Η πολυάσχολη ημέρα της διαστημικής επιστήμης και της συντήρησης του εργαστηρίου χαιρετά το πλήρωμα του σταθμού. Ένα φορτωμένο πρόγραμμα γεμάτο με πολυάριθμους επιστημονικούς στόχους και κρίσιμες εργασίες συντήρησης εργαστηρίου υποδέχτηκε το πλήρωμα της Αποστολής 74 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη. Εν τω μεταξύ, οι κάτοικοι της τροχιάς περιμένουν την επόμενη αποστολή φορτίου των ΗΠΑ.Ένα ευρύ φάσμα έρευνας βρίσκεται σε εξέλιξη στο τροχιακό εργαστήριο, καθώς η NASA και οι διεθνείς συνεργάτες της χρησιμοποιούν το μοναδικό περιβάλλον μικροβαρύτητας για να επιτύχουν αποτελέσματα που δεν είναι εφικτά στη Γη. Οι πληροφορίες αποκαλύπτουν νέα φαινόμενα που ενημερώνουν τους επιστήμονες και τους μηχανικούς για τρόπους προώθησης της ανθρώπινης υγείας και καινοτομίας στις βιομηχανίες της Γης και του διαστήματος.Πάνω από 25 χρόνια ιατρικής γνώσης που αποκτήθηκε από πληρώματα που ζουν στον διαστημικό σταθμό έχουν δείξει ότι η διαβίωση και η εργασία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας στα όρια ενός διαστημοπλοίου επηρεάζει το άγχος και τα επίπεδα ανοσίας. Μια νέα έρευνα που χρηματοδοτείται από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) διερευνά τεχνικές ενσυνειδητότητας και διαλογισμού για τη διαχείριση του άγχους και τη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου κατά τη διάρκεια μιας μακροχρόνιας διαστημικής πτήσης. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Jessica Meir, κατέγραψε τα πρότυπα ύπνου της και στη συνέχεια συνέλεξε και αποθήκευσε δείγματα σάλιου της για τη μελέτη RelaxPro. Οι επιστήμονες θα αναλύσουν τα δείγματα σάλιου για να μετρήσουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τις ορμόνες του στρες και τους ανοσολογικούς δείκτες ενός αστροναύτη.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του σε τυπικές εργασίες καθαριότητας και συντήρησης. Ο Γουίλιαμς αρχικά αποθήκευσε εξαρτήματα κράνους διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Στη συνέχεια, καταχώρισε την πρόσληψη θρεπτικών και φαρμακευτικών προϊόντων στην εφαρμογή συλλογής δεδομένων υγείας EveryWear . Τέλος, ο Γουίλιαμς εφοδίασε και αναδιοργάνωσε πακέτα τροφίμων μέσα στη μονάδα Unity , δημιουργώντας χώρο για τις νέες προμήθειες πληρώματος που θα παραδίδονταν στην επερχόμενη αποστολή Cygnus XL.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ξεκίνησε τη βάρδιά του εξετάζοντας τις διαδικασίες ασφαλείας κατά τη σύνδεση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού μέσα στο εργαστήριο σε τροχιά. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ κατέγραψε τον εξοπλισμό βιοϊατρικής έρευνας στις μονάδες του εργαστηρίου Columbus και Destiny . Στο τέλος της ημέρας του, εγκατέστησε μια κάμερα μέσα στη θύρα του Unity που βλέπει προς τη Γη, όπου οι ελεγκτές αποστολής δοκίμασαν το βίντεο κατερχόμενης ζεύξης που θα χρησιμοποιήσουν για την παρακολούθηση της άφιξης του Cygnus XL.Οι διαχειριστές αποστολών συνεχίζουν να στοχεύουν όχι νωρίτερα από τις 7:41 π.μ. EDT το Σάββατο 11 Απριλίου, για την εκτόξευση του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Αποστολής 74. Παρακολουθήστε την κάλυψη της εκτόξευσης και της άφιξης του οργανισμού στο NASA+ ,  το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού  στο YouTube  . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε  περιεχόμενο της NASA  μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Ο μικρός πειραματικός ρομποτικός βραχίονας TUSK διαμορφώθηκε μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo για μια επίδειξη τεχνολογίας από τη μηχανικό πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) στην αρχή της βάρδιάς της. Η TUSK επιδιώκει να εξοικονομήσει χρόνο στο πλήρωμα και να δοκιμάσει την ακριβή κίνηση του ρομποτικού βραχίονα, η οποία είναι υποχιλιοστομετρική, σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η Adenot ολοκλήρωσε τη βάρδιά της εξοικειώνοντας τον εαυτό της με το υλικό για διαστημικά ταξίδια και στη συνέχεια βιντεοσκοπώντας πώς να μετρήσει το ύψος, το μήκος του βραχίονα και το μήκος των ποδιών του ανθρώπινου σώματος καθώς διαστέλλονται λόγω της έλλειψης βαρύτητας.Οι τρεις κοσμοναύτες του τροχιακού σταθμού επικεντρώθηκαν την Πέμπτη στη λίστα των εργασιών έρευνας και συντήρησης του εργαστηρίου σε όλο το τμήμα Roscosmos του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ συμπλήρωσαν με τη σειρά ένα ερωτηματολόγιο για να βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν τον τρόπο λήψης αποφάσεων ενός μέλους του πληρώματος, τις αντιδράσεις στο στρες, τις διαπροσωπικές προσεγγίσεις και τα προτιμώμενα πρότυπα εργασίας. Στη συνέχεια, το δίδυμο χωρίστηκε στη συντήρηση της υποστήριξης ζωής και στις μεταφορές φορτίου. Ο μηχανικός πτήσης Αντρέι Φεντιάεφ αφιέρωσε τη βάρδιά του στη συντήρηση του ευρωπαϊκού ρομποτικού βραχίονα μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/09/busy-day-of-space-science-and-lab-maintenance-greets-station-crew/ Οι αστροναύτες (από αριστερά) Κρις Γουίλιαμς, Σόφι Αντενό και Τζέσικα Μέιρ, η οποία φοράει φορητή αναπνευστική συσκευή για σκοπούς δοκιμών, ποζάρουν για ένα πορτρέτο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Η αποστολή Άρτεμις II της NASA επιστρέφει στη Γη. Η αποστολή Artemis II αναμένεται να επιστρέψει στη Γη ξημερώματα του Σαββάτου της 11ης Απριλίου 2026. Η προσθαλάσσωση της διαστημικής κάψουλας Ωρίωνας στον Ειρηνικό Ωκεανό αναμένεται στις 03:07 π.μ. ώρα Ελλάδος. Ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων, πιο συναρπαστικών 13 λεπτών του ταξιδιού.Λίγο πριν το σκάφος φτάσει στη γήινη ατμόσφαιρα, η κάψουλα του πληρώματος (Crew Module) θα αποχωριστεί το υπόλοιπο τμήμα εξυπηρέτησης του σκάφους (European Service Module – ESM) που παρείχε ενέργεια και προώθηση, το οποίο δεν διαθέτει θερμική ασπίδα και θα αφεθεί να καεί με ασφάλεια στην ατμόσφαιρα.Η διαστημική κάψουλα Ωρίωνας θα εισέλθει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε υψόμετρο περίπου 122 χιλιομέτρων με ταχύτητα που θα ξεπερνά τα 39.000 χιλιόμετρα την ώρα. Μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες του προγράμματος Artemis θα είναι η τεχνική του «ελιγμού αναπήδησης»: το διαστημικό σκάφος βουτάει αρχικά στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια αναπηδά ελαφρώς προς το διάστημα, προτού κάνει την τελική του κάθοδο. Αυτός ο ελιγμός επιτρέπει, να στοχευθεί με τεράστια ακρίβεια το σημείο προσθαλάσσωσης, να μειωθούν οι επιταχύνσεις που αισθάνονται οι αστροναύτες και να διαμοιραστεί καλύτερα η ακραία θερμότητα που αναπτύσσεται σε δύο φάσεις.Η θερμοκρασία στην εξωτερική θερμική ασπίδα θα φτάσει τους 2.760°C και το στρώμα πλάσματος που θα παράγεται εμποδίζει τα ραδιοκύματα, προκαλώντας μια προσωρινή διακοπή των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και του Κέντρου Ελέγχου.Αφού η κάψουλα έχει επιβραδυνθεί σημαντικά από την ατμόσφαιρα (μέχρι 500 χιλιόμετρα ανά ώρα), όταν θα βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 7 χιλιομέτρων θα ανοίξουν δύο μικρά αλεξίπτωτα. Ο ρόλος τους είναι να σταθεροποιήσουν το σκάφος και να μειώσουν την ταχύτητά του στα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα. Σε υψόμετρο μικρότερο των 2,5 χιλιομέτρων περίπου τα δυο πρώτα αλεξίπτωτα απορρίπτονται και θα ανοίξουν τα τρία μεγάλα κύρια αλεξίπτωτα (το καθένα με διάμετρο 35 μέτρα) που θα επιβραδύνουν με ασφάλεια την κάψουλα μέχρι τα 30 χιλιόμετρα ανά ώρα, ταχύτητα με την οποία θα πέσει στον Ειρηνικό Ωκεανό στα ανοιχτά του Σαν Ντιέγκο. Εκεί, ειδικές ομάδες του Αμερικανικού Ναυτικού και της NASA θα φροντίσουν για την ασφαλή αποβίβαση των τεσσάρων αστροναυτών. πηγές: https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/04/09/artemis-ii-flight-day-9-crew-prepares-to-come-home/ – https://www.scientificamerican.com/article/timeline-of-the-artemis-ii-moon-mission-return-to-earth/         Artemis: Αυτό είναι το «κόλπο» της NASA για να προστατεύσει τους αστροναύτες από την επικίνδυνη επανείσοδο τους στη Γη. Στόχος η προστασία της θερμικής ασπίδας του σκάφους που μεταφέρει το πλήρωμα της αποστολής Τρεις ώρες μετά τα σημερινά μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδος) είναι προγραμματισμένη η επιστροφή του πληρώματος της ιστορικής αποστολής Artemis 2. Η επανείσοδος των αστροναυτών στον πλανήτη μας είναι δύσκολη και επικίνδυνη και η NASA ανέπτυξε ένα ειδικό για την περίσταση σχέδιο ασφαλούς διέλευσης του σκάφους στη γήινη ατμόσφαιρα.Μπορεί το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 να ταξίδεψε πιο μακριά από κάθε άλλη επανδρωμένη αποστολή στο Διάστημα, μπορεί να απομονώθηκε για λίγη ώρα στην αθέατη πλευρά της Σελήνης χωρίς επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου αλλά το πιο επικίνδυνο στάδιο της αποστολής είναι αυτό που θα εξελιχθεί καθώς το σκάφος στο οποίο βρίσκονται οι τέσσερις αστροναύτες θα εισέρχεται στο περιβάλλον της Γης.Η αποστολή βασίζεται σε ένα και μοναδικό σύστημα θερμικής προστασίας για να αντέξει τις ακραίες θερμοκρασίες της ατμόσφαιρας της Γης. Το διαστημόπλοιο Orion θα εισέλθει ξανά στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα περίπου 40.000 χλμ/ώρα προκαλώντας θερμοκρασίες που φτάνουν σχεδόν τους 2.760 βαθμούς Κελσίου στην εξωτερική επιφάνεια.Στην αποστολή Artemis 1 όπου το σκάφος Orion στο οποίο βρίσκεται το πλήρωμα της αποστολής Artemis 2 ταξίδεψε μόνο του στο Διάστημα για να δοκιμαστούν αυτόνομα τα συστήματα του διαπιστώθηκε ότι η τριβή του σκάφους με τη γήινη ατμόσφαιρα προκάλεσε κάποιες ρωγμές στη θερμική ασπίδα γεγονός που προκαλεί εύλογη ανησυχία.«Το σκάφος θα φτάσει θερμοκρασίες περίπου στο μισό της επιφάνειας του Ήλιου. Η θερμική ασπίδα είναι απολύτως απαραίτητη. Χωρίς αυτήν το σκάφος θα έλιωνε» λέει ο Εντ Μακαουλέι Ed Macaulay από το Queen Mary University του Λονδίνο. Το υλικό και η τροποποίηση Η ασπίδα είναι κατασκευασμένη από υλικό που ονομάζεται Avcoat το οποίο έχει σχεδιαστεί να φθείρεται σταδιακά κατά την επανείσοδο. Ωστόσο στην αποστολή Artemis 1 το 2022 η ασπίδα έχασε κομμάτια υλικού περισσότερο από το αναμενόμενο.Η NASA δεν την αντικατέστησε. Αντίθετα μετά από έρευνα κατέληξε ότι μπορεί να διασφαλίσει την ασφάλεια του πληρώματος τροποποιώντας την τροχιά επανεισόδου. Το Orion θα εισέλθει με πιο απότομη γωνία από αυτή που εισήλθε το 2022 και δεν θα πραγματοποιήσει την ίδια «αναπήδηση» στην ατμόσφαιρα όπως στο Artemis 1. Επίσης θα παραμείνει λιγότερο χρόνο στη ζώνη όπου παρουσιάστηκε το πρόβλημα.Η NASA δηλώνει βέβαιη ότι αυτές οι αλλαγές αρκούν, αν και ο διοικητής της Τζάρεντ Άιζακμαν παραδέχτηκε ότι «δεν είναι η ιδανική λύση μακροπρόθεσμα» και ότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο. Είναι σημαντικό ότι στο Artemis 1 η ασπίδα δεν απέτυχε πλήρως: υπήρχε αρκετό υλικό και οι θερμοκρασίες μέσα στην κάψουλα παρέμειναν ασφαλείς.Τι συνέβη όμως; Κατά την επιστροφή του Orion το 2022 η θερμοκρασία σε αυτό έφτασε περίπου τους 2.800 βαθμούς Κελσίου. Αν και η φθορά ήταν αναμενόμενη η NASA διαπίστωσε ότι χάθηκαν κομμάτια υλικού σε περισσότερα από 100 σημεία. Η αιτία εντοπίστηκε αργότερα. Αέρια που δημιουργήθηκαν μέσα στο υλικό δεν μπορούσαν να διαφύγουν προκαλώντας πίεση και ρωγμές.Ένα μέρος του προβλήματος προήλθε από την ασυνήθιστη «skip reentry» (αναπήδηση στην ατμόσφαιρα) του σκάφους. Η κάψουλα μπήκε στην ατμόσφαιρα βγήκε ξανά και επανήλθε κάτι που δημιούργησε συσσώρευση θερμότητας και πίεσης στο υλικό.Αυτή τη φορά η συγκεκριμένη διαδικασία αποφεύγεται. Η NASA υποστηρίζει ότι μετά από εκτεταμένες δοκιμές και ανεξάρτητες αξιολογήσεις το πρόβλημα έχει κατανοηθεί και αντιμετωπιστεί. Μάλιστα ακόμη και σε σενάρια όπου μεγάλα τμήματα της ασπίδας αποτύγχαναν η βασική δομή της κάψουλας θα μπορούσε να προστατεύσει το πλήρωμα.Ορισμένοι ειδικοί συμφωνούν ότι η NASA έκανε εξαιρετική δουλειά. Άλλοι, όμως, όπως ο πρώην αστροναύτης Τσαρλς Καμάρντα εκφράζουν έντονες ανησυχίες και πιστεύουν ότι δεν έχει δοθεί επαρκής λύση. Όπως δήλωσε ένας ειδικός: «Είναι σαν να βρίσκεσαι στην άκρη ενός γκρεμού μέσα στην ομίχλη».Παρά τις ανησυχίες, υπάρχουν λόγοι αισιοδοξίας: η αποστολή μέχρι στιγμής είναι τεχνικά επιτυχημένη και οι αλλαγές στην τροχιά αναμένεται να μειώσουν σημαντικά τους κινδύνους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096743/artemis-ayto-einai-to-kolpo-tis-nasa-gia-na-prostateysei-toys-astronaytes-apo-tin-epikindyni-epaneisodo-toys-sti-gi/

Οι κολοσσιαίες μαύρες τρύπες του Σύμπαντος… λιμοκτονούν. Νέα θεωρία για την αιτία που οι μεγαλύτερες μελανές οπές σταμάτησαν να αναπτύσσονται μυστηριωδώς. Για χρόνια οι αστρονόμοι προσπαθούσαν να καταλάβουν γιατί οι μεγαλύτερες μαύρες τρύπες στο Σύμπαν αναπτύσσονται πολύ πιο αργά τα τελευταία 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Μια νέα μελέτη δίνει μια πιθανή απάντηση σε αυτό το αίνιγμα: απλώς έχουν έλλειψη… τροφίμων.Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες έχουν τεράστια βαρυτική δύναμη, που τους επέτρεψε να αυξηθούν σε μάζα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου μέσα στα πρώτα δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Ωστόσο, από την περίοδο που είναι γνωστή ως «κοσμικό μεσημέρι» όταν το Σύμπαν ήταν μικρότερο από το ένα τέταρτο της σημερινής του ηλικίας η ανάπτυξή τους επιβραδύνεται συνεχώς.Οι επιστήμονες αναρωτιόνταν αν αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν λιγότερες μαύρες τρύπες που τρέφονται ενεργά ή αν κάποια εξωτερική δύναμη περιορίζει την ανάπτυξή τους. Η νέα έρευνα υποδεικνύει ότι η πραγματική αιτία είναι πιο απλή, υπάρχει λιγότερη ύλη διαθέσιμη για να καταναλώσουν.Όπως εξηγούν οι ερευνητές οι μαύρες τρύπες δεν αναπτύσσονται πιο αργά επειδή είναι λιγότερες ή μικρότερες αλλά επειδή καταναλώνουν ύλη με πολύ χαμηλότερο ρυθμό. Η μελέτη της ανάπτυξης των μαύρων τρυπών είναι σημαντική για την κατανόηση της εξέλιξης των γαλαξιών και της δημιουργίας άστρων καθώς οι μαύρες τρύπες και οι γαλαξίες τους εξελίσσονται μαζί. Το μέγεθός τους σχετίζεται επίσης με τη συνολική μάζα των άστρων και την κίνησή τους στο κεντρικό και συνήθως πιο πυκνό τμήμα ενός γαλαξία. Η ανακάλυψη Για να μετρήσουν πώς άλλαξε η ανάπτυξη των μαύρων τρυπών με τον χρόνο οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεδομένα από εννέα αστρονομικές έρευνες βασισμένες κυρίως σε παρατηρήσεις ακτίνων Χ από διαστημικά τηλεσκόπια όπως το Chandra, το XMM-Newton και το eROSITA. Οι ακτίνες Χ αποτελούν ιδανικό τρόπο ανίχνευσης της ανάπτυξης των μαύρων τρυπών επειδή παράγονται έντονα όταν αυτές «τρέφονται» με ύλη και μπορούν να διαπεράσουν αέρια και σκόνη.Συνολικά, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 1,3 εκατομμύρια γαλαξίες και 8.000 ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Εξέτασαν τρεις βασικές πιθανότητες: αν οι σύγχρονες μαύρες τρύπες καταναλώνουν λιγότερη ύλη, αν είναι μικρότερες ή αν υπάρχουν λιγότερες ενεργές συνολικά. Το συμπέρασμα ήταν ότι η μείωση της ανάπτυξης οφείλεται κυρίως στη μείωση του ψυχρού αερίου — της βασικής «τροφής» τους — μετά το κοσμικό μεσημέρι, περίπου πριν από 10 δισεκατομμύρια χρόνια.Η μείωση αυτή είναι σημαντική: οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο ρυθμός ανάπτυξης έχει πέσει περίπου κατά 22 φορές. Αν και η μελέτη δεν εξηγεί πλήρως γιατί οι μαύρες τρύπες αναπτύχθηκαν τόσο γρήγορα στο πολύ πρώιμο Σύμπαν καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της κοσμικής ιστορίας περίπου το 75%.Στο μέλλον οι επιστήμονες σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη περισσότερα δεδομένα για να μελετήσουν μεγαλύτερους πληθυσμούς μαύρων τρυπών, συμπεριλαμβανομένων πολύ παλαιών ή «κρυμμένων» πίσω από πυκνή σκόνη και αέρια. Τέλος, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η εποχή της ραγδαίας ανάπτυξης των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών έχει περάσει. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο αριθμός τους είχε σχεδόν σταθεροποιηθεί ήδη πριν από περίπου 7 δισεκατομμύρια χρόνια και δεν αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά στο μέλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2096756/oi-kolossiaies-mayres-trypes-toy-sympantos-limoktonoyn/