σε τροχιά πολύ κοντά στα άστρα τους. Οι μεγάλοι πλανήτες μπλοκάρουν το μεγαλύτερο μέρος του φωτός των άστρων, ενώ οι πλανήτες που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση είναι πιο πιθανό να περάσουν μπροστά από το άστρο τους. Αυτοί οι γιγάντιοι, ατμοσφαιρικοί κόσμοι είναι συναρπαστικοί για τους επιστήμονες, αλλά οι αστρονόμοι θέλουν να βρουν και πλανήτες σαν αυτούς στο ηλιακό μας σύστημα. Αυτή είναι και η ειδικότητα του μικροεστιασμού.Με τη μικροεστίαση, μπορούμε να βρούμε μικρότερους πλανήτες με μεγαλύτερες τροχιακές αποστάσεις,συμπεριλαμβανομένων κόσμων στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου τους και ακόμη πιο μακριά.Η μικροεστιασμός δεν είναι κατάλληλη για την εύρεση τεράστιων, κοντινών πλανητών, επειδή τα βαρυτικά τους σήματα απλώς θα θολώνονταν μεταξύ τους.«Οι διαβάσεις και η μικροεστίαση είναι συμπληρωματικές επειδή η καθεμία αποκαλύπτει μια κατηγορία πλανήτη που η άλλη μπορεί να μην είναι σε θέση να ανιχνεύσει», είπε ο Ντράγκομιρ. «Και προσφέρουν διαφορετικές λεπτομέρειες. Οι διαβάσεις μας δίνουν το μέγεθος ενός πλανήτη και, σε συνδυασμό με άλλες μεθόδους, μπορούμε να προσδιορίσουμε τη μάζα και την πυκνότητά του. Η μικροεστίαση μας δίνει μάζες και τροχιακές αποστάσεις για πλανήτες που διαφορετικά δεν θα βλέπαμε ποτέ» Αλλά οι παρατηρήσεις με μικροεστιακό φακό είναι ευκαιρίες περιορισμένου χρόνου. Τα γεγονότα μικροεστιασμού συμβαίνουν μία φορά και εξαφανίζονται — δεν επαναλαμβάνονται. Μου αρέσει να αστειεύομαι ότι πιθανότατα θα βρούμε το πρώτο ανάλογο της Γης με μικροεστιασμό και μετά θα το χαιρετάμε καθώς περνάει, επειδή δεν θα το ξαναδούμε ποτέ.Αυτό καθιστά δύσκολες τις λεπτομερείς παρατηρήσεις πλανητών με μικροεστιακό φωτισμό. Ωστόσο, η μέθοδος μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα ισχυρό δημογραφικό εργαλείο που προσφέρει ευρείες πληροφορίες σχετικά με τους πλανητικούς πληθυσμούς.«Αυτό μοιάζει λίγο με μια προεπισκόπηση του μικροεστιακού φακού της NASA»«Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman θα κάνει», δήλωσε ο Michael Fausnaugh, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Texas Tech στο Lubbock και συν-συγγραφέας της μελέτης. Σε τροχιά για εκτόξευση στις 30 Αυγούστου 2026, το Roman θα παρατηρήσει το κέντρο του γαλαξία μας γιαμία από τις βασικές της έρευνες , η οποία αποκαλύπτει μια εκτιμώμενη1.000 πλανήτες μικροεστιασμού και περίπου100.000 διελαύνοντες πλανήτες .Το Roman θα στοχεύσει συγκεκριμένα στην καρδιά του γαλαξία, επειδή τα αστέρια είναι τόσο πυκνά το ένα δίπλα στο άλλο εκεί, αυξάνοντας τις πιθανότητες να παρατηρηθούν συμβάντα μικροεστιασμού. Ενώ αυτός ο συνωστισμός θα έκανε πολλά αστέρια να αναμειχθούν στα μεγαλύτερα pixel του TESS, το TESS εξετάζει σχεδόν ολόκληρο τον ουρανό, όπου τα αστέρια είναι πιο απλωμένα.«Δεδομένου ότι το TESS ψάχνει αλλού στο γαλαξιακό επίπεδο, μπορεί φυσικά να βρει πλανήτες που μικροεστιάζουν σε άλλα μέρη του γαλαξία, όπως αποδεικνύεται από αυτό το πρώτο πλανητικό σύστημα που μικροεστιάζεται», είπε ο Ντράγκομιρ. «Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε να μας βοηθήσει να μελετήσουμε πλανήτες σε περιοχές με διαφορετικές συνθήκες».Αυτό θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην αναζήτηση κατοικήσιμων κόσμων. Το πολύβουο κέντρο του γαλαξία είναι γεμάτο με ακτινοβολία από συχνότερες εκρήξεις σουπερνόβα, οι οποίες θα μπορούσαν να αποστειρώσουν πλανήτες. Και οι βαρυτικές συναντήσεις μεταξύ συνωστισμένων αστέρων μπορεί να διαταράξουν τα πλανητικά συστήματα. Οι παρατηρήσεις από το TESS επικεντρώνονται σε ένα ηπιότερο μέρος του γαλαξία.«Το κλειδί για την έρευνα μικροεστιασμού του Roman είναι η πυκνή χρονική κάλυψη που στοχεύει στην γαλαξιακή διόγκωση», δήλωσε ο Fausnaugh. «Η αποστολή TESS παρέχει μοναδικά αυτές τις ταχείες παρατηρήσεις για αστέρια σε άλλα μέρη του γαλαξία και η σύζευξη των δύο ανοίγει προοπτικές για την κατανόηση του σχηματισμού πλανητών σε έναν ποικίλο πληθυσμό αστεριών. Δεδομένου ότι η μικροεστιασμός βρίσκει πλανήτες παρόμοιους με το ηλιακό σύστημα, αυτό προσφέρει μια νέα ευκαιρία να κατανοήσουμε πώς τα πλανητικά συστήματα όπως το δικό μας ποικίλλουν σε διαφορετικές περιοχές του γαλαξία». Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την αποστολή TESS, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/tess Η καλλιτεχνική ιδέα αυτού του πλανήτη απεικονίζει τον Gaia23bra b, τον πρώτο μικροεστιακό πλανήτη που περιστρέφεται γύρω από ένα μακρινό αστέρι, ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον δορυφόρο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Αυτός ο υπερ-Δίας περιστρέφεται γύρω από ένα πορτοκαλί νάνο αστέρι σε απόσταση παρόμοια με την απόσταση του Δία από τον Ήλιο. Αυτή η κινούμενη εικόνα απεικονίζει την έννοια του βαρυτικού μικροεστιασμού. Όταν ένα αστέρι στον ουρανό (που φαίνεται στο κέντρο της κινούμενης εικόνας) φαίνεται να περνάει σχεδόν μπροστά από ένα άλλο (που βρίσκεται στον διακεκομμένο κύκλο στα δεξιά) από το σημείο παρατήρησής μας, οι ακτίνες φωτός του αστεριού φόντου κάμπτονται λόγω της στρέβλωσης του χωροχρόνου γύρω από το αστέρι στο προσκήνιο. Αυτό το αστέρι λειτουργεί σαν ένας εικονικός μεγεθυντικός φακός, ενισχύοντας τη φωτεινότητα του αστεριού φόντου και προκαλώντας την ελαφρά μετατόπιση της θέσης του. Εάν το πλησιέστερο αστέρι φιλοξενεί ένα πλανητικό σύστημα, τότε αυτοί οι πλανήτες μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως φακοί, ο καθένας από τους οποίους παράγει μια μικρή απόκλιση στη φωτεινότητα της πηγής. Όταν οι αστρονόμοι βρίσκουν πλανήτες με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να μετρήσουν τη μάζα και την τροχιακή τους απόσταση από το αστέρι που τους φιλοξενεί. Αυτό το γραφικό υπογραμμίζει τις περιοχές αναζήτησης τριών αποστολών αναζήτησης πλανητών: το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA, το αποσυρθέν διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler και το TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Ενώ το TESS ανακαλύπτει διερχόμενους πλανήτες σε ακτίνα 150 ετών φωτός από τη Γη, πρόσφατα ανίχνευσε έναν πλανήτη περίπου 40.000 έτη φωτός μακριά (που σημειώνεται με το σύμβολο του αστεριού) μέσω μιας άλλης μεθόδου, που ονομάζεται μικροεστιασμός.